บทที่ 35 โทโมเอะลูกที่สอง

บทที่ 35 โทโมเอะลูกที่สอง

ณ ห้องทำงานจอมพลเรือ ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ

ชิกะจ้องมองกล่องสามใบตรงหน้า คิดในใจว่านี่คงเป็นผลปีศาจที่ทางศูนย์บัญชาการมอบให้เป็นรางวัลสินะ

เซ็นโงคุไม่ปล่อยให้เขาสงสัยนาน รีบแนะนำสิ่งที่อยู่ในกล่องทันที

“ในกล่องสามใบนี้คือรางวัลสำหรับแกที่สอบได้ที่หนึ่ง... ผลปีศาจสามชนิด เลือกเอาตามใจชอบ”

ชิกะพยักหน้ารับทราบ ต่อไปก็คงเป็นข้อมูลของผลปีศาจทั้งสาม ตามธรรมเนียมแล้ว ผลปีศาจที่เป็นรางวัลสำหรับที่หนึ่งมักจะมีบันทึกอยู่ในสารานุกรมผลปีศาจ เพื่อป้องกันไม่ให้เผลอไปกินผลกาก ๆ จนทำลายอนาคต

เซ็นโงคุเห็นท่าทีสงบนิ่งของชิกะ ก็นึกว่าเขากังวลเรื่องคุณภาพของผลปีศาจ จึงรีบเสริม

“ไม่ต้องห่วง ทั้งหมดนี้เป็นความสามารถที่มีบันทึกในสารานุกรม แถมชั้นยังช่วยคัดกรองมาให้แกแล้ว รับรองว่าไม่ผิดหวังแน่นอน”

ชิกะมองเซ็นโงคุด้วยความประหลาดใจ จอมพลเรือถึงกับลงมาคัดเลือกให้ด้วยตัวเองเชียว? กลัวว่าประตูหลังที่เปิดให้จะกว้างไม่พอหรือไง นี่แทบจะจูงมือเดินเข้าเส้นชัยอยู่แล้วนะ

แต่ไม่ว่าจะยังไง ชิกะก็รู้สึกซาบซึ้งใจ เซ็นโงคุช่วยเขาไว้มาก เซเฟอร์เองก็เช่นกัน

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นเพราะพรสวรรค์และความแข็งแกร่งของเขาที่ไปเตะตา แต่ความจริงที่ว่าพวกเขาคอยช่วยเหลือก็เปลี่ยนแปลงไม่ได้... ลูกผู้ชายดูที่การกระทำ ไม่ใช่แค่เจตนา บุญคุณต้องทดแทน

‘คงต้องหาโอกาสตอบแทนบ้างแล้ว... การติดหนี้บุญคุณใครไปตลอดมันไม่ใช่เรื่องดี’ ชิกะนึกสงสัยว่าตอนนี้ ‘โคราซอน’ เป็นยังไงบ้าง

ชิกะรู้ดีว่าเซ็นโงคุรักและผูกพันกับโคราซอนมาก ในอนิเมะตอนที่รู้ข่าวการตายของโคราซอน เซ็นโงคุถึงกับร้องไห้โฮอย่างไม่อายใคร... ดังนั้นถ้ามีโอกาส เขาจะยื่นมือเข้าไปช่วยชีวิตโคราซอนให้ได้

เซ็นโงคุไม่รู้ความคิดของชิกะ เขาเริ่มแนะนำสรรพคุณของผลปีศาจต่อ

“กล่องขวาสุดคือสายพารามีเซีย ‘ผลคามะ คามะ’ (ผลเคียว) ความสามารถคือสร้างคลื่นลมคมกริบเหมือนเคียวได้ พลังโจมตีถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว”

“กล่องตรงกลางคือสายโซออน ‘ผลเนโกะ เนโกะ’ (ผลแมว) โมเดล: เสือเขี้ยวดาบ เป็นสายโซออนดึกดำบรรพ์ ช่วยยกระดับสมรรถภาพร่างกายได้สมดุล แต่อาจจะมีผลข้างเคียงต่อนิสัยนิดหน่อย”

เมื่อมาถึงกล่องสุดท้าย เซ็นโงคุจงใจเงยหน้ามองชิกะ พอเห็นว่าชิกะไม่มีปฏิกิริยากับสองผลแรก เขาก็คิดในใจ ‘กะแล้วเชียวว่ามาตรฐานเจ้าเด็กนี่สูงลิบ สองผลแรกนั่นคนข้างนอกแย่งกันแทบตาย แต่มันกลับไม่สนเลยสักนิด’

‘แต่ต่อให้มาตรฐานแกจะสูงแค่ไหน ชั้นไม่เชื่อหรอกว่าแกจะเมินผลสุดท้ายนี่ได้... นี่คือสมบัติล้ำค่าในคลังแสงของกองทัพเรือเชียวนะ เทียบกับอันนี้ สองอันแรกก็แค่น้ำจิ้ม’

คิดได้ดังนั้น เซ็นโงคุก็แนะนำผลสุดท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความภูมิใจ

“และผลสุดท้ายนี้ เป็นสายโซออนเช่นกัน แต่เป็นสายที่หายากยิ่งกว่า... สายโซออนมายา! ผลเนโกะ เนโกะ โมเดล: บาเกะเนโกะ (ปีศาจแมว)!”

สีหน้าของชิกะเปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินชื่อ ไม่ใช่แค่เพราะมันเป็นสายโซออนมายาอันล้ำค่า แต่เป็นเพราะชื่อของมัน

‘นี่มันสัตว์หางจากโลกเก่าไม่ใช่เหรอ?’ ชิกะสับสนเล็กน้อย แต่นึกขึ้นได้ว่าในตำนานญี่ปุ่นมีปีศาจแมวอยู่จริง มันคงเป็นคนละตัวกับ ‘มาทาทาบิ’ (สองหาง) ในนารูโตะ

เซ็นโงคุเห็นสีหน้าชิกะเปลี่ยนไปในที่สุดก็กระหยิ่มยิ้มย่อง ‘เป็นไงล่ะเจ้าหนู อึ้งในความป๋าของชั้นล่ะสิ? รู้ซึ้งถึงคุณค่าของจอมพลเรือหรือยัง? ผลนี้ชั้นไปกู้คืนมาด้วยตัวเองเลยนะ ดูท่าแกจะตาถึงเหมือนกันนี่’

“ผมเอาผลปีศาจแมวนี่แหละครับ!”

ชิกะไม่ลังเลอีกต่อไป ตัดสินใจเลือกทันที

เซ็นโงคุเห็นชิกะเลือกผลปีศาจแมวสมใจ ก็ลูบเคราแพะอย่างพึงพอใจ เขาเลื่อนกล่องผลปีศาจแมวไปตรงหน้าชิกะ แล้วถามว่า

“แกจะกินตอนนี้เลย หรือจะกลับไปเตรียมตัวก่อน?”

“ตอนนี้เลยครับ!”

ชิกะไม่อยากเสียเวลา ทันทีที่กล่องถูกเลื่อนมาตรงหน้า เขารู้สึกร้อนผ่าวที่ดวงตา ความกระหายอยากอันรุนแรงปะทุขึ้นในใจอย่างควบคุมไม่ได้ ไม่นึกเลยว่าหลังจากดูดกลืนผลประตูไปแล้ว ผลปีศาจจะมีแรงดึงดูดต่อเขามากขึ้นขนาดนี้

เซ็นโงคุเห็นความกระตือรือร้นของชิกะก็คิดในใจ ‘วัยรุ่นนี่นะ ใจร้อนจริง ๆ’ แต่เขาก็เข้าใจได้ การได้กินผลปีศาจสายโซออนมายา ขอแค่ร่างกายไม่อ่อนแอเกินไป ก็การันตีที่ยืนบนท้องทะเลได้แล้ว

แต่ทว่า... ผลปีศาจนั้นกินยากแสนยาก เซ็นโงคุที่เคยกินมาก่อนยังจำรสชาตินั้นได้ไม่ลืม เขาว่ากันว่ารสชาติเหมือนกิน ‘ขี้’ ...เขาไม่เคยกินขี้หรอกนะ แต่กล้ายืนยันว่าคำเปรียบเปรยนี้ไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด

ดังนั้น พอได้ยินว่าชิกะจะกินเดี๋ยวนี้ เซ็นโงคุก็จ้องชิกะตาไม่กระพริบ เตรียมรอชมสีหน้าเหยเกของชิกะตอนลิ้มรสชาติ ‘เหมือนขี้’ อย่างใจจดใจจ่อ

แต่ภาพเหตุการณ์ต่อมากลับทำให้เซ็นโงคุต้องผิดหวัง

ชิกะเปิดกล่องออก เผยให้เห็นผลไม้สีดำรูปร่างคล้ายแอปเปิ้ล จากนั้นเขาก็ใช้ฝ่ามือตบลงไปบนผลไม้นั้นตรง ๆ เปิดใช้งานพลัง ‘วิถีเปรต’ ทันที

วูบ!

เพียงชั่วพริบตา ผลปีศาจสีดำทมิฬก็แปรเปลี่ยนสภาพ กลับกลายเป็นแอปเปิ้ลสีแดงธรรมดา

สำหรับชิกะ ผลปีศาจทั้งผลก็คือ ‘ก้อนพลังงานพิเศษ’ เขาไม่จำเป็นต้องใช้วิถีมนุษย์ช่วยดึงวิญญาณด้วยซ้ำ แค่ใช้วิถีเปรตดูดซับความสามารถจากตัวผลไม้โดยตรงได้เลย สะดวก ง่ายดาย และไร้กังวล!

เมื่อดูดซับเสร็จ ชิกะก็ปัดมือสองสามที แล้วเลื่อนกล่องกลับไปให้เซ็นโงคุ เป็นอันจบพิธี

ตาเซ็นโงคุแทบถลนออกมานอกเบ้า เขามองแอปเปิ้ลแดงลูกโตบนโต๊ะ สลับกับมองหน้าชิกะ แล้วถามเสียงหลง

“เสร็จแล้ว?”

“เสร็จแล้วครับ”

‘แค่นี้เนี่ยนะ?! ไหนล่ะหน้าตาตอนกินขี้ที่ชั้นรอคอย? แล้วนั่นมันวิธีกินบ้าอะไรของแก? ทำไมมันต่างจากตอนที่ชั้นกินลิบลับเลยฟะ?’

เซ็นโงคุแทบจะเก็บทรงไม่อยู่

ด้านชิกะ เขายกมือขึ้นแตะตาขวา... ในเวลานี้ ‘โทโมเอะ’ (ลูกน้ำ) ลูกที่สองได้ปรากฏขึ้นในเนตรสังสาระข้างขวาเรียบร้อยแล้ว

แต่ความรู้สึกครั้งนี้มันแปลกพิกล... เขารู้สึกว่าโทโมเอะลูกนี้มันอยู่ไม่สุข ราวกับมีชีวิตเป็นของตัวเอง

เขาลองเปิดใช้งานความสามารถของผลปีศาจดู

พรึ่บ!

วินาทีถัดมา เปลวไฟสีดำทมิฬก็ลุกโชนขึ้นบนมือทั้งสองข้างของชิกะ แต่มันไม่มีความร้อนเลยสักนิด กลับแฝงไว้ด้วยความเย็นยะเยือก ขนสีดำงอกออกมาจากผิวหนังภายใต้เปลวไฟ และเล็บมือก็ยาวเฟื้อยคมกริบ

นี่คือ ‘การแปลงร่างเฉพาะส่วน’ ของสายโซออน ซึ่งเป็นสถานะการต่อสู้ที่ชิกะชอบที่สุด ในสถานะนี้ พลังโจมตี พลังฟื้นฟู และความอึดจะเพิ่มขึ้นมหาศาล โดยเฉพาะความเร็วของสัตว์ตระกูลแมวที่จะพุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

แต่ทว่า... แม้จะใช้พลังออกมาแล้ว โทโมเอะลูกใหม่ในตาขวาก็ยังคงเต้นตุบ ๆ ไม่หยุด ราวกับพยายามจะแหกกรงขังออกมา ความรู้สึกนี้ทำให้เขาอึดอัดจนต้องปิดตาขวาลงชั่วคราว

เซ็นโงคุเห็นท่าทางนั้นก็ใจหายวาบ กลัวว่าวิธีดูดซับพิสดารของชิกะจะทำให้เกิดปัญหา และปัญหานั้นดันเกิดที่ดวงตาเสียด้วย

ไม่ได้การ... ดวงตาของชิกะมีค่าต่อกองทัพเรือยิ่งกว่าผลโซออนมายาผลไหน ๆ! เขารีบถามด้วยความร้อนรน

“เป็นอะไรไป? ตาเจ็บงั้นรึ? ให้ตามหมอไหม?”

ชิกะโบกมือบอกว่าไม่เป็นไร แต่เซ็นโงคุยังไม่วางใจ ถามซักไซ้ต่อ

“เป็นไปได้ไหมว่าวิธีดูดซับของแกมันมีปัญหา? แกพอจะอธิบายวิธีนั้นให้ชั้นฟังหน่อยได้ไหม?”

พูดตามตรง เขาไม่ได้ตั้งใจจะละลาบละล้วงความลับเรื่องวิชาของชิกะ ทุกคนย่อมมีความลับของตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องความแข็งแกร่ง... แต่เขาเป็นห่วงชิกะจริง ๆ

อาจกล่าวได้ว่า นอกจากโคราซอนแล้ว อุจิวะ ชิกะ คือรุ่นน้องที่เซ็นโงคุห่วงใยที่สุดในตอนนี้