บทที่ 32 ชิกะ ปะทะ คาเค

บทที่ 32 ชิกะ ปะทะ คาเค

การ ‘ส่งสายตาหวานเชื่อม’ ข้ามสนามระหว่างชิกะและกิออน ตกอยู่ในสายตาของคาเคบนเวทีอย่างชัดเจน

เมื่อเห็นดวงตาของนางในฝันแทบจะหยาดเยิ้มไปด้วยความรัก เขาก็รีบคว้าไมโครโฟนขึ้นมาตะโกนขัดจังหวะทันที

“ขอประกาศว่าการประเมินผลเริ่มขึ้น ณ บัดนี้!”

ถูกขัดจังหวะแบบนี้ ชิกะจึงละสายตากลับมา วินาทีถัดมา ร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นบนเวทีประลอง

การถูกขัดจังหวะกะทันหันทำให้กิออนรู้สึกขัดใจเล็กน้อย เธอเลียริมฝีปากสีแดงสด แล้วถลึงตาใส่คาเคอย่างดุเดือด... เป็นความผิดของไอ้หมอนี่แท้ ๆ ที่มาทำลายบรรยากาศดี ๆ

สัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตจากด้านหลัง คาเคตัวสั่นสะท้านแต่ไม่กล้าหันกลับไปมอง ทำได้แค่รวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่ชิกะตรงหน้า

ชิกะเห็นว่าพิธีกรยังไม่ลงจากเวที จึงเอ่ยถาม

“ขอถามหน่อยครับ คู่ต่อสู้ของผมอยู่ที่ไหน?”

คาเคแสยะยิ้ม ใช้มือข้างหนึ่งคว้าคอเสื้อคลุมยุติธรรมของตัวเอง แล้วสะบัดออกอย่างเท่... กะว่าจะโชว์ฉากเปิดตัวสุดอลังการ

แต่ทว่าเขาออกแรงเยอะไปหน่อย เสื้อคลุมเลยลอยละลิ่วข้ามหัวไปตกใส่กลุ่มคนดู ก่อให้เกิดความโกลาหลและเสียงโวยวายตามมาทันที

“บ้าเอ๊ย! จะโชว์พาวอะไรนักหนา? เอาเสื้อเน่าๆ มาปาใส่ทำไมวะ?”

“นั่นสิ! เกือบฟาดหน้าชั้นแล้วนะเฮ้ย!”

“ถ้าไม่อยากได้เสื้อ ก็เอาไปบริจาคสิวะ มาโยนทิ้งขว้างทำไม!”

“ว่าแต่ จู่ ๆ หมอนั่นเป็นบ้าอะไรถึงถอดเสื้อ?”

“ใครจะไปรู้ สงสัยต่อมแต๋วแตกมั้ง”

คราวนี้คาเคไม่สนใจปฏิกิริยาของคนดู ดวงตาเล็กเท่าเม็ดก๋วยจี๊ของเขาจ้องเขม็งไปที่เนตรสังสาระของชิกะ แล้วประกาศก้อง

“ชั้นคือพลเรือโทที่ศูนย์บัญชาการส่งมาประเมินผลแก... อุจิวะ ชิกะ ขอแนะนำตัวอีกครั้ง ชั้นชื่อ คาเค”

สิ้นเสียงแนะนำตัว ทั้งนายทหารชั้นผู้ใหญ่และผู้ชมต่างพากันอึ้งกิมกี่

คนที่รู้จักคาเคย่อมรู้ดีว่า ถึงภายนอกหมอนี่จะดูพึ่งพาไม่ได้ แต่ฝีมือของเขาจัดอยู่ในระดับท็อปของเหล่าพลเรือโท ทุกคนยอมรับในความแข็งแกร่งของเขา โดยเฉพาะกิออน

ในวินาทีนี้ เธอมองไปที่ซึรุผู้เป็นพี่สาวด้วยสายตาตัดพ้อ รู้สึกว่าซึรุจงใจกลั่นแกล้งและเพิ่มความยากให้ชิกะชัด ๆ กว่าเธอจะรู้สึกใจเต้นกับใครสักคนในวัยนี้มันยากนะ จะช่วยให้เส้นทางความรักของเธอราบรื่นหน่อยไม่ได้หรือไง?

ซึรุทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เธอเองก็รู้สึกว่าการจัดแจงนี้มันโหดหินเกินไป... เทียบง่าย ๆ เหมือนระดับเจ็ดเทพโจรสลัด มิฮอว์คกับโมเรียก็อยู่ระดับเดียวกันแต่ฝีมือคนละเรื่อง

แต่ประเด็นคือ... เธอไม่ได้เป็นคนจัดแจงเรื่องนี้!

เหล่านายทหารระดับสูงบนแท่นประธานต่างรู้สึกว่าโจทย์นี้ยากเกินไป มีเพียงเซเฟอร์และเซ็นโงคุเท่านั้นที่ยังคงนิ่งสงบราวกับผู้ทรงศีล นั่งกอดอกไม่ไหวติง ไม่คิดจะตอบสนองต่อความสงสัยของฝูงชน

ชัดเจนแล้วว่าใครเป็นคนวางแผน

ด้านล่างเวที ชิกะกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่ได้เป็นมานาน หลังจากรู้ว่าคู่ต่อสู้คือคาเค

ตั้งแต่มายังโลกโจรสลัด ชิกะยังไม่เคยเอาจริงเลยสักครั้ง แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน ดังนั้นตอนที่เบื้องบนมาถามความสมัครใจเรื่องเปลี่ยนวิธีสอบ เขาจึงตอบตกลงโดยไม่ลังเล

อีกอย่าง ชิกะค่อนข้างดูแคลนพลเรือโททั่วไป จากผลงานในอนิเมะ พลเรือโทที่เขาคิดว่าพอมีฝีมือก็มีแค่ โอนิงุโมะ, โดเบอร์แมน และโมมอนก้า เท่านั้น (ส่วนการ์ปไม่นับรวมในระดับพลเรือโทอยู่แล้ว)

เดิมทีเขาคิดว่าคู่ต่อสู้คงเป็นหนึ่งในสามคนนั้น แต่เบื้องบนกลับมอบเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ให้

คาเคคือใคร? เขาคือตัวละครที่ปรากฏตัวในช่วงหลังของวันพีซ และมีศักดิ์เป็นถึง ‘แคนดิเดตพลเรือเอก’ (ร่วมกับกิออน) ซึ่งมีฝีมือเป็นรองเพียงพลเรือเอกเท่านั้น... คู่ต่อสู้ระดับนี้แหละถึงจะคุ้มค่าให้ตื่นเต้น

“ดูท่าจะเป็นการต่อสู้ที่น่าสนุกนะเนี่ย”

ชิกะเสยผมเปิดหน้าผาก เผยให้เห็นเนตรสังสาระอย่างชัดเจน เมื่อจิตวิญญาณการต่อสู้ลุกโชน ลวดลายในดวงตาของเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวราวกับระลอกน้ำที่แผ่ขยายออกไป

เมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติในดวงตาของชิกะ สีหน้าของคาเคก็เคร่งขรึมลง ในฐานะทหารระดับสูง เขาย่อมรู้เรื่องความประหลาดของดวงตาคู่นี้มาบ้าง

แค่ได้ยินกิตติศัพท์เรื่องความสามารถร้อยแปดพันเก้าก็ขนลุกแล้ว เขาไม่มีทางประมาทชิกะเพียงเพราะเห็นว่าเป็นแค่นักเรียนฝึกหัดแน่นอน

ชิกะยกมือข้างหนึ่งทำสัญลักษณ์มือ แล้วถามว่า

“เริ่มได้รึยัง?”

คาเคพยักหน้า ทั้งสองฝ่ายเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่การต่อสู้จะระเบิดขึ้น

แขนขวาทั้งข้างของคาเคถูกเคลือบด้วยฮาคิเกราะสีดำทมิฬในพริบตา พร้อมกับใช้ ‘โซล’ พุ่งเข้าชกใส่ท้องของชิกะ

ชิกะตอบโต้ด้วย ‘ข่ายเทพพิชิตฟ้า’ ทันที ทว่าคราวนี้แรงผลักมหาศาลไม่ได้ส่งคู่ต่อสู้กระเด็นไปในทันทีเหมือนทุกครั้ง มันทำได้เพียงชะลอความเร็วของคาเคลงเท่านั้น

ต้องบอกว่าสำหรับพลเรือโทระดับสูงอย่างคาเค พลังเนตรของชิกะในตอนนี้ยังไม่มากพอที่จะผลักกระเด็นได้ในทีเดียว... แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว อาศัยจังหวะที่คาเคชะงัก ชิกะก็หายวับไปจากจุดเดิม

เมื่อเห็นการโจมตีพลาดเป้า คาเคไม่ตื่นตระหนก เขาเหวี่ยงหมัดกลับหลังทันที

เคร้ง!

เสียงหมัดปะทะฝ่ามือดังกังวาน ชิกะที่ไปโผล่ด้านหลังคาเค ใช้ฝ่ามือรับการโจมตีไว้ได้

รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากคาเค หมัดในมือชิกะสั่นไหวเล็กน้อย สีหน้าชิกะเปลี่ยนไป เขารีบปล่อยมือแล้วใช้วิถีสวรรค์พุ่งตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า

เมื่อหยุดกลางอากาศ ชิกะก้มมองมือข้างที่รับหมัดเมื่อครู่ พบว่าฝ่ามือบวมแดงและปวดร้าวไปทั้งแขน... แม้จะมีเซลล์ฮาชิรามะช่วยฟื้นฟู แต่คงไม่หายเจ็บในเร็ว ๆ นี้แน่

ชิกะสะบัดแขนที่ชาหนึบเบา ๆ ก้มมองคาเคเบื้องล่างแล้วถาม

“เอฟเฟกต์แบบนี้... ไม่ใช่ฮาคิเกราะธรรมดาสินะ?”

คาเคหัวเราะหึ ๆ แต่ไม่ตอบ เขาใช้ ‘เกปโป’ เหยียบอากาศพุ่งตามชิกะขึ้นไปทันที

ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดกัมปนาท (โซนิคบูม) ดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่องบนท้องฟ้า ไม่นานนัก เมฆเหนือลานประลองก็ถูกแรงปะทะเป่ากระจายจนเกลี้ยง เหลือเพียงท้องฟ้าสีครามสดใส

ผู้ชมรอบสนามต่างตกตะลึงอ้าปากค้าง ในหัวของทุกคนมีความคิดเดียวกันผุดขึ้นมา:

‘นี่อุจิวะ ชิกะ เป็นแค่นักเรียนจริง ๆ เหรอ? ทำไมสไตล์การต่อสู้มันดูเหนือมนุษย์ขนาดนั้น?’

การปะทะกลางเวหาดำเนินต่อเนื่องเกือบสิบนาที จบลงด้วยการที่ร่างของชิกะร่อนลงสู่พื้น

สภาพของชิกะดูมอมแมมเล็กน้อย แขนเสื้อทั้งสองข้างขาดวิ่น คอเสื้อฉีกขาดเผยให้เห็นแผงอก แต่ผิวหนังที่โผล่ออกมานั้นไร้รอยขีดข่วน

คาเคตามลงมาติด ๆ มาหยุดยืนตรงข้ามชิกะ เทียบกับชิกะแล้ว สภาพเขาดูดีกว่ามาก เสื้อผ้าแค่ยับยู่ยี่เล็กน้อยเท่านั้น

ดูจากสภาพภายนอก เหมือนว่าคาเคจะเป็นฝ่ายได้เปรียบเล็กน้อยในการปะทะเมื่อครู่

แต่คาเคกลับไม่คิดเช่นนั้น เขารู้ดีว่าชิกะยังไม่ได้เอาจริง... และแน่นอนว่าเขาก็เช่นกัน

การต่อสู้ที่ดูดุเดือดเมื่อครู่ เป็นเพียงการ ‘วอร์มอัพ’ สำหรับพวกเขาทั้งคู่เท่านั้น

ของจริง... กำลังจะเริ่มต่อจากนี้ต่างหาก