บทที่ 6 การเปิดตัวของชิกะ
บทที่ 6 การเปิดตัวของชิกะ
บทที่ 6 การเปิดตัวของชิกะ
อีสต์บลู...
หลังจากบินมาหนึ่งวัน ชิกะก็มองเห็นเกาะเล็ก ๆ เกาะหนึ่งและตัดสินใจพักผ่อนชั่วคราว
เขาค่อย ๆ ร่อนลงสู่พื้น ชิกะกวาดตามองรอบตัว พบว่าพืชพรรณที่นี่ค่อนข้างหนาทึบ เขาคิดในใจ
“บนเกาะนี้น่าจะมีสัตว์อยู่บ้าง... หาอะไรกินรองท้องก่อนดีกว่า”
ชิกะออกสำรวจเกาะและล่าเสือโคร่งยักษ์มาได้ในที่สุด เขามาที่ลานโล่ง ใช้วิชาคาถาไฟจุดกองเพลิง เตรียมพร้อมสำหรับมื้อใหญ่
มองดูก้อนเนื้อขนาดมหึมาในมือ พลางนึกถึงตัวละครที่จะปรากฏตัวในอนาคตของโลกวันพีซ ชิกะก็อดบ่นไม่ได้
“สัตว์ในโลกวันพีซนี่มีเอกลักษณ์อยู่อย่าง... ตัวใหญ่ยักษ์กันทั้งนั้น! แถมเนื้อยังสารอาหารครบถ้วน มิน่าล่ะคนโลกนี้ถึงมีร่างกายเว่อร์วังกันนัก”
เมื่อจัดการอาหารเรียบร้อย ชิกะก็ลุกขึ้นเตรียมจะงีบหลับ... ทันใดนั้น เสียงปืนใหญ่กึกก้องก็ดึงความสนใจของเขา
“หือ? มีคนอยู่บนเกาะ? กลุ่มโจรสลัดงั้นเหรอ?”
“ถ้าเป็นโจรสลัด ก็ขอให้เก่ง ๆ หน่อยแล้วกัน การสมัครเข้ากองทัพเรือจะได้ราบรื่นขึ้น”
คิดได้ดังนั้น ชิกะก็โยนเนื้อย่างทิ้งไปอย่างไม่แยแส ควบคุมแรงผลักให้ลอยตัวขึ้น แล้วพุ่งทะยานไปยังทิศทางของเสียง
อีกด้านหนึ่งของเกาะ...
เรือโจรสลัดลำใหญ่จอดเทียบท่าอยู่ริมฝั่ง กลุ่มโจรสลัดกำลังชำแหละซากสัตว์ร้ายอย่างสนุกสนาน
“ฮ่าฮ่า อ่อนแอชะมัด! เทียบกับในแกรนด์ไลน์แล้ว สัตว์ที่นี่เจอแค่กระสุนธรรมดานัดเดียวก็จอดแล้ว”
“ก็แหงล่ะ พวกทหารเรือทุ่มกำลังส่วนใหญ่ไปที่แกรนด์ไลน์หมดแล้ว... กลุ่มโจรสลัดแบรนด์ของพวกเราไร้เทียมทานในแถบนี้อยู่แล้ว!”
บนหัวเรือโจรสลัด กัปตันกลุ่ม ‘แบรนด์’ ยืนตระหง่าน... ใช่แล้ว ชื่อกลุ่มตั้งตามชื่อเขา ซึ่งแสดงถึงความเย่อหยิ่งได้เป็นอย่างดี เขาเป็นผู้มีพลังผลปีศาจสายพารามีเซีย ‘ผลประตู’ ... ผลปีศาจผลนี้ต่อมาถูกกินโดย ‘บรูโน่’ แห่ง CP9 ซึ่งหมายความว่าเจ้าหมอนี่อายุสั้นและหนีไม่พ้นความตายในที่สุด
อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังของผลปีศาจ เขาทำตัวเป็นทรราชในบ้านเกิดและรู้สึกว่าตัวเองไร้เทียมทาน ไม่นานเขาก็ตั้งกลุ่มโจรสลัดและมุ่งหน้าสู่แกรนด์ไลน์...
ผลปรากฏว่าในแกรนด์ไลน์ คนที่มีพลังแบบเขาไม่ได้หายากอย่างที่คิด เขาตระหนักถึงความกระจ้อยร่อยของตัวเองอย่างรวดเร็ว ในการปะทะทางทะเลกับพลเรือโทคนหนึ่ง กองเรือของเขาเกือบถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถในการหนีที่เป็นเลิศ ป่านนี้เขาคงไปนอนคุยกับรากมะม่วงก้นทะเลแล้ว
แบรนด์ถอนหายใจแล้วดึงสติตัวเองกลับมา... ถึงยังไงเขาก็เป็นคนที่กลับมาจากแกรนด์ไลน์ แม้การกลับมาจะดูน่าอับอายไปหน่อย แต่อย่างน้อยเขาก็มีประสบการณ์ เหมือนคนบนโลกที่เคยไปเมืองใหญ่ พอกลับบ้านนอกก็มักจะมีความรู้สึกเหนือกว่าคนอื่นเสมอ
เขาตะโกนสั่งลูกน้องเบื้องล่าง
“เอาล่ะเจ้าพวกบ้า! ขนเหยื่อไปที่ลานกว้าง คืนนี้เราจะฉลองกัน! พรุ่งนี้เราจะไปเยี่ยมเยียนประเทศและหมู่บ้านในน่านน้ำแถบนี้... มั่นใจเลยว่าพวกเขาต้องต้อนรับเราอย่างอบอุ่นแน่ วะฮ่าฮ่าฮ่า!”
เหล่าโจรสลัดด้านล่างยิ่งฮึกเหิม ช่วยกันแบกเหยื่อและเตรียมเคลื่อนพลเข้าไปในเกาะ
ทันใดนั้น เสียงขัดจังหวะที่ดังขึ้นผิดที่ผิดเวลาก็ลอยมา
“ที่แท้ก็พวกขี้แพ้ชวนตี... หวังว่าค่าหัวกัปตันพวกแกจะไม่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินนะ”
พวกโจรสลัดโกรธจัดทันที พากันมองหาต้นตอเสียง ตะโกนด่าทอว่าจะฉีกร่างคนพูดเป็นชิ้น ๆ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
“เลิกหาได้แล้วเจ้าพวกงั่ง! มันอยู่บนฟ้า!”
แบรนด์ สมกับเป็นคนที่เคยไปแกรนด์ไลน์มาแล้ว เขาได้ยินเสียงปุ๊บก็เงยหน้ามองเห็นชิกะกอดอกลอยตัวอยู่กลางอากาศทันที
‘บินได้... ผู้มีพลังผลปีศาจงั้นเหรอ? บ้าเอ๊ย พวกบินได้นี่รับมือยากชะมัด!’
แบรนด์คิดในใจขณะจ้องมองชิกะ
“ค่าหัว? แกเป็นนักล่าค่าหัวรึไง?” แบรนด์ตะโกนถาม
“นักล่าค่าหัว?” ชิกะส่ายหน้า “ผิดแล้ว... ชั้นแค่ต้องการหัวของพวกแก เป็นใบเบิกทางเข้ากองทัพเรือต่างหาก”
“อะไรนะ?! ไอ้เด็กเวร อย่าคิดว่าบินได้แล้วจะแน่นะเว้ย! แน่จริงก็ลงมาเล่นกับพวกป๋าข้างล่างนี่เซ่??” ลูกสมุนคนหนึ่งตะโกนท้าทายอย่างอวดดี
“หนวกหูชะมัด”
ชิกะยกมือขึ้นเล็งไปที่คนปากดีที่สุด
“แกนั่นแหละ ขึ้นมาเล่นข้างบนก่อน”
หมื่นลักษณ์เหนี่ยวสวรรค์
วูบ!
ลูกสมุนปากดีคนนั้นต้องเบิกตาโพลงด้วยความสยดสยอง ร่างกายถูกดูดลอยขึ้นฟ้าอย่างควบคุมไม่ได้ด้วยพลังลึกลับ เพียงชั่วอึดใจ เขาก็ถูกดูดขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกับชิกะ
“เอ้า... ตอนนี้ชั้นมายืนต่อหน้าแกแล้ว แกจะเอาอะไร?”
เอื๊อก...
เจ้าลูกสมุนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ กำลังจะอ้าปากพูด แต่ชิกะก็พูดขัดขึ้นอย่างหมดความอดทน
“ช่างเถอะ... แกตกลงไปซะ หน้าตาแกมันน่ารังเกียจเกินไป”
ว่าแล้วชิกะก็คลายพลังที่ตรึงร่างอีกฝ่ายไว้... เจ้าลูกกระจ๊อกร่วงดิ่งพสุธาจากความสูงร้อยเมตรทันที
ผละ!
เสียงกระแทกดังสนั่น... ร่างนั้นกลายเป็นกองเนื้อเละเทะอยู่บนพื้น