บทที่ 13 โอกาสทอง

บทที่ 13 โอกาสทอง

เพื่อนร่วมทีมทุกคนต่างจ้องมองอิซานด้วยความทึ่งในความอึดของเขา อย่างที่ทุกคนคาดไว้ โค้ชโมเรโน่สั่งเพิ่มจำนวนรอบการฝึกซ้อมให้อิซานเป็นพิเศษ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่มีทีท่าเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด

เมื่อการซ้อมจบลง โค้ชเห็นว่ายังพอมีเวลาเหลือ จึงสั่งให้ลงทีมซ้อมแข่งกัน

คราวนี้อิซานถูกจับไปอยู่ทีมชุดหลัก (เสื้อเอี๊ยมสีน้ำเงิน) และแน่นอนว่าทีมชุดหลักครองเกมได้เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด อิซานในบทบาทกองกลางตัวรุกคอยตัดบอลและจ่ายบอลสวย ๆ ได้หลายครั้ง แถมยังทำไป 2 แอสซิสต์ ก่อนจะถูกสลับตัวไปอยู่ทีมชุดสำรองในครึ่งหลัง

ในครึ่งหลังกับทีมชุดสำรอง อิซานได้อิสระในการเล่นแบบ ‘ฟรีโรล’  เขาฉกบอลจากเท้าผู้เล่นชุดหลักคนหนึ่ง แล้วพาบอลตะลุยข้ามฟากสนาม ด้วยการแตะบอลที่นิ่มนวลและการสับขาหลอกที่คล่องแคล่ว เขาหลบหลีกคู่แข่งที่พยายามเข้ามาแย่งบอลไปได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเห็นผู้รักษาประตูออกมาไกลจากเส้น อิซานตัดสินใจลองส่องไกลดู ราวกับเทพีแห่งโชคเข้าข้าง ลูกบอลส่ายไปมากลางอากาศด้วยวิถีที่คาดเดายาก

วูบ!

เสียงลูกบอลแหวกอากาศดังสนั่น ก่อนจะพุ่งผ่านมือผู้รักษาประตูเข้าไปตุงตาข่าย

“กะจะฆ่าแกงกันเลยหรือไงวะ!”

ผู้รักษาประตูบ่นอุบ ขณะที่อิซานและเพื่อนร่วมทีมฉลองประตู

หลังจากนั้น ทีมสำรองได้ลูกเตะมุม อิซานรับหน้าที่เปิดบอล ลูกเปิดของเขาแม่นยำจนผู้เล่นทีมชุดหลักสกัดผิดเหลี่ยมเข้าประตูตัวเองไป

ทว่าในช่วงท้ายเกม กองหลังทีมสำรองดันทำฟาวล์เสียจุดโทษ อันดรานิคอาสารับหน้าที่สังหาร เขาอัดอั้นตันใจที่โดนอิซานแย่งบอลไปหลายครั้งในเกมนี้ จึงระบายอารมณ์ด้วยการซัดเต็มข้อเข้าไปไม่เหลือซาก

จบเกม ทีมสำรองพ่ายแพ้ไป

หลังการซ้อม โค้ชโมเรโน่ปล่อยให้พักสักครู่ก่อนจะประกาศรายชื่อสำหรับแมตช์วันพรุ่งนี้

“เอาล่ะ สำหรับรายชื่อวันพรุ่งนี้...”

ระบบการเล่น : 4-3-3

ตัวสำรอง

• ฮวน โซลิดาโด้ [12]
• ไกอา ปาโล [17]
• หลุยส์ กูเรนดัล [22]
• (GK) วิค อับริล [13]
• นิโก้ ปาซ [19]
• เอ็นริเก้ ซาอูติน [15]
• วิสซาม อันดริช [18]
• แซม กาโล [14]
• ฮวน บาร์ซี่ [28]

อิซานใจแป้วเมื่อฟังรายชื่อจนจบแล้วไม่มีชื่อตัวเอง เขาอุตส่าห์มั่นใจจากฟอร์มการเล่นวันนี้แท้ ๆ ว่าอย่างน้อยก็น่าจะได้นั่งสำรอง

“พรุ่งนี้เจอกันที่นี่แต่เช้า เราจะวอร์มเบา ๆ ก่อนเดินทางไปสนามแข่ง”

โค้ชโมเรโน่สั่งจบก็เดินตรงมาหาอิซาน

“เฮ้ย มิอุระ นายชอบเบอร์อะไร?”

อิซานนิ่งคิดครู่หนึ่ง

“เบอร์ 21 ว่างไหมครับ?”

โค้ชก้มดูรายชื่อแล้วพยักหน้า

“โอเค งั้นเบอร์ 21”

อิซานงงเป็นไก่ตาแตก ถามเบอร์ทำไมวะ?

โค้ชโมเรโน่ทำท่าจะเดินหนี แต่แล้วก็หยุดกึก หันกลับมาพูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“อ้อ มิอุระ พรุ่งนี้มาด้วยนะ... นายมีชื่อเป็นตัวสำรอง”

พูดจบก็เดินจากไป ทิ้งให้อิซานยืนเอ๋อแดกอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งสมองประมวลผลเสร็จ

“เชี่ยยยย!! ได้นั่งสำรองเว้ยยย!”

อิซานตะโกนลั่นห้องแต่งตัว ก่อนจะรีบสงบสติอารมณ์ แล้วไปอาบน้ำเก็บของกลับบ้าน

ระหว่างปั่นจักรยานกลับบ้าน ความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง เขาเล่าข่าวดีให้แม่ฟังทันทีที่ถึงบ้าน

“อร๊ายยย! ลูกแม่จะเป็นนักบอลอาชีพแล้ว!”

โคมิกรี๊ดลั่นพร้อมเต้นแร้งเต้นกา

“ยังครับแม่ ยัง...”

อิซานกลอกตาใส่ท่าเต้นของแม่

“แล้วแม่จะไปดูไหมครับ?”

“ไปสิยะ! แมตช์แรกของลูกชายในทีม U-19 แม่จะพลาดได้ไง!”

“แล้วเธอล่ะ?”

อิซานหันไปถามน้องสาว

โฮริพยักหน้าตอบรับนิ่ง ๆ

อิซานบอกแม่ว่าสนามแข่งอยู่ที่ ‘ซิวดาด เดปอร์ตีบา บาเลนเซีย - กัมโป 1’ ในปาเตร์น่า

ขึ้นมาบนห้อง อิซานนึกขึ้นได้ว่าได้ยินเสียง ‘ติ๊ง’ ตอนซ้อมฟรีคิกกับโค้ช เลยเปิดระบบดู

ติ๊ง!

[โฮสต์ปลดล็อกความสำเร็จ ‘ลูกรักโค้ช’ ]

รายละเอียด : ได้รับคำแนะนำจากโค้ช

รางวัล : เลือกคุณสมบัติพิเศษ  1 อย่างจากรายการที่มี

“หือ... แม็กซ์ คุณสมบัติพิเศษคืออะไร?”

[โฮสต์ต้องอัปเกรดระบบเป็นเลเวล 4 ก่อนครับ... ต้องการอัปเกรดเป็นเลเวล 4 โดยใช้ 10,000 แต้มตำนานหรือไม่?]

ใช่ / ไม่ใช่

อิซานไม่มีทางเลือก กด ‘ใช่’ ไปตามระเบียบ

[ระบบจะทำการออฟไลน์ใน 3... 2... 1...]

อิซานยังไม่ชินกับการที่ระบบหายตัวไปแบบนี้ เขาเลยลงไปกินข้าวแล้วเล่นเกม MOBA ฆ่าเวลาจนหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น อิซานตื่นมาด้วยความสดชื่น ทำภารกิจประจำวันเสร็จ อาบน้ำแต่งตัว ลงมากินข้าวเช้า แล้วติดรถแม่ไปโรงเรียนพร้อมน้องสาว

ผลสอบออกมาตามคาด อิซานกวาดที่ 1 ของห้องไปครองแบบขาดลอย

กริ๊งงงง!

เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น อิซานรีบเก็บของเดินออกมา เขาเห็นแม่จอดรถรออยู่แล้ว แต่ที่แปลกคือที่เบาะหลังมีโฮริกับเพื่อนของเธอนั่งอยู่ด้วย

“นี่เธอไปโรงเรียนจริงป่ะเนี่ย ทำไมโผล่มาบนรถเร็วจัง”

อิซานแซวน้องสาวขณะขึ้นรถ

โคมิออกรถมุ่งหน้าไปยังสนามซ้อม อิซานอดไม่ได้ที่จะแอบมองเพื่อนของน้องสาวผ่านกระจกมองหลัง รู้สึกคุ้นหน้าอย่างบอกไม่ถูก จนกระทั่งสบตากันเข้าอย่างจัง ทั้งคู่จ้องตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่รถจะตกหลุมบ่อทำให้อิซานต้องละสายตา

โคมิแอบยิ้มเมื่อเห็นลูกชายมองสาว

เมื่อถึงสนามซ้อม อิซานลงรถไปรวมพลกับทีม โคมิขับรถต่อไปรอที่สนามแข่ง

หลังจากซ้อมเบา ๆ และนั่งรถบัสมาถึงสนามเหย้า อิซานมองดูเสื้อเบอร์ 21 ในมือด้วยรอยยิ้ม เขาเสียบหูฟังฟังเพลงเพื่อทำสมาธิ

ในห้องแต่งตัว นักเตะเปลี่ยนชุดวอร์มออกไปยืดเส้นยืดสาย ก่อนกลับเข้ามาเปลี่ยนชุดแข่ง ฟังการปลุกใจครั้งสุดท้าย แล้วเดินลงสู่สนาม

[เสียงผู้บรรยาย]

‘สวัสดีครับทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่ศึก ดิวิซิออน เด ออนอร์ ฆูเบนิล ! วันนี้เป็นเกมบิ๊กแมตช์ระหว่าง บาเลนเซีย U19 รองจ่าฝูง เปิดบ้านรับการมาเยือนของ เลบานเต้ U19 ทีมอันดับ 5 ครับ’

‘บาเลนเซียฟอร์มร้อนแรงมากในฤดูกาลนี้ แข่งไป 25 นัด แพ้แค่ 2 เสมอ 3 ชนะถึง 20 นัด ตอนนี้ตามหลังจ่าฝูง แอตเลติโก มาดริเลนโญ U19 อยู่เพียง 2 แต้ม และแข่งน้อยกว่า 1 นัด ถ้าชนะวันนี้ พวกเขาจะแซงขึ้นจ่าฝูงทันทีครับ!’

‘กรรมการเป่านกหวีดแล้ว... ไปชมเกมกันเลยครับ!’

ปี๊ดดด!

บาเลนเซียเริ่มเกมได้ดี คุมจังหวะและครองบอลได้อย่างเหนียวแน่น แต่เกมดูเงียบเชียบแปลก ๆ บาเลนเซียมีโอกาสยิงบ้างแต่ถ้าไม่ติดบล็อก ก็โดนเซฟ หรือไม่ก็ชนเสา ชนคาน เฉียดไปเฉียดมา

นาทีที่ 17

เลบานเต้ได้ลูกเตะมุม คนเปิดวางบอลเข้ามาในดงผู้เล่น แต่ ราอูล ฆิเมเนซ นายทวารบาเลนเซียชกบอลออกมาได้เข้าทาง มาร์ค ฆูราโด้ ปีกตัวจี๊ด

มาร์คควบตะบึงพาบอลสวนกลับ แม้จะไม่ใช่คนที่เร็วที่สุด แต่ก็เร็วกว่ากองหลังเลบานเต้ที่ลงไม่ทัน เขาทำท่าจะส่งหลอกกองหลังจนเสียจังหวะ แล้วแตะบอลหนีเข้าไปดวลเดี่ยวกับผู้รักษาประตู

หางตาเหลือบเห็น ฮูโก้ วิ่งประคองมา มาร์คใจกว้างดั่งแม่น้ำ จ่ายถวายพานให้ฮูโก้แปบอลเข้าประตูไปโล่ง ๆ

[มุมมองผู้บรรยาย]

นาทีที่ 17

‘เลบานเต้เตะมุมเข้ามา... ราอูลชกทิ้ง! บอลเข้าทางมาร์ค ฆูราโด้ครับ! เอาล่ะครับ สวนกลับเร็ว! มาร์คควบเป็นม้าศึกเลยครับ! ดวลกับกองหลังคนสุดท้าย... แตะหนี! หลุดเดี่ยวแล้วครับ! จะยิงเองไหม? ไม่ยิงครับ! จ่ายให้ฮูโก้... เรียบร้อย!! โกลลลล!!’

‘บาเลนเซีย U19 ขึ้นนำ เลบานเต้ U19 1–0 ครับ!’

หลังได้ประตู บาเลนเซียยังคงคุมเกมได้ดี ป้องกันการโต้กลับของเลบานเต้ได้หมด จนกระทั่งนาทีที่ 39...

นาทีที่ 39

เลบานเต้พยายามต่อบอลเจาะแนวรับที่แน่นหนาของบาเลนเซีย จนกระทั่ง โจน กองกลางเลบานเต้ตัดสินใจเลี้ยงลุยฝ่าดงแข้งเข้าไปดื้อ ๆ และโชคดีที่บอลยังเป็นใจติดเท้าเขาไปตลอด

เมื่อมาถึงหน้ากรอบเขตโทษ เขาโดนรุมล้อมจนมุม ตัดสินใจง้างเท้ายิงวัดดวงไปเลย

แฉลบ!

บอลไปโดนขาผู้เล่นบาเลนเซียเปลี่ยนทาง ทำให้ราอูลหลงทิศ พุ่งไปคนละทางกับลูกบอล

ตุงตาข่าย!

เลบานเต้ตีเสมอได้สำเร็จ ผู้เล่นเลบานเต้เฮลั่น เพราะเกมนี้พวกเขาเป็นรองสุดกู่ แต่กลับตีเสมอได้จากลูกแฉลบแห่งโชคชะตา

จบครึ่งแรกเสมอกัน 1–1

ในห้องแต่งตัว โค้ชโมเรโน่พูดติดตลก

“พวกนายเล่นดีแล้ว พยายามอุดช่องโหว่ได้ดี แต่ดูเหมือนฝั่งนู้นจะอัปค่าโชคมาเต็มแม็กซ์นะวันนี้”

นักเตะหัวเราะครืน รู้ดีว่าโค้ชชอบเปรียบเทียบชีวิตจริงกับเกม

“เราตามหลังแอตฯ มาดริด อยู่แค่ 2 แต้ม... ใส่ให้สุด แล้วเอาชัยชนะมาให้ได้!”

คำพูดปลุกใจได้ผล นักเตะลงสนามครึ่งหลังด้วยความฮึกเหิม

แต่ทว่า... เลบานเต้เองก็แก้เกมมาดี ทั้งสองทีมสู้กันอย่างสูสี

โค้ชโมเรโน่ก้มดูนาฬิกา... ผ่านไป 17 นาทีในครึ่งหลัง เกมยังตื้อ ๆ เขาหันไปมองที่ม้านั่งสำรอง สายตาหยุดอยู่ที่อิซาน

เขาส่ายหัวนิด ๆ แต่เมื่อเห็นว่าทีมยังเจาะไม่เข้า เขาจึงตัดสินใจ

“อิซาน! ไปวอร์ม!”

อิซานดีใจจนเนื้อเต้น รีบวิ่งไปวอร์มทันที 5 นาทีผ่านไป เขาเปลี่ยนชุดมายืนรอที่ข้างสนาม

“อิซานจะได้ลงเมื่อไหร่เนี่ย?”

โอลิเวีย เพื่อนของโฮริถาม

“ก็คงเร็ว ๆ นี้มั้ง”

โฮริยักไหล่ แต่แล้วก็ชี้ไปที่ข้างสนาม

“นั่นไง! เบอร์ 21!”

โอลิเวียมองตามแล้วยิ้มออกมา

‘นายไม่เปลี่ยนไปเลยนะ...’

เธอคิดในใจ

นาทีที่ 73

บอลออกข้าง กรรมการชูป้ายเปลี่ยนตัว

อิซานวิ่งลงสนาม... การเดบิวต์ในทีม U-19 ของเขา เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน