บทที่ 12 รางวัลและคำแนะนำของโค้ช

บทที่ 12 รางวัลและคำแนะนำของโค้ช

อิซานจ้องมองรางวัลที่ได้รับแล้วถามระบบ

“เฮ้แม็กซ์ น้ำยาเติบโตนี่มีผลยังไงบ้าง?”

ติ๊ง!

[น้ำยาเติบโตจะกระตุ้นการเจริญเติบโตที่แฝงอยู่ของโฮสต์ และช่วยให้กล้ามเนื้อรวมถึงร่างกายของโฮสต์วิวัฒนาการ ซึ่งจะช่วยให้โฮสต์หลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บที่อาจทำลายอาชีพนักฟุตบอล และช่วยให้โฮสต์ควบคุมร่างกายได้ดียิ่งขึ้น]

อิซานนิ่งคิด... โดยเฉพาะเรื่องการหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บร้ายแรง ถ้าเขามี ‘ภูมิคุ้มกันอาการเจ็บ’ ควบคู่กับฟอร์มการเล่นที่ยอดเยี่ยม เขาจะเป็นสมบัติล้ำค่าของทุกสโมสร

“แม็กซ์ แล้วฉันจะดึงประสิทธิภาพของน้ำยานี้ออกมาให้สูงสุดได้ยังไง?”

อิซานถาม เพราะไม่อยากใช้ของดีให้เสียเปล่า

[โฮสต์ควรดื่มน้ำยาหลังจากผ่านการฝึกซ้อม]

อิซานที่เพิ่งผ่านแมตช์ซ้อมสุดโหดมาหมาด ๆ จึงตัดสินใจดื่มมันทันที เขาเปิดหน้าต่างไอเทมแล้วกดเลือกน้ำยาเติบโต มันปรากฏขึ้นในมือในรูปของกระป๋องสีฟ้า

เขาจ้องมองมันครู่หนึ่งก่อนจะกระดกเข้าปากจนหมด

ซ่า...

ความรู้สึกซาบซ่านแล่นผ่านร่างกาย แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาจึงตัดสินใจจะเดินออกไปข้างนอก แต่ทันใดนั้น...

ตุบ!

เขาล้มลงไปกองกับพื้น ร่างกายแข็งเกร็งเหมือนถูกไฟดูด ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปที่สมองจนแทบระเบิด

อิซานกัดฟันแน่นไม่ส่งเสียงร้องออกมา เขารู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อทุกมัดกำลังถูกฉีกกระชากแล้วเย็บกลับเข้าไปใหม่ เส้นเลือดปูดโปนและเรืองแสงสีฟ้าจาง ๆ

ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที อิซานเริ่มกลับมารู้สึกตัว เขาพบว่าทั่วทั้งร่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อที่มีลักษณะเหนียวหนืดเหมือนเมือก เขานอนพักสักครู่ก่อนจะยันตัวลุกขึ้น

พอลุกขึ้นยืน เขารู้สึกว่าระดับสายตาเปลี่ยนไป

“ดูเหมือนฉันจะสูงขึ้นนะเนี่ย”

อิซานยิ้มกริ่ม เขาไม่อยากเสียเวลาอยู่ในห้องน้ำนานกว่านี้ จึงรีบไปล้างคราบเมือกออกจากตัว

“คราวหน้าทำที่บ้านดีกว่าแฮะ... นึกว่าจะตายคาห้องน้ำซะแล้ว”

อิซานบ่นพึมพำขณะเดินออกมา

“โห... ใครมาตายในนี้หรือเปล่าเนี่ย กลิ่นหึ่งเลย”

คนที่เพิ่งเดินสวนเข้าไปบ่นอุบ เพราะกลิ่นเมือกจากตัวอิซานมันเหม็นใช่ย่อย

ในห้องอาบน้ำรวม ผู้เล่นคนอื่น ๆ ทยอยเข้ามาอาบน้ำกัน อิซานอาบเสร็จเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูพาดบ่า เพื่อนร่วมทีมหลายคนจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ

“บ้าเอ๊ย... หน้าตาดี มีพรสวรรค์ แถมยังสูงอีก... นี่นายมีแฟนยังเนี่ยอิซาน?”

ฮวนถาม

“ดูสภาพแบบนี้ มีสักคนสองคนก็ไม่แปลกหรอก”

ไกอาเสริม

“ยังไม่มีหรอก”

อิซานตอบยิ้ม ๆ

“จริงดิ?”

หลายคนถามย้ำ

“พวกนายลืมไปหรือเปล่าว่าฉันเพิ่ง 14 เองนะ”

คำตอบของอิซานเรียกสายตาอึ้ง ๆ จากเพื่อนร่วมทีมอีกรอบ เพราะทุกคนลืมไปสนิทว่าไอ้หมอนี่มันเด็กสุดในทีม

“เลิกกวนน้องมันได้แล้ว”

‘มาร์ค มอนเตส’ กัปตันทีมเอ่ยปราม

อิซานเดินเข้าไปถามมาร์ค

“มาร์ค... ใครคือนักเตะที่เก่งที่สุดที่นี่เหรอ?”

“ถ้าไม่นับปิเอโตรที่เจ็บอยู่ ตอนนี้ก็ต้องเป็น ‘อันดรานิค’ นั่นแหละ”

มาร์คชี้ไปที่เด็กหนุ่มผมบลอนด์

“เขากับปิเอโตรเคยถูกเรียกตัวไปเล่นชุดใหญ่มาแล้วด้วยนะ”

อิซานไม่รอช้า ใช้ฟังก์ชันส่องดูสเตตัสทันที

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : [อันดรานิค ชุสต์]

อายุ : [เพิ่งครบ 18 ปี เมื่อสัปดาห์ก่อน]

ส่วนสูง : [1.84 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)]

อาชีพ : [นักฟุตบอล]

สถานะ : [ผู้เล่นเยาวชน]

ทีม : บาเลนเซีย เอฟซี U-19

การประเมินโดยระบบ : [ดาวรุ่งน่าจับตามอง]

คะแนนผู้เล่น  : [66/100]

ตำแหน่ง : [กองกลางตัวกลาง / กองกลางตัวรับ]

ศักยภาพ : [85]

ค่าพลัง

■■■■

ความเร็ว : 63

การควบคุมร่างกาย : 67

การรับรู้พื้นที่ : 66

เทคนิค : 66

การยิงประตู : 64

การส่งบอล : 67 [+1]

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 62

ความถนัดเท้าข้างไม่ถนัด : 4 ดาว

ทักษะการเล่น : 3 ดาว

ทักษะที่มี

■■■■■■■■■■■■

สับขาหลอก : ความสำเร็จ 60%

การจ่ายบอลแม่นยำ  : ความสำเร็จ 75%

อิซานเห็นว่านอกจากความเร็วแล้ว ค่าพลังอื่นของอันดรานิคเหนือกว่าเขาเล็กน้อย แต่คงไม่นานหรอก เพราะเขาเพิ่งได้แต้มมาตุนเพียบ

เขาลองส่องดูคนอื่นในทีม ส่วนใหญ่มีเรตติ้งอยู่ที่ 61-64 มีแค่เขากับอันดรานิคที่แตะ 65 และ 66

‘ปิเอโตรน่าจะมีเรตติ้งสัก 68-69 หรืออาจจะแตะ 70 ต้น ๆ เพราะเคยเล่นชุดใหญ่มาแล้ว’

อิซานวิเคราะห์

‘สรุปคือฉันต้องมีเรตติ้งรวมอย่างน้อย 68 ถึงจะพอมีลุ้นเล่นให้ชุดใหญ่สินะ’

“งั้นก็ต้องรีบปั๊มเวลแล้วสิ”

อิซานพึมพำ

“เมื่อกี้พูดอะไรหรือเปล่า?”

มาร์คถาม

“อ๋อ เปล่าครับ”

อิซานปฏิเสธ

“โค้ชบอกว่าพรุ่งนี้เรามีซ้อมที่นี่ก่อนแข่งนะ”

มาร์คแจ้งกำหนดการ อิซานพยักหน้ารับแล้วเก็บของกลับบ้าน คราวนี้เขานั่งรถเมล์กลับ เพราะบอกแม่ว่าไม่ต้องมารับบ่อย ๆ

อิซานเดินจากป้ายรถเมล์เข้าบ้าน ถอดรองเท้าเก็บเข้าชั้น ระหว่างเดินขึ้นบันได เขาเห็นหน้าแปลก ๆ นั่งอยู่กับน้องสาว

“โฮริมีเพื่อนด้วยแฮะ นึกว่าเลือกคบคนซะอีก”

อิซานบ่นพึมพำ แต่ก็รู้สึกคุ้นหน้าเด็กผู้หญิงคนนั้นอย่างประหลาด

“มิอุระ วันนี้ซ้อม U-19 วันแรกเป็นไงบ้าง?”

โคมิถาม

“สุดจัดปลัดบอกครับแม่”

อิซานตอบแล้วรีบขึ้นห้อง

วางกระเป๋าเสร็จ เขาเปิดหน้าต่างระบบทันที

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : [อิซาน มิอุระ เอร์นานเดซ]

อายุ : [14 ปี (อีก 4 เดือนจะ 15)]

ส่วนสูง : [1.80 เมตร (6 ฟุต)] (สูงขึ้นจริงด้วย!)

อาชีพ : [นักฟุตบอล]

สถานะ : [ผู้เล่นเยาวชน]

ทีม : บาเลนเซีย เอฟซี U-19

การประเมินโดยระบบ : [ดาวรุ่งน่าจับตามอง]

คะแนนผู้เล่น  : [65/100]

ตำแหน่ง : [กองหน้ากึ่งปีก / กองกลางตัวรุก]

ศักยภาพ : [87]

แต้มตำนาน : [11,200 / 10,000 (เพื่อเลื่อนเป็น Lv.3)]

แต้มค่าพลัง : [26]

ค่าพลัง

■■■■

ความเร็ว : 70

การควบคุมร่างกาย : 62

การรับรู้พื้นที่ : 65

เทคนิค : 65

การยิงประตู : 62

การส่งบอล : 64

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 64

อิซานเห็นว่าแต้มตำนานครบสำหรับอัปเกรดระบบแล้ว แต่เขาเลือกที่จะอัปค่าพลังก่อน เพราะรอบที่แล้วอัปเกรดระบบแล้วได้ฟังก์ชันส่องดูมา รอบนี้เขาตื่นเต้นว่าจะได้อะไรอีก

เขาเลือกอัปเกรด การยิงประตู และ การควบคุมร่างกาย ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่ยังพัฒนาได้อีก

การยิงประตู : 62

■■■■■

การจบสกอร์ : 60

การยิงไกล : 58

ฟรีคิก : 67

จุดโทษ : 60

เขาเพิ่ม 4 แต้มให้ การยิงไกล (เป็น 64), 5 แต้มให้ การจบสกอร์ (เป็น 65), 2 แต้มให้ จุดโทษ (เป็น 62) และ 3 แต้มให้ ฟรีคิก (เป็น 70)

ผลลัพธ์:

การยิงประตู : 66

■■■■■

การจบสกอร์ : 65

การยิงไกล : 64

ฟรีคิก : 70

จุดโทษ : 62

ต่อมา การควบคุมร่างกาย

การควบคุมร่างกาย : 62

■■■■■■■

ความคล่องตัว : 65

การกระโดด : 60

ปฏิกิริยา : 60

สมดุลร่างกาย : 60

เหลือแต้มอีก 12 แต้ม เขาจัดหนัก เพิ่มอย่างละ 3 แต้มให้ทุกค่าพลังย่อยในหมวดนี้

การควบคุมร่างกาย : 65

■■■■■■■

ความคล่องตัว : 68

การกระโดด : 63

ปฏิกิริยา : 63

สมดุลร่างกาย : 63

สรุปค่าพลังรวม

■■■■

ความเร็ว : 70

การควบคุมร่างกาย : 65

การรับรู้พื้นที่ : 65

เทคนิค : 65

การยิงประตู : 66

การส่งบอล : 64

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 64

ติ๊ง!

[คะแนนผู้เล่นเพิ่มขึ้นจาก 65 > 66]

อิซานเศร้านิดหน่อยที่เรตติ้งรวมขึ้นมาแค่ 1 หน่วย

“ไม่มีใครบอกว่ามันง่ายสักหน่อย”

เขาปลอบใจตัวเอง แล้วเริ่มเล่นโยคะตามสูตร

หลังกินมื้อเย็น อิซานมองหาเด็กผู้หญิงเพื่อนของโฮริอีกครั้งแต่ไม่เจอ

“กลับไปแล้วมั้ง... ว่าแต่หน้าคุ้น ๆ แฮะ”

เขาเลิกสนใจแล้วขึ้นห้องนอน ไถโทรศัพท์ดูข่าวเอ็มบัปเป้จะย้ายไปมาดริด แล้วฝันหวานว่าสักวันทีมพวกนั้นจะต้องมาแย่งตัวเขาบ้าง ก่อนจะหลับไป

อิซานตื่นมาตอน 6 โมงเช้า วันที่ [17 เมษายน 2022]

“เชี่ยเอ๊ย!”

เขาสบถลั่นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลืมอัปเกรดระบบเมื่อคืน

เขาเหลืออีกแค่ 7 นัดในลีก U-19 จะจบฤดูกาล เวลาทุกนาทีมีค่า

อิซานรีบทำภารกิจประจำวัน อาบน้ำแต่งตัว ลงมากินข้าวเช้า วันนี้เขาขี่จักรยานไปโรงเรียน รับลมเย็น ๆ ตีหน้าให้ผมยุ่งเล่น ๆ

การสอบจำลองผ่านไปได้ด้วยดี อิซานมั่นใจว่าทำได้คะแนนสวย หลังเลิกเรียนเขารีบตรงไปสนามซ้อม

เขามาถึงเป็นคนแรก เปลี่ยนชุดแล้วลงไปซ้อมเองก่อนเวลานัด

หลังจากวิ่งและเลี้ยงบอลวอร์มเครื่อง เขาเริ่มซ้อมฟรีคิก ตั้งกำแพงหุ่นจำลอง 4 ตัว วางบอล 4 ลูกในระยะต่างกัน

ลูกแรกระยะ 20 เมตร... อิซานวิ่งเข้าไปซัดตูมเดียวหายวับเข้าประตูไปอย่างแม่นยำ

ลูกที่สองระยะ 24 เมตร... เขาปั่นโค้งไปชนคานดังสนั่น

ตึง!

“นายต้องใช้ร่างกายช่วยส่งแรงถ้าอยากให้บอลพุ่งเข้าประตู”

เสียงหนึ่งดังขึ้น อิซานหันขวับไปเจอโค้ชโมเรโน่ยืนอยู่ด้านหลัง

“สวัสดีครับโค้ช”

“วางเท้าซ้ายให้มั่นเพื่อส่งแรงจากเท้าขวาให้สุด”

โค้ชสอนต่อ

“แล้วถ้าอยากให้โค้งเยอะ ๆ ให้เตะที่ใต้ลูกด้วยข้างเท้าด้านใน”

อิซานพยักหน้า แล้วเดินไปที่ลูกที่สาม ระยะ 28 เมตร

เขาถอยหลัง 4 ก้าว สูดลมหายใจ... วิ่งเข้าไปวางเท้าซ้ายแน่นปึ้ก เหวี่ยงเท้าขวาเตะเสยใต้ลูก

บอลพุ่งโด่งข้ามกำแพงหุ่นจำลอง หมุนติ้วเป็นเกลียวสว่าน ก่อนจะมุดลงเสียบตาข่ายอย่างสวยงาม

อิซานยืนมองผลงานตัวเอง แล้วหันไปยิ้มให้โค้ชโมเรโน่

‘ไอ้เด็กปีศาจ... สงสัยเราจะไม่ต้องห่วงเรื่องลูกตั้งเตะไปอีกนาน’

โค้ชคิดในใจพร้อมรอยยิ้ม

ลูกสุดท้ายอิซานก็ซัดเข้าไปตุงตาข่ายอีกเช่นเคย

“รีบเก็บของเถอะ เพื่อนเริ่มมากันแล้ว”

โค้ชบอก

อิซานรีบเก็บอุปกรณ์แล้วเดินตามโค้ชไป

“เฮ้ย อิซาน... โค้ชโมเรโน่รับนายเป็นลูกบุญธรรมแล้วหรือไงวะ”

เพื่อนคนหนึ่งแซว เรียกเสียงฮาครืน

อิซานงง เลยหันไปถามฮวน

“เขาหมายความว่าไงเหรอ?”

“ก็โค้ชแกมีนิสัยชอบ ‘เคี่ยวเข็ญ’ คนที่แกถูกใจเป็นพิเศษน่ะสิ”

ฮวนอธิบายพร้อมตบไหล่อิซานเบา ๆ

“สมมติว่าพวกเราวิ่ง 10 รอบ... นายเพื่อนยาก เตรียมวิ่งสัก 20 รอบได้เลย”

“อ๋อ... ซวยแล้วไง”

อิซานอุทานเบา ๆ

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน