บทที่ 24 คาวาคามิ ผู้กอบกู้สถานการณ์

บทที่ 24 คาวาคามิ ผู้กอบกู้สถานการณ์

ทันทีที่มีประกาศเปลี่ยนตัวผู้เล่นของโรงเรียนเซย์โด เด็กหนุ่มท่าทางขี้อายก็วิ่งเหยาะๆ ขึ้นมา

บนใบหน้าของเขาแฝงไว้ด้วยความประหม่าเล็กน้อย

คนคนนี้คือหนึ่งในพิชเชอร์ของโรงเรียนเซย์โด และเป็นรีลีฟพิชเชอร์เพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้ คาวาคามิ โนริฟุมิ

แม้ว่าคาวาคามิ โนริฟุมิจะดูขี้อายไปสักหน่อย และยังมีอาการประหม่าบ้างในระหว่างการแข่งขัน

แต่เขาก็เป็นนักเรียนชั้นปีสองแล้ว

ดังนั้น ก่อนการแข่ง เขาจึงมักจะฟังเพลงเพื่อคลายความอึดอัดขัดเขิน

ส่วนทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้น่ะหรือ? อาจเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวก็ได้! ช่วยไม่ได้นี่นา นิสัยเป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่เกิด แม้ว่าสภาพแวดล้อมในภายหลังอาจจะเปลี่ยนแปลงมันได้บ้างก็ตาม

แต่นิสัยขี้อายของคาวาคามิ โนริฟุมินั้น...

เขาแค่ไม่เต็มใจที่จะหลอมรวมเข้ากับสภาพแวดล้อมแบบนั้นต่างหาก

คาวาคามิ โนริฟุมิยังเป็นไซด์อาร์มพิชเชอร์ ซึ่งต่างจากพิชเชอร์ทั่วไป เพราะวิถีลูกของไซด์อาร์มพิชเชอร์จะเป็นแนวราบ

ในขณะที่วิถีลูกของพิชเชอร์ทั่วไปจะพุ่งจากสูงลงต่ำ

ณ จุดนี้ หากโค้ชคาตาโอกะคิดจะเล่นงานคู่แข่งทีเผลอ แผนการนี้ย่อมล้มเหลวไม่เป็นท่าแน่นอน

โรงเรียนอิจิไดซังโค ในฐานะทีมแกร่ง ย่อมเคยเจอพิชเชอร์ฝีมือฉกาจมาสารพัดรูปแบบ และไซด์อาร์มพิชเชอร์ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

ดังนั้น เป้าหมายของโค้ชคาตาโอกะในครั้งนี้ น่าจะเป็นการเปลี่ยนทัมบะ โคอิจิโร่ที่ฟอร์มตกออกไปมากกว่า

“รุ่นพี่ทัมบะโดนเปลี่ยนออกเหรอครับ?”

จางเท่อถามมาเอโซโนะ เคนตะ รุ่นพี่ทีมสองที่นั่งอยู่ข้างๆ บนอัฒจันทร์

มาเอโซโนะ เคนตะเป็นหัวหอกของทีมสองอย่างไม่ต้องสงสัย และเป็นผู้เล่นที่มีโอกาสสูงมากที่จะได้เลื่อนขึ้นทีมหนึ่งในปีนี้

มาเอโซโนะ เคนตะพยักหน้า “ใช่แล้ว สภาพของทัมบะไม่ไหวแล้วล่ะ ขืนให้ขว้างต่อคงไม่ดีแน่”

“โรงเรียนเซย์โดโหดขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”

“ช่วยไม่ได้นี่นา โรงเรียนเซย์โดก็เหมือนทีมอื่นๆ นั่นแหละ ทุกคนต่างมุ่งมั่นเพื่อคว้าแชมป์โคชิเอ็ง ไม่มีที่ว่างให้ความรู้สึกส่วนตัวหรอก นายยังคิดตื้นเกินไปนะ”

มาเอโซโนะ เคนตะเอาอุปกรณ์เชียร์ตีไหล่จางเท่อเบาๆ

จางเท่อเริ่มครุ่นคิดหลังจากได้ฟังคำพูดของมาเอโซโนะ เคนตะ

เบสบอลมัธยมปลายก็เหมือนสถานที่ทำงานอันโหดร้าย พวกเขาไม่สนว่าคุณจะมีคุณสมบัติอะไร สนแค่ว่าคุณเก่งแค่ไหนเท่านั้น

บนเนินพิชเชอร์ เมื่อเห็นคาวาคามิ โนริฟุมิวิ่งขึ้นมา ทัมบะ โคอิจิโร่ก็ชะงักไป

สุดท้ายเขาก็จำต้องยอมรับผลลัพธ์นี้ และยื่นลูกเบสบอลในมือให้รุ่นน้อง

“ฝากด้วยนะ!”

ทัมบะ โคอิจิโร่ตบหน้าอกคาวาคามิ โนริฟุมิ แล้วเดินจากไปพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด

ทัมบะ โคอิจิโร่รู้ดีว่าความพ่ายแพ้ครั้งนี้อาจไม่ได้หมายถึงแค่การถูกเปลี่ยนตัวออก

ด้วยธรรมเนียมปฏิบัติของโรงเรียนเซย์โด ความโหดร้ายที่แท้จริงยังรออยู่ข้างหน้า! หลังจบเกมนี้ ทัมบะ โคอิจิโร่มีโอกาสสูงมากที่จะถูกลดชั้นไปอยู่ทีมสอง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขากลัวที่สุด

ในฐานะนักเรียนปีสาม นี่เป็นปีสุดท้ายของเขาแล้ว

เขาเองก็อยากไปโคชิเอ็งในฐานะเอซพิชเชอร์ และเขาก็ทุ่มเทอย่างหนักมาเนิ่นนานเพื่อสิ่งนี้

ตอนนี้เขาได้แต่หวังว่าความพยายามของเขาจะไม่สูญเปล่า...

หลังจากทัมบะ โคอิจิโร่ถูกเปลี่ยนตัวออก ก็ถึงเวลาเฉิดฉายของคาวาคามิ โนริฟุมิ

จะชนะเกมนี้ได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับฟอร์มการเล่นของคาวาคามิ โนริฟุมิแล้ว

“โนริ ไม่ต้องเกร็งนะ!”

“นิ่งไว้ โนริ!”

“เหลืออีกแค่เอาต์เดียว!”

“สู้เขานะ! สู้ๆ!”

เมื่อได้ยินเสียงเชียร์จากเพื่อนร่วมทีม จิตใจของคาวาคามิ โนริฟุมิก็เริ่มสงบลงบ้าง

“ฟู่ว”

หลังจากสูดหายใจลึก คาวาคามิ โนริฟุมิก็จ้องมองสัญญาณจากมิยูกิ คาซุยะอย่างตั้งใจ

คาวาคามิ โนริฟุมิเป็นหนึ่งในพิชเชอร์ที่มีการควบคุมลูกดีที่สุดของโรงเรียนเซย์โด ดังนั้นการสั่งแผนของมิยูกิ คาซุยะในครั้งนี้จึงต้องใช้จุดเด่นนี้ให้เป็นประโยชน์

ความเร็วลูกของคาวาคามิ โนริฟุมิไม่ได้เร็วมากนัก ครั้งนี้จึงต้องเอาชนะด้วยการควบคุมทิศทาง

มิยูกิ คาซุยะยกถุงมือขึ้นและส่งสัญญาณ

ฟาสต์บอลมุมในสูง! ลูกที่เล็งเข้าอกผู้ตีโดยตรง

เล่นแรงตั้งแต่ลูกแรกแบบนี้ สมเป็นสไตล์ของมิยูกิ คาซุยะจริงๆ

กล้าได้กล้าเสียเสมอ

คาวาคามิ โนริฟุมิพยักหน้า แล้วย่อตัวลง

ณ ตำแหน่งสามนาฬิกาทางขวา คาวาคามิ โนริฟุมิขว้างลูกออกไป

ลูกเบสบอลหมุนติ้วพุ่งเข้าหาถุงมือของมิยูกิ คาซุยะ วิถีลูกมั่นคง แต่ไม่ได้เร็วมากนัก

เมื่อเห็นลูกมา ผู้ตีเลือกที่จะไม่หวด ปล่อยให้ลูกนี้ผ่านไป

“ปั้ก!”

“บอล!”

“อะไรนะ?!”

คาวาคามิ โนริฟุมิยืนอยู่บนเนินพิชเชอร์ด้วยความไม่อยากเชื่อ

เขาภูมิใจในการคอนโทรลลูกของตัวเองมาก แต่ลูกนี้กลับไม่เข้าโซนสไตรค์ด้วยซ้ำ

ดูเหมือนกรรมการวันนี้จะเข้มงวดเกินไป แม้แต่ลูกขว้างของคาวาคามิ โนริฟุมิก็ยังไม่ผ่านเกณฑ์

“โนริ กดวิถีลูกให้ต่ำลงอีกนิด!”

มิยูกิ คาซุยะโยนลูกกลับไปแล้วตะโกนบอก

“ดูเหมือนกรรมการวันนี้จะไม่ชอบลูกสูงแฮะ งั้นต่อไปก็...” มิยูกิ คาซุยะส่งสัญญาณอีกครั้ง

“ฟุ่บ!”

จังหวะการปล่อยลูกยังคงลื่นไหลเช่นเดิม และครั้งนี้ลูกเบสบอลพุ่งเข้ากลางเป้าค่อนไปทางต่ำเล็กน้อย

แต่สำหรับผู้เล่นอย่างคาวาคามิ โนริฟุมิที่ขาดความเร็วลูก ลูกนี้แทบจะเป็นขนมหวานเลยทีเดียว

“เสี่ยงเกินไปแล้วมั้งครับ! ความเร็วระดับรุ่นพี่คาวาคามิน่าจะโดนหวดกระเด็นแน่!”

จางเท่อตะโกนอย่างร้อนรนจากบนอัฒจันทร์

มาเอโซโนะ เคนตะตบหน้าอกปลอบใจ “ไม่เป็นไรหรอก น่าเชื่อใจเจ้านั่น มิยูกิมันเอาอยู่”

“แค๊ง!”

และแล้วลูกเบสบอลก็ถูกตีจริงๆ แต่ลูกกลิ้งออกไปตามเส้นฟาวล์

“ฟาวล์บอล!”

กรรมการยกมือส่งสัญญาณ

“เห็นไหม? บอกแล้วว่าเจ้านั่นเอาอยู่”

มาเอโซโนะ เคนตะพูดอย่างภาคภูมิใจ

“รุ่นพี่มิยูกิเก่งจริงๆ!”

จางเท่ออุทาน

เขาถูกฝีมือของมิยูกิ คาซุยะซื้อใจไปจนหมดสิ้นแล้ว

ถ้าใครบอกว่าลูกนี้ฟลุค จางเท่อจะเป็นคนแรกที่เถียงหัวชนฝา

แม้จะไม่รู้หลักการที่แน่ชัด แต่มิยูกิ คาซุยะต้องคำนวณวิถีลูกที่ดีที่สุดไว้แล้วอย่างแน่นอน

มิยูกิ คาซุยะขอลูกใหม่จากกรรมการแล้วขว้างส่งไปให้

ลูกที่สอง ฟาสต์บอลวงนอก

ดูเหมือนมิยูกิ คาซุยะจะมุ่งมั่นใช้แต่ฟาสต์บอล

ต่อให้ความเร็วลูกของคาวาคามิ โนริฟุมิจะไม่เร็วมาก แต่เขาจะไม่ใช้ลูก breaking ball เลยรึไง?

“ฟุ่บ!”

ลูกเบสบอลพุ่งมาอีกครั้ง ความเร็วก็ยังไม่ถึงกับน่ากลัว

“แค๊ง!”

ผู้ตีหวดสวน

ลูกเบสบอลพุ่งออกไปทันที รันเนอร์บนเบสก็เริ่มออกวิ่ง

“เบสแรก!”

เมื่อเห็นทิศทางที่ลูกกลิ้งไป มิยูกิ คาซุยะก็ตะโกนลั่น

ยูกิ เท็ตสึยะรอจังหวะอยู่นานแล้ว เขาก้มลงรับลูกอย่างมั่นคง แล้วเมื่อเห็นคาวาคามิ โนริฟุมิวิ่งไปที่เบสแรก เขาก็ขว้างส่งไปทันที

คาวาคามิ โนริฟุมิรับลูกไว้อย่างแม่นยำและเหยียบเบสแรก

“เอาต์!!!!!”

คาวาคามิ โนริฟุมิช่วยหยุดเลือดให้โรงเรียนเซย์โดได้สำเร็จ ตอนนี้แค่เสมอกัน

อย่างน้อยตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่แพ้! เกมต้องดำเนินต่อไป แต่โมเมนตัมของโรงเรียนเซย์โดเริ่มกลับมาแล้ว

ต่อไปคือทีเด็ดของโรงเรียนเซย์โด: การบุก

เกมรุกและรับรอบต่อไปจะเป็นตัวตัดสินผลแพ้ชนะ! ...

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═