บทที่ 23 ความวิตกกังวล

บทที่ 23 ความวิตกกังวล

“แกนี่มันร้ายจริงๆ เจ้าหนู!”

หลังจากหวดโฮมรันสามคะแนน มิยูกิ คาซุยะก็วิ่งกลับมา และอิซาชิกิ จุนก็เป็นคนแรกที่เข้าตบหัวเขา

มิยูกิ คาซุยะยังคงถ่อมตัว ไม่เปิดเผยว่าเขาเดาเจตนาของคู่แข่งได้ตั้งนานแล้ว

“ก็แค่ฟลุคครับ”

มิยูกิ คาซุยะพูดพลางถอดหมวก

แววตาของเขาไม่เปลี่ยนไปเลยขณะพูด ราวกับว่ามันเป็นความจริง

มิยูกิ คาซุยะช่างช่ำชองเรื่องการโกหกหน้าตาย ไม่มีแม้แต่อาการหน้าแดงให้เห็นสักนิด

“ไอ้หนู ตีลูกสไลเดอร์วงในเป็นโฮมรันแล้วยังมาบอกว่าฟลุคอีกเรอะ!”

อิซาชิกิ จุนตบหัวมิยูกิ คาซุยะอีกครั้ง

อิซาชิกิ จุนเป็นคนมือหนัก มิยูกิ คาซุยะจึงรู้สึกเจ็บแปลบที่ศีรษะ แต่ก็ยังพอทนไหว

มิยูกิ คาซุยะลูบหัวตัวเอง “รู้ไหมครับว่ามันเจ็บนะเนี่ย?”

ไม่ว่าจะอย่างไร โฮมรันสามคะแนนของมิยูกิ คาซุยะก็เป็นไฮไลต์สำคัญของเกมนี้อย่างแน่นอน

เขาทิ้งความประทับใจอันทรงพลังไว้ให้ผู้ชมอีกครั้ง

แต่คลื่นการบุกของโรงเรียนเซย์โดไม่ได้ดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่อง

ผู้ตีไม้ที่เจ็ดตีลูกกลิ้งเรียดพื้น ทำให้การบุกของโรงเรียนเซย์โดจบลงทันที

อย่างที่ทุกคนรู้ ไลน์อัพการตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเซย์โดคือช่วงกลางเท่านั้น

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับทีมแกร่ง ผู้ตีไม้ท้ายๆ ย่อมหาโอกาสได้ยากเป็นธรรมดา

ไม่นานนัก ก็ถึงเวลาสลับฝั่งรุกรับ

“ถึงตอนนี้เราจะนำอยู่สี่แต้ม แต่ก็ห้ามประมาทเด็ดขาด เข้าใจไหม?”

โค้ชคาตาโอกะกล่าวเสียงเข้ม

“ครับ!”

อินนิงเกมรับของโรงเรียนเซย์โดเริ่มขึ้น และครั้งนี้โรงเรียนเซย์โดก็ส่งเอซพิชเชอร์คนปัจจุบัน ทัมบะ โคอิจิโร่ ลงสนาม

“ไม่ต้องเกร็งนะคุณทัมบะ ครั้งนี้เราต้องจัดการพวกนั้นให้อยู่หมัด”

มิยูกิ คาซุยะวิ่งเหยาะๆ มาข้างทัมบะ โคอิจิโร่แล้วเอ่ยขึ้น ทัมบะ โคอิจิโร่ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

“ไม่มีปัญหา”

มิยูกิ คาซุยะยิ้ม ดูเหมือนความมั่นใจของทัมบะ โคอิจิโร่จะยังคงอยู่

ถูกแล้ว ไม่ว่าจะเสียอะไรไป ก็ห้ามเสียความมั่นใจเด็ดขาด

ผู้ตีคนแรกของโรงเรียนอิจิไดซังโคก้าวเข้ามา

ทัมบะ โคอิจิโร่เองก็ไร้ความปรานี เริ่มต้นด้วยฟอร์มร้อนแรงทันที

“สไตรค์! แบตเตอร์เอาต์!”

สี่ลูกกินเปล่า ส่งผู้ตีคนแรกออกจากสนาม

“เยี่ยม!”

มิยูกิ คาซุยะเองก็แอบพอใจกับฟอร์มของทัมบะ โคอิจิโร่

บนอัฒจันทร์ จางเท่อในฐานะส่วนหนึ่งของกองเชียร์ก็หยุดการเคลื่อนไหว จ้องมองทัมบะ โคอิจิโร่ที่เปล่งประกายบนเนินพิชเชอร์อย่างตะลึงงัน

ดูเหมือนเขาจะคาดไม่ถึงว่าทัมบะ โคอิจิโร่ที่เคยบาดเจ็บมาก่อนจะโชว์ฟอร์มได้ขนาดนี้

สมกับเป็นเอซพิชเชอร์ ความแข็งแกร่งช่างแตกต่างจากพิชเชอร์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง! นี่คือความแข็งแกร่งของเอซแห่งโรงเรียนเซย์โด!

“สุดยอดไปเลย”

จางเท่ออุทาน

ก่อนเข้ามาเรียนที่โรงเรียนเซย์โด จางเท่อรู้สึกว่าในไซตามะไม่มีใครเป็นคู่มือเขาได้เลย

แต่เมื่อได้เข้ามาสัมผัสโรงเรียนเซย์โดจริงๆ และได้เห็นเกมนี้ เขาถึงได้ตระหนักถึงสัจธรรมที่ว่า ‘เหนือฟ้ายังมีฟ้า’

ดูเหมือนว่าแม้แต่กลุ่มพิชเชอร์ที่อ่อนที่สุดของโรงเรียนเซย์โดก็ยังมีความสามารถที่แข็งแกร่งมาก

การจะยืนหยัดในทีมเซย์โดไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

แต่ความท้าทายเหล่านี้กลับทำให้จางเท่อยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

“เอาล่ะ! ชักจะมีไฟขึ้นมาแล้วสิ!”

จางเท่อพึมพำกับตัวเอง

การแข่งขันดำเนินต่อไป

ปรากฏว่าฟอร์มอันร้อนแรงของทัมบะ โคอิจิโร่ดูเหมือนจะคงอยู่แค่กับผู้ตีคนเดียวเท่านั้น

การจะเอาต์ผู้ตีคนทื่สองกลับเป็นเรื่องยากเย็น

ในช่วงกลางอินนิงที่ 1 ทัมบะ โคอิจิโร่ไม่สามารถรักษาฟอร์มเก่งไว้ได้และเสียไปสองแต้ม

แต่ยังโชคดีที่มิยูกิ คาซุยะช่วยเรียกสติทัมบะ โคอิจิโร่กลับมาได้ทันเวลา ทำให้เสียไปเพียงแค่นั้น

“เกือบไปแล้ว”

จางเท่อปาดเหงื่อบนหน้าผากขณะอยู่บนอัฒจันทร์

ช่วงกลางอินนิงที่ 1 จางเท่อเองก็รู้สึกหวั่นใจไม่น้อย

เขาคิดว่าอินนิงนี้คงเสียมากกว่าสองแต้มแน่

แต่ใครจะคิดว่าการเดินขึ้นเนินของมิยูกิ คาซุยะจะช่วยประคองสติของทัมบะ โคอิจิโร่ ให้ยืนระยะจนจบและเสียไปเพียงสองแต้มเท่านั้น?

โชคดีที่แค่สองแต้ม โรงเรียนเซย์โดจึงยังคงมีคะแนนนำอยู่

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป การผ่านเข้ารอบของโรงเรียนเซย์โดก็ไม่ใช่แค่ฝัน!

เกมดำเนินต่อไป

ทั้งสองทีมยังคงสูสีกัน ผลัดกันทำแต้มได้ทุกอินนิง บทบาทของพิชเชอร์ดูเหมือนจะลดความสำคัญลง

เดิมที เกมระหว่างสองทีมที่มีความแข็งแกร่งใกล้เคียงกันมักจะวัดกันที่พิชเชอร์ แต่ตอนนี้ดูเหมือนทฤษฎีนั้นจะใช้ไม่ได้

ทั้งสองทีมโชว์ฟอร์มการตีได้ยอดเยี่ยมในทุกอินนิง จนยากจะประเมินผลงานของพิชเชอร์

ไม่ใช่ว่าพิชเชอร์ของทั้งสองทีมไร้ฝีมือ

โรงเรียนอิจิไดซังโคและโรงเรียนเซย์โดต่างก็เป็นโรงเรียนแกร่งในเขตโตเกียวตะวันตก ความสามารถของเอซพิชเชอร์ย่อมไม่เลวร้ายแน่

เพียงแต่ความเก่งกาจที่แท้จริงของพวกเขาถูกความร้อนแรงของเหล่าผู้ตีบดบังจนมิด ทำให้ยากจะเห็นศักยภาพที่แท้จริง!

เกมนี้กลายเป็นเกมที่ตึงเครียดอย่างมาก

อินนิงที่ 8 ครึ่งล่าง

โรงเรียนเซย์โด 12–10 โรงเรียนอิจิไดซังโค นำอยู่สองแต้ม

ใช่แล้ว นี่เพิ่งจะอินนิงที่ 8 แต่ทั้งสองฝ่ายทำคะแนนได้ถึงเลขสองหลักแล้ว

เรื่องแบบนี้หาได้ยากยิ่งในเบสบอลมัธยมปลาย

ตอนนี้โรงเรียนอิจิไดซังโคถูกต้อนจนมุม มี 2 เอาต์แล้ว

แม้ว่าขณะนี้จะมีรันเนอร์อยู่บนเบส ประจำที่เบสสองและเบสสาม

แต่ถ้าเพื่อนร่วมทีมเซย์โดโชว์ฟอร์มเหนือเมฆ พวกเขาก็สามารถปิดเกมได้ตรงนี้เลย

หรือต่อให้โรงเรียนเซย์โดเล่นตามมาตรฐาน ตราบใดที่ผู้ตีของโรงเรียนอิจิไดซังโคตีได้ไม่ดี พวกเขาก็หมดหวัง

อินนิงนี้ โรงเรียนอิจิไดซังโคอาจจะเป็นฝ่ายหยุดทำแต้มก่อนก็ได้

“ฟุ่บ!”

ทัมบะ โคอิจิโร่ขว้างลูกออกไป แต่ทันทีที่ลูกหลุดจากมือ เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ

“แย่แล้ว”

ทัมบะ โคอิจิโร่เบิกตากว้าง! จังหวะที่ขว้าง เขาบิดข้อมือพลาด ลูกมันลื่นหลุดมือ สัมผัสมันไม่ใช่แบบนี้

ในฐานะเอซพิชเชอร์ของโรงเรียนเซย์โด เขาจะทำพลาดแบบนี้ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานไม่ได้เด็ดขาด!

“โอกาสมาแล้ว!”

ผู้ตีดูเหมือนจะฉวยโอกาสนี้ไว้ได้ ยิ้มออกมาอย่างตะกละตะกลาม

“แค๊ง!”

ผู้ตีหวดเต็มแรง กระทบกลางลูกเบสบอลส่งมันลอยละลิ่ว

ขณะที่ลูกเบสบอลพุ่งผ่านหูทัมบะ โคอิจิโร่ไป เขาก็สังหรณ์ใจไม่ดีแล้ว

และก็เป็นไปตามคาด ลูกนี้ถูกหวดไปไกล กลายเป็นฮิตทางสนามฝั่งขวา

“วิ่ง! วิ่งเข้าไป!”

ผู้เล่นโรงเรียนอิจิไดซังโคโบกไม้โบกมือสั่งการ

ผู้เล่นโรงเรียนอิจิไดซังโคอีกสองคนก็ประสานงานกันได้ดี วิ่งกลับมายังโฮมเพลต เพิ่มอีกสองคะแนนให้โรงเรียนอิจิไดซังโค ตีเสมอได้สำเร็จ

ทัมบะ โคอิจิโร่เหงื่อท่วมตัวในขณะนี้ ยืนตะลึงอยู่บนเนินพิชเชอร์ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

แต่ทันใดนั้น ผู้จัดการทีมโอตะก็โทรไปยังคอกบูลเพน และสิ่งที่น่าเจ็บปวดยิ่งกว่าก็เกิดขึ้นกับเขา

“ขอแจ้งเปลี่ยนตัวผู้เล่นโรงเรียนเซย์โด: พิชเชอร์หมายเลข 1 ทัมบะ เปลี่ยนออก ให้หมายเลข 10 คาวาคามิ เข้าเล่นแทน”

สิ้นเสียงประกาศ เด็กหนุ่มท่าทางขี้อายก็วิ่งเหยาะๆ ไปยังเนินพิชเชอร์...

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═