บทที่ 19 คดีเลือดที่เกิดจากไหสุ่มใบเดียว

บทที่ 19 คดีเลือดที่เกิดจากไหสุ่มใบเดียว

"..."

"..."

หลิวอวิ๋นจิ่นขมวดคิ้วมองลูกศิษย์ของตัวเองโดยไม่พูดอะไร

ถ้าไม่ได้สัมผัสได้ถึงความปกติของร่างกายฉินซวี่ด้วยพลังระดับทะเลนภา เขาคงคิดว่าฉินซวี่ไข้ขึ้นจนเพ้อไปแล้วแน่ๆ

ซื้อเหรอ?

น้ำทิพย์ชำระไขกระดูกระดับ S เนี่ยนะ?

ของแบบนี้มีขายด้วยเหรอ?

ต่อให้มีคนขาย แกจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อ?

จะขายมหาวิทยาลัยชางอวิ๋นของฉันงั้นรึไง?

เขาขมวดคิ้วมุ่น สายตาจ้องเขม็งไปที่ฉินซวี่

ฉินซวี่เป็นลูกศิษย์ที่เขาเห็นมาตั้งแต่เด็ก ไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์ แต่ที่สำคัญกว่าคือความหนักแน่นรอบคอบ

เขาถึงได้เลื่อนขั้นให้ฉินซวี่ขึ้นมาเป็นหัวหน้าฝ่ายปกครอง

แต่วันนี้ ลูกศิษย์คนนี้กลับมาพูดจาเลอะเทอะอะไรกัน?

นักศึกษาระดับศิลาผา ไปซื้อน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกระดับ S ในรีสอร์ตกลางเขตแกนกลาง A4 อันแสนอันตรายเนี่ยนะ

ทุกคำพูดเขาเข้าใจ แต่พอมารวมกันแล้วทำไมเขาถึงฟังไม่รู้เรื่องล่ะ?

ไอ้เรื่องรีสอร์ตอะไรนั่นช่างมันก่อนเถอะ

แต่น้ำทิพย์ชำระไขกระดูกระดับ S มันใช่ของที่จะซื้อได้ง่ายๆ ที่ไหนล่ะ?

ไอเทมระดับ S นะโว้ย ไม่ใช่ผักกาดขาวตามตลาด!

"ท่านอาจารย์ครับ เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ——"

เมื่อเห็นหลิวอวิ๋นจิ่นเงียบไปนาน ฉินซวี่ก็เรียบเรียงความคิด แล้วเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในรีสอร์ตของสวีเทียนหลินอย่างละเอียด

ระหว่างที่ฟังฉินซวี่เล่า สีหน้าของหลิวอวิ๋นจิ่นก็แปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อฉินซวี่เล่าจบ หลิวอวิ๋นจิ่นก็เงียบกริบไปนานพักใหญ่

"แกกำลังจะบอกว่า ในรีสอร์ตของชายหนุ่มที่ชื่อสวีเทียนหลิน มีของที่สามารถสุ่มได้ไอเทมระดับ S อย่างน้ำทิพย์ชำระไขกระดูก... ไอ้ของนั่นเรียกว่าอะไรนะ อ้อใช่ ไหสุ่มจากทั่วทุกมิติ?"

"แล้วก็ยังมีห้องพักที่สามารถเพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียรได้ 10 เท่าอีกด้วย"

หลิวอวิ๋นจิ่นขมวดคิ้วสรุปใจความ เขารู้สึกว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยพูดอะไรที่มันหลุดโลกขนาดนี้มาก่อนเลย

"ท่านอธิการบดีคะ——"

หลัวอวี่โหรวยกมือขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพื่อส่งสัญญาณว่าเธอมีเรื่องจะเสริม

"คือว่า จริงๆ แล้ว——"

นี่เป็นครั้งแรกที่หลัวอวี่โหรวได้พบกับยอดฝีมือระดับหลิวอวิ๋นจิ่น ท่าทางของเธอจึงดูเกร็งและประหม่าจนพูดติดอ่าง

"พูดให้ชัดๆ ก็คือ ต่อให้นอนหลับ ห้องนั้นก็ยังสามารถบำเพ็ญเพียรให้เราเองด้วยความเร็ว 10 เท่าค่ะ"

"แถมตามที่ผู้อาวุโสเถ้าแก่บอก ไหสุ่มนั่นสามารถเปิดได้ไอเทมระดับสูงสุดคือระดับ SSS ค่ะ เพียงแต่ตอนนี้พวกเราเพิ่งเปิดได้ระดับ S อย่างน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกเท่านั้นเอง"

เธอหดคอลง แล้วรีบหลบกลับไปอยู่ข้างหลังฉินซวี่

"..."

หลังจากหลัวอวี่โหรวพูดจบ บรรยากาศก็เงียบกริบลงอีกครั้ง

"ฟู่——"

เนิ่นนานกว่าหลิวอวิ๋นจิ่นจะพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา

บอกตามตรง เขาไม่เชื่อสิ่งที่พวกฉินซวี่พูดเลยสักนิด

ถ้าไม่ใช่เพราะเขารู้จักนิสัยใจคอของฉินซวี่ดี หากเป็นคนอื่นมาพูดเรื่องแบบนี้ คงโดนเขาตบปลิวออกไปนอกห้องนานแล้ว

"ท่านอธิการบดี หนูพูดความจริงนะคะ"

เมื่อเห็นท่าทางไม่เชื่อของหลิวอวิ๋นจิ่น หลัวอวี่โหรวก็รีบอธิบายอย่างร้อนรน

"หนูใช้เงิน 3,000 เครดิตไปพักที่รีสอร์ตของผู้อาวุโส 3 วัน ถึงหนูจะเผลอหลับไปเพราะเหนื่อยมาก แต่หนูก็ทะลวงระดับจากศิลาผาขั้นหก เป็นขั้นเจ็ดได้จริงๆ นะคะ"

เสียงของหลัวอวี่โหรวค่อยๆ เบาลง ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

"แล้วก็ นี่ด้วยค่ะ"

เธอหยิบน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกออกมาจากอุปกรณ์มิติ

ทันทีที่น้ำทิพย์ชำระไขกระดูกปรากฏขึ้น คลื่นพลังหยวนอันบริสุทธิ์ก็แผ่กระจายออกมาอีกครั้ง

สายตาของหลิวอวิ๋นจิ่นจับจ้องไปที่ขวดหยกใบจิ๋วในมือของหลัวอวี่โหรวตาไม่กะพริบ

สำหรับยอดฝีมือระดับทะเลนภาขั้นสูงสุดอย่างเขา ปริมาณพลังหยวนในน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกไม่ได้มากมายอะไรนัก

แต่เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า พลังหยวนในน้ำทิพย์นั้น มีความบริสุทธิ์กว่าพลังของเขามาก!

ดังนั้นเขาจึงมั่นใจได้ในทันทีว่า น้ำทิพย์ชำระไขกระดูกขวดนี้เป็นของจริง!

ของแท้แน่นอน!

พลังหยวนที่บริสุทธิ์ขนาดนี้ไม่มีทางปลอมแปลงได้แน่!

การปรากฏตัวของน้ำทิพย์ชำระไขกระดูก เป็นเครื่องยืนยันคำพูดของพวกฉินซวี่ได้อย่างดี

"ท่านอธิการบดีคะ นี่คือน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกที่หนูใช้เงินกู้ยืมเพื่อการศึกษา 10,000 เครดิตซื้อมาจากผู้อาวุโสเถ้าแก่ค่ะ"

"ท่านอธิการบดีวางใจได้นะคะ หนูจะตั้งใจหาเงินมาคืนเงินกู้ให้มหาวิทยาลัยแน่นอนค่ะ!"

หลัวอวี่โหรวกำหมัดแน่น เอ่ยคำสัญญาอย่างมุ่งมั่น

"..."

เมื่อได้ยินคำสัญญาอย่างจริงจังของหลัวอวี่โหรว หลิวอวิ๋นจิ่นก็รู้สึกทั้งขำทั้งเอ็นดู

ประเด็นมันอยู่ที่เงินกู้เหรอ?

ของพรรค์นี้ถ้าขวดละ 10,000 เครดิตจริงๆ ต่อให้ไม่ต้องกู้เงิน ให้เขาไปขายเลือดมาซื้อ เขาก็ยอมซื้อตุนไว้จนเต็มคลัง!

ต้องเข้าใจนะว่า น้ำทิพย์ชำระไขกระดูกแบบนี้ มีประโยชน์มหาศาลแม้แต่กับยอดฝีมือระดับทะเลนภาขั้นสูงสุดอย่างเขา

เผลอๆ อาจจะช่วยให้เขาทะลวงคอขวดระดับพลิกฟ้าที่ติดแหง็กมาสิบกว่าปีได้เลยด้วยซ้ำ!

"น้ำทิพย์ชำระไขกระดูกขวดนี้ ราคาแค่ 10,000 เครดิตจริงๆ เหรอ?"

หลิวอวิ๋นจิ่นเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

ของวิเศษที่สามารถสร้างยอดฝีมือระดับเจ้าเมืองได้ กลับมีราคาถูกแสนถูกขนาดนี้?

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองกำลังฝันอยู่หรือเปล่า

โลกนี้เปลี่ยนไปแล้วเหรอ?

ข้าวของราคาถูกลงล้านเท่าหรือไง?

"ท่านอาจารย์ครับ ก่อนหน้านี้ผมบอกไปแล้วว่า ราคา 10,000 เครดิตนั่นคือราคาของไหสุ่มจากทั่วทุกมิติครับ"

ฉินซวี่ใช้พลังหยวนดึงไหสุ่มทั้งสี่ใบออกมาวางตรงหน้าหลิวอวิ๋นจิ่น

"อาจารย์หวงหยางและอาจารย์โจวจื้อเฉียงก็ซื้อไหสุ่มไป และเปิดได้... ของที่มีประโยชน์มากๆ ครับ"

"ตามที่เถ้าแก่หนุ่มคนนั้นบอก ไหสุ่มทุกใบราคา 10,000 เครดิต แต่จะสุ่มได้อะไรก็แล้วแต่ดวงครับ"

"ส่วนเรื่องที่เขาบอกว่ามีไอเทมระดับ SSS..."

เดิมทีฉินซวี่ตั้งใจจะบอกว่าเป็นไปไม่ได้ แต่พอหันไปเห็นน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกในมือของหลัวอวี่โหรว เขาก็ต้องกลืนคำพูดนั้นลงคอไป

"นี่คือไหสุ่มจากทั่วทุกมิติงั้นเหรอ?"

หลิวอวิ๋นจิ่นมองไหสีดำสนิทที่หน้าตาเหมือนไหดองผักกาดทั้งสี่ใบตรงหน้า เขยิบเข้าไปพิจารณาดูใกล้ๆ

แต่มองยังไง มันก็ดูเป็นแค่ไหกระเบื้องธรรมดาๆ ที่ไม่ธรรมดาน้อยไปกว่านี้อีกแล้ว

ตามร้านขายของชำทั่วไปก็มีขาย ใบละเครดิตเดียวซื้อได้ตั้งสิบใบ

"ไม่น่าจะใช่แบบนี้นี่นา..."

หลิวอวิ๋นจิ่นพึมพำ ก่อนจะระเบิดพลังจิตวิญญาณส่งเข้าไปตรวจสอบภายในไห

"พรวด!"

วินาทีที่พลังจิตวิญญาณของหลิวอวิ๋นจิ่นสัมผัสกับไห ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดราวกับกระดาษ รู้สึกคาวคละคลุ้งในลำคอ ก่อนจะกระอักเลือดคำโตออกมา

"ประมาทไปแล้ว..."

นี่คือความคิดสุดท้ายก่อนที่หลิวอวิ๋นจิ่นจะหมดสติไป

เมื่อครู่ ตอนที่พลังจิตวิญญาณสัมผัสกับไห เขารู้สึกเหมือนสมองถูกทิ่มแทงด้วยหนามแหลมนับไม่ถ้วน เจ็บปวดทรมานจนแทบขาดใจ

จะชักพลังกลับก็ไม่ทันเสียแล้ว!

พลังจิตวิญญาณของเขาเหมือนเนื้อที่ถูกโยนลงไปในเครื่องบดเนื้อ ถูกปั่นจนแหลกละเอียดโดยไม่มีทางต่อต้านใดๆ เลย!

หลิวอวิ๋นจิ่นที่ได้รับบาดเจ็บทางจิตวิญญาณปวดหัวอย่างรุนแรง ภาพตรงหน้ามืดดับลง ก่อนจะหงายหลังล้มตึงไป

"ท่านอาจารย์?!!"

"ท่านอธิการบดี!"

พวกฉินซวี่ตกใจสุดขีด

โดยเฉพาะฉินซวี่ เขาพุ่งตัวไปรับร่างของหลิวอวิ๋นจิ่นที่กำลังจะล้มลงกระแทกพื้นไว้ได้ทัน

เมื่อเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวและลมหายใจที่รวยรินของอาจารย์ ฉินซวี่ก็รู้สึกว่าตัวเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น

อาจารย์ของเขาคืออธิการบดีของมหาวิทยาลัยชางอวิ๋น ยอดฝีมือระดับทะเลนภาขั้นสูงสุด!

แม้แต่อยู่ในสมรภูมิทั่วทุกมิติ ก็ยังเป็นตัวตนที่ทำให้พวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวส่วนใหญ่ขวัญผวา!

แต่นี่... แค่ส่งพลังจิตวิญญาณไปตรวจสอบเบาๆ กลับได้รับบาดเจ็บหนักขนาดนี้เชียวหรือ??!

"หะ... หัวหน้าฉิน พวกเราจะทำยังไงดีครับ?!"

หวงหยางและคนอื่นๆ ก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ละล่ำละลักถามอย่างเสียขวัญ

อธิการบดีบาดเจ็บหนัก นี่มันเรื่องใหญ่ระดับสะเทือนฟ้าดินเลยนะ!

ดีไม่ดี อาจจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในมหาวิทยาลัย หรือแม้แต่ในเมืองชางอวิ๋นเลยก็ได้!

"ตั้งสติไว้!"

ฉินซวี่ข่มความตื่นตระหนกในใจ แล้วตวาดเสียงต่ำ

เวลานี้ เขาต้องฝืนบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง

"หวงหยาง คุณไปแจ้งกองกำลังรักษาการณ์ของมหาวิทยาลัย ให้มาปิดล้อมตึกนี้ไว้ให้แน่นหนา! ห้ามใครออกไปเด็ดขาด!"

"โจวจื้อเฉียง ไปตามแผนกการแพทย์ และเรียกผู้บริหารระดับสูงทุกคนของมหาวิทยาลัยมาที่นี่ให้หมด!!"

"เรื่องนี้สำคัญมาก ฉันต้องรายงานเรื่องนี้ให้ท่านเจ้าเมืองทราบ เพื่อให้ท่านมาเป็นประธานจัดการเรื่องนี้!"