บทที่ 17 ปลูกต้นไม้อัคคี รีสอร์ตถูกบังคับอัปเกรด

บทที่ 17 ปลูกต้นไม้อัคคี รีสอร์ตถูกบังคับอัปเกรด

"นี่ถ้าต่อไปมีคนทำแบบแคนดิซเยอะๆ รีสอร์ตของฉันจะไม่กลายเป็นศูนย์รวมทหารรับจ้างแห่งสมรภูมิทั่วทุกมิติไปเลยเหรอเนี่ย?"

สวีเทียนหลินนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวหลังเคาน์เตอร์ มองดูป้ายประกาศจับที่แขวนอยู่บนต้นศุภโชคหน้าประตูพลางคิดในใจ

"แต่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอกมั้ง"

ไม่นานสวีเทียนหลินก็คิดตก

ประการแรก ถ้าลูกค้าจะประกาศภารกิจ ก็ต้องผ่านการอนุมัติจากเขาก่อน ซึ่งเขาสามารถตั้งเกณฑ์เงื่อนไขได้

ตัวอย่างเช่น—— ต้องมียอดใช้จ่ายถึงจำนวนหนึ่งก่อนถึงจะมีสิทธิ์ประกาศภารกิจ

ประการที่สอง รางวัลของภารกิจจะต้องเป็นเครดิตที่ฝากล่วงหน้าไว้ในธนาคารหมื่นเผ่าพันธุ์เท่านั้น ถ้าอยากประกาศภารกิจ ก็ต้องเอาเงินมาฝากไว้ในรีสอร์ตให้พอก่อน

เงินพวกนี้ไม่ว่าจะไปอยู่ในมือใคร สุดท้ายก็ต้องถูกเอามาใช้จ่ายในรีสอร์ตอยู่ดี

มองมุมไหนเขาก็ไม่เสียผลประโยชน์ มีแต่ได้กับได้

"ยัยหนูนี่ไม่รู้ตัวเลยนะว่าช่วยฉันคิดวิธีหาเงินเพิ่มได้อีกทางแล้ว"

สวีเทียนหลินยิ้มพลางพึมพำกับตัวเอง

ในขณะนั้นเอง

【โฮสต์ เมล็ดพันธุ์แห่งต้นไม้อัคคีจัดอยู่ในหมวดหมู่ไอเทมที่สามารถเพาะปลูกได้ ต้องการใช้ 200,000 แต้มก่อสร้างเพื่อเพาะปลูกหรือไม่?】

"ไอเทมเพาะปลูกได้?"

สวีเทียนหลินชะงักไป ก่อนจะส่ายหน้ายิ้มๆ เมล็ดพันธุ์ของต้นไม้ จะปลูกไม่ได้ได้ยังไงล่ะ!

"ปลูกต้นไม้อัคคีแล้วมีประโยชน์อะไร?"

"ช่วยเพิ่มความหนาแน่นของพลังหยวนให้รีสอร์ตได้หรือเปล่า?"

【ไม่สามารถทำได้】

【แต่สามารถเพิ่มระดับความสวยงามให้กับรีสอร์ตได้】

【ระบบขอเตือนด้วยความหวังดี ระดับความสวยงามเป็นเงื่อนไขจำเป็นในการอัปเกรดรีสอร์ตในอนาคต】

"อย่างนี้นี่เอง——"

สวีเทียนหลินลูบคางครุ่นคิด

ตอนนี้เขามีแต้มก่อสร้างอยู่แค่สามแสนกว่าๆ การปลูกต้นไม้อัคคีที่ดูเหมือนจะยังไม่มีประโยชน์อะไรในตอนนี้ ดูจะเป็นการลงทุนที่ไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไหร่

ภายในระบบยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกอีกมากมายที่ต้องใช้แต้มก่อสร้างในการปลดล็อก

"งั้นยังไม่ปลูกก็แล้วกัน"

ขณะที่สวีเทียนหลินกำลังจะล้มเลิกความคิดเพราะต้องการประหยัดแต้ม

แต้มก่อสร้าง 200,000 แต้ม สำหรับเขาในตอนนี้ ถือว่าเยอะเอาการ

แต่แล้ว ภาพของแคนดิซที่น่ารักน่าเอ็นดูก็ผุดขึ้นมาในหัว เมื่อนึกถึงว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ แค่นี้กลับต้องผ่านเรื่องราวเลวร้ายมามากมาย

ความสงสารในใจของสวีเทียนหลินก็บังเกิดขึ้น

"ต้นไม้อัคคีน่าจะทำให้เธอรู้สึกว่ารีสอร์ตเหมือนบ้านมากขึ้นนะ"

สวีเทียนหลินคิดในใจ

"ยังไงซะ แต้มก่อสร้างสามแสนกว่าแต้มในมือฉัน แคนดิซก็เป็นคนเปย์ให้เกือบทั้งหมด ถือซะว่าเป็นการคืนกำไรให้ลูกค้าก็แล้วกัน!"

"อีกอย่าง ระบบก็บอกแล้วว่าในอนาคตยังไงก็ต้องใช้"

"ปลูกเลย!"

【ยืนยันการปลูกต้นไม้อัคคี แต้มก่อสร้าง -200,000 แต้ม】

จากนั้น เมล็ดพันธุ์สีแดงเข้มก็ปรากฏขึ้น ทันใดนั้น ต้นศุภโชคอีกต้นที่หน้าประตูรีสอร์ตที่ยังไม่โดนแคนดิซแขวนป้ายก็ถูกถอนรากถอนโคนออกไป แล้วเมล็ดพันธุ์แห่งต้นไม้อัคคีก็ลอยตกลงไปในกระถางที่ว่างเปล่านั้น

ต้นศุภโชค: เอาเมล็ดถั่วลิสงมาแทนฉันเนี่ยนะ!

"ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะโตนะ?"

สวีเทียนหลินมองดูดินเปล่าๆ ในกระถาง พลางบ่นอย่างหมดคำพูด

แต้มก่อสร้าง 200,000 แต้มที่เสียไป ยังไม่เห็นแม้แต่เงาเลย

"เอ๊ะ? พี่ชายเจ้าของร้านกำลังดูอะไรอยู่คะ?"

แคนดิซบินออกมาจากไหนก็ไม่รู้ มาเกาะอยู่บนไหล่ของสวีเทียนหลิน

"พี่ชายเจ้าของร้าน แคนดิซสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยค่ะ!"

พูดจบ แคนดิซก็สอดส่องสายตากลมโตมองไปรอบๆ ไม่นานก็ล็อกเป้าหมายไปที่กระถางต้นไม้ที่ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งต้นไม้อัคคีเอาไว้

เธอบินตรงเข้าไป สองมือน้อยๆ เกาะขอบกระถาง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

"นั่นคือต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นี่นา!"

เสียงใสแจ๋วของแคนดิซดังขึ้น ก่อนที่เธอจะหันกลับมายิ้มหวานให้สวีเทียนหลิน

"ขอบคุณค่ะ พี่ชายเจ้าของร้าน!"

แคนดิซหันกลับไป ยื่นมือน้อยๆ ไปวางเหนือกระถาง หยดเลือดสีทองอร่ามหยดหนึ่งร่วงหล่นจากปลายนิ้วของเธอลงสู่กระถางต้นไม้

แสงสีทองสว่างวาบ ดินในกระถางก็เริ่มขยับเขยื้อน

ยอดอ่อนสีแดงเข้มแทงทะลุผิวดินขึ้นมา และเติบโตกลายเป็นต้นกล้าสูงกว่าหนึ่งเมตรในพริบตา

กิ่งก้านของต้นไม้อัคคีแผ่ความร้อนที่แผ่วเบาแต่มั่นคงออกมา มันไม่ได้ร้อนจนลวกผิว แต่กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก

ต้นกล้าขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แตกกิ่งก้านสาขาออกมามากมาย กระถางต้นไม้ขนาดเท่ากะละมังดูเหมือนจะถูกรากของต้นไม้อัคคีที่เติบโตอย่างรวดเร็วดันจนแทบจะแตกออก

【รีสอร์ตในปัจจุบันไม่สามารถรองรับต้นไม้อัคคีได้ ระบบกำลังทำการบังคับอัปเกรดรีสอร์ต!】

"เอ๊ะ?"

เมื่อได้ยินเสียงระบบที่ดังขึ้นกะทันหัน สวีเทียนหลินก็ถึงกับหน้าเหวอ

ทำแบบนี้ก็ได้เหรอ?

ตามนิสัยของระบบ การอัปเกรดรีสอร์ตควรจะต้องให้เขาสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย แล้วก็ต้องผลาญแต้มก่อสร้างจำนวนมหาศาลไม่ใช่เหรอ?

เบื้องหน้าสวีเทียนหลิน รีสอร์ตทั้งหลังเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนเบาๆ

ความรู้สึก "ยืดขยาย" อย่างประหลาดแผ่ซ่านออกมาราวกับพื้นที่อันคับแคบกำลังถูกดึงขยายออกกว้างจากภายใน

ผนังโถงต้อนรับเลื่อนออกไปด้านนอกอย่างเงียบเชียบ หน้าต่างที่เคยอยู่ติดกันก็ถูกขยายระยะห่างออกไป ทำให้แสงสว่างส่องเข้ามาได้มากขึ้นจนดูโปร่งสบาย

เพดานสูงขึ้นอย่างเงียบๆ แสงไฟไม่แสบตาอีกต่อไป แต่กลับดูนุ่มนวลขึ้นมาก

สไตล์: โฮสเทลวัยรุ่น → โรงแรมเครือข่ายระดับมาตรฐาน

"จิ๊... ถ้ามีคนทะลุมิติมาอีก คงนึกว่าหลงเข้ามาในโรงแรม 9 Days ที่ฉันเคยทำงานอยู่แน่ๆ!"

สวีเทียนหลินยืนอยู่กับที่ พึมพำเสียงเบา

การเปลี่ยนแปลงของรีสอร์ตยังไม่จบ

ภายนอกประตูกระจก พื้นที่ใหม่ได้ถูกปลดล็อกแล้ว—— ลานทุ่งกว้าง

ความอยากรู้อยากเห็นทำให้สวีเทียนหลินเดินออกไปดู

ใต้เท้าคือแผ่นหินที่ปูไว้อย่างเป็นระเบียบ ขอบมีลวดลายหินแกรนิตจางๆ เหยียบลงไปแล้วไม่รู้สึกเจ็บเท้าเลยแม้แต่น้อย

ระหว่างแผ่นหิน มีพืชสีเขียวอ่อนงอกงามอยู่ ดูเหมือนจะถูกควบคุมความสูงเอาไว้ ทำให้ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย

ลานกว้างไม่ได้ใหญ่มาก น่าจะประมาณสามสิบตารางเมตร

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือต้นไม้อัคคีที่ตั้งอยู่ตรงกลาง

ตอนนี้ ต้นไม้อัคคีมีความสูงถึง 3 เมตรกว่า และมีเส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นประมาณครึ่งเมตร

กิ่งก้านที่แผ่กว้างปกคลุมไปด้วยใบไม้สีแดงเพลิง เมื่อแสงแดดส่องกระทบก็ดูเหมือนเปลวไฟที่กำลังลุกโชนจริงๆ

ป้ายประกาศรับจ้างของแคนดิซถูกย้ายมาแขวนไว้บนลำต้นของต้นไม้อัคคีตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ หันหน้าออกไปทางประตูรีสอร์ต มองเห็นได้อย่างชัดเจน

รอบๆ ต้นไม้อัคคีเหลือพื้นที่ว่างไว้บ้าง เพื่อให้คนสามารถทำกิจกรรมได้โดยไม่รู้สึกโล่งเตียนจนเกินไป

ตามมุมลานกว้างถูกประดับด้วยพุ่มไม้เตี้ยๆ และพืชพรรณต่างดาวที่ไม่รู้จักชื่ออีกสองสามชนิด สีสันที่ค่อนข้างทึบของมันกลับสร้างความสมดุลที่ลงตัวกับสภาพแวดล้อมโดยรอบที่สว่างไสวจากแสงของต้นไม้อัคคี

"ในที่สุดก็ดูเหมือนรีสอร์ตขึ้นมานิดนึงแล้วสิ!"

ได้ของแถมมาแบบไม่คาดคิด!

โบราณว่าไว้ ทำดีได้ดีจริงๆ!

สวีเทียนหลินยิ้มหน้าบาน

ไม่นึกเลยว่าเลือดแค่หยดเดียวของแคนดิซ จะทำให้รีสอร์ตของเขาถูกบังคับอัปเกรดขึ้นมาได้หนึ่งระดับ!

และตรงหน้าเขา หน้าต่างสถานะใหม่ล่าสุดของรีสอร์ตก็ปรากฏขึ้น

【รีสอร์ตสไตล์หมื่นเผ่าพันธุ์】

【เลเวล: 2】

【ที่ตั้ง: สมรภูมิทั่วทุกมิติ เขตแกนกลาง A4】

【ระดับการรักษาความปลอดภัย: ระดับพระเจ้าผู้สร้างโลก】

แผนกห้องพัก:

(!) ห้องเตียงใหญ่สุดหรูสำหรับบำเพ็ญเพียร: 14/300

(!) ห้องธีมจำลองการฝึกซ้อม (ยังไม่ปลดล็อก): 0/100

แผนกบันเทิง:

(!) สปาชำระล้างปราณสังหาร: 1/100

(!) ออนเซ็นน้ำพุแห่งชีวิต (ยังไม่ปลดล็อก): 0/100

แผนกของฝาก:

(!) ร้านกาชาปองสุ่มไอเทมจากทั่วทุกมิติ เลเวล: 1/2 จำนวน: Max

ธนาคารหมื่นเผ่าพันธุ์ เลเวล: 1 จำนวน: Max

(!) แผนกต้อนรับ (ยังไม่เปิดใช้งาน)

แผนกอาหารและเครื่องดื่ม (ยังไม่เปิดใช้งาน)...

【แต้มก่อสร้างรีสอร์ตปัจจุบัน: 113,250】

【ระดับความสวยงามปัจจุบัน: 10 (จากต้นไม้อัคคีในระยะเติบโต)】

บนหน้าต่างสถานะตรงหน้าสวีเทียนหลิน เต็มไปด้วยเครื่องหมายตกใจสีแดงเถือก

"ระบบ นี่มันหมายความว่าไง??"

สวีเทียนหลินพอจะเดาสาเหตุได้คร่าวๆ แต่ก็ยังถามออกไปเพื่อรอคำอธิบายอย่างเป็นทางการจากระบบ

【คำเตือน! รีสอร์ตถูกบังคับอัปเกรด สิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นสำหรับการอัปเกรดยังไม่ครบถ้วน!!】

【ขอให้โฮสต์สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นให้ครบภายในสามเดือน มิฉะนั้นระบบจะทำการทำลายตัวเอง!】