บทที่ 32 การเติบโตของอาคุตสึ

บทที่ 32 การเติบโตของอาคุตสึ

ในเมื่อนายเลือกเส้นทางที่แสนไกล ก็จงเผชิญหน้ากับพายุฝน ในเมื่อนายเลือกที่จะก้าวลงสู่สนาม ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ก็ต้องไม่มีคำว่าเสียใจ

เด็กหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยพลังงานนับไม่ถ้วนกำลังกวัดแกว่งแร็กเก็ต วิ่งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยบนคอร์ทสีเขียวชอุ่ม

พวกเขาใฝ่ฝันที่จะได้สวมใส่เกียรติยศสีเทาขาวซึ่งเป็นของเฮียวเทย์

เวลาค่อยๆ ผ่านไปพร้อมกับการแข่งขัน ช่วงเช้าสิ้นสุดลง และสมาชิกเฮียวเทย์แต่ละคนที่เข้าร่วมการแข่งขันแบบพบกันหมดก็ลงแข่งไปแล้วอย่างน้อยคนละสามแมตช์

บนคอร์ท นอกเหนือจากชินโนะ ชินอิจิ, อาโตเบะ และอาคุตสึที่ใบหน้าไม่แสดงอาการเหนื่อยล้าให้เห็นแล้ว คนอื่นๆ ที่ยืนอยู่บนคอร์ทต่างก็หมดสภาพ แม้แต่โอชิทาริ ยูชิก็ยังรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าของร่างกาย

โชคดีที่โรงอาหารของนักเรียนได้เตรียมมื้อเที่ยงสำหรับเติมพลังงานไว้อย่างเพียงพอ สมาชิกชมรมเทนนิสที่เข้าร่วมการแข่งขันจึงฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับมาได้บ้างหลังจากทานอาหารเสร็จ

ในโรงอาหาร ชินโนะ ชินอิจิยังสังเกตเห็นอิโนอูเอะ มาโมรุ นักข่าวจากนิตยสาร Tennis Weekly ที่กำลังสวาปามอาหารของเขาอยู่ที่มุมหนึ่ง

ชินโนะ ชินอิจิไม่ได้เข้าไปรบกวนเขา หลังจากทานอาหารเสร็จ เขาก็ไปที่ข้างคอร์ทเทนนิส หยิบใบสถิติการแข่งขันขึ้นมา และกวาดสายตามองดูผลการแข่งขันของทุกคน

มีห้าคนที่ชนะรวดทั้งสามแมตช์ในช่วงเช้า: นอกจากชินโนะ ชินอิจิแล้ว ก็มีอาโตเบะ, โอชิทาริ, อาคุตสึ และอาคุตากาว่า จิโร่

ชิชิโดะ เรียว ที่ทำผลงานได้ค่อนข้างดีในแมตช์ก่อนหน้านี้ แพ้ให้กับอาโตเบะ เคโกะในแมตช์แรกเมื่อเช้า ทำให้เริ่มต้นได้ไม่ดีนัก โชคดีที่เขาสามารถเอาชนะรุ่นพี่ในชมรมเทนนิสได้ในอีกสองแมตช์ที่เหลือ

ส่วนมุคาฮิ กาคุโตะนั้น เขาหมดแรงในแมตช์ที่สาม และแม้จะนำอยู่ 5:1 แต่ก็ถูกพลิกกลับมาชนะ 7:5 โดยสึคิชิโระ โดซัง อดีตตัวจริงอีกคนของชมรมเทนนิส การจะก้าวขึ้นมาเป็นตัวจริงนั้นถือเป็นความท้าทายอย่างมากสำหรับเขา

เมื่อการแข่งขันสามแมตช์ในช่วงเช้าสิ้นสุดลง ก็พอจะมองเห็นเค้าลางของตำแหน่งตัวจริงของเฮียวเทย์ได้บ้างแล้ว

ในกลุ่ม A นอกจากชินโนะ ชินอิจิแล้ว ตัวเต็งที่มีแววจะได้เป็นตัวจริงมากที่สุดคือ ยามาซากิ อูเอะ อดีตตัวจริงปีสาม

ในกลุ่ม B หากไม่มีอะไรพลิกโผ อาโตเบะ เคโกะ และ ชิชิโดะ เรียว น่าจะได้เป็นตัวจริงอย่างแน่นอน

ตัวจริงในกลุ่ม C น่าจะเป็น อาคุตสึ และ อาคุตากาว่า จิโร่

กลุ่ม D นั้นซับซ้อนที่สุด นอกจากโอชิทาริ ยูชิที่ค่อนข้างจะการันตีตำแหน่งตัวจริงแน่นอนแล้ว ยังมีคู่แข่งอีกสามคน พวกเขาต่างก็แพ้กันคนละหนึ่งแมตช์ และเป็นการแพ้แบบงูกินหาง: นายแพ้ฉัน ฉันแพ้เขา และเขาแพ้นาย มุคาฮิ กาคุโตะก็เป็นหนึ่งในสามคนนี้

เมื่อช่วงบ่ายมาถึง ผู้เล่นที่เข้าร่วมการแข่งขันแบบพบกันหมดก็ค่อยๆ ทยอยลงสนาม แมตช์แรกของกลุ่ม C ในช่วงบ่ายคือการดวลที่ทุกคนตั้งตารอคอยระหว่างอาคุตสึและอาคุตากาว่า จิโร่ ซึ่งทั้งคู่ต่างก็ชนะรวดมาสามแมตช์เช่นกัน

ดังนั้น ชินโนะ ชินอิจิจึงรีบแข่งแมตช์ของตัวเองให้เสร็จอย่างรวดเร็ว และมาที่คอร์ทที่ทั้งสองคนกำลังเตรียมแข่งกันอยู่

เนื่องจากแมตช์ของเขาอยู่ช่วงหลังๆ อาโตเบะ เคโกะจึงมาดูเร็วกว่า เมื่อเห็นชินโนะ ชินอิจิเดินเข้ามา เขาก็ขยับที่ว่างข้างๆ ให้ทันที: "ชินโนะ นายคิดว่าใครจะชนะแมตช์นี้?"

เขาเงยหน้ามองคะแนนบนป้ายบอกคะแนน ซึ่งตอนนี้อยู่ที่ 1:1 อาคุตากาว่า จิโร่เพิ่งจะรักษาเกมเสิร์ฟของตัวเองไว้ได้ ดูเหมือนทั้งคู่จะสูสีกันมาก

แม้ว่าอาคุตสึจะมีพรสวรรค์เป็นพิเศษตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ จนกลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นเทนนิสที่ดีที่สุดของญี่ปุ่นหลังจากผ่านไปเพียงปีเดียว และถึงขั้นได้รับเลือกให้เข้าค่ายฝึกซ้อม U-17 ของญี่ปุ่น แต่ตัวเขาในตอนนี้เพิ่งจะรู้จักเทนนิสได้เพียงไม่กี่วัน พื้นฐานของเขาอ่อนเกินไป และเขาอาศัยเพียงความสามารถทางร่างกายล้วนๆ ในการเล่นเทนนิส

ในทางกลับกัน อาคุตากาว่า จิโร่นั้นต่างออกไป เขามีพื้นฐานเทนนิสที่ยอดเยี่ยม และความยืดหยุ่นของข้อมือเขาก็เหนือกว่าคนทั่วไปมาก ที่สำคัญกว่านั้น เขาคือหนึ่งในคนที่ โคโนมิ ทาเคชิ บอกว่าเข้าใกล้สภาวะไร้ตัวตน (เท็นอิ มุโฮ) มากที่สุดในวงการเทนนิสเยาวชนของญี่ปุ่น

(อย่าถามผมนะว่าโคโนมิ ทาเคชิคือใคร เขาเป็นแค่นักเขียนการ์ตูนที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเทนนิสเลยต่างหาก)

ด้วยเหตุนี้ ชินโนะ ชินอิจิจึงรู้สึกยากที่จะทำนายผู้ชนะ เขาเริ่มวิเคราะห์ช้าๆ "จุดแข็งของอาคุตสึอยู่ที่สมรรถภาพทางร่างกายที่โดดเด่น ประสาทสัมผัสด้านกีฬาที่พัฒนาแล้ว และความยืดหยุ่นของร่างกายที่เหลือเชื่อ ทำให้เขาสามารถตีลูกกลับได้ในทุกท่วงท่า...

ข้อได้เปรียบของอาคุตากาว่า จิโร่คือพื้นฐานเทนนิสที่แน่นปึ้กและเทคนิคการวอลเลย์หน้าเน็ตที่ยอดเยี่ยม ผลลัพธ์ของการแข่งขันจะขึ้นอยู่กับว่าสไตล์การเล่นราวกับสัตว์ป่าของอาคุตสึจะน่าเกรงขามกว่า หรือเทคนิคเทนนิสแบบดั้งเดิมของอาคุตากาว่า จิโร่จะเหนือกว่ากัน"

อาโตเบะ เคโกะพยักหน้าเห็นด้วยหลังจากได้ฟัง จากนั้นก็เบนสายตากลับไปโฟกัสที่การแข่งขันต่อ

บนคอร์ท เป็นเกมเสิร์ฟของอาคุตสึ เขาคำรามออกมา ย่อเข่า กระโดด แล้วตวัดแร็กเก็ตอย่างทรงพลัง ปลดปล่อยลูกเสิร์ฟอันยอดเยี่ยมในชั่วพริบตา

ฟุ่บ...

ลูกเทนนิสพุ่งมาเร็วมาก แต่สำหรับอาคุตากาว่า จิโร่ เขาสามารถตีลูกที่มีความเร็วระดับนั้นกลับไปได้อย่างสบายๆ

เขาวิ่งอย่างรวดเร็ว ตามลูกเทนนิสทัน และตีมันกลับไปอย่างแรงในจังหวะที่ลูกกระดอนขึ้น ลูกเทนนิสพุ่งเป็นเส้นโค้งไปยังท้ายคอร์ทอีกฝั่งของอาคุตสึ

"เป็นการตีโต้ที่สวยงามมาก"

แม้แต่อาโตเบะ เคโกะยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมช็อตนี้

"แต่อาคุตสึก็ตามทันแล้ว พรสวรรค์ทางร่างกายของเขาโดดเด่นเกินไป"

ทันทีที่ชินโนะ ชินอิจิพูดจบ ร่างของอาคุตสึที่ราวกับเสือชีตาห์ก็ตีลังกากลับหลังกลางอากาศ ไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าลูกเทนนิสในพริบตา

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวที่เกินจริงของอาคุตสึ สมาชิกชมรมเทนนิสที่สังเกตการณ์อยู่ข้างสนามก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนจะส่งเสียงเชียร์ดังลั่น

"อาคุตสึยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่าเนี่ย..."

"สัตว์ประหลาด หมอนี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ..."

แม้แต่อาโตเบะ เคโกะยังรู้สึกหนักใจเล็กน้อยหลังจากเห็นช็อตนี้: "หมอนี่ จะประมาทไม่ได้เลยจริงๆ"

...

บนคอร์ท อาคุตสึซึ่งมีสีหน้าดุดันและป่าเถื่อนจ้องมองไปที่พื้นที่ว่างบนคอร์ทของอาคุตากาว่า จิโร่อย่างตั้งใจ

จากนั้นก็เป็นการตีที่ทรงพลัง หลังจากตีโต้กลับไป อาคุตสึก็รีบวิ่งขึ้นหน้าเน็ตทันที เป็นการเล่นหน้าเน็ตที่ลื่นไหลและดุดัน

ปัง...

ลูกเทนนิสตกกระทบพื้นและพุ่งอย่างรวดเร็วไปยังเส้นข้าง อาคุตากาว่า จิโร่ทำได้เพียงวิ่งสุดฝีเท้าและพุ่งตัวเพื่อเซฟลูก

อย่างไรก็ตาม ลูกนี้คือลูกงัดลอยโด่ง

อาคุตสึเงยหน้ามองลูกเทนนิสเล็กน้อย หลังจากที่มันข้ามเน็ตมา เขาก็กระโดดขึ้นสูงและตบลูกอย่างแรง...

ตึง...

"15:0 อาคุตสึ จิน ได้แต้ม"

เมื่อเห็นช็อตนี้ อิโนอูเอะ มาโมรุก็ยกกล้องขึ้นมาอีกครั้งเพื่อเก็บภาพช่วงเวลานี้ของอาคุตสึ จิน

อีกด้านหนึ่ง ชินโนะ ชินอิจิมองไปที่อาคุตสึ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขาโดยไม่รู้ตัว: "ดูเหมือนว่าอาคุตสึจะพัฒนาขึ้นจริงๆ"

การแข่งขันดำเนินต่อไป และเกมเสิร์ฟนี้ก็เข้าทางอาคุตสึอย่างมาก

ตึง...

"30:0 อาคุตสึ จิน ได้แต้ม"

...

ตึง...

"40:0 อาคุตสึ จิน ได้แต้ม"

...

ตึง...

"เกม สกอร์ 2:1 อาคุตสึ จิน นำ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า..."

หลังจากชนะเกมนี้ อาคุตสึก็ถือแร็กเก็ตและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ

ทว่า รอยยิ้มนี้เมื่อประกอบกับใบหน้าอันซีดเซียวของเขา กลับทำให้คนอื่นๆ ตัวสั่นด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ

"นี่มัน... เสียงหัวเราะของอาคุตสึน่ากลัวเกินไปแล้ว..."

"เทนนิสของเขาก็น่ากลัว เสียงหัวเราะยังน่ากลัวยิ่งกว่า ทำเอาฉันหลอนไปเลย..."

แม้แต่ชินโนะ ชินอิจิที่ขึ้นชื่อเรื่องความเคร่งขรึม ยังรู้สึกขนลุกกับรอยยิ้มของอาคุตสึ: นี่ฉันควรพิจารณาเพิ่มกฎในชมรมเทนนิส ห้ามอาคุตสึยิ้มระหว่างการแข่งขันต่อจากนี้ไปดีไหมเนี่ย...?