บทที่ 28 ชินโนะ: ฉันอยากเห็นโลกกว้าง

บทที่ 28 ชินโนะ: ฉันอยากเห็นโลกกว้าง

หลังจากประกาศสามเรื่องนั้นไปแล้ว ชินโนะ ชินอิจิก็สั่งเลิกแถว โดยบอกให้ทุกคนแยกย้ายไปรายงานตัวที่ชั้นเรียนของตัวเองก่อน

หลังจากที่หมดแรงไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับมาได้บ้างแล้ว และกำลังมุ่งหน้าไปที่ห้องพักของโค้ชซาคากิ ทาโร่ตามลำพัง เพื่อรายงานสิ่งที่เขาเพิ่งประกาศไปบนคอร์ทเทนนิส

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

"เข้ามา" โค้ชซาคากิ ทาโร่วางเอกสารในมือลง เขารู้ดีว่าชินโนะ ชินอิจิมาถึงแล้ว

"อาจารย์ครับ" ชินโนะ ชินอิจิเดินเข้าไปทักทาย

"ฉันเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนคอร์ทเทนนิสแล้ว ฉันไม่มีข้อโต้แย้งเรื่องที่ชมรมเทนนิสจะคัดเลือกตัวจริงกันใหม่ ท้ายที่สุดแล้ว เฮียวเทย์ก็ให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงตั้งให้อาโตเบะ เคโกะเป็นรองกัปตันชมรมเทนนิส เธอควรจะรู้ว่าเฮียวเทย์ของเราต้องการแค่ราชาเพียงองค์เดียวในการปกครอง ตำแหน่งเบอร์สองนั้นไม่มีค่าอะไรเลย"

เฮียวเทย์มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ภายในชมรมเทนนิส เคยมีแค่กัปตันเพียงคนเดียว ไม่เคยมีรองกัปตัน นี่คือกฎของโค้ชซาคากิ ทาโร่ ในใจของเขา ราชาเพียงองค์เดียวสำหรับเฮียวเทย์ก็เพียงพอแล้ว

"ผมอยากออกไปเห็นเทนนิสของโลกกว้างครับ"

"เธออยากจะมุ่งหน้าสู่เวทีโลกงั้นเหรอ?" โค้ชซาคากิ ทาโร่ถอนหายใจในใจ

เหตุผลของชินโนะ ชินอิจิไม่ได้ทำให้โค้ชซาคากิ ทาโร่ประหลาดใจ อนาคตของเขาถูกกำหนดมาเพื่อเวทีที่ใหญ่กว่านี้เสมอ เพียงแต่โค้ชซาคากิไม่คิดว่าชินโนะ ชินอิจิจะอยากไปเร็วขนาดนี้

"แม้ว่าตอนนี้เธอจะแข็งแกร่งมาก แต่เธอก็เพิ่งจะอายุแค่สิบสองปีเท่านั้น ถ้าเธออยากจะมุ่งหน้าสู่เวทีโลกตอนนี้ มันก็ยังเร็วเกินไปสำหรับเธออยู่ดี"

แต่ชินโนะ ชินอิจิส่ายหัว: "เมื่อไม่นานมานี้ ความแข็งแกร่งของผมได้ทะลวงเข้าสู่ระดับโลกแล้วครับ ไม่มีคู่ต่อสู้ในระดับมัธยมต้นหลงเหลืออยู่อีกต่อไป ถ้าผมอยากจะแข็งแกร่งขึ้น ผมต้องออกไปค้นหาคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังยิ่งกว่านี้"

ในช่วงที่ผ่านมา ชินโนะ ชินอิจิค้นพบผ่านการแข่งขันว่า เทมเพลตระบบของเขาจะพัฒนาขึ้นอย่างมากเมื่อได้พบและเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง และยิ่งคู่ต่อสู้แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ การพัฒนาก็จะยิ่งก้าวกระโดดเท่านั้น

ในทางกลับกัน โค้ชซาคากิ ทาโร่เคยเดาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าความแข็งแกร่งของชินโนะ ชินอิจิได้ก้าวไปสู่ระดับที่เหลือเชื่อแล้ว แต่เมื่อเขาได้ยินชินโนะ ชินอิจิพูดด้วยตัวเองว่าความแข็งแกร่งทะลวงเข้าสู่ระดับโลกแล้ว โค้ชซาคากิ ทาโร่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

"ดังนั้นที่เธอตั้งอาโตเบะ เคโกะเป็นรองกัปตัน ก็เพราะเธอตั้งใจจะให้เขาช่วยจัดการชมรมเทนนิสเฮียวเทย์หลังจากที่เธอออกไปงั้นสิ?"

ถึงตอนนี้ โค้ชซาคากิ ทาโร่เข้าใจจุดประสงค์ของชินโนะ ชินอิจิในการแต่งตั้งอาโตเบะ เคโกะเป็นรองกัปตันเฮียวเทย์อย่างแจ่มแจ้งแล้ว

ชินโนะ ชินอิจิพยักหน้า: "ใช่ครับ อาโตเบะ เคโกะไม่เพียงแต่มีทักษะเทนนิสที่แข็งแกร่งมากเท่านั้น แต่เขายังมีความเป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย ในฐานะรองกัปตัน เขาจะสามารถนำชมรมเทนนิสเฮียวเทย์ให้ก้าวต่อไปข้างหน้าได้ในตอนที่ผมไม่ได้อยู่ที่ชมรม"

จากนั้น เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาถูกเฮียวเทย์เชิญมาด้วยเงินก้อนโตเพื่อแข่งขันชิงแชมป์ระดับประเทศ ชินโนะ ชินอิจิจึงพูดต่อว่า: "แต่โปรดวางใจได้เลยครับอาจารย์ ผมจะเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดของเฮียวเทย์ในอนาคตแน่นอน"

ท้ายที่สุดแล้ว การเอาชนะตัวละครหลักจากเนื้อเรื่องต้นฉบับก็สามารถพัฒนาแผงระบบของเขาได้อย่างมากเช่นกัน และชินโนะ ชินอิจิก็ไม่อยากพลาดโอกาสในการเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง

ยกตัวอย่างเช่นเมื่อครู่นี้ หลังจากใช้ โคซันเซ แร็กนาร็อก เพื่อกดดันอาโตเบะ เทมเพลตระบบของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้น เพียงแต่เป็นเพราะเขารีบมารายงานกับโค้ชซาคากิ เขาจึงยังไม่มีเวลาตรวจสอบข้อมูลในเทมเพลต

เมื่อฟังคำพูดของชินโนะ ชินอิจิ โค้ชซาคากิ ทาโร่ก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่ กำลังชั่งใจว่าจะเปลี่ยนกฎที่เฮียวเทย์ยึดถือมาอย่างยาวนานดีหรือไม่

ไม่นานนัก รอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สงบนิ่งของโค้ชซาคากิ: "ดีมาก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อาโตเบะ เคโกะ คือรองกัปตันชมรมเทนนิสเฮียวเทย์"

"ขอบคุณครับอาจารย์"

ชินโนะ ชินอิจิมีความเคารพต่อโค้ชซาคากิ ทาโร่อย่างมาก ไม่เพียงเพราะเขาเชิญตนมาด้วยเงินก้อนโตเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะตัวโค้ชเองก็มีความสามารถในการฝึกสอนระดับสูงอีกด้วย บางทีหลักการที่ให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งเป็นหลักอาจจะดูไร้หัวใจ แต่ชินโนะ ชินอิจิรู้สึกว่าแนวทางของโค้ชซาคากินั้นถูกต้องแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว บนคอร์ทเทนนิส ผู้แข็งแกร่งคือราชา

สำหรับคำขอบคุณของชินโนะ ชินอิจิ โค้ชซาคากิเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย: "ก่อนที่เธอจะมุ่งหน้าสู่เวทีโลก ฉันจะแนะนำสถานที่แห่งหนึ่งให้เธอ ด้วยความแข็งแกร่งของเธอในตอนนี้ แม้ว่าเธอจะไปที่นั่น เธอก็จะสามารถตั้งหลักได้อย่างรวดเร็วแน่นอน อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้คงต้องรอจนกว่าการแข่งขันระดับเขต จะจบลงซะก่อน"

"ขอบคุณครับอาจารย์"

ชินโนะ ชินอิจิพอจะเดาออกแล้วว่าสถานที่ที่โค้ชซาคากิพูดถึงคือที่ไหน มันเกือบจะแน่นอนว่าเป็นค่ายฝึกซ้อมเทนนิส U-17 ของญี่ปุ่น

"เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็กลับไปรายงานตัวที่ชั้นเรียนของเธอซะ"

เมื่อเห็นว่าโค้ชซาคากิบอกเลิกแถว ชินโนะ ชินอิจิก็ไม่อยู่ต่อ: "ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

เมื่อเห็นชินโนะ ชินอิจิเดินออกไป โค้ชซาคากิ ทาโร่ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรออก: "โค้ชมิฟูเนะ นี่คือ..."

อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่ชินโนะ ชินอิจิเดินออกจากห้องพัก ก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว เขาจึงไม่ได้ไปที่ชั้นเรียน แต่เขามุ่งหน้าไปที่โรงอาหารของนักเรียนแทนพร้อมกับเปิดตรวจสอบแผงระบบของตัวเองไปด้วย

ข้อมูลระบบ: ชินโนะ ชินอิจิ

สถานะ 5 มิติ: พละกำลัง: 7.5, ความเร็ว: 4.1, ความแข็งแกร่ง: 3.5, เทคนิค: 2.4, จิตใจ: 4.8

ผลรวมสถานะ 5 มิติ: 22.3

ความคืบหน้าเทมเพลตไคโด: 0.00001%

ท่าไม้ตายสุดยอด: เสียงคำรามแห่งมังกร (ท่าที่สร้างขึ้นเอง), อัสนีแปดทิศจับสองมือ (ความคืบหน้า 0.00005%), อัสนีแปดทิศร่างสมบูรณ์ (ความคืบหน้า 0.00002%), โคซันเซ แร็กนาร็อก (ความคืบหน้า 0.00002%), คมมีดวายุ (ล็อก), ลมหายใจทำลายล้าง (ล็อก), สายฟ้า (ล็อก), พายุทอร์นาโด (ล็อก), พายุทอร์นาโดทำลายล้าง (ล็อก), ลมหายใจอัคคี (ล็อก)...

เทมเพลตระบบเพิ่งจะเพิ่มพละกำลังให้เขา 0.2 ในสถานะ 5 มิติ ดูเหมือนว่าระบบครึ่งๆ กลางๆ นี้ตั้งใจจะเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดจอมพลังอย่างไคโดจริงๆ

โชคดีที่ท่าไม้ตายใหม่ของเขา โคซันเซ แร็กนาร็อก ได้รับการพัฒนาขึ้น ดูเหมือนว่าหลังจากใช้ท่านี้ในอนาคต เขาจะไม่ต้องเผชิญกับอาการหมดแรงอีกแล้ว

เขาปิดแผงระบบลง และมาถึงโรงอาหารของนักเรียนโดยไม่รู้ตัว

ทันทีที่เดินเข้าไป เขาก็เห็นว่าโรงอาหารเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ภายในดูใหม่เอี่ยมราวกับร้านอาหารฝรั่งเศสระดับไฮเอนด์ และยังมีอาหารเลิศรสนานาชนิดวางเรียงรายอยู่: ซูชิ, สเต็ก, อาหารทะเล, ของหวาน...

เมื่อมองดูทั้งหมดนี้ ชินโนะ ชินอิจิก็ถูกใจสิ่งนี้มาก!

ดังนั้นเขาจึงหยิบอุปกรณ์ทานอาหาร เลือกอาหารเลิศรสมามากมาย และหาที่นั่งกินคนเดียวเพื่อเติมพลัง

ขณะที่ชินโนะ ชินอิจิกำลังแอบกินอย่างมีความสุข ถาดอาหารหลายชุดก็มาปรากฏอยู่บนโต๊ะของเขาในเวลาเดียวกัน

เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็น อาโตเบะ เคโกะ, โอชิทาริ ยูชิ และอาคุตสึ จิน นั่งลงพร้อมๆ กัน

ทั้งสามคนไม่ได้นัดแนะกันมาเลยจริงๆ พวกเขาแค่บังเอิญเดินมาที่โต๊ะของชินโนะ ชินอิจิพร้อมกันเท่านั้น

ชินโนะ ชินอิจิเก็บอาการหิวกระหาย กลับมาทำสีหน้าเย็นชามองทั้งสามคนอีกครั้ง: "มีอะไร? พวกนายมีธุระอะไรรึเปล่า?"

คนแรกที่พูดคืออาโตเบะ เขาถามด้วยท่าทีลึกลับนิดๆ: "นายรู้รึเปล่าว่านายอยู่ห้องไหน?"

"รู้สิ ห้อง A เลขที่ 1 โค้ชซาคากิจัดการให้ฉันตั้งแต่แรกแล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งสามคนก็ถึงกับคิ้วกระตุก...ไอ้เด็กเส้นเอ๊ย

เมื่อเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของพวกเขา ชินโนะ ชินอิจิก็นึกขำในใจและแหย่พวกเขา: "นานๆ ทีพวกเราจะได้มารวมตัวกันแบบนี้นะ ทำไมเราไม่แนะนำตัวกันหน่อยล่ะ? ฉันเริ่มก่อนแล้วกัน: ฉันชื่อชินโนะ ชินอิจิ ปีหนึ่ง ห้อง A ฉันชอบเทนนิส และฉันก็เป็นกัปตันชมรมเทนนิสด้วย ทีนี้ตาพวกนายแล้ว"

"หึ ฉันคืออาโตเบะ เคโกะ" อาโตเบะจอมซึนเดเระแค่นเสียงเย็นชาอีกครั้ง เหลือบมองชินโนะ ชินอิจิ และพูดด้วยความไม่พอใจสุดๆ: "ห้อง A เลขที่ 2 ฉันเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของนาย งานอดิเรกของฉันคือเทนนิส และเป้าหมายของฉันคือการเอาชนะนาย แล้วก็แย่งตำแหน่งกัปตันเฮียวเทย์มา"

ชินโนะ ชินอิจิเมินสีหน้าไม่พอใจของอาโตเบะ แล้วหันไปมองโอชิทาริ ยูชิ

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของชินโนะ ชินอิจิ โอชิทาริ ยูชิก็ดันแว่นตาขึ้นอย่างไม่รีบร้อนและพูดว่า: "ฉันชื่อโอชิทาริ ยูชิ ห้อง H เลขที่ 9 งานอดิเรกของฉันคือเทนนิส และฉันก็ชอบอ่านหนังสือในเวลาว่างด้วย"

หลังจากโอชิทาริพูดจบ คนอื่นๆ ก็มองไปที่อาคุตสึ

อาคุตสึพูดอย่างเย็นชา: "อาคุตสึ จิน ปีหนึ่ง ห้อง C เลขที่ 15"

การแนะนำตัวสั้นๆ นี้กลายเป็นครั้งแรกที่กลุ่มสี่คน ผู้ซึ่งจะสั่นสะเทือนวงการเทนนิสญี่ปุ่นในช่วงสามปีนับจากนี้ที่เฮียวเทย์ ได้ทำความรู้จักกันอย่างเป็นทางการ

"นักเรียนครับ ขอผมสัมภาษณ์พวกคุณหน่อยได้ไหมครับ?"

ในตอนนั้นเอง ร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าชินโนะ ชินอิจิและคนอื่นๆ เขาคือนักข่าวอิโนอูเอะ มาโมรุ ที่ยังคงอยู่ที่เฮียวเทย์มาตลอดและยังไม่ได้กลับไปไหนนั่นเอง