บทที่ 10 รอบรองชนะเลิศ

บทที่ 10 รอบรองชนะเลิศ

หลังจากที่การแข่งขันของ ชินโนะ ชินอิจิ จบลงได้ไม่นาน การแข่งขันอีกสองคู่ก็จบลงเช่นกัน

ซานาดะ เก็นอิจิโร่ เอาชนะ อาคุตางาวะ จิโร่ ไปแบบขาดลอย และ ชิโตเสะ เซนริ ก็ไม่สามารถแย่งแต้มจาก ยูคิมูระ เซอิจิ ได้เลยแม้แต่แต้มเดียว

ในตอนนั้นเอง ชายวัยกลางคนสวมเสื้อเชิ้ตลายทางสีเทาและถือกล้องถ่ายรูปก็ปรากฏตัวขึ้นข้างสนามท่ามกลางฝูงชน

เขาเหลือบมองผู้เล่นสี่คนที่เหลืออยู่และรู้สึกประหลาดใจ การที่ ชินโนะ ชินอิจิ แข็งแกร่งนั้นเป็นเรื่องหนึ่ง แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า ยูคิมูระ เซอิจิ และ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ จะน่าเกรงขามไม่แพ้กัน

แชะ แชะ!

เขาเล็งกล้องไปที่ ชินโนะ ชินอิจิ, ยูคิมูระ เซอิจิ และ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ โดยเมินเฉยต่อคนที่เอาแต่ตะโกนว่า "ลัคกี้" ไปอย่างสิ้นเชิง

ชายวัยกลางคนผู้นี้มีชื่อว่า อิโนอุเอะ มาโมรุ เขาเคยสัมภาษณ์ ชินโนะ ชินอิจิ มาก่อน แต่เขาเพิ่งเคยได้ยินชื่อของ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ และ ยูคิมูระ เซอิจิ เป็นครั้งแรก และวันนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นตัวจริงของพวกเขา

ในเวลานั้น ข้อมูลการแข่งขันก็แสดงขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ของสนามกีฬาอีกครั้ง:

ตารางการแข่งขันรอบรองชนะเลิศ:

คอร์ท 2: ชินโนะ ชินอิจิ vs. ซานาดะ เก็นอิจิโร่

คอร์ท 8: เซ็นโงคุ คิโยสุมิ vs. ยูคิมูระ เซอิจิ

"มาถึงรอบรองชนะเลิศแล้วสิ คู่ต่อสู้คนต่อไปของ ชินโนะ ชินอิจิ คือ ซานาดะ เก็นอิจิโร่"

อิโนอุเอะ มาโมรุ รู้สึกว่านี่จะต้องเป็นการแข่งขันที่ดุเดือดมาก บางทีความแข็งแกร่งของ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ อาจจะยังไม่ถึงระดับของ ชินโนะ ชินอิจิ แต่มันก็ไม่ควรจะห่างกันมากนัก

ถึงตอนนี้ ผู้เล่นคนอื่นๆ ได้ออกจากคอร์ทไปหมดแล้ว ชิโตเสะ เซนริ กลับมานั่งลงข้างๆ ทาจิบานะ คิปเป

"นายก็โดนกวาดรวดเหมือนกันแฮะ" ทาจิบานะ คิปเป แซว ชิโตเสะ เซนริ แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะแฝงไปด้วยความขมขื่นเล็กน้อยก็ตาม

"เทนนิสของหมอนั่นมันน่ากลัวมาก ชินโนะ ชินอิจิ ที่เอาชนะนายมาได้ คงต้องเจอกับช่วงเวลาอันตรายแล้วล่ะ" ชิโตเสะ เซนริ นึกถึงการแข่งขันของตัวเองเมื่อครู่นี้...ความรู้สึกหมดหนทางเมื่อถูกลิดรอนการมองเห็นและประสาทสัมผัส เขาถึงกับเคยคิดที่จะเลิกเล่นเทนนิสไปชั่วขณะหนึ่งเลยทีเดียว

"เขาไม่มีทางแพ้หรอก" ทาจิบานะ คิปเป ตอบ ชิโตเสะ เซนริ จากนั้นก็พูดต่อด้วยความมุ่งมั่นเปี่ยมล้น "ชิโตเสะ เราต้องแข็งแกร่งขึ้น โลกนี้ยังมีสัตว์ประหลาดอีกมากมายที่รอให้เราก้าวข้ามพวกมันไป"

ชิโตเสะ เซนริ ยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น และนั่งรอให้การแข่งขันรอบรองชนะเลิศเริ่มต้นขึ้น

อีกด้านหนึ่ง ยูคิมูระ เซอิจิ ยืนอยู่กับ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ถึงตอนนี้ ซานาดะ ไม่ได้ดูถูก ชินโนะ ชินอิจิ อีกต่อไปแล้ว ตรงกันข้าม สีหน้าของเขากลับดูจริงจังและเคร่งเครียดมาก

"เก็นอิจิโร่ หมอนั่นแข็งแกร่งมากนะ" ยูคิมูระ เซอิจิ พูดจากด้านข้าง

"ฉันรู้ แต่ฉันจะเอาชนะเขาให้ได้"

"ฉันเองก็อยากเจอนายในรอบชิงชนะเลิศเหมือนกันนะ เก็นอิจิโร่" ยูคิมูระ เซอิจิ พูดพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนโยน

"ฉันจะไปถึงตรงนั้นแน่นอน" ซานาดะ พูดพร้อมกับกำแร็กเก็ตแน่น สายตาของเขาเหลือบไปมองเด็กชายผมขาวที่อยู่ไม่ไกลออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

ชินโนะ ชินอิจิ สัมผัสได้ถึงสายตาของซานาดะและจ้องตอบกลับ มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มยียวนท้าทาย

"ซานาดะ เก็นอิจิโร่ คนนั้นแข็งแกร่งมาก เธอมีความมั่นใจที่จะเอาชนะเขาไหม?" แม้ว่า ชินโนะ ชินอิจิ จะเคยพูดก่อนการแข่งขันว่าเขาแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน แต่ โค้ชซาคากิ ทาโร่ ก็ได้เฝ้าดูการแข่งขันของ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ และ ยูคิมูระ เซอิจิ จากข้างสนามในวันนี้ อย่างที่ชินอิจิบอก ทั้งคู่เป็นผู้เล่นระดับประเทศจริงๆ

ชินโนะ ชินอิจิ เพียงแค่ยิ้มและพยักหน้า "เขายังห่างชั้นอีกเยอะ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มที่หาได้ยากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เย็นชาของโค้ชซาคากิ ทาโร่

ทันใดนั้น เสียงประกาศก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ลำดับต่อไป การแข่งขันรอบรองชนะเลิศของการแข่งขันเทนนิสระดับประถมศึกษาชิงแชมป์แห่งชาติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ขอให้นักกีฬาโปรดประจำที่ยังคอร์ทที่กำหนดไว้"

"ไปเถอะ" โค้ชซาคากิ ทาโร่ พูดพลางพยักหน้าให้ ชินโนะ ชินอิจิ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ชินโนะ ชินอิจิ หยิบแร็กเก็ตขึ้นมาแล้วตอบรับ "ครับ"

ชินโนะ ชินอิจิ และ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ เดินมาที่หน้าเน็ตเพื่อจับมือกันก่อนการแข่งขัน

"ในแมตช์นี้ ฉันจะเป็นคนเอาชนะนายเอง" ซานาดะ เก็นอิจิโร่ กล่าวด้วยความมุ่งมั่นอย่างเด็ดเดี่ยว

ในทางกลับกัน ชินโนะ ชินอิจิ เพียงแค่หันหลังกลับอย่างเย็นชาและพูดเบาๆ ว่า "คนเดียวที่จะเอาชนะฉันได้ ก็คือตัวฉันเอง"

"หึ ฉันจะส่งนายลงไปสู่ขุมนรกแห่งความพ่ายแพ้เอง" ซานาดะ เก็นอิจิโร่ แค่นเสียงเย็นชาและเดินกลับไปที่เส้นท้ายคอร์ท ชินโนะ ชินอิจิ จะเป็นฝ่ายเสิร์ฟก่อนในแมตช์นี้

"เริ่มการแข่งขัน แข่งขันแบบเซ็ตเดียว ชินโนะ ชินอิจิ เป็นฝ่ายเสิร์ฟ"

ชินโนะ ชินอิจิ ถือลูกเทนนิส เดาะมันลงบนพื้นสองครั้ง แล้วโยนขึ้นไปในอากาศอย่างแรง เขากระโดดสูงเกือบสองเมตรและตวัดแร็กเก็ตด้วยพละกำลังมหาศาล

ปัง!

ด้วยเสียงดังสนั่นราวกับระเบิด ลูกเทนนิสพุ่งทะยานออกไปราวกับลำแสง ตกกระทบลงในคอร์ทฝั่งของซานาดะ

ครืน...

ลูกบอลกระทบพื้นไปแล้ว แต่เสียงกระแทกอันรุนแรงยังคงดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามกีฬา

เท้าของ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ไม่ได้ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่นิ้วเดียว เขาทำได้เพียงจ้องมองลูกเทนนิสที่กลิ้งอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง

"เฮ้ เฮ้ ชิชิโดะ ลูกมันผ่านไปตอนไหนน่ะ?"

"ฉันก็มองไม่ทันเหมือนกัน"

แม้แต่ อาคุตางาวะ จิโร่ ที่มักจะงัวเงียอยู่ตลอดเวลา ก็ตาสว่างหายง่วงเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้เห็นลูกเสิร์ฟนี้ เขาเอาแต่ตะโกนว่า "สุดยอดไปเลย! มุคาฮิ งาคุโตะ ชิชิโดะ หมอนั่นสุดยอดไปเลย!"

อิโนอุเอะ มาโมรุ มองดูลูกเสิร์ฟนั้นด้วยอาการอ้าปากค้าง พลางพึมพำ "ชินโนะ ชินอิจิ แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว"

บนคอร์ท ชินโนะ ชินอิจิ มองไปที่กรรมการแล้วถามอย่างใจเย็น "กรรมการครับ จะไม่ขานแต้มหน่อยเหรอครับ?"

เหงื่อเริ่มผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของกรรมการภายใต้ปีกหมวก เขาเองก็มองลูกเมื่อกี้นี้ไม่ทันจริงๆ

ดังนั้น กรรมการจึงขอให้มีการเปิดภาพรีเพลย์เพื่อดูย้อนหลัง ครู่ต่อมา เขาก็ประกาศคะแนน

"15-0 แต้มของ ชินโนะ ชินอิจิ"

จากท้ายคอร์ท ชินโนะ ชินอิจิ มองไปที่ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ แล้วถามว่า "ท่านี้เรียกว่า 'มังกรคำราม' นายจะรับมันได้ไหมล่ะ?"

ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ไม่ได้ตอบกลับ เขาเองก็มองลูกเมื่อกี้นี้ไม่ทันเหมือนกัน

"มังกรคำราม งั้นเหรอ? เป็นชื่อที่เหมาะเจาะจริงๆ" ข้างคอร์ท อิโนอุเอะ มาโมรุ พึมพำขณะมองดู ชินโนะ ชินอิจิ

"ฉันรู้แล้วว่าทำไมนายถึงบอกว่าหมอนี่จะไม่มีวันแพ้ ตอนนี้พวกเราไม่มีทางรับลูกเสิร์ฟของเขาได้เลย" ชิโตเสะ เซนริ พูดกับ ทาจิบานะ คิปเป

"เขาออมมือให้ฉันด้วยซ้ำ" ทาจิบานะ คิปเป พูดกับ ชิโตเสะ เซนริ ด้วยสีหน้าขมขื่นอีกครั้ง

ท่าไม้ตาย 'มังกรคำราม' นี้ ถูกคิดค้นขึ้นโดย ชินโนะ ชินอิจิ เอง เนื่องจากเขาเคยเห็น เซ็นโงคุ คิโยสุมิ มาก่อน เขาจึงรู้ว่าในอนาคตเซ็นโงคุจะมีท่าไม้ตายที่เรียกว่า 'พยัคฆ์คำราม' ซึ่งอาศัยพลังกระโดดอันทรงพลัง ชินโนะ ชินอิจิ ได้ผสานพละกำลังของตนเองเข้ากับพลังกระโดดนั้น ทำให้ความเร็วของลูกนี้พุ่งเหนือกว่าลูกเสิร์ฟปกติของเขาไปไกลลิบลับ

ตอนนี้ ชินโนะ ชินอิจิ กลับมายืนที่เส้นท้ายคอร์ทอีกครั้งเพื่อเสิร์ฟลูกต่อไป

ครืน...

"30-0 แต้มของ ชินโนะ ชินอิจิ"

...

"40-0 แต้มของ ชินโนะ ชินอิจิ"

...

การแข่งขันบนคอร์ทยังคงดำเนินต่อไป ถึงตอนนี้ บรรดาแมวมองที่อยู่ข้างสนามก็เริ่มใช้ปืนจับความเร็วเพื่อวัดความเร็วลูกเสิร์ฟของ ชินโนะ ชินอิจิ แล้ว

"225 กม./ชม... เด็กคนนี้เพิ่งจะเรียนจบชั้นประถมหกมาจริงๆ เหรอเนี่ย?"

คำพูดของแมวมองทำเอาผู้ชมถึงกับตกตะลึงไปตามๆ กัน โค้ชจากโรงเรียนเทนนิสต่างๆ ต่างพากันมองไปที่ โค้ชซาคากิ ทาโร่ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

"เกม 1-0 ชินโนะ ชินอิจิ นำ เปลี่ยนฝั่ง"

เกมเสิร์ฟของ ชินโนะ ชินอิจิ จบลง เมื่อทั้งสองสลับฝั่งและเดินสวนกัน ชินโนะ ชินอิจิ ก็ไม่ได้ชายตามอง ซานาดะ เก็นอิจิโร่ เลยแม้แต่น้อย

ซานาดะ เก็นอิจิโร่ กำแร็กเก็ตแน่นและจ้องมอง ชินโนะ ชินอิจิ อย่างเย็นชา หลังจากนั้นเขาจึงเดินกลับไปที่คอร์ทฝั่งของตัวเอง เข้าใกล้เส้นท้ายคอร์ทเพื่อเตรียมตัวเสิร์ฟ

ตั้งแต่เริ่มต้น ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ก็งัดท่าไม้ตายประจำตัวของเขาออกมาใช้ทันที:

"รวดเร็วดั่งสายลม!"