บทที่ 10: เรียนรู้ท่าแมลงกัด

บทที่ 10: เรียนรู้ท่าแมลงกัด

รัตติกาลมาเยือน ดวงดาวทอแสงระยิบระยับเต็มผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ ชิงฮ่าวลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับถึงบ้านหลังจากผ่านการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงมาตลอดช่วงบ่าย เมื่อจัดการมื้อค่ำอย่างรวดเร็ว เขาก็หยิบชามใบเล็กออกมาจากตู้แล้วเทน้ำเย็นใสสะอาดลงไปจนเต็ม

จากนั้น ชิงฮ่าวก็หยิบยาปรุงพิเศษสีเขียวออกมา เขาหมุนฝาเปิดอย่างเบามือและบีบหลอดหยดอย่างระมัดระวัง ปล่อยให้ของเหลวสีเขียวเพียงหนึ่งหยดหยดลงไปในชามอย่างแม่นยำ

ทันทีที่ของเหลวสีเขียวสัมผัสกับน้ำใสในชาม ปฏิกิริยาเคมีอันน่าอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น น้ำทั้งชามเปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อนราวกับหยกเนื้อดีในพริบตา

ชิงฮ่าวพยักหน้าอย่างพึงพอใจและส่งเสียงเรียกเบาๆ "มาสิบีเดิล ได้เวลากินยาแล้ว"

เมื่อได้ยินเสียงเรียกของเทรนเนอร์ บีเดิลก็ดิ้นดุ๊กดิ๊กพาร่างอวบอ้วนของมันเข้ามาหาอย่างร่าเริง ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปที่ชามยาสีเขียวอ่อนซึ่งส่งกลิ่นหอมประหลาดออกมา

"อู๊!"

บีเดิลจุ่มหัวลงไปในชามอย่างกระตือรือร้นและเริ่มซดน้ำอึกใหญ่

เพียงชั่วพริบตา ยาทั้งชามก็ถูกซดจนเกลี้ยง บีเดิลถึงกับเลียก้นชามจนสะอาดเอี่ยมอ่อง พอดื่มเสร็จ มันก็เรอออกมาด้วยความพึงพอใจ ใบหน้าฉายแววเคลิบเคลิ้มราวกับยังดื่มด่ำไม่จุใจ

มันกะพริบตาปริบๆ มองชิงฮ่าวด้วยสายตาเว้าวอน ส่งเสียง "อู๊ อู๊" เป็นเชิงบอกว่าอยากกินอีก

ทว่าชิงฮ่าวกลับไม่ใจอ่อนไปกับลูกอ้อนของมัน

เขารู้ดีว่าแม้ยาพิษนี้จะมีประโยชน์ต่อบีเดิล แต่ก็ต้องไม่ให้กินเกินขนาด และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัด

ดังนั้น ชิงฮ่าวจึงหยิบชามออกมาอย่างไม่ลังเล เขาตบหัวบีเดิลเบาๆ และปลอบใจว่า "พอแล้วเจ้าตัวเล็ก วันนี้กินเพิ่มไม่ได้แล้วนะ เอาไว้พรุ่งนี้ถึงเวลาแล้วค่อยกินต่อ" เมื่อเห็นว่าหมดหวังจะได้กินยาเพิ่ม บีเดิลก็คอตกอย่างเศร้าสร้อยราวกับลูกโป่งแฟบ มันค่อยๆ คลานไปขดตัวอยู่ที่มุมห้อง

"บีเดิล เป็นเด็กดีนะ อ้าปากสิ"

ชิงฮ่าวค่อยๆ เดินเข้าไปหาบีเดิล ในมือถือผงเงินและช้อนคันเล็กจิ๋ว บีเดิลกะพริบตากลมโตแล้วส่งเสียง "อู๊?" เบาๆ

มันดูจะงุนงงกับคำขอของชิงฮ่าวเล็กน้อย

แต่ถึงกระนั้น บีเดิลก็ทำตามคำสั่งของชิงฮ่าวอย่างว่าง่าย มันค่อยๆ อ้าปากเล็กๆ ของมันออก

เมื่อเห็นดังนั้น ชิงฮ่าวก็รีบใช้ช้อนเล็กตักผงเงินขึ้นมานิดหน่อยด้วยความระมัดระวัง

จากนั้น เขาก็เพ่งสมาธิไปที่การทาผงเงินช้อนนี้ลงบนฟันแหลมคมของบีเดิลให้ทั่วถึง ทุกการกระทำเป็นไปอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าจะทำให้เจ้าตัวเล็กเจ็บ

หลังจากทาเสร็จ ชิงฮ่าวก็ลูบหัวบีเดิลเบาๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "บีเดิล ห้ามกลืนผงเงินพวกนี้ลงไปเด็ดขาด จำไว้นะ!" เมื่อได้ยินดังนั้น บีเดิลก็กะพริบตาปริบๆ สองสามครั้ง แล้วพยักหน้ารับเป็นเชิงบอกว่าเข้าใจความหมายของเจ้านายแล้ว

ทันใดนั้น ชิงฮ่าวก็หันหลังเดินไปอีกทาง ไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกับท่อนไม้เล็กๆ ขนาดเท่านิ้วมือสองนิ้วรวมกันหลายท่อน เขาจัดเรียงท่อนไม้เหล่านั้นลงบนพื้นอย่างเป็นระเบียบ แล้วย่อตัวลงนั่งตรงหน้าบีเดิลอีกครั้ง

"บีเดิล ต่อไปเราจะเริ่มเรียนรู้ท่าใหม่กัน นั่นคือท่าแมลงกัด หัวใจสำคัญของท่านี้ก็คือ แกต้องรวบรวมพลังงานประเภทแมลงทั้งหมดไปไว้ที่ฟัน ภารกิจของแกในวันนี้คือต้องกัดท่อนไม้พวกนี้ให้ขาดให้หมดก่อนนอน ทำได้ไหม" ชิงฮ่าวมองบีเดิลด้วยสายตาคาดหวัง

ทว่าบีเดิลในตอนนี้กลับเอียงคอด้วยความฉงน ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสงสัยและมึนงง ราวกับจะบอกว่า "โธ่ เจ้านาย พูดเรื่องอะไรเนี่ย! ฉันก็แค่บีเดิลธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง จะไปเข้าใจเรื่องซับซ้อนแบบนั้นได้ยังไง!"

ชิงฮ่าวไม่ได้แปลกใจอะไร เขาอธิบายให้บีเดิลฟังอย่างจริงจัง "พลังงานประเภทแมลงก็คือพลังที่แกใช้ตอนพ่นใยนั่นแหละ ปกติแกอาจจะไม่ทันสังเกตเห็น แต่นั่นไม่เป็นไร ผงเงินที่ฉันเพิ่งทาไว้ที่ฟันแกมีพลังงานประเภทแมลงแฝงอยู่ ลองสัมผัสดูสิ แล้วก็พยายามนึกถึงความรู้สึกตอนที่แกพ่นใยไปด้วย จากนั้นก็รวบรวมพลังทั้งหมดไปที่ปาก แล้วกัดท่อนไม้พวกนี้ให้เต็มแรง! เข้าใจไหม"

บีเดิลดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่ชิงฮ่าวพูด มันพยักหน้า ก่อนจะเริ่มพยายามรวบรวมสมาธิ ชิงฮ่าวเฝ้าสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของบีเดิลอยู่เงียบๆ เพื่อให้แน่ใจว่ามันเข้าใจและทำได้อย่างถูกต้อง

บีเดิลหลับตาลงเป็นอันดับแรก ราวกับกำลังพยายามนึกถึงความรู้สึกตอนที่ใช้ท่าพ่นใย

ผ่านไปครู่หนึ่ง ร่างกายของมันก็เริ่มสั่นเทาเล็กน้อย ราวกับกำลังดึงพลังงานประเภทแมลงในตัวออกมาใช้

จากนั้น บีเดิลก็อ้าปากเผยให้เห็นฟันที่เคลือบด้วยผงเงิน มันค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ท่อนไม้เล็กๆ ก่อนจะงับลงไปอย่างแรง

เสียง "กร๊อบ" ดังขึ้น ท่อนไม้ส่วนเล็กๆ ถูกกัดขาด แต่ไม่ได้ขาดออกจากกันทั้งหมด บีเดิลลืมตาขึ้น มันดูประหลาดใจเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้น

มันรวบรวมสมาธิอีกครั้งแล้วกัดท่อนไม้ท่อนต่อไป ทุกครั้งที่งับลงไป สีหน้าของมันก็ยิ่งดูมั่นใจและมุ่งมั่นมากขึ้นเรื่อยๆ

ชิงฮ่าวพยักหน้าอย่างพึงพอใจและกล่าวให้กำลังใจ "ดีมากบีเดิล แกทำได้ดีมาก! พยายามเข้า ฉันเชื่อว่าแกจะต้องใช้ท่านี้ได้อย่างสมบูรณ์ในอีกไม่ช้าแน่"

เมื่อได้รับคำชมจากชิงฮ่าว บีเดิลก็ยิ่งตั้งใจฝึกฝนหนักขึ้นไปอีก

ในระหว่างนั้น ชิงฮ่าวก็หันมาให้ความสนใจกับโถงภารกิจในโปเกเด็กซ์ เงินที่หามาได้ในวันนี้ถูกนำไปซื้อยาให้บีเดิลจนหมด แถมอาหารของบีเดิลกับผงเงินก็ร่อยหรอลงทุกที เขาจำเป็นต้องรีบหาเงินให้ได้โดยเร็ว

เขาไล่ดูภารกิจแต่ละรายการอย่างละเอียด เพื่อหาภารกิจที่เหมาะสมกับตัวเอง

ไม่นาน นัยน์ตาของเขาก็เบิกกว้าง เขาพบภารกิจหนึ่งที่เหมาะกับเขากับบีเดิลเป็นอย่างมาก

รหัสภารกิจ: 3659777 เงื่อนไขภารกิจ: รับซื้อเส้นใยจากท่าพ่นใยของโปเกมอนประเภทแมลง ต้องเป็นเส้นใยที่ผลิตในวันเดียวกันเท่านั้น หากสามารถพ่นเส้นใยที่ร้านได้เลยจะดีมาก รางวัลภารกิจ: 50 เหรียญลีกต่อครึ่งกิโลกรัม รับซื้อสูงสุด 1000 ครึ่งกิโลกรัม

ตอนนี้บีเดิลสามารถพ่นใยได้สูงสุด 10 ครึ่งกิโลกรัมต่อวัน ซึ่งหมายความว่าจะได้เงิน 500 เหรียญลีก แม้จะไม่เยอะมาก แต่มันก็เป็นรายได้ที่ทำได้เรื่อยๆ อีกอย่าง ผู้ว่าจ้างต้องการเส้นใยที่พ่นในวันเดียวกัน เส้นใยที่พ่นตอนเช้าก็ยังนับว่าเป็นของวันเดียวกันจนกว่าจะถึงตอนเย็น

ยิ่งไปกว่านั้น บ้านของเขาก็ตั้งอยู่ติดกับป่าเสียงแมลง ซึ่งมีโปเกมอนประเภทแมลงอาศัยอยู่ชุกชุม

"อู๊~ อู๊~"

จู่ๆ เสียงร้องของบีเดิลก็ดังมาจากแทบเท้า ชิงฮ่าวก้มลงมองและพบว่าท่อนไม้ทั้งยี่สิบท่อนถูกบีเดิลกัดจนขาดกระจุยหมดแล้ว

ชิงฮ่าวมองบีเดิลด้วยความประหลาดใจ ภายในใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจและปีติยินดี เขาไม่คิดเลยว่าบีเดิลจะทำภารกิจสำเร็จได้รวดเร็วขนาดนี้ ซึ่งนั่นแสดงให้เห็นว่าบีเดิลไม่เพียงแต่ฉลาดเฉลียวเท่านั้น แต่ยังมีความอุตสาหะมากอีกด้วย

"สุดยอดไปเลยบีเดิล! แกทำได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ!" ชิงฮ่าวเอ่ยชม ก่อนจะลูบหัวบีเดิลเบาๆ เพื่อเป็นกำลังใจ บีเดิลขยับตัวไปมาอย่างภาคภูมิใจ เห็นได้ชัดว่ามันพอใจกับผลงานของตัวเองมาก

จากนั้น ชิงฮ่าวก็ตัดสินใจเริ่มเตรียมตัวสำหรับภารกิจในวันพรุ่งนี้ทันที

เขาเปิดโปเกเด็กซ์ขึ้นมา ตรวจสอบเงื่อนไขและรางวัลของภารกิจอีกครั้ง แล้วเริ่มวางแผนกำหนดการสำหรับวันรุ่งขึ้น

เนื่องจากบีเดิลสามารถพ่นใยได้ 10 ครึ่งกิโลกรัมต่อวัน พวกเขาจึงสามารถทำเงินได้อย่างน้อย 500 เหรียญลีก และเมื่อพิจารณาว่าผู้ว่าจ้างต้องการเส้นใยเพียง 1000 ครึ่งกิโลกรัม ภารกิจนี้จึงต้องใช้ระบบใครมาก่อนได้ก่อนอย่างแน่นอน

ชิงฮ่าววางแผนว่าจะไปเยือนแหล่งรวมตัวของคาเตอร์ปีที่บริเวณชายขอบป่าเสียงแมลงในวันพรุ่งนี้ หากเขาพบคาร์เตอร์ปีที่ให้ความร่วมมือ เขาก็อาจจะสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตเส้นใยได้

แต่ถ้าพวกมันไม่ยอมให้ความร่วมมือ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะต้องใช้กำลังในการเจรจาหรอกนะ