บทที่ 26 ภารกิจที่สอง: โบราณสถาน

หลินเฉินเตรียมตัวเริ่มภารกิจที่สองขององค์กรแกนสวรรค์ นั่นก็คือการสำรวจโบราณสถาน

ภารกิจนี้เป็นภารกิจประเภทสำรวจ วิธีการเคลียร์ภารกิจคือการรวบรวมไอเทมที่กำหนดให้ครบถ้วน

แน่นอนว่าเวลาลงมือทำภารกิจจริงๆ เขาก็ยังต้องกำจัดพวกNPCจำนวนหนึ่งอยู่ดี เพราะถ้าไม่จัดการพวกที่ขวางทางให้พ้นๆ ไปก่อน ก็คงไม่สามารถเก็บไอเทมภารกิจได้

ไม่นานนัก ข้อความแนะนำภารกิจก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์

[ภารกิจที่สองขององค์กรแกนสวรรค์: โบราณสถาน ในทะเลทรายอันรกร้างทางตะวันตก มีโบราณสถานลึกลับซ่อนตัวอยู่ใต้ผืนทรายสีเหลืองทอง นี่คือซากปรักหักพังที่หลงเหลือจากอารยธรรมอันยิ่งใหญ่ จงไปสำรวจมัน โบราณสถานแห่งนี้จะนำพาสิ่งใหม่ๆ มาสู่โลก

ข้อควรระวัง! ภายในโบราณสถานมีผู้พิทักษ์คุ้มกันอยู่ พวกมันแข็งแกร่งมาก... แข็งแกร่งแบบสุดๆ! โปรดระมัดระวังตัวให้ดี! นอกจากนี้ยังมีรูปปั้นหินปริศนาตั้งอยู่ด้วย

คำเตือนขั้นเด็ดขาด ห้ามทำลายรูปปั้นหินพวกนั้นเด็ดขาด! นั่นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ในปัจจุบันจะรับมือได้! จำไว้! อย่ารนหาที่ตาย! ถ้ารนหาที่ตายก็ต้องตาย หวังว่าผู้เล่นจะจดจำข้อนี้ไว้ให้ขึ้นใจ!]

หลินเฉินอ่านแล้วก็รู้สึกสะเทือนใจขึ้นมาเล็กน้อย ในการเล่นรอบแรก เขาเคยรนหาที่ตายมาแล้วจริงๆ

ก็นะ ถ้าไม่รนหาที่ตายจะเรียกว่าเป็นผู้เล่นได้ยังไง? การรนหาที่ตายมันเป็นสัญชาตญาณของเกมเมอร์อยู่แล้ว

ดังนั้น เขาไม่เพียงแต่ไปขยับรูปปั้นหินพวกนั้น แต่ยังพังมันทิ้งซะเละเทะ ผลสรุปก็คือเขาโดนทหารยามพิเศษที่กลายร่างมาจากรูปปั้นหิน หรือที่เรียกกันว่า "ทหารสวรรค์" ซ้อมจนน่วม

หลังจากนั้น หลินเฉินที่ไม่ยอมแพ้ก็โหลดเซฟใหม่นับครั้งไม่ถ้วน จนสุดท้ายก็ต้องยอมรับความจริงว่า ที่พวกยามพิเศษเหล่านี้ถูกเรียกว่า "ทหารสวรรค์" นั้นไม่ใช่ชื่อที่ตั้งขึ้นมาลอยๆ พลังต่อสู้ของพวกมันผิดมนุษย์มนาเกินไป เขาไม่สามารถรับมือได้จริงๆ

แน่นอนว่าในช่วงท้ายเกมที่หลินเฉินมีพลังต่อสู้มากพอแล้ว เขาก็กลับไปที่โบราณสถานแห่งนั้น แล้วอัดพวก "ทหารสวรรค์" ที่กลายร่างมาจากรูปปั้นหินจนยับเยินไปข้าง

ผู้เล่นก็เป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นแบบนี้แหละ!

แต่ทว่าตอนนี้ในการเล่นรอบที่สอง หลินเฉินจะไม่รนหาที่ตายด้วยการไปแตะต้องรูปปั้นพวกนั้นอีกแล้ว เจ้านี่คือมอนสเตอร์ที่มีค่าสถานะสูงปรี๊ดทั้งสามด้าน ทั้งพลังโจมตีสูง พลังป้องกันสูง และความเร็วสูง เป็นไปไม่ได้เลยที่จะจัดการพวกมันหากไม่มีพลังต่อสู้ในระดับเลทเกม ทางที่ดีตอนนี้อย่าไปยุ่งกับพวกมันจะดีกว่า

ทันทีที่หลินเฉินตัดสินใจเริ่มเดินหน้าลุย สการ์เล็ตต์ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือน

"ไปสำรวจโบราณสถานกับนักฆ่าเงา เบลอนงั้นเหรอ?"

เสียงพึมพำของสการ์เล็ตต์ดึงดูดความสนใจของนาตาชาทันที ปฏิกิริยาแรกของนาตาชาคือองค์กรแกนสวรรค์ได้ติดต่อสการ์เล็ตต์มาแล้ว

เธอจึงรีบสั่งให้เจ้าหน้าที่เทคนิคเริ่มใช้วิธีค้นหาทางเทคนิคทันที ทว่าหลังจากค้นหาอยู่นาน เจ้าหน้าที่ของหน่วยชีลด์ก็ไม่พบร่องรอยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่เป็นประโยชน์เลยแม้แต่น้อย สิ่งนี้ทำให้นาตาชาต้องขมวดคิ้ว

หรือว่าเธอจะคิดมากไปเอง?

แต่ไม่นานเธอก็รู้ว่าตัวเองไม่ได้คิดไปเอง สการ์เล็ตต์เป็นฝ่ายเดินเข้าไปหานาตาชาและบอกกับเธอว่า

"ท่านแม่ต้องการให้ฉันไปสำรวจสถานที่แห่งหนึ่งกับคนขององค์กรแกนสวรรค์อีกคนน่ะ"

นาตาชารู้สึกประหลาดใจมาก หากไม่ได้ใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า แล้วองค์กรแกนสวรรค์ติดต่อเธอได้อย่างไร? หรือว่าจะเป็นเวทมนตร์?

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ นาตาชากล่าวถาม "แล้วมีอะไรให้พวกเราช่วยไหม?"

สการ์เล็ตต์พยักหน้า "แน่นอน ฉันต้องการให้พวกคุณไปส่งพวกเราที่นั่น"

นาตาชาชะงักไปครู่หนึ่ง เอาเถอะ เธอไม่คิดเลยว่าในสายตาของพวกนั้น หน่วยชีลด์จะกลายเป็นเหมือนแค่คนขับรถ

นาตาชารีบตอบกลับทันที "ถ้าอย่างนั้นสการ์เล็ตต์ รบกวนรอสักครู่นะ ฉันจะติดต่อท่านผู้อำนวยการเดี๋ยวนี้เลย"

นิค ฟิวรี่ที่ได้รับข่าวไม่ได้ลังเลใจเลยแม้แต่น้อย เขาสั่งการทันที "ส่งคนไปช่วยเหลือพวกเขาให้ถึงที่สุด เราจะส่งทีมหัวกะทิไปสนับสนุนองค์กรแกนสวรรค์โดยตรง แน่นอนว่านาตาชา... คุณกับบาร์ตันก็ต้องไปด้วย โบราณสถานที่ทำให้องค์กรแกนสวรรค์สนใจได้ ฉันคิดว่ามันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ"

นาตาชาพยักหน้า "แต่ฉันต้องดูท่าทีของสการ์เล็ตต์ก่อนนะคะ"

นิค ฟิวรี่กล่าว "คุณพูดถูก แต่ในเมื่อองค์กรแกนสวรรค์ให้สการ์เล็ตต์มาขอความช่วยเหลือจากเราโดยตรง พวกเขาก็ต้องยอมให้เราเข้าไปมีส่วนร่วมอยู่แล้ว"

และมีความเป็นไปได้สูงมากที่เรื่องนี้จะค่อนข้างอันตราย นิค ฟิวรี่เสริมประโยคนี้ในใจ

อย่างไรก็ตาม นิค ฟิวรี่คิดว่า ไม่ว่าโบราณสถานนั่นจะอันตรายแค่ไหน มันจะอันตรายไปกว่าการรุกรานของมนุษย์ต่างดาวได้ยังไงกัน?

ขนาดวิกฤตเอเลี่ยนบุกโลกในตอนนั้นเขายังจัดการมาแล้วเลย เอาล่ะ... ยอมรับก็ได้ว่ากำลังหลักในการกู้วิกฤตครั้งนั้นไม่ใช่เขา แต่เขาก็มีส่วนร่วมด้วยไม่ใช่หรือไง?

ยิ่งไปกว่านั้น นิค ฟิวรี่ยังตั้งใจที่จะแสดงความแข็งแกร่งของพวกเขาให้องค์กรแกนสวรรค์ได้เห็น เพื่อให้พวกเขารู้ว่าหน่วยชีลด์ไม่ได้มีดีแค่เกาะคนอื่นกินไปวันๆ มิฉะนั้นหากถูกมองข้าม การจะสานสัมพันธ์กับพวกเขาในอนาคตคงเป็นเรื่องยาก

ไม่นานนัก นิค ฟิวรี่ก็ได้รับข่าวความคืบหน้า เขาเดาไม่ผิดจริงๆ สการ์เล็ตต์ตกลงให้หน่วยชีลด์เข้าร่วมได้ แต่ข้อเรียกร้องของเธอคือ หน่วยชีลด์ต้องฟังคำสั่งของเธอระหว่างปฏิบัติภารกิจ และห้ามทำอะไรนอกเหนือคำสั่งเด็ดขาด

นิค ฟิวรี่ตอบตกลงอย่างเป็นธรรมชาติ ปัจจุบันสการ์เล็ตต์คือกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดของหน่วยชีลด์ นิค ฟิวรี่ถึงกับประกาศเรื่องนี้ต่อหน้าสาธารณชน ดังนั้นเขาจึงต้องรับฟังความคิดเห็นของเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

อีกด้านหนึ่ง เบลอนก็ได้รับแจ้งว่าเขาต้องไปสำรวจสิ่งที่เรียกว่าโบราณสถานร่วมกับสการ์เล็ตต์

เบลอนไม่มีทางเลือก แต่เขาก็ได้รับข่าวดีเช่นกัน

เขาสามารถพาผู้ช่วยไปด้วยได้ เบลอนไม่รอช้าและโทรหาเนียเฟียกับเดดพูลทันที

ตอนนี้ทั้งสองคนเป็นผู้ร้ายข้ามชาติที่ถูกตามล่าทั่วสหรัฐอเมริกา แต่คิงพินผู้อาจหาญได้ให้ที่พักพิงแก่พวกเขา พวกเขาจึงปลอดภัยชั่วคราว

เบลอนคิดว่าการพาทั้งสองคนไปด้วยจะช่วยให้พวกเขาหลบซ่อนตัวจากสายตาผู้คนได้สักพัก และเขาอยากรู้ว่าเขาจะสามารถเกาะสการ์เล็ตต์ให้เป็นขุมกำลังหนุนหลังผู้ทรงอิทธิพลได้หรือไม่

ในความคิดของเบลอน สการ์เล็ตต์เป็นถึงลูกสาวของผู้นำองค์กรแกนสวรรค์ นี่มันคือเส้นสายที่ทรงพลังสุดๆ บางทีการเข้าหาเธอ อาจทำให้เขาขอให้องค์กรแกนสวรรค์หาวิธียกเลิกหมายจับของเนียเฟียและเดดพูลได้

ไม่นานนัก หน่วยชีลด์ก็ส่งเจ้าหน้าที่ไปรับตัวพวกเขาทั้งสามคนอย่างลับๆ และพาไปยังฐานทัพชีลด์ ที่นั่นพวกเขาได้พบกับนิค ฟิวรี่และสการ์เล็ตต์

"เฮ้ย เจ้าโล้นดำ" เดดพูล หมอนั่นปากเสียตะโกนลั่นทันทีที่เห็นนิค ฟิวรี่ "แกเคยได้ยินชื่อคุณปู่เดดพูลใช่ไหมล่ะ? ปู่คนนี้แหละที่จัดการไอ้สมาชิกสภาหน้าโง่นั่นท่ามกลางวงล้อมแน่นหนา โคตรเจ๋งเลยใช่ไหม? ฉันจะให้โอกาสแก จ่ายมาสักเดือนละหนึ่งแสนดอลลาร์ แล้วฉันจะยอมทำงานให้แก"

นิค ฟิวรี่เมินเดดพูล หันไปมองเบลอนแล้วถามว่า "คุณมาจากองค์กรแกนสวรรค์ใช่ไหม?"

เบลอนพยักหน้า "ผมเป็นแค่น้องใหม่น่ะ"

นิค ฟิวรี่ไม่แสดงความเห็นใดๆ และพูดว่า "ฉันไม่ได้จะถามคุณเรื่ององค์กรแกนสวรรค์หรอกนะ ไม่ต้องเกร็งไป..."

เดดพูลพูดแทรกนิค ฟิวรี่เสียงดังลั่น "เฮ้ย ตาแก่ แกไม่ได้ยินที่ปู่เดดพูลพูดเหรอ? ฉันบอกว่า..."

หางตาของนิค ฟิวรี่กระตุกยิกๆ ไอ้หมอเนี่ยช่างจ้อซะจนเกือบทำให้เขาสติแตกได้ในสองประโยค เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองไปที่เดดพูล "คุณครับ ผมหวังว่าคุณจะจริงจังหน่อยนะ เรากำลังคุยเรื่องสำคัญกันอยู่"

เดดพูลทำเป็นหูทวนลมไม่ได้ยินสิ่งที่นิค ฟิวรี่พูด และยังคงพ่นเรื่องไร้สาระออกมาไม่หยุด นิค ฟิวรี่หมดหนทางจนต้องสั่งให้คนเอาเงินหนึ่งหมื่นดอลลาร์มาให้เดดพูล "คุณครับ เงินหนึ่งหมื่นดอลลาร์นี่ขอซื้อความเงียบจากคุณสักหนึ่งชั่วโมง ตกลงไหม?"

"แน่นอนสิ" เดดพูลรีบคว้าเงินหนึ่งหมื่นดอลลาร์ยัดใส่กระเป๋าทันที จากนั้นเขาก็ปิดปากเงียบสนิท ไม่ส่งเสียงรบกวนใดๆ ออกมาอีกเลยจริงๆ