บทที่ 17: สกินแคร์ หรือว่า...

แม้ว่าน้ำยาฟื้นฟูที่โอ๊คส์สกัดขึ้นมาจะมีสรรพคุณในการบำรุงผิวพรรณและลบรอยแผลเป็นได้จริงๆ แต่มันก็เป็นไอเทมที่สามารถช่วยชีวิตคนได้เลยนะ หากใช้อย่างถูกวิธี

แต่ตอนนี้โทนี่กลับบอกว่าอยากจะเอามันไปใช้เป็นสกินแคร์เนี่ยนะ?

เอาเถอะ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ยังไงเสียมันก็ยังไม่ได้แสดงประสิทธิภาพในการฟื้นฟูขั้นเทพออกมาให้เห็นเลยนี่นา

จะว่าไป ลูกค้าคนแรกที่ซื้อเจ้านี่ไป ก็ดูเหมือนจะเป็นคนสวยที่อยากเอาไปลบรอยแผลเป็นเหมือนกันนี่?

โทนี่คงไม่ได้ไปเจอรีวิวการใช้งานจากที่ไหนมาหรอกมั้ง?

โอ๊คส์ส่ายหน้า ถึงจะมีรีวิวก็เถอะ มันก็ไม่ได้อยู่ในเว็บบอร์ดเล็กๆ ที่เขาเคยไปโพสต์โปรโมทไว้หรอก หรือบางทีพวกเธออาจจะยังไม่มีเวลาลองใช้กันล่ะมั้ง?

"ไม่มีปัญหา น้ำยาฟื้นฟูราคาขวดละห้าพันดอลลาร์ ราคาชัดเจนไม่มีหมกเม็ด ส่วนเรื่องประสิทธิภาพ รับรองว่าบดขยี้สกินแคร์ทุกตัวที่มีขายตามท้องตลาดราบคาบแน่นอน"

"มั่นใจขนาดนั้นเชียว?"

โทนี่ทำหน้าแบบ 'จะโม้อะไรก็ว่ามาเถอะ'

"นายก็รู้ ปกติฉันชอบพิสูจน์ด้วยตาตัวเองมากกว่า พวกสาวสวยบนปกนิตยสารหลายคนตัวจริงก็ไม่ได้สวยเป๊ะเหมือนในรูป ฉันถึงชอบชวนพวกเธอมาที่วิลล่าเพื่อดูให้เห็นกับตาไงล่ะ"

"สบายมาก"

โอ๊คส์ลุกขึ้นยืน หยิบน้ำยาฟื้นฟูออกมาขวดหนึ่ง แล้วพยักพเยิดไปทางโทนี่

"ขอยืมตัวคนขับรถของคุณแป๊บหนึ่งได้ไหม?"

"แฮปปี้ ให้ความร่วมมือหน่อย"

"ครับบอส"

แฮปปี้ก้าวออกไปข้างหน้า แต่แล้วก็ทำหน้าหนักใจ

"เอ่อ บอสครับ ผมก็มีรอยแผลเป็นบนตัวอยู่หรอกนะ แต่ตำแหน่งมันค่อนข้าง... ล่อแหลมไปหน่อยน่ะครับ"

"..."

โทนี่เหลือบมองบั้นท้ายของแฮปปี้ด้วยสายตามีเลศนัย ทำเอาเจ้าตัวถึงกับรู้สึกเสียวสันหลังวาบ รีบโบกไม้โบกมือส่ายหน้าเป็นพัลวัน

"ไม่ๆๆ ไม่ใช่ริดสีดวงนะครับ..."

"ไม่เป็นไร แค่ยื่นมือออกมาก็พอ"

โอ๊คส์ยื่นนิ้วออกไปแล้วกรีดลงบนหลังมือขวาที่แฮปปี้ยื่นออกมา

"ขอโทษทีนะ"

"โอ๊ย!"

แฮปปี้รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา ก่อนจะเห็นว่าเล็บที่ตัดแต่งมาอย่างเรียบร้อยของโอ๊คส์ได้กรีดเป็นแผลเล็กๆ บนหลังมือของเขาจนเลือดซึมออกมา

"คุณซ่อนมีดหมอไว้ใต้เล็บหรือไงเนี่ย?"

จะว่าไปแล้ว สปิริตนักขายที่กล้าสร้างบาดแผลขึ้นมาเพื่อสาธิตสินค้าทั้งที่ไม่มีแผลอยู่เลยแบบนี้ มันน่านับถือจริงๆ

ถ้าเพียงแต่มันไม่ได้มาสาธิตบนมือของเขา มันคงจะน่านับถือกว่านี้เยอะ

"โทนี่ แผลขนาดนี้ปกติแล้วต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะหายสนิทและไม่ทิ้งรอยแผลเป็นไว้ ทีนี้ลองดูนะ..."

โอ๊คส์หยดน้ำยาฟื้นฟูลงบนบาดแผลของแฮปปี้หนึ่งหยด

"ว้าว..."

โทนี่ถึงกับอ้าปากค้าง

ตรงหน้าของเขา บาดแผลของแฮปปี้สมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าทันทีที่สัมผัสกับหยดน้ำยาฟื้นฟู และหลังจากผ่านไปไม่กี่สิบวินาที แฮปปี้ก็ลองเอานิ้วถูดู ปรากฏว่าบาดแผลนั้นหายสนิทราวกับไม่เคยถูกของมีคมบาดมาก่อนเลย!

"มหัศจรรย์มากเลยครับบอส!"

แฮปปี้ขยี้ตาแล้วลูบมือขวาของตัวเองซ้ำๆ

"ผมรู้สึกเย็นวาบที่แผล... มันหายสนิทก่อนที่ผมจะทันรู้สึกคันเสียอีก!"

"โอ๊คส์ นายจะไม่ลองทบทวนเรื่องการมาเป็นที่ปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อมให้สตาร์คอินดัสตรี้ส์ดูหน่อยเหรอ?"

โทนี่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"หรือจะมาเป็นที่ปรึกษาด้านสุขภาพส่วนตัวของฉันดี? เงินเดือนห้าล้านดอลลาร์ ไม่ต้องไปยุ่งวุ่นวายกับผู้ถือหุ้นคนอื่นด้วย!"

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ ตกลงว่าตอนนี้คุณเข้าใจสรรพคุณของน้ำยานี่แล้วใช่ไหม?"

โอ๊คส์ยอมรับว่าเขาเองก็แอบหวั่นไหวอยู่บ้าง แต่เขากับสตาร์คอินดัสตรี้ส์ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขากับโทนี่ สตาร์ค สามารถร่วมมือกันได้ แต่ไม่ใช่ด้วยวิธีนี้

"ถ้าคุณยอมลงทุนในโครงการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมของนิวยอร์ก บางทีฉันอาจจะรับข้อเสนอเป็นที่ปรึกษาด้านสุขภาพให้คุณก็ได้นะ"

โอ๊คส์ปิดฝาแล้วโยนขวดน้ำยาให้แฮปปี้ ซึ่งเขาก็รับไว้ได้อย่างทุลักทุเล

"เฮ้ย! นี่มันตั้งหลายพันดอลลาร์เลยนะ!"

"อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมนิวยอร์กงั้นเหรอ? ทำการกุศลหรือไง?"

เมื่อเห็นว่าโอ๊คส์ไม่ได้โยนขวดน้ำยามาให้ตัวเองโดยตรง โทนี่ก็มุมปากกระตุก แม้ว่าเขาจะยังคงพยายามรักษามาดนิ่งเอาไว้ แต่สายตาที่เขามองโอ๊คส์ในตอนนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน

"นายรู้ไหมว่าฉันจะเอาน้ำยานี่ไปทำอะไรทันทีที่มันตกมาอยู่ในมือฉัน?"

"คุณก็จะลืมเรื่องการบำรุงผิวให้ผู้ช่วยคนสวยของคุณไปจนหมดสิ้น แล้วเอาไปเข้าเครื่องวิเคราะห์เพื่อดูว่าจะสามารถสกัดเลียนแบบมันขึ้นมาได้หรือเปล่าน่ะสิ"

โอ๊คส์ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา อุ้มกูกูเข้ามากอดแล้วเกาหูมันเบาๆ โดยไม่สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากเอาชนะของโทนี่เลยแม้แต่น้อย

"หรือว่าคุณอยากจะซื้อไปสักสองขวดล่ะ? ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงต้องยอมรับว่าคุณก็ยังให้ความสำคัญกับผู้ช่วยของคุณอยู่ไม่น้อย"

"โอ๊คส์ นายนี่มันเป็นไอ้บ้าที่น่าคบหาจริงๆ"

โทนี่ลูบหนวดเคราตัวเองพลางเบ้ปาก

"ถ้าฉันวิเคราะห์ส่วนผสมของน้ำยาฟื้นฟูของนายไม่ได้ภายในหนึ่งสัปดาห์ ฉันจะลองพิจารณาเรื่องลงทุนอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในนิวยอร์กดูแล้วกัน ถึงฉันจะไม่ได้เป็นนักชีวเคมี แต่เรื่องเครื่องมือวิเคราะห์ล่ะก็ ฉันยืนหนึ่งไม่เป็นรองใครแน่นอน"

"จะรอฟังข่าวดีก็แล้วกัน"

"อ้อ เอามาให้อีกขวดด้วย"

โอ๊คส์เลิกคิ้ว หยิบน้ำยาออกมาอีกสองขวดแล้ววางลงบนโต๊ะ

"ขวดเมื่อกี้ถือเป็นของทดลอง ฉันให้ฟรี ส่วนสองขวดนี้ก็รวมเป็นหนึ่งหมื่นดอลลาร์"

โทนี่ส่งสัญญาณให้แฮปปี้จ่ายเงิน ขณะที่ตัวเขาหยิบขวดน้ำยาฟื้นฟูขึ้นมาพิจารณาดูของเหลวสีมรกตแสนสวยที่อยู่ข้างใน ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

"แล้วถ้าดื่มเจ้านี่เข้าไปล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น?"

"..."

โอ๊คส์รับเครื่องรูดบัตรมารูดบัตรเครดิตที่แฮปปี้ยื่นให้ ก่อนจะเหลือบมองโทนี่พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"คุณจะลองดูก็ได้นะ แต่ทางที่ดีควรโทรไปจองตัวสาวสวยเผื่อไว้ก่อนเลย คนเดียวอาจจะไม่พอก็ได้"

เหตุผลที่น้ำยาฟื้นฟูมีประสิทธิภาพในการฟื้นฟูร่างกายสูงลิบลิ่วขนาดนี้ เป็นเพราะโอ๊คส์ได้อัดฉีดพลังชีวิตบริสุทธิ์ลงไปในนั้นด้วย

และพลังชีวิตช่วยเติมเต็มสิ่งใดได้ดีที่สุดล่ะ?

แน่นอนว่ามันต้องเกี่ยวกับเรื่องการใช้ชีวิต...

ทุกสิ่งทุกอย่างยังไงล่ะ!

"โอ้ โอ้ โอ้!"

โทนี่ถึงกับปล่อยแว่นกันแดดที่เพิ่งหยิบออกมาหลุดมือ ดวงตาเป็นประกายวาววับ สายตาที่เขามองโอ๊คส์ในตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นอีกระดับหนึ่งทันที

"เพอร์เฟกต์!"

โทนี่รีบคว้าขวดน้ำยาอีกขวดมา แล้วค่อยๆ เก็บมันทั้งสองขวดลงในกระเป๋าเสื้อสูทด้านหน้าอย่างทะนุถนอม จากนั้นก็เดินตัวปลิวไปยืนอยู่ข้างๆ โอ๊คส์ จ้องมองเขาด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด พร้อมกับกระซิบเสียงต่ำ

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราคือเพื่อนรักกัน"

"..."

"ในเมื่อนายไม่อยากมาเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวให้ฉัน แต่ถ้าเป็นเรื่องของเพื่อนล่ะก็ นายคงจะพึ่งพาได้ใช่ไหม?"

เขาทำสีหน้าขึงขัง

"นี่มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพร่างกาย และ... ชื่อเสียงของเพื่อนเลยนะเว้ย"

"เอาไปใช้เถอะ ไม่มีปัญหาหรอก"

โอ๊คส์มองไปที่แฮปปี้ด้วยสีหน้าแปลกๆ แฮปปี้เม้มปากและยักไหล่ ทว่าจู่ๆ เหมือนเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงรีบส่ายหน้าและโบกมือเป็นพัลวันด้วยสีหน้าหวาดผวา

"..."

โอ๊คส์กระแอมในลำคอ เลิกล้มความตั้งใจที่จะแนะนำให้เขาไปหาคนมาทดลองยาเสีย

"เอาล่ะโทนี่ อย่ากระดกพรวดเดียวหมดขวดล่ะ เจ้านี่แค่หยดเดียวก็ทำให้คุณคึกคักไปวิ่งฮาล์ฟมาราธอนได้สบายๆ แล้ว"

"เป๊าะ!"

โทนี่ดีดนิ้ว รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก

"แฮปปี้ เหมาต้นไม้ในร้านนี้ให้หมด แล้วจัดการส่งขึ้นเครื่องบินตรงไปที่วิลล่าในมาลิบูเลย! อ้อ แล้วก็จัดการเชิญสาวสวยที่ขึ้นปกนิตยสารบันเทิงระดับท็อปเทนของอเมริกาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วมาให้หมดด้วย คืนนี้เราจะจัดปาร์ตี้ชุดใหญ่กัน!"

เมื่อมองดูโทนี่ที่กระตือรือร้นจนเนื้อเต้น โอ๊คส์ก็รูดบัตรเครดิตของแฮปปี้อีกครั้งอย่างเงียบๆ ก่อนจะหยิบโหลใบหนึ่งออกมาจากใต้เคาน์เตอร์

"เมล็ดกาแฟเมื่อตอนนั้น ถือว่าเป็นของแถมสำหรับการซื้อน้ำยาฟื้นฟูก็แล้วกัน"

โอ๊คส์มองโทนี่ที่ผลักประตูเดินออกไปอย่างใจร้อน ก่อนจะหันไปเม้มปากใส่แฮปปี้ที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับ

"เก็บน้ำยาขวดนั้นของนายไว้ให้ดีล่ะ ถ้าพรุ่งนี้เขาลุกไม่ขึ้น มันอาจจะช่วยชีวิตเขาไว้ได้นะ"

"ผมกำลังปวดหัวอยู่เนี่ย ว่าจะอธิบายเรื่องนี้กับคุณเปปเปอร์ยังไงดี"

"ฉันจะเก็บดอกไม้กระถางที่สวยที่สุดไว้ให้นายก็แล้วกัน นายค่อยเอาไปให้เธอในนามของโทนี่ก็แล้วกัน"

"ขอบคุณมากครับคุณโอ๊คส์!"

"ด้วยความยินดี กรุณากดรหัสผ่านด้วยครับ"

"..."