บทที่ 16: โทนี่ปะทะโอ๊คส์
บทที่ 16: โทนี่ปะทะโอ๊คส์
เหตุผลที่โทนี่พาแค่คนขับรถมา "ดูลาดเลา" สถานที่แห่งนี้ หากจะพูดให้ชัดเจนก็คือ เขาสนใจในตัวโอ๊คส์มาก
หากมองข้ามปัญหาเรื่องไลฟ์สไตล์และนิสัยส่วนตัวจุกจิกของเขาไป โทนี่ก็คืออัจฉริยะตัวจริง
และเมื่ออัจฉริยะค้นพบอัจฉริยะอีกคน เขามักจะหาทำอะไรสักอย่างเสมอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออัจฉริยะคนนี้อายุน้อยกว่าเขามาก แถมยังมีนิสัยตรงกันข้ามกับเขาอย่างสิ้นเชิง นั่นคือการเก็บตัวเงียบกริบ
หนำซ้ำผลงานของอีกฝ่ายยังบังเอิญตบหน้าเขาเข้าอย่างจัง
อันที่จริง ไม่ใช่ว่าโทนี่จะรับไม่ได้กับการถูกตบหน้าหรอกนะ
เขามักจะตื่นเต้นกับการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆ แล้วตบหน้ากลับไปอย่างแรงต่างหาก
แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปเล็กน้อย...
เพราะนี่มันเป็นการข้ามสายงานกันเลยทีเดียว
"เอาล่ะ ดอกเตอร์หลิน เนื่องจากมีเรื่องน่าหงุดหงิดใจบางอย่างเกิดขึ้น ผมเลยรู้สึกสนใจในตัวคุณมาก"
นี่เป็นครั้งแรกที่โอ๊คส์ได้สัมผัสกับนิสัยของโทนี่ สตาร์ค และมันก็เป็นไปตามข่าวลือจริงๆ เป็นนิสัยที่ชวนให้คนอยากจะเย็บปากเขาซะให้รู้แล้วรู้รอด
"โอ้ ช่างน่าเสียดายจริงๆ"
เขาทำได้เพียงยักไหล่ บอกตัวเองให้ใจเย็นเข้าไว้
"เรียกผมว่าโอ๊คส์เฉยๆ ก็ได้ครับ แล้วผมก็ไม่ได้สนใจผู้ชายด้วย"
"ความจริงแล้ว จากประวัติที่เปิดเผยต่อสาธารณะของคุณ ดูเหมือนคุณจะไม่ได้สนใจผู้หญิงด้วยซ้ำนะ"
โทนี่ สตาร์ค จิบกาแฟอีกอึก พยายามละสายตาจากกูกู แล้วกระแอมเบาๆ
"ถึงผมจะรู้ว่าพวกผู้เชี่ยวชาญบางคนมักจะมี... รสนิยมแปลกๆ อยู่บ้าง แต่นี่แหละคือภาพสะท้อนของรูปแบบความคิดที่ไม่เหมือนใคร"
"อย่างผมนี่ไง เพื่อรักษาความคิดที่เฉียบคม มีประสิทธิภาพ และพลิกแพลงได้ตลอดเวลา ผมมักจะต้องหาแรงบันดาลใจใหม่ๆ จากสาวสวยหลากหลายแบบ"
"ถ้าคุณกำลังเจอปัญหาขาดแรงบันดาลใจล่ะก็ ผมขอแนะนำวิธีนี้เลย"
"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะครับที่ผมเห็นคนอธิบายความเป็นเพลย์บอยได้ดูดีมีระดับขนาดนี้"
โอ๊คส์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้เพื่อทิ้งระยะห่าง พลางแสดงความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง
"แต่ผมต้องยอมรับเลยว่ามันก็มีส่วนจริงอยู่บ้าง ผมรู้จักนักฟิสิกส์ชื่อดังคนหนึ่งที่ชอบยกเรื่องรองเท้ามาเปรียบเปรย แถมเวลาตื่นเต้นก็ชอบวิ่งแก้ผ้าถืออุปกรณ์ทดลองไปทั่วเลยล่ะ"
"ว้าว งั้นเขาต้องมีผลงานที่ยิ่งใหญ่มากแน่ๆ"
"เดี๋ยวอีกไม่กี่ปีคุณก็จะได้เห็นเขาเองแหละครับ"
หลังจากพูดคุยเรื่องไร้สาระกันไปพักใหญ่ โทนี่ สตาร์ค ก็พบว่าออร่าของเขาไม่สามารถข่มอีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อย
ก็ถูก ถิ่นนี้มันถิ่นของอีกฝ่ายนี่นา
ไม่ใช่เพราะออร่าของโทนี่ สตาร์ค ผู้ยิ่งใหญ่หดหายไปหรอกนะ แน่นอนว่าไม่ใช่
ดังนั้นเขาจึงยื่นมือขวาออกไป
"โทนี่ สตาร์ค เรียกฉันว่าโทนี่เถอะ"
"โอ๊คส์ หลิน"
มือของทั้งสองสัมผัสกัน และโอ๊คส์ก็รู้ได้ทันทีว่าหมอนี่เพิ่งจะยอมลดตัวลงมาอยู่ในระดับเดียวกับเขา
"ทีนี้ จะบอกจุดประสงค์ที่คุณมาที่นี่ได้หรือยังครับ?"
"อืม ฉันได้อ่านรายงานการวิจัยที่นายตีพิมพ์แล้วนะโอ๊คส์ ผลงานด้านชีววิทยาของนายน่าทึ่งมากจริงๆ โดยเฉพาะเรื่องสิ่งแวดล้อม การใช้จุลินทรีย์บำบัดมลพิษทางน้ำ การใช้พืชบำบัดมลพิษทางอากาศ แบบจำลองสมดุลระหว่างสัตว์และพืช ทฤษฎีระบบนิเวศจำลองจิ๋ว และอื่นๆ อีกเพียบ... สนใจมาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสิ่งแวดล้อมที่บริษัทฉันไหม?"
"ไม่สนใจครับ"
"แฮปปี้ นานแค่ไหนแล้วนะที่ฉันไม่ได้ถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยแบบนี้?"
"สองชั่วโมงครับเจ้านาย เมื่อสองชั่วโมงก่อน คุณเปปเปอร์เพิ่งปฏิเสธคำชวนทานมื้อค่ำของคุณไป"
...
โทนี่นึกเสียใจที่พาคนขับรถมาด้วย เขาควรจะขับรถมาเองแท้ๆ
"เอาล่ะโอ๊คส์ เมื่อกี้ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ"
เขาชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว
"เงินเดือนปีละสามล้านดอลลาร์ ในฐานะประธานของสตาร์คอินดัสตรี้ส์ ฉันขอเชิญ ดอกเตอร์โอ๊คส์ หลิน มาเป็นที่ปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อมอย่างจริงใจ เป็นตำแหน่งที่ไม่ต้องมาตอกบัตรเข้างานด้วยซ้ำ"
"ขอถามหน่อยได้ไหมครับว่าคุณเห็นอะไรในตัวผม?"
โอ๊คส์เริ่มรู้สึกสนใจในตัวโทนี่ขึ้นมาบ้างแล้ว แม้ว่าชายคนนี้จะยังไม่ถึงจุดพลิกผันของชีวิต แต่เขาก็ไม่ได้เป็นแค่พวกหลงตัวเองที่น่ารำคาญไปวันๆ
เขามีดีพอที่จะหลงตัวเอง เพราะนอกจากความสามารถทางเทคโนโลยีแล้ว เขายังมีวิสัยทัศน์และความเด็ดขาดที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย
"พืชสีเขียวสายพันธุ์พิเศษที่นายเพาะขึ้นมา จะช่วยให้ฉันจัดการระบบฟอกอากาศของโรงงานทั้งเก่าและใหม่ได้สำเร็จด้วยต้นทุนเพียงหนึ่งในสิบ แถมยังประหยัดเงินเดือนของนายไปได้ทุกปีอีกด้วย"
โทนี่ไม่ได้ปิดบังความจริงที่ว่าเขาถูกเหนือกว่า ในทางกลับกัน นักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ควรจะเก่งในการเรียนรู้ทุกสิ่งล้ำสมัย
"ชีววิทยาไม่ใช่ทางถนัดของฉัน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่เข้าใจถึงมูลค่าและอนาคตของมันหรอกนะ"
"ผมมีแผนของตัวเองแล้ว โทนี่"
โอ๊คส์ส่ายหน้าพลางยิ้ม
"และถึงแม้คุณจะเป็นประธานบริษัทและประธานกรรมการบริหาร แต่สตาร์คอินดัสตรี้ส์ก็ไม่ใช่พื้นที่ของคุณคนเดียวหรอกนะ การทาบทามระดับนี้ ถึงแม้จะแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของคุณ แต่ผมเกรงว่าถ้าตอบตกลงไป ปัญหาคงตามมาไม่ขาดสายแน่"
เมื่อเห็นโทนี่เลิกคิ้วและชูขึ้นมาห้านิ้ว โอ๊คส์ก็รีบพูดดักคอทันที
"เดี๋ยวก่อน มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องเงินเลย คุณก็รู้ว่าถ้าผมเปิดตัวเทคโนโลยีนี้ เงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมอย่างแน่นอน"
...
"อืม นั่นก็จริง"
โทนี่เอนหลังพิงโซฟา เขาเข้าใจเรื่องนี้ดีทีเดียว และนี่คือเหตุผลที่เขาตั้งใจจะดึงตัวโอ๊คส์มาไว้ในมือให้เร็วที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายสิ่งแวดล้อมหรือที่ปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อม หากมีความสัมพันธ์เช่นนี้ สตาร์คอินดัสตรี้ส์ก็จะได้รับผลประโยชน์อย่างมหาศาลเกินกว่าจะจินตนาการได้ในอนาคต
รวมถึงชื่อเสียงทางสังคมด้วย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่สื่อหลายสำนักชอบโยงเขาเข้ากับพวกฆาตกร แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยใส่ใจนัก แถมยังชื่นชมบรรดานักข่าวสาวที่มาสัมภาษณ์เขาเสียด้วยซ้ำ
เพียงแต่ด้วยความฉลาดระดับโทนี่ ต่อให้เขาจะใช้พลังงานครึ่งหนึ่งไปกับผู้หญิง เขาก็ยังคงเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโลกใบนี้อยู่ดี
แล้วเขาจะไม่เห็นมูลค่ามหาศาลของอุตสาหกรรมสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร?
แม้ว่าปัจจุบันสตาร์คอินดัสตรี้ส์จะเป็นบริษัทค้าอาวุธยุทโธปกรณ์ และเขาเป็นพ่อค้าอาวุธรายใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการมองการณ์ไกลไปถึงแนวโน้มของโลกเลย
แกนพลังงานของสตาร์คทาวเวอร์อย่างเตาปฏิกรณ์อาร์ค ก็คือหนึ่งในทิศทางหลักด้านสิ่งแวดล้อมในอนาคต ซึ่งก็คือพลังงานสะอาด ที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจในการวิจัยมาอย่างยาวนาน
อย่างไรก็ตาม เขายังคงไม่สามารถทะลวงผ่านคอขวดทางเทคนิคของโฮเวิร์ด สตาร์ค พ่อของเขาไปได้ เตาปฏิกรณ์อาร์คเดินทางมาถึงขีดจำกัดแล้วในสตาร์คทาวเวอร์
ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจแทบจะติดลบ เจ้ายักษ์ใหญ่นั่นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปิดปากพวกนักข่าวเท่านั้น แม้แต่คณะกรรมการบริหารก็ยังลงความเห็นแล้วว่ามันเป็นเทคโนโลยีที่มาถึงทางตัน
และเมื่อรัฐบาลนิวยอร์กได้เปิดตัวโครงการ PlaNYC2007 ซึ่งเป็นแผนปรับปรุงระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อมของนิวยอร์ก การปรากฏตัวของโอ๊คส์และพืชสีเขียวมหัศจรรย์ของเขา ก็เปรียบเสมือนเหมืองทองคำแท้ๆ!
เขาไม่ได้โง่พอที่จะขอซื้อเทคโนโลยีของอีกฝ่ายโดยตรงหรอกนะ แบบนั้นมันไร้ความหมาย สิ่งที่เขาต้องการคือตัวโอ๊คส์ต่างหาก!
แต่อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายไม่ใช่แค่นักวิทยาศาสตร์หัวโบราณที่มีดีแค่เทคโนโลยีอย่างเห็นได้ชัด
"เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นมาเป็นซัพพลายเออร์ร่วมมือกับสตาร์คอินดัสตรี้ส์ แบบนี้ก็น่าจะได้ใช่ไหม?"
โทนี่รู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอกับคนที่รับมือยากขนาดนี้ในการเจรจาแบบส่วนตัว โดยทั่วไปแล้ว พลังแห่งเงินตราของเขานั้นไร้เทียมทาน
แต่อีกฝ่ายถึงกับยกเรื่องอิทธิพลในคณะกรรมการบริหารของเขาขึ้นมาอ้าง แสดงให้เห็นชัดเจนว่าหมอนี่ยังคงรักษาสติปัญญาอันเฉียบแหลมไว้ได้ตลอดรอดฝั่ง
"ถ้ากำหนดส่งมอบไม่เร่งด่วนนักล่ะก็ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ"
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง โอ๊คส์ก็พยักหน้าช้าๆ
"พืชสีเขียวสายพันธุ์พิเศษพวกนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการทดลอง ผมต้องใช้เวลา อย่างน้อยก็หนึ่งปีกว่าพวกมันจะสามารถผลิตออกมาเป็นจำนวนมากได้"
"หนึ่งปี ไม่มีปัญหา"
โทนี่ดีดนิ้ว ในที่สุดรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
ถึงแม้มันจะเป็นแค่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ แต่เขาก็มั่นใจว่าเมื่ออีกฝ่ายได้ลิ้มรสความหอมหวานแล้ว จะต้องอดใจไม่ไหวที่จะสานต่อความร่วมมือให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน
"ถ้างั้นเรื่องที่สอง... ฉันได้ยินมาว่านายปรุงยาได้ด้วยงั้นเหรอ?"
โทนี่ถูมือไปมา จ้องมองโอ๊คส์ด้วยสีหน้าจริงจังอย่างมาก จนโอ๊คส์ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย
"ใช่ครับ คุณบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?"
"เปล่า ฉันอยากจะได้ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวไปให้ผู้ช่วยของฉันสักหน่อยน่ะ"
...