ตอนที่ 34 ทางเลือกชั่วคราว สังหารมังกรฟ้า

การเดินทางเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและเงียบสงบ

ในความเป็นจริง หมู่เกาะชาบอนดี้ไม่ได้อยู่ไกลกับเรดไลน์เท่าไหร่เลย

ตอนนี้พึ่งผ่านไปสามชั่วโมงตั้งแต่หลิงไป๋ขึ้นเรือรบมาที่นี่

ในขณะนี้ ทางด้านขวาของเรือรบที่หลิงไป๋นั่งอยู่ มีเรือรบลำอื่นแล่นผ่านสวนไป หลิงไป๋ยังมองเห็นมังกรฟ้าอยู่บนเรือรบลำนี้ด้วย

เป็นสามใบหน้าที่คุ้นเคยมาก!

ในผลงานต้นฉบับ มังกรฟ้าทั้งสามตัวนี้จะถูกโจมตีโดยลูฟี่ที่หมู่เกาะชาบอนดี้

อย่างไรก็ตาม หลิงไป๋จำชื่อของพวกเขาไม่ได้ และแน่นอนว่าเขาไม่สนใจพวกเขาด้วย

“ไทม์ไลน์นี้ดูเหมือนจะเป็นช่วงเวลาที่กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางมาถึงหมู่เกาะชาบอนดี้ และเหล่ามังกรฟ้าก็ไปที่เกาะชาบอนดี้เช่นกัน จากนั้นก็มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย แต่บางสิ่งจะเปลี่ยนไปเพราะการปรากฏตัวของฉันรึเปล่านะ?”

หลิงไป๋ครุ่นคิด

ตั้งแต่ที่เขามายังโลกนี้ บุตรแห่งโชคชะตาดั้งเดิมลูฟี่ ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้พัฒนาตัวเองอย่างราบรื่นอีกต่อไป

ในผลงานต้นฉบับ ลูฟี่ได้ทำการต่อยหน้ามังกรฟ้า และพลเรือเอกคิซารุก็ได้ถูกส่งมาที่เกาะชาบอนดี้ จากนั้นเพื่อที่จะช่วยลูฟี่และคนอื่นๆ คุมะจอมโหดจึงได้ใช้พลังผลปีศาจของตนเพื่อส่งพวกเขาไปยังสถานที่ที่พวกเขาสามารถพัฒนาตนเองต่อไปได้

และมังกรฟ้าทั้งสามตัวนี้ก็คือตัวจุดชนวนเหตุการณ์นี้

“นั่นคือมังกรฟ้า พึ่งเคยเห็นครั้งสินะ?”

โมโมะอุซางิพูดออกมา

"ก็นับเป็นครั้งแรกได้แหละนะ"

"การเป็นโจรสลัดนั้นดีกว่าการเป็นพวกขยะแขยงพวกนั้นอีก แต่พวกขยะแขยงประเภทนี้กลับเป็นที่อิจฉาของใครหลายๆคน"

โมโมะอุซางิพูดด้วยความรังเกียจ แต่มีเพียงเธอและหลิงไป๋เท่านั้นที่ได้ยิน

“อย่าเป็นเหมือนพวกขยะพวกนั้น และแน่นอนว่าอย่าไปอิจฉา”

โมโมะอุซางิเตือนใจเขา

บัดนี้เสียงของระบบก็ปรากฏขึ้น

“ติ๊ง! เหตุการณ์บุตรแห่งโชคชาตาโจมตีมังกรฟ้าที่ชาบอนดี้กำลังจะเกิดขึ้น คุณมีตัวเลือกดังต่อไปนี้”

"ตัวเลือกที่ 1 : ลอบสังหารมังกรฟ้าและทำลายซากศพ เพื่อป้องกันไม่ให้ลูฟี่เติบโต รางวัล: ความสามารถในการบิน"

"ตัวเลือกที่ 2 : เพิกเฉยและปล่อยให้เรื่องราวดำเนินต่อไป รางวัล: ไม่มี"

ฆ่ามังกรฟ้าเหรอ?

พูดตามตรงแล้ว หลิงไป๋เคยต้องการฆ่ามังกรฟ้าในชีวิตที่แล้วของเขา และตอนนี้ทางเลือกก็ปรากฏออกมา

"แต่จะฆ่ายังไง?"

ตอนนี้เขาอยู่บนเรือรบแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะพุ่งเข้าไปฆ่าพวกมังกรฟ้า เพราะนั่นจะเห็นได้ชัดเจนเกินไป และยังจะทำลายแผนของเขาอีกด้วย

เดี๋ยวก่อนนะ!

หลิงไป๋นึกถึงรางวัลที่เขาได้รับหลังจากปราบซุปเปอร์โนวาได้ในทันใด นั่นก็คือความสามารถลำแสงสีแดง ซึ่งเป็นเวอร์ชั่นอัพเกรดจากพลังของผลปิกะ ปิกะ

เขายังไม่ได้ใช้มันให้ใครเห็นแบบจริงๆจังๆมาก่อนเลย

พลังทำลายล้างของการโจมตีระยะไกลนั้นน่ากลัวมาก ยิ่งกว่านั้นคือ จะไม่มีใครรู้ว่าเป็นหลิงไป๋ที่ทำมัน!

หลิงไป๋เลือกตัวเลือกแรก

จะปล่อยให้ลูฟี่เติบโตต่อไปเหรอ?

หรือให้คุมะส่งเขาไปที่เกาะคุจา?

เป็นไปไม่ได้!

เกาะคุจาจะกลายมาเป็นดินแดนของหลิงไป๋!

นอกจากนั้น หลิงไป๋ยังต้องการยึดครองเกาะเงือก, เดรสโรซ่า และวาโนะคุนิด้วย!

“ติ๊ง! ทำการเลือกเสร็จสิ้นแล้ว รางวัลจะถูกปล่อยออกมาหลังจากที่โฮสต์ทำภารกิจการเลือกเสร็จสิ้น”

หลังจากเลือกแล้ว หลิงไป๋ยังคงมองไปยังเรือรบที่มังกรฟ้าอยู่

เมื่อพวกเขาอยู่ห่างมากกว่านี้เมื่อไหร่ หลิงไป๋จะแอบยิงลำแสงไปที่เรือลำนั้นทันที แน่นอนว่าต้องห้ามให้กองทัพเรือเห็น

ถ้าไม่งั้นหลิงไป๋คงหยิบดาบขึ้นมาฟันแทนให้มันจบๆไปแล้ว!

และเมื่อพวกเขาอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งกิโลเมตร

ในตอนที่ไม่มีใครสนใจ ลำแสงสีแดงก็ปรากฏออกมาจากมือของหลิงไป๋

ความเร็วนี้เร็วมากจนไม่มีใครอื่นนอกจากหลิงไป๋สังเกตเห็น

โมโมะอุซางิไม่ได้ระมัดระวังหลิงไป๋เลย

ยิ่งกว่านั้น หลิงไป๋กำลังหันหลังให้เธออยู่

จากมุมนี้ไม่มีใครสามารถเห็นว่าหลิงไป๋กำลังทำอะไรอยู่

เพราะแต่แรกหลิงไป๋ไม่ใช่คนที่ดูเลวร้าย ดังนั้นทหารเรือจึงไม่ได้จับตาดูเขาอย่างใกล้ชิด

วูบ!

ลำแสงสีแดงระเบิดออกมาและหายไปในพริบตา ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เป็นเวลากลางวันแสกๆ จึงไม่มีใครสังเกตเห็นแสงแบบนี้ แม้ว่ามันจะกระพริบออกมาแว้บนึง ก็ไม่มีใครสังเกตเห็น

ห่างออกไปมากกว่าหนึ่งกิโลเมตรในทะเล เรือรบซึ่งเป็นเป้าหมายของหลิงไป๋กำลังแล่นต่อไป

เรือรบไม่ได้เร็วมากนัก

มังกรฟ้าทั้งสามกำลังสนุกสนานอยู่บนเก้าอี้ขนาดใหญ่สามตัวบนดาดฟ้าเรือรบ มีร่มกันแดดช่วยบังแสงแดดไม่ให้ส่องถึงพวกมัน

บอดี้การ์ดที่กำลังปกป้องพวกเขาอยู่ก็อยู่แถวนั้น

ขณะนี้พวกเขาไม่ตระหนักว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามา

เวลาที่ลำแสงออกจากมือของหลิงไป๋และโจมตีเรือรบที่มังกรฟ้าอยู่นั้นมันแค่พริบตา

และแล้วลำแสงก็ปะทะเข้ากับเรือรบ

ตู้ม!

เรือรบระเบิดออกทันทีพร้อมกับน้ำทะเลใต้เรือรบ ก่อเป็นคลื่นน้ำยักษ์

ส่วนเรือรบก็ถูกระเบิดจนแหลกสลาย ไม่รู้จะยังมีใครมีชีวิตรอดอยู่ไหม

แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะยังมีชีวิตอยู่พวกเขาก็คงจมน้ำตายในทะเล

“ศิลปะคือการระเบิด เป็นคำกล่าวที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

หลิงไป๋นอนลงบนเก้าอี้พักผ่อนและหลับตาลง

“ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จแล้ว สังหารมังกรฟ้าและทำลายซากศพของพวกมัน ได้รับรางวัล : ความสามารถในการบิน”

ตายไปทั้งแบบนั้นเลยเหรอ?

หลิงไป๋คิดว่ามังกรฟ้าอาจจะต้องดิ้นรนสักพัก แต่แบบนี้ก็ดี เขาจะได้ไม่มีปัญหา

"เกิดอะไรขึ้น?"

เสียงระเบิดดังมากและจนได้ยินมาถึงนี่

โมโมะอุซางิตกใจและทหารเรือคนอื่นๆก็เช่นกัน มีทหารเรือนายหนึ่งมองไปทางนั้นด้วยกล้องส่องทางไกล จากสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

“รายงานโมโมะอุซางิ…นั่น…เรือรบของมังกรฟ้าระเบิด!”

"อะไรนะ?"

โมโมะอุซางิตกใจและรีบหยิบกล้องส่องทางไกลออกมาดูด้วยเช่นกัน

สีหน้าของเธอตกใจมากกว่าเดิมตอนที่ได้เห็นมัน

“มันระเบิดจริงๆ!”

“นี่มันบ้าไปแล้ว! แล้วมังกรฟ้าทั้งสามล่ะ?”

เรือรบตกอยู่ในความยุ่งเหยิงในไม่ช้า แต่หลิงไป๋ยังคงสงบนิ่งและไม่ยอมลืมตาเลย

สามนาทีต่อมา โมโมะอุซางิก็ตระหนักได้ทันที

‘เรือรบลำนั้นระเบิด ไม่ใช่ความผิดของฉัน ทำไมฉันต้องกังวลด้วยล่ะ’

‘ยิ่งกว่านั้น ถ้าเกิดว่าจะมีบางอย่างจะเกิดขึ้นกับมังกรฟ้า มันก็เป็นเรื่องที่ดีแล้วไม่ใช่หรือ?’

นี่คือความคิดของโมโมะอุซางิเอง เธอไม่ได้พูดออกมาให้ใครฟัง

เธอมีหน้าที่รับผิดชอบเพียงในการนำหลิงไป๋ไปสู่รัฐบาลโลก