- หน้าแรก
- วันพีช ฉันกลายมาเป็นตัวร้าย
- ตอนที่ 35 ถึงรัฐบาลโลก พบเจ็ดเทพโจรสลัด
ตอนที่ 35 ถึงรัฐบาลโลก พบเจ็ดเทพโจรสลัด
ตอนที่ 35 ถึงรัฐบาลโลก พบเจ็ดเทพโจรสลัด
ศูนย์ใหญ่กองทัพเรือ มารีนฟอร์ด ห้องของจอมพล!
“ผู้หญิงคนนั้นเห็นด้วยไหม?”
เซ็นโงคุกำลังพูดคุยกับพลเรือโทโมมอนก้า ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการไปรับเจ็ดเทพโจรสลัดโบอา แฮนค็อก
โบอา แฮนค็อก หญิงคนนี้เป็นหนึ่งในผู้หญิงเพียงสองคนบนโลกที่มีฮาคิราชันย์ ส่วนอีกคนเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิ บิ๊กมัม และยังเป็นหนึ่งในผู้หญิงไม่กี่คนในโลกที่มีพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัว
แม้ว่ากองทัพเรือจะต้องการจับตัวเธอ พวกเขาก็ต้องส่งพลเรือโทจำนวนหนึ่งออกไป หรือส่งกำลังรบระดับพลเรือเอกออกไปโดยตรง
โดยสรุปแล้วโบอา แฮนค็อกเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ขึ้นชื่อเรื่องความดื้อรั้นเช่นกัน ขณะที่เจ็ดเทพคนอื่นๆตอบรับและกำลังเดินทางมาอยู่ เธอยังคงดื้อรั้นและเลือกที่จะปฏิเสธ
“รายงานท่านจอมพลเซ็นโงคุ ในที่สุดเธอก็เลือกที่จะตกลงแล้วครับ”
"ในที่สุดเธอก็ตกลงแล้วหรอ? ดีมาก พลเรือโทโมมอนก้า ขอบคุณสำหรับความทุ่มเท"
เซ็นโงคุถอนหายใจด้วยความโล่งอก
คิซารุพูดขึ้นมา "ผู้หญิงคนนั้นแข็งแกร่งมากเกินไป มีทั้งฮาคิราชันย์ พละกำลังทางกายภาพที่แข็งแกร่ง และความสามารถด้านผลปีศาจที่ร้ายกาจ! เธอเป็นผู้หญิงที่พัฒนาตัวเองในระดับสูงในทุกๆ ด้าน ในโลกนี้ มีเพียงชาร์ล็อต หลินหลิน เท่านั้นที่ทำได้”
“อันที่จริงการให้เธอเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงจะปวดหัวแน่ๆ”
เซ็นโงคุพูดพร้อมถอนหอนใจออกมา
“ตอนนี้เหลือเพียงชายชาตรีแห่งท้องทะเลจินเบเท่านั้น แต่เขาคงจะไม่เข้าร่วมการต่อสู้ เขามีหนี้บุญคุณต่อหนวดขาว”
ซึรุพูดออกมา
ตัดภาพมาที่รัฐบาลโลก
หลิงไป๋มาถึงแล้ว
เหล่าเจ็ดเทพโจรสลัดกำลังจะเข้าร่วมการประชุมที่นี่ และผู้ที่เป็นประธานการประชุมก็คือคอง
แต่เขาต้องรอให้ทุกคนมาถึงก่อน
ตอนนี้ ยกเว้นจักรพรรดินีโจรสลัด แฮนค็อกที่ยังไม่มาและชายชาตรีแห่งท้องทะเลจินเบที่ปฏิเสธที่จะสู้ และคุมะจอมโหดที่ยังอยู่ในหมู่เกาะชาบอนดี้ คนอื่นๆต่างก็มาถึงหมดแล้ว
ตาเหยี่ยวมิฮอว์ค, ปีศาจสวรรค์ โดฟลามิงโก้, จ้าวแห่งทะเลลึก เก็กโค โมเรีย และหลิงไป๋
หลิงไป๋ยังคงไม่มีฉายา
แม้ว่าเขาจะคิดว่าเขาควรมีฉายาเท่ๆเมื่อโด่งดังไปทั่วโลกก็ตาม
“นายก่อเรื่องไว้ใหญ่โตเลยนะ หึหึหึ”
โดฟลามิงโก้มองหลิงไป๋แล้วหัวเราะออกมา รอยยิ้มของเขาดูชั่วร้าย
"ฮี่ฮี่ฮี่…"
เก็กโค โมเรียก็หัวเราะเช่นกัน “คนที่หนวดขาวอยากฆ่ามากที่สุดตอนนี้ก็คงจะเป็นนายนะหลิงไป๋ เป็นแค่เด็กอยู่เลยแท้ๆ แต่กล้าหาญจริงๆ”
"งั้นเหรอ?"
หลิงไป๋หัวเราะ จริงๆแล้วในหมู่เจ็ดเทพโจรสลัด โมเรียน่าจะกระจอกที่สุดแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ เขาพ่ายแพ้ต่อลูฟี่ และถูกโจรสลัดทั้งหมดในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ล้อเลียน
หากหลิงไป๋ต้องการจัดการกับเขา คงง่ายเหมือนปลอกกล้วย
ตาเหยี่ยวนั่งอยู่ข้างหน้าต่างเงียบๆ แต่ดวงตาของเขาไปหยุดอยู่ที่หลิงไป๋และชิกุเระของเขา
ชายผู้นี้คือสุดยอดนักดาบอันดับหนึ่งของโลก เขามีพลังดาบที่ไม่มีใครเทียบได้ ก่อนที่ผมแดงจะเสียแขนไป เขามักจะประลองดาบกับผมแดงอยู่เสมอ
เขามีความแข็งแกร่งในระดับสูงอย่างแน่นอน
โดฟลามิงโก้มองหลิงไป๋ “นายคิดยังไงเรื่องที่นายเป็นตัวจุดชนวนสงคราม?”
ในเวลานี้ โดฟลามิงโก้เป็นเหมือนนักข่าวที่กำลังสัมภาษณ์หลิงไป๋ เขานั่งตรงข้ามหลิงไป๋โดยนั่งไขว่ห้าง เมื่อรวมกับการแต่งกายและท่าทางที่ยั่วบาทาของเขาแล้ว เขาสมควรโดนซ้อมสักหน่อยจริงๆ
“เรื่องนี้ฉันแปลกใจนิดหน่อย ไม่คิดเลยว่าฉันจะเป็นผู้เริ่มยุคสมัยใหม่”
"โอ้? คนที่จะเริ่มยุคสมัยใหม่? นายกำลังจะบอกว่าหนวดขาวจะ'เกษียณ'หลังสงครามนี้หรอ?”
การ "เกษียณ" ของโดฟลามิงโก้คือความตาย
"หรือไม่อย่างนั้น นายก็ลองบอกมาหน่อยว่าหนวดขาวจะชนะได้ยังไงล่ะ?" หลิงไป๋ถามออกมา
“ถึงแม้ฉันจะตั้งตารอยุคใหม่อย่างที่นายว่า แต่นายยังเด็ก คงคิดอะไรด้วยความไร้เดียงสาอยู่สินะ”
โดฟลามิงโก้ส่ายหัว พูดตามตรง เขาเดาไม่ออกว่าใครจะเป็นผู้ชนะ เพราะคู่ต่อสู้ก็คือหนวดขาว ดังนั้นทุกอย่างจึงยากที่จะบอกได้
“ในเมื่อฉันเป็นคนเริ่ม ดังนั้นฉันย่อมรู้ผลลัพธ์ บัลลังค์ของโลกใหม่กำลังจะว่างลงหนึ่งที่ นายคิดว่าใครจะได้ครอบครองมันกัน?”
หลิงไป๋ถามโดฟลามิงโก้
โดฟลามิงโก้เงียบไปนานกว่าสิบวินาทีก่อนจะพูดว่า "ถ้าหากหนวดขาวตาย กลุ่มโจรสลัดใหญ่ๆอื่นๆในโลกใหม่จะเข้ามาแทนที่เขาโดยอัตโนมัติ หรือไม่ก็จะเข้าสู่ยุคของสามจักรพรรดิโดยตรง ในปัจจุบันไม่มีกลุ่มโจรสลัดใหญ่กลุ่มไหนที่จะมีพลังเท่ากับจักรพรรดิโจรสลัด และคำถามนั้นน่ะ นายจะถามได้ก็ต่อเมื่อหนวดขาวตายจริงๆเท่านั้น"
“ถ้าเกิดหนวดขาวผ่านสงครามนี้ไปได้ คนแรกที่จะตายก็คือนายนั่นแหละ!”
โมเรียพูดขึ้นมาพร้อมหัวเราะเยาะ
"งั้นฉันจะตัดหัวแกก่อนที่หนวดขาวจะฆ่าฉัน"
หลิงไป๋สวนกลับไป เขาไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมเจ้านี่ถึงอยากต่อต้านเขานัก
หรือเขาถูกลูฟี่หมวกฟางรังแกมาเลยอยากใช้เขาเป็นที่ระบายอารมณ์?
“งั้นก็คอยดูไว้แล้วกัน”
โมเรียรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย
“ฉันไม่ได้มองในแง่ดีเกี่ยวกับสงครามครั้งนี้ แต่ตามสัญญาของเจ็ดเทพโจรสลัด ฉันจำเป็นต้องเข้าร่วม”
มิฮอว์คที่เงียบอยู่ก็พูดออกมากระทันหัน
โดฟลามิงโก้หัวเราะ "นายจะลงมือด้วยรึเปล่า? จะได้เห็นนายลงมือด้วยดาบไหมนะ?”
โดฟลามิงโก้ไม่คิดว่าตาเหยี่ยวจะสู้ มันคงแปลกถ้ามิฮอว์คเลือกจะลงมือ
"ฉันจะสู้ภายใต้ขอบเขตของสัญญาเท่านั้น" มิฮอว์คตอบ
ทันใดนั้นหลิงไป๋ก็พูดขึ้นมา "ดูเหมือนคนจะยังมาไม่ครบใช่ไหมนะ?"
โดฟลามิงโก้พูด "พวกเราขาดแค่ผู้หญิงคนนั้นกับคุมะเท่านั้น ไม่ต้องกังวลเรื่องมนุษย์เงือกนั่นหรอก"
ความสนใจของหลิงไป๋ถูกกระตุ้น “ฉันอยากเจอผู้หญิงคนนั้นเหมือนกัน”
มอเรียโต้กลับ “ผู้หญิงที่น่าสนใจคือผู้หญิงที่เป็นศพและเงานะรู้ไหม?”
“รสนิยมของแกทุเรศดีนะโมเรีย”
หลิงไป๋ส่ายหัวด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม
โดฟลามิงโก้กล่าวว่า "เธอสวย แต่ว่าควรอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงอย่างโบอา แฮนค็อกจะดีกว่า"
พวกเขาเริ่มคุยกันแบบเรื่อยเปื่อยมากขึ้น ยกเว้นตาเหยี่ยวที่ยังเงียบงัน
การประชุมยังไม่เริ่มและพวกเขายังต้องรอคุมะและโบอา แฮนค็อก