บทที่ 6: กล่องสุ่มกับเนตรวงแหวน

สายตาของโยรุกวาดมองดูรายการอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขามีคะแนนอยู่ 8,300 แต้ม แต่เมื่อเทียบกับของในรายการแลกเปลี่ยนที่ต้องใช้คะแนนเป็นล้านแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับน้ำหยดเดียวในมหาสมุทร

หากนับเป็นหัว แค่คิดจะแลกกับโฮเงียวคุ เขาต้องฆ่าโจนินตั้งห้าพันคน!

ทั่วทั้งโลกนินจาจะมีโจนินถึงห้าพันคนรึเปล่าก็ยังไม่รู้เลย!

โยรุเปลี่ยนเป้าหมายอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ไอเทมชิ้นหนึ่ง

[กล่องสุ่มปริศนา]

ระดับไอเทม: ?

ข้อมูลไอเทม: สุ่มรับไอเทมพิเศษเมื่อเปิดใช้งาน

ราคา: 1,000 แต้ม

"ระบบ ขอกล่องสุ่มปริศนาแปดกล่อง!"

[แลกเปลี่ยน กล่องสุ่มปริศนา 8 กล่อง ใช้ 8,000 แต้ม ยืนยันการแลกเปลี่ยนหรือไม่?]

"ยืนยัน!"

โยรุกดยืนยันโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

ไอเทมในระบบมันแพงหูฉี่ สำหรับคนไส้แห้งอย่างเขาคงไม่มีปัญญาซื้อ เลยทำได้แค่เปิดกล่องยังชีพไปวันๆ

อะไรนะ จะบอกว่ากล่องสุ่มปริศนามันก็แค่ของหลอกเด็กงั้นเหรอ?

ล้อเล่นรึไง! แล้วคิดว่าวิถีทำลายกับวิถีพันธนาการระดับสูงที่โยรุใช้ได้ มันมาจากไหนกันล่ะ!

โบราณว่าไว้ เล่นพนันเปลี่ยนจักรยานเป็นมอเตอร์ไซค์ เล่นอีกนิดเปลี่ยนมอเตอร์ไซค์เป็นรถสปอร์ตได้! ข้ามินาซึกิ โยรุ นี่แหละเซียนพนันตัวจริง!

[ต้องการเปิด กล่องสุ่มปริศนา 8 กล่อง หรือไม่]

"สุ่มทีละกล่องมันเสียของ สุ่มห้าการันตีว่าได้ของดี แต่สุ่มแปดของข้านี่แหละทรงพลังที่สุด... เปิดกล่อง!"

สิ้นคำสั่งของโยรุ กล่องตรงหน้าก็สาดแสงสว่างจ้า วินาทีต่อมาลำแสงแปดสายก็ปรากฏขึ้น

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ การ์ดฝึกฝนก้าวพริบตา 3 ใบ, วิถีพันธนาการที่ 21 ควันแดงหลบหนี, การ์ดฝึกฝนพลังวิญญาณ 1 ใบ, การ์ดฝึกฝนวิชาดาบ 3 ใบ]

ไอเทมทั้งแปดชิ้นวางนิ่งอยู่ตรงหน้าโยรุ จากที่กำลังคึกคักตื่นเต้นเมื่อครู่ ตอนนี้เขาเหี่ยวเฉาลงทันตาเห็น

"โธ่ว้อย ผีพนันไม่เหลือแม้แต่บ้านจริงๆ!"

ไอเทมแปดชิ้น เป็นการ์ดฝึกฝนไปซะเจ็ดใบ กับวิถีพันธนาการระดับล่างอีกหนึ่ง

ที่สำคัญที่สุดคือ โยรุใช้วิถีพันธนาการนี้เป็นอยู่แล้ว!

ขาดทุนย่อยยับ!

หลังจากใช้การ์ดฝึกฝนทั้งเจ็ดใบจนหมด โยรุที่ตอนนี้หมดตัวก็ได้แต่ปิดหน้าต่างระบบ แล้วหันไปมองลูกน้องด้วยสายตาเลื่อนลอย

แต้มเกือบเจ็ดพันที่อุตส่าห์สะสมมาหายวับไปกับตา ไม่รู้ว่าจะได้เจอตัวทำเงินอย่างอุจิวะ ชิซุย อีกเมื่อไหร่...

จริงสิ อุจิวะ ชิซุย!

"ยูมิ มานี่หน่อย"

เมื่อได้ยินเสียงเรียกเบาๆ สาวงามผมแดงที่กำลังทำแผลให้ริงโกะ อาเมะยูริ ก็มาปรากฏตัวตรงหน้าโยรุทันที เธอมองเขาด้วยท่าทีประหม่าเล็กน้อย

"มีอะไรหรือคะ ท่านโยรุ? บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ? มาค่ะ กัดฉันสิคะ..."

"กัดหัวเธอน่ะสิ ฉันไม่ได้บาดเจ็บ!"

โยรุรีบห้ามยูมิอย่างจนใจ เมื่อเห็นหญิงสาวเริ่มเปิดหัวไหล่พร้อมกับดึงเสื้อผ้าเขาให้เอาหน้าไปซุกที่ซอกคอของเธอ เขาล้วงหยิบคัมภีร์ผนึกออกมาจากอกเสื้อ

พร้อมกันนั้นก็กระซิบเบาๆ

"วิถีพันธนาการที่ 73 ภูเขาผลึกคว่ำ!"

ทันใดนั้น

ม่านพลังป้องกันรูปทรงพีระมิดคริสตัลหัวกลับก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ครอบร่างของโยรุและยูมิเอาไว้ภายใน

เมื่อมองเห็นกำแพงผลึกที่ปิดทึบสนิท ม่านตาของยูมิก็หดเกร็ง ก่อนจะโพล่งออกมาอย่างลืมตัว "ผลึก คาถาผลึกเหรอคะ?!"

จากนั้น ใบหน้างดงามของเด็กสาวจากตระกูลอุซึมากิก็เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เธอช้อนตามองโยรุด้วยความเขินอาย ควันเริ่มลอยกรุ่นออกจากหัว แถมดวงตายังกลายเป็นรูปหัวใจ...

"ถึงเราจะอยู่ข้างนอก แต่ในที่สุดท่านโยรุ ก็ ก็ต้องการยูมิแล้วสินะคะ..."

"ช่วยตั้งสติหน่อยได้ไหม"

โยรุตบไหล่เด็กสาวที่เริ่มจินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปถึงเรื่องติดเรทอย่างระอา แล้วเปิดคัมภีร์ผนึกในมือออก

ภาชนะแก้วใสปรากฏขึ้นในมือของโยรุ

"นี่มัน..."

แม้ใบหน้าของยูมิจะยังแดงระเรื่อและรู้สึกเสียดายอยู่ลึกๆ แต่เธอก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว

ทันทีที่เห็นดวงตาสีเลือดในภาชนะ ม่านตาของยูมิก็เบิกกว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง "เนตรวงแหวน?!"

"ใช่"

โยรุพยักหน้าเล็กน้อย "ถ้าฉันจะปลูกถ่ายมัน เธอคิดว่าจะมีปัญหาอะไรไหม"

"ถ้าแค่เรื่องปลูกถ่าย รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ ปฏิกิริยาต่อต้านของดวงตามีไม่มาก ต่อให้เป็นฉันก็สามารถผ่าตัดให้สำเร็จได้สบายมาก"

อุซึมากิ ยูมิ ครุ่นคิด "แต่ทว่า ด้วยความพิเศษของเนตรวงแหวน ท่านโยรุที่ไม่ได้มีสายเลือดของตระกูลอุจิวะ น่าจะไม่สามารถควบคุมการเปิดปิดของเนตรได้ดั่งใจ และคงทำได้แค่รักษาสภาพเนตรวงแหวนสามโทโมเอะไว้ตลอดเวลาเท่านั้นค่ะ"

"ซึ่งในสภาวะนั้น การเผาผลาญจักระและพลังกายจะมหาศาลมาก"

อย่างนี้นี่เอง

โยรุกลิ้งโหลแก้วเพาะเลี้ยงในมือไปมาพลางครุ่นคิด

โยรุไม่ประหลาดใจกับคำตอบของยูมิ ในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ฮาตาเกะ คาคาชิ ก็เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนอยู่แล้วว่าจะเป็นอย่างไรหลังจากปลูกถ่ายเนตรวงแหวน

ขาดแคลนจักระ!

ฮาตาเกะ คาคาชิ ลูกชายของเขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะ ผู้สืบทอดเพลงดาบตระกูลฮาตาเกะ

เขาเรียนจบตอนอายุห้าขวบ เลื่อนขั้นเป็นจูนินตอนหกขวบ และเป็นโจนินตอนอายุสิบสอง แถมยังคิดค้นคาถานินจาระดับสูงอย่าง 'ตัดสายฟ้า' ที่ผสานการแปลงคุณสมบัติและการแปลงรูปลักษณ์ของจักระเข้าด้วยกัน พรสวรรค์ของเขานั้นเป็นของจริง ประวัติการทำงานแบบนี้ไม่เคยมีใครเทียบได้เลยนับตั้งแต่ก่อตั้งโคโนฮะ

หลังจากปลูกถ่ายเนตรวงแหวน แม้คาคาชิจะได้รับฉายาว่า 'นินจาจอมก๊อปปี้' และ 'คาคาชิเนตรวงแหวน' และเชี่ยวชาญคาถานินจานับพัน จนได้รับการยกย่องว่าเป็น 'นินจาเทคนิคอันดับหนึ่งแห่งโคโนฮะ'

แต่นั่นก็เป็นเพราะเนตรวงแหวนด้วยเช่นกัน

ทุกครั้งที่คาคาชิใช้มันต่อสู้ เขาจะตกอยู่ในสภาวะอ่อนแออย่างรวดเร็วเนื่องจากการสูญเสียจักระอย่างมหาศาล

ในวันปกติ เขาจึงทำได้เพียงปิดบังตาข้างนี้เอาไว้ กลายเป็นคนตาเดียว

อดีตอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโคโนฮะ ต้องจบลงด้วยการเป็น 'ชายผู้ว่างเปล่า' อันดับหนึ่งของโคโนฮะก็เพราะเนตรวงแหวน...

แต่ถึงอย่างนั้น โยรุก็ยังรู้สึกละโมบอยากได้ดวงตาในมือนี้อยู่ดี

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือดวงตาแห่งการครอบงำเจตจำนง ที่ลือกันว่า 'ทำให้ทุกคนที่ผู้ใช้มองเห็นกลายเป็นหุ่นเชิด' เชียวนะ!

วิชาเนตรที่แฝงอยู่ภายในคือคาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด 'เทพต่างสวรรค์'!

แม้พลังที่โยรุครอบครองอยู่ในตอนนี้จะถือว่าดีเยี่ยม และระบบพลังของยมทูตก็แข็งแกร่งมากสำหรับคนบนโลกใบนี้ แต่ก็มีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่อย่างหนึ่ง

นั่นก็คือคาถาลวงตา

ในโลกนินจาแห่งนี้ มีระบบคาถาลวงตาที่สมบูรณ์แบบ แต่ระบบพลังของยมทูตไม่ได้มีการบรรยายถึงคาถาลวงตามากนัก ที่โด่งดังที่สุดก็คงจะเป็น 'เคียวขะ ซุยเง็ตสึ' ของไอเซ็น

อย่างไรก็ตาม เคียวขะ ซุยเง็ตสึ นั้นแท้จริงแล้วเป็นความสามารถพิเศษ ไม่ใช่วิชาคาถาลวงตาหรือระบบพลังเฉพาะเจาะจง

เรียกได้ว่าระบบพลังของยมทูตไม่มีระบบการต้านทานหรือการรับมือกับคาถาลวงตาเลย นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่โยรุทำตัวโลว์โปรไฟล์สุดๆ มาตลอดสิบกว่าปี

เพราะวิธีที่โยรุจะใช้รับมือกับคาถาลวงตาของโลกนี้นั้นมีน้อยเกินไป การใช้การปะทะกันของพลังวิญญาณและจักระเพื่อสร้างความผันผวนของพลังงานในร่างกายเพื่อคลายคาถาลวงตา วิธีการแบบนั้น หากต้องเจอกับคาถาลวงตาระดับ 'อ่านจันทรา' จริงๆ มันก็คงไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

โยรุต้องการวิธีรับมือกับคาถาลวงตา และในตอนนี้ เนตรวงแหวนสามโทโมเอะตรงหน้าก็สามารถช่วยโยรุได้มาก!

"ยูมิ ช่วยปลูกถ่ายมันให้ฉันที"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดโยรุก็ตัดสินใจปลูกถ่ายดวงตานี้

สงครามโลกนินจายังไม่จบสิ้น และในเมื่อคิริงาคุเระตัดสินใจลงมือแล้ว โยรุก็ย่อมต้องเผชิญหน้ากับศัตรูมากหน้าหลายตาในการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึง

ต่อให้ในช่วงเวลานี้จะมีปรมาจารย์คาถาลวงตาในโลกนินจาไม่มากนัก แต่โยรุก็ไม่ยอม และไม่อาจยอมรับได้ที่จะให้ตัวเองมีช่องโหว่และจุดอ่อนที่ใหญ่หลวงขนาดนี้

"เรื่องนี้... เข้าใจแล้วค่ะ ท่านโยรุ"

ยูมิพยักหน้า รับโหลเพาะเลี้ยงจากมือของโยรุ พร้อมกับหยิบคัมภีร์ผนึกออกมาเพื่อนำอุปกรณ์การแพทย์จำนวนมากออกมาจากในนั้น

ภูเขาผลึกคว่ำเป็นพื้นที่ปิดทึบอย่างสมบูรณ์แบบ และนี่ก็คือสภาพแวดล้อมทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ยูมิหยิบมีดหมอขึ้นมาและเริ่มผ่าตัดนำดวงตาของโยรุออก จากนั้นก็นำเนตรวงแหวนจากในโหลใส่เข้าไปในเบ้าตาของเขา แล้วเริ่มเชื่อมต่อเส้นประสาทตาและหลอดเลือด

เธอมองดูโยรุที่นั่งเงียบกริบราวกับไร้ความรู้สึกเจ็บปวด

ยูมิเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อ ยื่นท่อนแขนขาวเนียนราวกับหยกไปจ่อที่ปากของโยรุ

"หืม?"

"ท่านโยรุ ถึงความเจ็บปวดแค่นี้จะทำอะไรท่านไม่ได้ แต่ถ้ากัดสักคำ มันจะช่วยเร่งกระบวนการผสานเนตรวงแหวนให้เร็วขึ้นได้นะคะ" ยูมิกระซิบ

โยรุใช้ตาซ้ายมองเด็กสาวอย่างจนใจ อยากจะปฏิเสธ แต่ยูมิก็ขยับท่อนแขนขาวเนียนเข้ามาใกล้จนแทบจะแนบชิดริมฝีปากของเขาอยู่แล้ว

ไม่มีทางเลือกอื่น โยรุจำใจต้องอ้าปากงับลงบนท่อนแขนขาวเนียนนั้น

"อ๊าง!"

"อย่าทำเสียงแปลกๆ แบบนั้นสิ เฮ้!"

โยรุมองยูมิที่แทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยสีหน้าที่มีเส้นดำพาดผ่านหน้าผาก "แล้วก็ เส้นประสาทตาของฉันยังเชื่อมต่อไม่เสร็จเลยนะ!"

"ขะ ขอโทษค่ะ ท่านโยรุ..."

น้ำเสียงของยูมิอ่อนระทวยไปหมด ใบหูและลำคอของเธอแดงซ่าน ดวงตากลายเป็นรูปหัวใจอย่างสมบูรณ์ เผยให้เห็นสภาวะพิเศษของเด็กสาวในตอนนี้

"วางใจเถอะค่ะ ท่านโยรุ ยูมิ ยูมิจะรีบเปลี่ยนดวงตาให้ท่านเดี๋ยวนี้แหละค่ะ..."

เมื่อโยรุคลายคาถาภูเขาผลึกคว่ำและเดินออกมาจากด้านใน ตาขวาของเขาก็ถูกพันด้วยผ้าพันแผลไว้ชั้นหนึ่งแล้ว

สภาพดังกล่าวทำให้คนไม่กี่คนที่อยู่ที่นั่นรู้สึกกังวลเล็กน้อย โดยเฉพาะยูริและยูกิโกะที่แทบจะพุ่งเข้าไปประชิดตัวเพื่อตรวจดูอาการของโยรุ แต่เพราะเกรงกลัวในบารมีของเขา พวกเธอจึงทำได้แค่ดึงตัวยูมิมาถามไถ่เบาๆ

"เกิดอะไรขึ้นกับดวงตาของท่านโยรุ?"

"ยูมิ เธอรักษาท่านโยรุจริงๆ รึเปล่าเนี่ย? ทำไมตาของท่านโยรุถึงยังมีผ้าพันแผลอยู่ล่ะ!"

ในฐานะเพื่อนร่วมทีม พวกเขารู้ซึ้งถึงความสามารถของยูมิเป็นอย่างดี

เด็กสาววัยสิบสามปีคนนี้ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญวิชานินจาแพทย์ที่โดดเด่น แต่ทั้งวิชาผนึกและการควบคุมจักระของเธอยังอยู่ในระดับที่สูงส่งมาก ต่อให้เป็นทั่วทั้งหมู่บ้านคิริงาคุเระ ก็แทบจะหาคนเทียบเธอได้ยาก

ที่สำคัญที่สุด ยูมิมีร่างกายที่พิเศษเอามากๆ

ไม่ว่าอาการบาดเจ็บจะสาหัสแค่ไหน ตราบใดที่ยังไม่ตายคาที่ แค่กัดเธอหนึ่งคำก็เพียงพอที่จะรักษาอาการบาดเจ็บให้หายสนิทได้

อย่างไรก็ตาม

ความสามารถนี้ในปัจจุบันมีเพียงโยรุเท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์ให้ลิ้มลอง ต่อให้คนอื่นจะบาดเจ็บเจียนตายแค่ไหน ยูมิก็ไม่มีทางยอมให้กัดเด็ดขาด

ไม่ต้องถามหรอก ถ้าถามก็คงตอบว่าเธอเป็นพวกรักความสะอาดนั่นแหละ

"เรื่องนี้..."

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมซักไซ้ ยูมิก็ไม่รู้จะตอบยังไงดี ท้ายที่สุดแล้วเรื่องการปลูกถ่ายเนตรวงแหวนเป็นสิ่งที่ท่านโยรุไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเผยแม้แต่กับพวกพ้อง เธอจึงไม่อาจปริปากบอกได้

"ไม่ต้องกังวลไปหรอก"

โยรุโบกมือ "ก็แค่ทดลองอะไรนิดหน่อย ตาฉันไม่ได้เป็นอะไร"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่สายตาของยูริและยูกิโกะก็ยังคงจับจ้องไปที่ดวงตาที่พันผ้าพันแผลของโยรุอยู่ดี

โดยเฉพาะยูกิโกะ

ผ้าพันแผลแค่นี้ไม่อาจปิดบังเธอได้เลย

ดวงตาสีแดงของเธอสามารถมองทะลุผ้าพันแผลเห็นความเปลี่ยนแปลงในดวงตาของโยรุได้อย่างชัดเจน

แม้มันจะน่าประหลาดใจไปบ้างที่โยรุเปลี่ยนดวงตาของตัวเองเป็นเนตรวงแหวน แต่ในเมื่อโยรุไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้ เธอก็ย่อมไม่ทำตัวสอดรู้สอดเห็น

ทุกคนรู้กาลเทศะและไม่ได้ถามอะไรให้มากความ

"ปัง!"

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้พักหายใจรวมตัวกันต่อ พลุสัญญาณพิเศษก็ระเบิดขึ้นกลางท้องฟ้าอันห่างไกลในทันที