บทที่ 5: สัตว์ประหลาดเหนือความคาดหมาย

สำหรับมินาซึกิ โยรุแล้ว...

ว่ากันตามตรง เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อของมินาซึกิ โยรุมาก่อน แต่กับนามสกุลมินาซึกินั้น พวกเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี

ในโลกนินจาปัจจุบัน ทุกหมู่บ้านนินจาล้วนมีตระกูลใหญ่ที่ครอบครองขีดจำกัดสายเลือดอยู่หลายตระกูล อย่างเช่นตระกูลอุจิวะและตระกูลฮิวงะของโคโนฮะ

คิริงาคุเระเองก็เช่นกัน

ชื่อเสียงของตระกูลยูกิในคิริงาคุเระนั้นเทียบได้กับสถานะของตระกูลฮิวงะและอุจิวะในโคโนฮะ ขีดจำกัดสายเลือดคาถาน้ำแข็งอันเป็นเอกลักษณ์ของพวกเขา หากถูกใช้ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยหมอกหนา จะทรงพลังจนน่าหวาดหวั่น เทียบชั้นได้กับภัยพิบัติทางธรรมชาติเลยทีเดียว!

ตระกูลโฮซึกิ ตระกูลยูกิ ตระกูลอุซึมากิ...

ขุมกำลังของหน่วยลับหน่วยที่หนึ่งนี่มันจะหรูหราเกินไปแล้วมั้ง?!

"ยิ่งไปกว่านั้น จากข้อมูลในหัวของลูกน้องหน่วยลับของเขา มินาซึกิ โยรุ ยังไม่ได้เบิกขีดจำกัดสายเลือดของตระกูลยูกิเลยด้วยซ้ำ" ยามานากะ ซันเต็น กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"เขายังไม่ได้เบิกขีดจำกัดสายเลือดงั้นรึ?"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นก็ต้องตกตะลึงไปตามๆ กันอีกครั้ง

ก้าวมาถึงระดับนี้ได้โดยที่ยังไม่เบิกขีดจำกัดสายเลือดเนี่ยนะ?

"เจ้านั่นไม่ได้ใช้ขีดจำกัดสายเลือดคาถาน้ำแข็งในการต่อสู้เลยจริงๆ และวิชาที่เขาแสดงออกมาก็ดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก มันไม่ใช่วิชาที่นินจาคิริทั่วไปใช้กัน"

เสียงเคร่งขรึมดังขึ้นจากหน้าเต็นท์ ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ เดินเข้ามา กวาดสายตามองไปรอบห้องก่อนจะหยุดลงที่ อุจิวะ ฟุงากุ "ทั้งเพลงดาบ วิชาลับ และวิชาชุนชินของเขานั้นน่ากลัวมาก แต่ที่สำคัญที่สุดคือวิชาลับที่เขาครอบครองต่างหาก"

"การพรางตัวล่องหน การผูกมัดควบคุม และพลังที่ปะทุขึ้นในชั่วพริบตา"

"วิชาลับที่เจ้านั่นมีราวกับเกิดมาเพื่อสมรภูมินี้โดยเฉพาะ หากเราไม่จัดการเขาให้ดี ฉันเกรงว่าเขาจะนำความเดือดร้อนครั้งใหญ่มาสู่พวกเรา!"

"และที่สำคัญที่สุด เนตรสีขาวของเราตรวจไม่พบเขาหรือร่องรอยของลูกน้องเขาเลย ชัดเจนว่าศัตรูมีวิธีพิเศษในการรับมือกับเนตรสีขาว!"

คำพูดของชินโนะสุเกะเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่สาดรดลงบนหัวของทุกคน ทำให้นินจาเหล่านี้ที่คิดว่าใกล้จะยุติสงครามได้ในอีกไม่ช้า ต้องตื่นขึ้นมาเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอย่างกะทันหัน

โดยเฉพาะประโยคสุดท้าย

เนตรสีขาวของตระกูลฮิวงะเป็นอาวุธที่เฉียบคมของโคโนฮะในสนามรบมาอย่างยาวนาน ดวงตาสีขาวที่สามารถมองทะลุปรุโปร่งได้ทุกสิ่งนั้น ถือเป็นไพ่ตายระดับสุดยอดไม่ว่าจะเป็นการซุ่มซ่อนลอบสังหาร รวบรวมข่าวกรอง หรือแม้แต่การเฝ้าระวังป้องกัน

เหตุผลที่โคโนฮะสามารถกุมความได้เปรียบครั้งแล้วครั้งเล่าจากการโจมตีของหมู่บ้านนินจาต่างๆ และคว้าชัยชนะมาได้ ก็เป็นเพราะเนตรสีขาวได้มีบทบาทและสร้างคุณค่าทางยุทธศาสตร์อย่างมหาศาล

แต่ในเวลานี้ ศัตรูกลับมีวิธีพิเศษในการรับมือกับเนตรสีขาว แล้วแบบนี้นินจาโคโนฮะจะไม่ตื่นตระหนกได้อย่างไร?

สีหน้าของอุจิวะ ฟุงากุก็เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจและเคลือบแคลงสงสัยเช่นกัน

นึกไม่ถึงเลยว่าคิริงาคุเระจะแอบฟูมฟักสัตว์ประหลาดระดับนี้ขึ้นมาอย่างเงียบๆ นี่หรือคือเสน่ห์ของหมู่บ้านหมอกโลหิต?

ใช้วิธีการราวกับเพาะเลี้ยงแมลงพิษเพื่อสร้างสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุด มิน่าล่ะ พวกมันถึงได้เก็บตัวเงียบในช่วงต้นของสงคราม ที่แท้ก็แสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อรอจนกว่าสงครามใกล้จะจบลง แล้วค่อยโผล่ออกมากอบโกยผลประโยชน์นี่เอง...

"รีบรายงานข้อมูลเกี่ยวกับมินาซึกิ โยรุ รวมถึงเรื่องที่คิริงาคุเระอาจมีวิธีรับมือกับเนตรสีขาวให้โฮคาเงะรุ่นที่สามทราบทันที เราต้องการข้อมูลและรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับพวกมันให้เร็วที่สุด!" อุจิวะ ฟุงากุสั่งการเสียงเข้ม สีหน้าของเขาจริงจัง "แล้วก็ แจ้งศูนย์บัญชาการแนวหน้าและกำชับหน่วยรบทุกหน่วยให้ยกระดับการเฝ้าระวังให้สูงสุด ห้ามประมาทเด็ดขาด"

"มีสัตว์ประหลาดปรากฏตัวขึ้นมาจากฝั่งคิริงาคุเระแล้ว!"

"รับทราบ!"

หลังจากฟุงากุออกคำสั่ง นินจาโคโนฮะก็รีบก้าวออกจากเต็นท์เพื่อไปถ่ายทอดข้อความ

ภายในเต็นท์ตกอยู่ในความเงียบงัน

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของมินาซึกิ โยรุทำให้พวกเขาตั้งรับไม่ทันจริงๆ แม้แต่ชิซุยแห่งชุนชินยังต้องพ่ายแพ้อย่างย่อยยับด้วยน้ำมือของหมอนั่น เจ้านั่นคงจะเป็นอัจฉริยะที่น่าสะพรึงกลัวทัดเทียมกับประกายแสงสีทองเป็นแน่!

"ว่าแต่ ตอนนี้ท่านจิไรยะอยู่ที่ไหน?"

"คำนวณจากเวลาแล้ว ตอนนี้น่าจะมาถึงแล้วนะ แต่ทำไม..." นารา เอ็นซุย จากตระกูลนารากล่าว แววตาของเขาฉายความสับสนออกมาเล็กน้อย

"เรื่องด่วนครับ!"

ม่านเต็นท์ถูกเลิกขึ้นอย่างกะทันหัน โจนินโคโนฮะคนหนึ่งรายงานด้วยสีหน้าเร่งรีบ "ฮิวงะ ฮิซาชิ สัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาจักระที่รุนแรงห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร จากร่องรอยของจักระ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นท่านจิไรยะ!"

"อะไรนะ?!"

เมื่อพลุสัญญาณถูกจุดขึ้น ยูริและทีมโฮซึกิที่กำลังสร้างความปั่นป่วนอยู่ในหมู่บ้านโซตะก็เริ่มถอยร่นอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่นาทีต่อมา โยรุก็มาสมทบกับกลุ่ม

พวกเขาเริ่มล่าถอยไปตามเส้นทางที่ยูกิโกะได้วางแผนไว้ล่วงหน้า

หมอกหนาทึบที่เจือปนไปด้วยจักระได้บดบังการรับรู้ของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ทำให้นินจาสุนัขและแมลงแกะรอยถึงกับหมดปัญญา

เนตรสีขาวถูกเบิกขึ้น แต่สิ่งที่เห็นกลับมีเพียงความว่างเปล่า นินจาโคโนฮะที่อยากจะไล่ตามจึงได้แต่มืดแปดด้าน และจำใจต้องหันไปเก็บกวาดสนามรบพร้อมกับประเมินความเสียหายแทน

"หึหึ โคโนฮะก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยนี่นา"

ใต้ต้นไม้สูงตระหง่านห่างจากหมู่บ้านโซตะออกไปนับสิบกิโลเมตร

ยูริเช็ดดาบนินจาข้างเอวที่ยังมีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง แล้วแสยะยิ้ม "ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าพวกสวะที่แนวหน้ามันมัวทำบ้าอะไรกันอยู่ ได้ยินมาว่าบุกโจมตีไปตั้งเป็นสิบครั้งแต่ก็โดนโคโนฮะตีกลับมาได้ตลอด พวกไม่ได้เรื่องเอ๊ย!"

"โคโนฮะประมาทไม่ได้หรอกนะ หากไม่ใช่เพราะเนตรสีแดงของยูกิโกะช่วยรบกวนเนตรสีขาว บวกกับความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่ท่านโยรุสร้างขึ้นเพื่อดึงดูดความสนใจของพวกมัน เราคงไม่ทำสำเร็จได้ง่ายดายขนาดนี้หรอก"

โฮซึกิ มังเงสึส่ายหัว ข้อมือของเขาสั่นเทาเล็กน้อย

ในการต่อสู้เมื่อครู่นี้ เขาได้ปะทะกับผู้ใช้วิชาจากตระกูลอุจิวะที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

ไม่ว่าจะเป็นคาถานินจาหรือกระบวนท่า เจ้านั่นก็แข็งแกร่งจนน่าขนลุก ยิ่งรวมกับการเสริมพลังจากเนตรวงแหวนสามโทโมเอะด้วยแล้ว หากไม่ได้ลูกน้องช่วยไว้ เขาคงไม่มีโอกาสหนีรอดออกมาจากหมู่บ้านโซตะแน่ๆ

สายตาของโยรุหยุดอยู่ที่เสื้อเกราะหน่วยลับคิริของมังเงสึเล็กน้อย ซึ่งเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยไหม้จากคาถาไฟอย่างเห็นได้ชัด รวมถึงรอยขีดข่วนจากเส้นลวดและคุไน

"มังเงสึ ดูเหมือนนายจะเจอคู่ควรที่ตึงมือเข้าแล้วสินะ"

"อืม อุจิวะที่มีเนตรวงแหวนสามโทโมเอะน่ะ ฉันเกือบจะทิ้งชีวิตไว้ที่นั่นแล้ว" โฮซึกิ มังเงสึพยักหน้า ไม่มีอะไรต้องปิดบัง ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ มังเงสึขมวดคิ้วแล้วพูดต่อว่า "ที่จริง ฉันรู้สึกว่าเขาสามารถฆ่าฉันได้นะ แต่รู้สึกเหมือนเขากำลังระแวงอะไรบางอย่างอยู่ และไม่ได้ใช้พลังแบบเอาจริงเต็มที่"

"สามารถฆ่านายได้เลยงั้นเหรอ? ในหมู่บ้านมีสัตว์ประหลาดแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอเนี่ย?!"

ยูริพึมพำด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

แม้ว่าเธอจะไม่ได้ลงรอยกับโฮซึกิ มังเงสึเท่าไหร่นัก

แต่ในฐานะลูกน้องที่ถูกคัดเลือกและชักชวนมาโดยตรงจากโยรุ ยูริย่อมรู้ซึ้งถึงฝีมือของมังเงสึเป็นอย่างดี และยอมรับในความแข็งแกร่งของเขา

เจ้านี่ได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในยุคปัจจุบันของตระกูลโฮซึกิ ไม่เพียงแต่จะเชี่ยวชาญคาถาน้ำที่ร้ายกาจสุดๆ แต่ความสามารถในวิชาเปลี่ยนร่างเป็นน้ำของเขาก็เข้าขั้นยอดเยี่ยม

ที่สำคัญที่สุดคือเพลงดาบของเขา!

เพลงดาบของหมอนี่เป็นสิ่งที่แม้แต่ท่านโยรุยังเอ่ยปากชมเปาะ

หากเขามี 'ดาบ' ทรงพลังมาช่วยเสริมกำลัง โฮซึกิ มังเงสึอาจจะสู้กับท่านโยรุได้อย่างสูสีเลยด้วยซ้ำ

ในบรรดาโจนินทั้งหมู่บ้าน คนที่สามารถเอาชนะโฮซึกิ มังเงสึได้อย่างอยู่หมัดนั้น นอกจากมิซึคาเงะ กลุ่มนักดาบนินจา และท่านโยรุแล้ว ที่เหลือก็แทบนับหัวได้เลย แม้แต่ยูริเองก็ต้องยอมรับว่าเธอด้อยกว่าผู้ชายตรงหน้าอยู่นิดหน่อย

แต่ถึงกระนั้น โฮซึกิ มังเงสึผู้เพียบพร้อมไปด้วยพลังระดับโจนินชั้นยอด กลับเกือบเอาชีวิตไม่รอดในปฏิบัติการที่ผ่านมาเนี่ยนะ?

ริงโงะ อาเมะยูริ แทบไม่อยากจะเชื่อ โจนินที่เธอเจอมายังไม่แข็งแกร่งเท่าพวกในหมู่บ้านเลยด้วยซ้ำ อาศัยแค่วิชาพรางตัวในหมอก เธอก็สามารถสังหารพวกมันไปได้หลายคนอย่างง่ายดาย

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด จากข้อมูลข่าวกรอง เจ้านั่นน่าจะเป็นผู้นำตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลอุจิวะ อุจิวะ ฟุงากุ" โยรุพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "การที่นายรอดชีวิตจากน้ำมือเขามาได้ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว เขาคือหนึ่งในกำลังรบหลักที่โฮคาเงะรุ่นที่สามส่งมาที่แนวหน้า รับมือได้ยากสุดๆ"

หากเขาใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา พลังการต่อสู้ของหมอนี่คงติดอันดับระดับแนวหน้าของขุมกำลังโคโนฮะในตอนนี้เลยล่ะ!

"ผู้นำตระกูลอุจิวะงั้นเหรอ"

"โยชิโนะกับคนอื่นๆ ก็ตายด้วยน้ำมือของเจ้านั่นเหมือนกัน..."

สีหน้าของโฮซึกิ มังเงสึดูเงียบขรึมลง

โยชิโนะเป็นสมาชิกในทีมของเขา

นโยบายหมอกโลหิตอันเข้มงวดที่ออกโดยมิซึคาเงะรุ่นที่สาม ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างนินจาในคิริงาคุเระห่างเหินกันอย่างมาก แต่ทว่าภายในหน่วยลับหน่วยที่หนึ่งนั้น กลับมีความผูกพันที่แตกต่างออกไป

พวกเขาทั้งสี่คนล้วนถูกเลือกมาโดยโยรุด้วยตัวเอง และสมาชิกในแต่ละทีมก็ถูกคัดเลือกโดยหัวหน้าทีมของพวกเขาเอง

บัดนี้ เมื่อสมาชิกทีมที่หนึ่งของโฮซึกิ มังเงสึต้องจบชีวิตลงทั้งหมด ย่อมเกิดแรงกระเพื่อมขึ้นในใจของหัวหน้าทีมคนนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"จริงสิ ท่านโยรุ!"

แต่ไม่นาน สีหน้าของโฮซึกิ มังเงสึก็เปลี่ยนไป เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ในปฏิบัติการครั้งนี้ สมาชิกในทีมของฉันเสียชีวิตทั้งหมด ฉันพาศพพวกเขากลับมาไม่ได้ ดังนั้นมีความเป็นไปได้สูงมากที่ฝ่ายโคโนฮะจะล้วงข้อมูลของเราจากหัวของพวกเขา"

วิธีการสอดแนมและรวบรวมข่าวกรองของโคโนฮะเรียกได้ว่าดีที่สุดในโลกนินจา

พวกเขาไม่ได้มีแค่นินจาสุนัข แมลง และเนตรสีขาวที่ใช้รวบรวมข้อมูลในสมรภูมิได้อย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่ยังสามารถสกัดเอาข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากเชลย หรือแม้กระทั่งซากศพได้อีกด้วย

"เมื่อเราก้าวเข้าสู่สนามรบ ความลับที่รั่วไหลก็เป็นแค่เรื่องของเวลา ยิ่งไปกว่านั้น ถึงข้อมูลของเราอาจจะถูกล่วงรู้ไป แต่ข้อมูลของฝ่ายโคโนฮะก็ไม่ได้ลึกลับอะไรขนาดนั้นเหมือนกัน" โยรุพูดปลอบใจ

ขณะที่พูด เขาหยิบคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้วส่งให้มังเงสึ

"นี่คือ..."

"นี่คือแผนผังรายละเอียดการวางกำลังรบแนวหน้าของโคโนฮะ มังเงสึ ฉันต้องการให้นายนำไปส่งให้ท่านยางุระด้วยความเร็วสูงสุด และชิงลงมือก่อนที่โคโนฮะจะไหวตัวทัน"

รายละเอียดการวางกำลังรบแนวหน้าของโคโนฮะงั้นรึ?!

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียด นึกไม่ถึงเลยว่าท่านโยรุจะได้ของชิ้นโบแดงขนาดนี้มา!

มูลค่าของคัมภีร์ม้วนนี้สูงล้ำนัก หากใช้ให้ดี มันสามารถพลิกผันสถานการณ์สงครามในแนวหน้าได้อย่างง่ายดาย แต่มันก็ต้องอาศัยความรวดเร็ว

หากโคโนฮะไหวตัวทันเมื่อไหร่ เนื้อหาในคัมภีร์นี้ก็คงจะไม่ใช่ความสำเร็จในสมรภูมิอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นกับดักแทน

"รับทราบครับ ท่านโยรุ!"

โฮซึกิ มังเงสึปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ รับคัมภีร์มาอย่างระมัดระวัง เก็บมันไว้ในกระเป๋าเสื้อด้านใน และหายตัวไปด้วยวิชาชุนชิน

ก่อนที่ยุคแห่งหุ่นรบยักษ์จะมาถึง นอกจากไรคาเงะรุ่นที่สามผู้บ้าบิ่นแล้ว สงครามก็ไม่เคยเป็นแค่การพุ่งชนกันตรงๆ ของทั้งสองฝ่าย

ทรัพยากร ข่าวกรอง ขุมกำลังระดับสูง และอำนาจข่มขู่จากสัตว์หาง

เหล่านี้แหละคือหัวใจหลักของสงคราม!

"ทุกคนพักผ่อนอยู่กับที่ ทีมของยูมิ เริ่มทำการรักษา เราจะบุกโจมตีอีกครั้งในอีกหนึ่งชั่วโมง เราต้องดึงดูดความสนใจของนินจาโคโนฮะพวกนี้มาให้หมด"

"รับทราบค่ะ ท่านโยรุ!"

ทุกคนพักผ่อนอยู่กับที่ ส่วนสมาชิกทีมของยูมิก็รีบรักษาผู้บาดเจ็บอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าการลอบโจมตีครั้งนี้จะได้ผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจ แต่แค่นี้มันยังไม่เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของคนพวกนี้ได้อย่างเต็มที่

เพื่อสร้างช่องว่างที่มากพอให้เจ็ดนักดาบนินจา โยรุจำเป็นต้องก่อความวุ่นวายให้ใหญ่ขึ้นกว่านี้

ทางที่ดีที่สุดคือต้องทำให้นินจาโคโนฮะในหมู่บ้านโซตะรู้สึกถึงภัยคุกคามครั้งใหญ่ และบีบให้นินจาแนวหน้าของโคโนฮะต้องถอนกำลังกลับมาสนับสนุนพวกมัน!

ท้ายที่สุดแล้ว ที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงศูนย์กลางโลจิสติกส์ของสมรภูมิคิริงาคุเระเท่านั้น แต่ยังมีบุคคลสำคัญอย่างผู้นำตระกูลอุจิวะและลูกชายของโฮคาเงะรุ่นที่สามอยู่ที่นี่ด้วย!

ชีวิตของคนจากตระกูลใหญ่พวกนี้ ช่างมีค่ามหาศาลเสียจริง...

การปฐมพยาบาลบาดแผล การจัดเตรียมอุปกรณ์นินจา และการฟื้นฟูพละกำลังกับจักระ

ทุกคนรีบปรับสภาพร่างกายของตนอย่างรวดเร็ว แม้แต่โยรุเองก็นั่งขัดสมาธิพักผ่อนอยู่กับที่

ในปฏิบัติการครั้งนี้ แม้เขาจะไม่ได้สังหารคนไปมากนัก แต่แต้มห้าพันคะแนนที่ได้จากการโค่นชิซุยแห่งชุนชินมานั้น ก็ถือเป็นกำไรที่งดงามไม่น้อย

"เปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยน"

เพียงแค่รวบรวมความคิด หน้าต่างระบบสุดพิเศษก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโยรุ

[โฮเงียวคุ]

ระดับไอเทม: SSS

รายละเอียดไอเทม: พัฒนาและแปรเปลี่ยนสิ่งที่ปรารถนาตามความคิดส่วนลึกให้กลายเป็นจริง ผลึกคริสตัลที่ดูเล็กจิ๋ว แต่กลับซ่อนความเป็นไปได้ในการวิวัฒนาการอย่างไร้ขีดจำกัด

ราคา: 5,000,000 แต้ม

[อาซาอุจิ]

ระดับไอเทม: S

รายละเอียดไอเทม: ดาบฟันวิญญาณเปล่าที่มีความคมกริบขั้นสุด มีความสามารถในการซ่อมแซมตัวเองได้ในระดับหนึ่ง เมื่อประสานเข้ากับแก่นแท้แห่งวิญญาณ จะสามารถปลดปล่อย 'ชิไค' และ 'บังไค' ได้

ราคา: 100,000 แต้ม

[ดาบฟันวิญญาณ • อิจิมอนจิ]

ระดับไอเทม: SSS

รายละเอียดไอเทม: ...