ตอนที่ 8 วิกฤต ทางหลวงสายที่สอง

ตอนที่ 8 วิกฤต ทางหลวงสายที่สอง

.

.

.

ระหว่างทาง หีบสมบัติค่อย ๆ เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนโชคจะเริ่มเข้าข้าง ภายในระยะไม่ถึง 5 กิโลเมตร เสิ่นชงเยว่ก็เจอหีบไม่น้อยกว่า 5 ใบ

มีหีบสีเทา 1 ใบ, หีบสีแดง 1 ใบ, หีบไม้ 2 ใบ และหีบสีน้ำเงิน 1 ใบ

เธอเก็บหีบทั้งหมดไว้ก่อน ตั้งใจจะรอเปิดทีเดียวตอนเย็น

ในแชทกลุ่มกำลังคึกคักอย่างมาก

[อัสนีคำราม]: ฉันคิดไปเองรึเปล่า ทำไมหีบวันนี้เยอะขึ้น เมื่อวานยังไม่ได้สักใบ แต่เมื่อกี้แค่ยืนคุยก็เจอหีบไม้สามใบติดกัน เทพีแห่งโชคยังเข้าข้างฉันอยู่จริง ๆ!

[ควีน]: ไม่ได้คิดไปเอง! ฉันก็เก็บได้ตั้งเจ็ดใบ

[คนรักการทำหมันหมา]: อู้ววว ฉันก็ได้แปด

[โรมิโอกับหมูข้ามคืน]: หีบที่พวกนายเจอเป็นหีบไม้หมดเลยใช่ไหม? แนะนำให้ดูสัญลักษณ์ที่ก้นหีบให้ดี ฉันเพิ่งเปิดไปหลายใบ อยู่ดี ๆ มีปลาหมึกโผล่ออกมา เจ้านั่นมีพิษ เกือบละลายแขนฉันไปแล้ว!!

ใต้ข้อความมีภาพบาดแผลเลือดสาดแนบมา

[…]: ปลาหมึกอะไร? หีบที่ฉันเปิดอย่างมากก็ว่างเปล่า ไม่ก็มีแมลงสาบกับหนู!

[…]: ฉันก็เหมือนกัน แมลงตัวนิ่ม ๆ พวกนั้นน่าขยะแขยงชะมัด!

ข้อความถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว

เสิ่นชงเยว่กดเข้าไปดูโปรไฟล์ของ [โรมิโอกับหมูข้ามคืน] แต่ข้อมูลถูกตั้งเป็นส่วนตัวทั้งหมด เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่งข้อความไป

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: ขอถามหน่อย ปลาหมึกตัวนั้น มีตาเต็มตัวใช่ไหม?

ไม่นานก็ได้รับคำตอบยืนยันกลับมา

เมื่อจำนวนหีบเพิ่มขึ้น ทรัพยากรก็เพิ่มขึ้นตาม

ทรัพยากรที่มากขึ้น ทำให้ตลาดคึกคักขึ้นทันที

รถโยกของเสิ่นชงเยว่บรรทุกของจนแน่นเอี๊ยดแล้ว

เธอจึงเลือกของบางอย่างขึ้นไปลงขาย

[เค้กวันเกิดใกล้เสีย 300 กรัม: *ยังไม่เสีย* ยังกินได้! รับประกันว่าไม่ทำให้ท้องเสียแน่นอน!]

[ขนมปังโฮลวีตแบบแข็ง 3 ชิ้น: แม่บอกว่าฉันเหมาะกับของนิ่มๆ กินของแข็งไม่ไหว]

[แครกเกอร์น้ำมันต้นหอมใกล้หมดอายุ 3 ห่อ: ไม่ชอบต้นหอม เลยเอามาขาย]

เสิ่นชงเยว่มีอาหารค่อนข้างเหลือ

เธอจึงเอาของที่ไม่ชอบออกมาแลกทรัพยากรอื่น

ไม่ถึงสองวินาที ของทั้งหมดก็ถูกกวาดเรียบ

[…]: ฉันได้เค้กแล้ว ใช้ชิ้นส่วนยานพาหนะ 5 ชิ้นแลก ลูกฉันหิวจะตายแล้ว

[…]: มาก่อนได้ก่อน ฉันได้แครกเกอร์แล้ว!

[…]: ไม่มีใครสังเกตเหรอ? คนที่ขายคือคนที่มีอีสเตอร์เอ้กสองใบ

[…]: จริงด้วย! บอส! ลงของเพิ่มหน่อย เด็ก ๆ หิวมาก!

[เกิงเจียวเจียว]: ไม่เห็นเหรอ ของพวกนั้นใกล้เสียแล้ว กินเข้าไปจะไม่ป่วยเหรอ?

[ขายส่งไข่ a771]: โง่รึไง? สถานการณ์แบบนี้ยังเลือกกิน ใกล้เสียไม่ใช่เสียจริง ท้องเสียยังดีกว่าอดตาย!

[…]: ก็จริง กินสำคัญสุด

[…]: ถ้ารวยนักก็เอาอาหารมาแลกสิ จะได้ไม่ต้องพูดมาก

[เบบี้แห่งมาตุภูมิ]: เทียบกับของที่ฉันเพิ่งได้ อันนี้คือของเทพแล้ว บอกว่าเป็นข้าว แต่ส่งอะไรมาให้ฉันก็ไม่รู้ เคยเห็นข้าวมิกกี้เมาส์ไหม? ฉันได้มาแล้ว งงไปหมด อีกฝ่ายก็ไม่ยอมรับ ฉันแทบร้องไห้

ด้านล่างเต็มไปด้วยอีโมจิหัวเราะ 99+

[อาริกาโตะ เมี่ยงหยางซัง]: ใครอธิบายที! ข้าวมิกกี้เมาส์คืออะไร? ไม่มีใครสนใจฉันเลยเหรอ?

[ขายส่งไข่ a771]: ไปไกล ๆ ถ้าไม่ซื้อก็อย่าขวาง สมองมีแต่ขี้…

เจียงนั่วด่าเกิงเจียวเจียวในแชทแบบไม่ยั้ง จนสุดท้ายโดนระบบปิดเสียง

หลังจากนั้น ระบบก็เพิ่มกฎใหม่

แต่ละคนส่งข้อความได้วันละ 20 ข้อความ เกินกว่านั้นต้องใช้เหรียญดาวซื้อ

เสิ่นชงเยว่ไม่ได้สนใจความวุ่นวายในแชทเลย เธอกำลังมองหาการ์ดขยายกระเป๋าในตลาด

เพิ่งลงประกาศไป ก็มีคนทักมา

[198 บอยแบนด์]: ฉันมีการ์ดขยาย แต่ต้องการยาแก้พิษกับอาหาร 20 ส่วน

เสิ่นชงเยว่ “…”

เขาคิดอะไรอยู่?

เธอยังไม่มียาแก้พิษเลยด้วยซ้ำ

เธอกดบล็อกอีกฝ่ายทันที

จากนั้นเธอค้นหาต่อ จนเจอผู้เล่นคนหนึ่ง

[หมีสตรอว์เบอร์รี]: ขายการ์ดขยาย ต้องการขนมปังโฮลวีต 10 ชิ้น น้ำแร่ 20 ขวด รับได้ไหม?

เทียบกับก่อนหน้า ราคานี้ถือว่าถูกมาก

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: รับราคา แต่ฉันไม่มีน้ำแร่กับขนมปังพอ รับอาหารอย่างอื่นแทนได้ไหม?

อีกฝั่งขมวดคิ้วทันที รู้สึกเหมือนโดนเล่นงาน

บอกจะแลกของ แต่กลับบอกว่าไม่มีของ?

เสิ่นชงเยว่กลัวอีกฝ่ายจะยกเลิก นิ้วจึงกดหน้าจอรัวๆ

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: ฉันไม่มีน้ำแร่กับขนมปังจริง ๆ ให้เป็นนมสด 8 ขวด ไก่จานใหญ่ 2 ชุด ข้าวน่องไก่ 2 ชุด และกระดาษชำระ 1 ม้วน แทนได้ไหม มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

หมีสตรอว์เบอร์รีถึงกับขยี้ตา

นี่มัน…มาอวดรวยชัด ๆ!

เขาเปิดหีบสองใบ ได้แค่น้ำ 1 ขวด ขนมปัง 1 ชิ้น ของอย่างไก่จานใหญ่กับเซ็ตอาหาร ไม่ควรจะอยู่ในหีบระดับ 1

แต่พอนึกได้ว่าอีกฝ่ายคือเจ้าของอีสเตอร์เอ้กเขาก็โล่งใจทันที

แน่นอนว่าตกลง!

เขาเข็นรถมาหลายสิบกิโลเมตร กินแค่น้ำครึ่งขวดกับขนมปังครึ่งชิ้น ทั้งยังโดนมอนสเตอร์ไล่อีก

เหนื่อยแทบตาย!

การ์ดขยายคือของมีค่าที่สุดที่เขามี

ก่อนหน้านี้มีคนจะเอาน้ำ 2 ขวดกับขนมปัง 2 ชิ้นมาแลก เขาบล็อกไปหมดแล้ว

[หมีสตรอว์เบอร์รี]: ตกลง แลกเลย

อีกฝ่ายลงของขึ้นตลาดก่อน

[การ์ดขยายกระเป๋า: เพิ่มช่องเก็บของ 10 ช่อง แต่ละช่องเก็บของชนิดเดียวกันได้สูงสุด 10 ชิ้น]

ฝ่ายหนึ่งอยากกิน อีกฝ่ายอยากได้พื้นที่เก็บของ

การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

กระเป๋าของเสิ่นชงเยว่ขยายเป็น 20 ช่อง เธอย้ายของบางส่วนจากหีบเข้ากระเป๋า

รถโยกสีชมพูของเธอดูเด็ก ๆ แต่ความเร็วกลับไม่เลว

เธอนั่งอยู่บนรถ ลากหีบหลายใบไว้ด้านหลัง แต่ยังวิ่งได้เร็ว

ทันใดนั้น หมอกดำอีกฝั่งของถนนค่อย ๆ จางหายไป มันยืดตัวออกไปไกล ไม่กี่ลมหายใจต่อมา

ถนนสายใหม่ก็ปรากฏขึ้นทางซ้าย

ถนนสองเส้นเหมือนกันทุกอย่าง ทอดยาวสุดสายตา ต่างกันเพียงอย่างเดียวคือ

เสิ่นชงเยว่นั่งอยู่บนรถโยกเพปป้าพิก ส่วนอีกฝั่งเป็นรถกระบะขนาดเล็ก

เจ้าของรถกระบะลดกระจกลง โบกมือทักเธออย่างกระตือรือร้น

เสิ่นชงเยว่พยักหน้าเล็กน้อย แล้วขับรถโยกของตัวเองข้ามไปยังทางหลวงอีกสายอย่างเงียบ ๆ

.

.

.

จบ.