ตอนที่ 7 พิษงูและการแลกเปลี่ยนยาแก้พิษ

ตอนที่ 7 พิษงูและการแลกเปลี่ยนยาแก้พิษ

.

.

.

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น “นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส” จากเขต 899 ผ่านดันเจี้ยนกระต่ายกับเต่าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ได้รับ ตะเกียงน้ำมันก๊าดขั้นสูง นี่คือประกาศพิเศษ โปรดทราบว่าดันเจี้ยนกำลังจะปิด]

ซ่งฉู่ชะงักไปทันที เธอคิดว่าตัวเองหูฝาดไปแล้ว เป็นไปได้ยังไงกัน?

ทำไมถึงเป็นนักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีสอีกแล้ว คนคนนี้ก็คือคนเดียวกับที่ได้อีสเตอร์เอ้กจากหีบสีเทาครั้งก่อน ตอนนี้กลับสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนแบบสมบูรณ์แบบได้

ซ่งฉู่ไม่เคยจำได้เลยว่าในเขต 899 ของชาติก่อนจะมีคนแบบนี้อยู่

เธอก้มลงมองหน้าจอข้อมืออีกครั้ง ข้อความตัวใหญ่ถูกขยายและปักหมุดไว้ด้านบน มันถูกเล่นซ้ำอยู่สามรอบเต็ม ๆ กว่าเธอจะยอมเชื่อว่าดันเจี้ยนกระต่ายกับเต่าถูกบังคับปิดไปแล้วจริง ๆ

…

อีกด้านหนึ่ง

เสิ่นชงเยว่กำลังอยู่ในสภาพย่ำแย่จนแทบไม่รู้สึกตัว ระหว่างความง่วงงุน เธอได้ยินเสียงระบบประกาศอะไรบางอย่างแว่วเข้ามา สติของเธอใกล้จะดับลงเต็มที แต่เธอยังจำได้เลือนรางว่าการประกาศมาพร้อมรางวัล เธอจึงฝืนส่งเสียงตอบรับเบา ๆ เหมือนครางอยู่ในลำคอ

หน้าจอข้อมือเด้งแจ้งเตือนต่อเนื่อง

[พลังชีวิตของผู้เล่นเสิ่นชงเยว่ ลดลง 2 คะแนน]

[พลังชีวิตของผู้เล่นเสิ่นชงเยว่ ลดลง 3 คะแนน ปัจจุบัน 16 คะแนน]

[ค่าสติของผู้เล่นเสิ่นชงเยว่ ลดลงเหลือ 19 กำลังจะเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่ง พละกำลัง +1 ความเร็ว +1 ร่างกาย +1 พลังจิตเพิ่มขึ้น 50%]

เธอนอนแผ่ลงบนพื้นถนนที่ร้อนจัด ปล่อยให้แสงแดดแผดเผาร่างกายโดยไม่สามารถขยับได้ สติค่อย ๆ เลือนหายไปทีละนิด จนกระทั่งดับวูบไปในที่สุด

…

วันถัดมา

เสิ่นชงเยว่สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง

ความกระหายปลุกเธอขึ้นจากความมืด เธอค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้า แล้วก้มมองข้อมือ

เวลาแสดงเป็น 06:21 น.

เธอเปิดหน้าต่างสถานะอีกครั้ง พลังชีวิตยังแกว่งอยู่ราว 16 คะแนน สถานะระบุชัดว่า “พิษงูระดับปานกลางกำลังกระจายทั่วร่างกาย” ส่วนค่าสติฟื้นขึ้นมาอยู่ที่ 21

ยังไม่ถึงเจ็ดโมงเช้า แต่แดดก็แรงจนแสบผิว

เธอหยิบน้ำแร่ออกมาหนึ่งขวด ดื่มรวดเดียวไปครึ่งหนึ่ง จากนั้นหยิบขนมปังโฮลวีตมากินสองชิ้น ถึงจะพอให้หายใจโล่งขึ้นเล็กน้อย

เมื่อวานพิษงูปะทุขึ้นกะทันหัน เธอสลบไปโดยที่ยังไม่ได้เปิดหีบเลยแม้แต่ใบเดียว

สีเขียวหมายถึงความหวังและการอัปเกรด เสิ่นชงเยว่ได้แต่ภาวนาในใจ ขอให้หีบเปิดออกมาเป็นยาแก้พิษ ไม่อย่างนั้นพลังชีวิตของเธอจะลดลงเรื่อย ๆ จนสุดท้ายก็หนีไม่พ้นความตาย

[เปิดหีบสีเขียวระดับ 3 อีสเตอร์เอ้กทำงาน คริติคอลสามเท่า ได้รับ ไข่สัตว์วิญญาณขั้นสูง *2, น้ำยาบ่มเพาะสัตว์วิญญาณ *10, เตียงสัตว์เลี้ยง *2, แท่งขัดฟัน *6(สำหรับสัตว์เลี้ยง ใช้สำหรับขัดฟัน ลดอาการคันเหงือก)]

เสิ่นชงเยว่เงียบไปชั่วครู่ ของที่ได้ไม่เหมือนที่เธอคาดไว้เลยแม้แต่นิดเดียว!

ทำไมถึงเป็นไข่สัตว์วิญญาณ หีบสีเขียวไม่ควรให้พวกยาหรือ เธอลองโพสต์ข้อความแลกของอีกสองครั้ง แต่ก็ไม่มีใครสนใจ

ทุกคนเพิ่งเข้ามาในเกมได้เพียงวันเดียว บางคนยังไม่เคยเห็นหีบด้วยซ้ำ ขนมปังยังไม่มี น้ำก็ยังไม่มี แล้วจะมีใครเอายาแก้พิษมาแลกได้อย่างไร?

พอถึงเจ็ดโมงตรง เสียงกลไกจากระบบก็ดังขึ้นบนท้องฟ้า

[สวัสดีผู้เล่นที่รัก! หลังจากผ่านเกมเอาชีวิตรอดมาหนึ่งวัน รู้สึกสนุกกันไหม? วันนี้ระยะทางยังคงเป็น 20 กิโลเมตร โปรดทำให้เสร็จตามเวลา หีบสมบัติถูกปล่อยแล้ว ขอให้เล่นให้สนุกนะ!]

น้ำเสียงเป็นกลไกธรรมดา แต่กลับให้ความรู้สึกกวนประสาทอย่างบอกไม่ถูก

ทันทีที่หีบรีเฟรช กล่องไม้ใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในพุ่มไม้ใกล้ ๆ กล่องนั้นเก่าและผุพัง ด้านล่างมีลายคลื่นแกะสลักอยู่ เป็นครั้งแรกที่เสิ่นชงเยว่สังเกตว่าหีบมีสัญลักษณ์แบบนี้ ลายคลื่นอาจหมายถึงน้ำ ทะเล หรืออาจเป็นมอนสเตอร์ทะเล เพื่อยืนยัน เธอจึงใช้ความสามารถมองทะลุทันที

ภายในกล่องเป็นปลาหมึกไร้หัว หนวดนับสิบเส้นเต็มไปด้วยดวงตาเล็ก ๆ จำนวนมาก

เสิ่นชงเยว่ไม่เคยเห็นมอนสเตอร์แบบนี้มาก่อน เทียบกับสไลม์หรือ งูเมื่อวานแล้ว มันไม่ใช่ระดับเดียวกันเลย เธอเตะกล่องไม้กลับเข้าไปในพุ่มไม้โดยไม่ลังเล

ทันใดนั้น ข้อมือก็สั่นขึ้น มีข้อความส่งเข้ามา

[ขายส่งไข่ a771]: บอส ฉันมียาฆ่าเชื้อ เดี๋ยวส่งข้อมูลให้ดูนะ

[ขายส่งไข่ a771]: แต่ต้องใช้แบตเตอรี่แลก

เสิ่นชงเยว่รีบตั้งสติทันที

[ยาฆ่าเชื้อระดับต่ำ: ใช้แล้วฟื้นพลังชีวิต 15 คะแนน ไม่มีผลข้างเคียง]

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: มีกี่ขวด?

[ขายส่งไข่ a771]: 5 ขวด ขาย 3 เก็บไว้ 2 บอสตั้งราคาได้ ขวดละ 5 แบตเตอรี่

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: เอา 1 ขวดก่อน ลงตลาดเลย

เธอไม่มีเวลารออีกต่อไป แค่ขยับตัว พิษงูในร่างกายก็เริ่มกำเริบ พลังชีวิตลดจาก 17 ลงเหลือ 9 อย่างรวดเร็ว และยังมีแนวโน้มจะลดลงต่อ ค่าสติก็ลดลงเหลือ 20

ดีลสำเร็จอย่างรวดเร็ว ระบบตลาดมีการค้ำประกัน หากอีกฝ่ายผิดสัญญาจะถูกหักทรัพยากรในกระเป๋า หากไม่มีทรัพยากร ก็จะหักพลังชีวิตแทน ดังนั้นจึงไม่มีความเสี่ยง

เสิ่นชงเยว่หยิบยาฆ่าเชื้อออกมา ของเหลวสีแดงบรรจุอยู่ในขวดแก้วหยาบ ๆ พอเปิดจุก กลิ่นเปรี้ยวแปลก ๆ ก็ลอยขึ้นมา เธอชะงักเล็กน้อย

“นี่มัน…กินได้จริงเหรอ”

[พลังชีวิตของผู้เล่นลดลง 1 คะแนน โปรดรีบฟื้นฟู มิฉะนั้นเมื่อพลังชีวิตต่ำกว่า 0 จะเสียชีวิตทันที]

เธอไม่ลังเลอีกต่อไป บีบจมูกแล้วกระดกยาลงไปทันที รสชาติขมฝาดแผ่ไปทั่วปาก แต่ผลลัพธ์ก็ชัดเจน ภายในหนึ่งนาที ความเจ็บปวดในร่างกายลดลง พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 15 คะแนนตรงตามที่ระบุไว้

ยาฆ่าเชื้อมีประสิทธิภาพมาก เธออยากแลกเพิ่มอีกสองขวดไว้สำรอง แต่ฝ่ายตรงข้ามรับแค่แบตเตอรี่ และแบตเตอรี่ทั้งห้าของเธอก็ใช้ไปหมดแล้ว

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: นอกจากแบตเตอรี่ ยังขาดอะไรอีกไหม?

อีกด้านหนึ่ง เจียงนั่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ตอนนี้เธอไม่ได้ขาดอาหาร แต่คนตรงหน้าคือบอสที่มีอีสเตอร์เอ้กสองใบ ในอนาคตยังต้องร่วมมือกัน อีกทั้งเธอก็สามารถช่วยอีกฝ่ายได้บ้าง

[ขายส่งไข่ a771]: ขาดหลายอย่างเลย มีแซนด์วิชทูน่า โยเกิร์ต หรือเค้กไหม ฉันชอบ แล้วก็บอส เราร่วมเปิดหีบกันได้ไหม?

เสิ่นชงเยว่ดูออกทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังพยายามสร้างความสัมพันธ์ ตอนนี้เธอกำลังขาดยา

การร่วมมือกับผู้เล่นคนนี้ก็สะดวกและไม่ต้องเสียแรงมาก

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: ได้ วันนี้แบ่งครึ่ง

เธอส่ง แซนด์วิชทูน่า 2 ชิ้น ข้าวน่องไก่ 2 ชุด นมสด 10 ขวด มะเขือเทศเชอร์รี 300 กรัม โคล่า 2 ขวด ไปให้ทันที แล้วหยิบยาฆ่าเชื้ออีกขวดขึ้นมากินทันที อุณหภูมิร่างกายที่ร้อนรุ่มค่อย ๆ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

[พลังชีวิต: 39 คะแนน (พิษงูอ่อนๆ ทำให้รู้สึกไม่สบายตัว ต่ำกว่า 30 จะหมดสติ)]

[ค่าสติ: 27 คะแนน (ต่ำกว่า 40 จะมีแนวโน้มอารมณ์ตก)]

อย่างน้อยในช่วงเวลานี้ เธอพ้นจากอันตรายถึงชีวิตแล้ว

อีกฝ่ายส่งหีบสีเทามา 7 ใบ เสิ่นชงเยว่นำไปหลอมรวมเป็นหีบระดับ 2 จากนั้นใช้ความสามารถมองทะลุเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอันตราย ก่อนจะเปิดมัน

[เปิดหีบสีเทาระดับ 2 จำนวน 2 หีบ อีสเตอร์เอ้กทำงาน คริติคอลสามเท่า! ได้รับ โมจิองุ่น 30 ชิ้น, นมกล้วย 36 ขวด, ไก่จานใหญ่ 12 ชุด, เซ็ตไก่ทอดครอบครัว 18 ชุด, ที่นอนซิมมอนส์ 3 ชิ้น, ชุดเครื่องใช้ในห้องน้ำ4 ชิ้น 12 ชุด, ชิ้นส่วนยานพาหนะ 9 ชิ้น, แตงโมลูกเล็ก 6 ลูก]

[เปิดหีบสีเทาระดับ 1 อีสเตอร์เอ้กทำงาน คริติคอลสองเท่า! ได้รับ กระดาษชำระ 4 ม้วน, บิสกิตกลม 4 ห่อ, พลาสติก 2 ชิ้น]

ทรัพยากรจากหีบระดับ 2 มีปริมาณมากอย่างเห็นได้ชัด

เสิ่นชงเยว่าแบ่งของให้อีกฝ่ายตามข้อตกลงแบบครึ่งต่อครึ่ง แต่เก็บชิ้นส่วนยานพาหนะไว้เอง

จากนั้นก็ย้ายของชิ้นเล็กอย่างเหล็ก ตะปู และบิสกิตออกจากกระเป๋าไปใส่ในหีบ เพื่อเพิ่มพื้นที่เก็บของสำหรับไข่สัตว์วิญญาณขั้นสูงสองฟอง

กระเป๋าของเธอเล็กเกินไป ส่วนรถโยกก็ไม่มีที่นั่งด้านหลัง รับน้ำหนักแค่ตัวเธอก็ลำบากแล้ว

เสิ่นชงเยว่จึงดึงเถาวัลย์ข้างทางมาบิดเป็นเชือก ผูกปลายด้านหนึ่งกับท้ายรถ อีกด้านผูกกับหีบ แล้วลากมันไปแบบนั้น เวลาเห็นหีบก็ลงไปเก็บ ไม่มีหีบก็ขับต่อ

…

อีกฟากหนึ่งของทางหลวง เจียงนั่วเบิกตากว้าง มองทรัพยากรที่แทบล้นหน้าจอ

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส ส่ง: โมจิองุ่น 15 ชิ้น, นมกล้วย 18 ขวด, ไก่จานใหญ่ 4 ชุด, เซ็ตไก่ทอดครอบครัว 8 ชุด, ที่นอนซิมมอนส์ขนาด 1.8 เมตร 1 ชิ้น, ชุดเครื่องใช้ในห้องน้ำ 4 ชิ้น 6 ชุด, พลาสติก 1 ชิ้น, แตงโมลูกเล็ก 2 ลูก]

มือของเธอสั่น หีบระดับ 1 จะมีของแบบนี้ได้ยังไง เธอเปิดมา 7–8 ใบ ได้แต่บิสกิตกับบะหมี่ บางทีก็มีของดีอย่างบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหรือขนมเผ็ด เธอคิดว่าของแบบนี้น่าจะอยู่ในหีบระดับ 2 เท่านั้น

ข้อมือสั่นอีกครั้ง เป็นข้อความจากอีกฝ่าย

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: ขอบคุณยาฆ่าเชื้อ พอไหม?

เจียงนั่วเพิ่งรู้ตัวว่าบอสกำลังตอบแทน เธอรู้ดีว่าในเกมนี้อาหารมีค่ามาก การให้มากขนาดนี้ทำให้เธอรู้สึกเกรงใจ แต่ในเมื่อเป็นความตั้งใจดีของอีกฝ่าย เธอก็ไม่ปฏิเสธ

เธอกดรับทันที และรีบตอบกลับ

[ขายส่งไข่ a771]: พอแล้วพอแล้ว บอส เดี๋ยวฉันแอดเพื่อนนะ ถ้ามียาอีกจะรีบแลกให้ทันที

ในใจของเจียงนั่ว เธอตัดสินใจแล้วว่า

ต่อจากนี้ไป บอสคนนี้ก็คือ “พ่อบุญธรรม” ของเธอ!!

.

.

.

จบ.