บทที่ 175: กองทัพอสูร​กําลังมา!

บทที่ 175: กองทัพอสูร​กําลังจะมา!

เวลาห้าทุ่มครึ่ง

ฝนตกปรอยๆ เหนือเมืองหวงหยาน ลมแรงพัดพาความหนาวเหน็บจากทะเลทรายเข้ามาอย่างรุนแรง

ที่สถานีรถไฟ…เม็ดฝนเริ่มกระทบกับตัวถังของรถไฟขบวนที่ 13 ดังเป็นจังหวะ

เสียงประกาศดังก้องไปทั่วสถานี

"อีก 5 นาที รถไฟจะออกเดินทาง รถไฟขบวนนี้ปลายทางที่เมืองหลงอิ๋น เเละจะไม่มี​การจอดระหว่างทางใด"

"ไปเร็ว ขึ้นรถไฟกัน!"

"เมืองหวงหยานผีสิงนี่ ฉันจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกเป็นครั้งที่สองแน่"

"ถ้าไม่ใช่เพราะสอบกลางภาค ฉันก็คงไม่มาตั้งแต่แรกแล้ว"

นักเรียนปี 1 ห้อง 3 ของวิทยาลัยชิงหลงทยอยขึ้นรถไฟ ไม่มีใครอยากอยู่ที่เมืองหวงหยานต่อ

สำหรับนักเรียน พวกเขาได้คะแนนสอบผ่านเกณฑ์แล้ว บางคนถึงกับได้ คะแนน​ระดับ B ด้วยซ้ำ​

เมื่อสอบผ่านแล้ว การกลับไปยังวิทยาลัยชิงหลงโดยเร็วที่สุดเพื่อรักษาชีวิตจึงเป็นเรื่องสำคัญอันดับแรก

…..

ที่ประตูตู้โดยสาร

"ซิงหยู​ จะไม่ขึ้นรถไฟไปกับพวกเรา​จริงๆเหรอ?"

"อืม ฉันจะอยู่ที่นี่"

ปกติอู๋เซิงโหย่วจะเป็นคนร่าเริง แต่ครั้งนี้เขากลับดูจริงจังอย่างน่าประหลาด

"ซิงหยู​ ฉันไม่เข้าใจ ทำไมนายต้องอยู่ที่นี่ด้วย?”

“เมื่อกี้ในเมืองมีอสูรสายปลอมตัว พรุ่งนี้เย็นกองทัพอสูรก็จะมาบุก นายเป็นแค่ปรมาจารย์อสูรระดับ 2 ดาวนะ...”

อู๋เซิงโหย่วจับแขนของเซียวซิงหยู "เซียวซิงหยู ฉันขอร้องล่ะ เรากลับไปวิทยาลัยชิงหลงด้วยกันเถอะ​"

เมื่ออู๋เซิงโหย่วพูดจริงจัง เขาจะเรียกชื่อเต็มของเซียวซิงหยู

ซ่งหู่ยืนอยู่ข้างๆ โชว์กล้ามเนื้อแน่นๆ พร้อมกับประกาศกร้าว "ถ้านายยังยืนยันจะอยู่ที่นี่ ฉันจะแบกนายขึ้นรถไฟเอง!"

"พวกนายขึ้นรถไฟไปเถอะ สิ่งที่ฉันตัดสินใจแล้วจะไม่เปลี่ยนแปลง ฉันจะ​อยู่​ที่นี่"

เซียวซิงหยูต้องอยู่ที่นี่เท่านั้น จึงจะมีโอกาสทำภารกิจพิเศษที่ระบบมอบหมายสำเร็จ และได้รับรางวัลมากมาย

แต่อู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่กลับมองว่าการกระทำของเซียวซิงหยูเป็นการเสียสละ เป็นการปกป้องชาวเมืองหวงหยาน…จิตใจของเขาช่างดูยิ่งใหญ่เหลือเกิน

"แต่..."

"ไม่มีแต่แล้ว พวกนายสองคนรีบขึ้นรถไฟไปได้แล้ว!"

เซียวซิงหยูดูผอมบาง แต่จริงๆแล้วเขามีพลังมากมายมหาศาล…เขาผลักอู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่ขึ้นรถไฟไปอย่างง่ายดาย

"เซียว​ซิง​หยู​!"

"ฉันสัญญากับพวกนาย ฉันจะกลับไปอย่างปลอดภัย รอฉันที่วิทยาลัยชิงหลง เตรียมเหล้าดีๆไว้ให้ฉันด้วยล่ะ"

อู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่มองเซียวซิงหยูที่กำลังเดินฝ่าสายฝนผ่านทางหน้าต่างรถไฟ

ตอนนี้นักเรียนคนอื่นๆ กำลังวิ่งไปที่ตู้โดยสารเพื่อขึ้นรถไฟ, มีเพียงเซียวซิงหยูเท่านั้นที่เดินสวนทางกับคนอื่นๆ กลับเข้าไปในเมืองหวงหยานเพียงลำพัง

……

หลังจาก​นั้น​ไม่​นาน, เซียวซิงหยูก็กลับมาที่ห้องประชุมในจวนเจ้าเมือง

ทันใดนั้นโจวซงก็เข้ามากอดเขาแน่น

"น้องชาย ขอบคุณที่ช่วยอยู่ที่นี่!"

"พี่โจว ผมเป็นแค่ปรมาจารย์อสูรระดับ 2 ดาว…เเค่พี่ไม่รังเกียจที่ผมช่วยอะไรไม่ได้มาก ผมก็ดีใจ​แล้ว"

"พูดอะไรอย่างนั้น ฉันจะรังเกียจเธอได้อย่างไร!"

จริงๆแล้วโจวซงไม่อยากให้เซียวซิงหยูอยู่ที่นี่

ความคิดของเขาเหมือนกับฉินเยี่ยนหรัน…เซียวซิงหยูยังเด็กเกินไป และเป็นอนาคตของประเทศ ไม่ควรต้องมาเผชิญกับอันตรายและความเสี่ยงต่อชีวิตเช่นนี้

แต่นิสัยของเซียวซิงหยูแข็งกว่าลาเสียอีก เมื่อเขายืนยันจะอยู่ต่อ โจวซงก็ทำอะไรไม่ได้

เเต่แน่นอนว่า การที่เซียวซิงหยูอยู่ต่อก็เป็นเรื่องดีสำหรับกองทหารประจำการที่เมืองหวงหยาน

เพราะนอกจากจะเป็นปรมาจารย์อสูรแล้ว เซียวซิงหยูยังเป็นเเพทย์​พิเศษของกิลด์นภา​อีกด้วย…ทักษะการแพทย์ของเซียวซิงหยู เปรียบเสมือน "อาวุธลับ" ในสนามรบ

ณ เวลานี้…ฉินเยี่ยนหรันเดินเข้ามา จับมือเซียวซิงหยู ดวงตาของเธอเเข็งกร้าว​เป็น​พิเศษ​

"น้องซิงหยู พี่ขัดใจเธอไม่ได้ เลยต้องปล่อยให้เธออยู่ที่นี่ แต่เธอต้องสัญญากับพี่นะ ว่าถ้าเกิดสงครามขึ้น เธอจะไม่ออกไปรบ จะอยู่สนับสนุนที่แผนกสนับสนุน​เท่านั้น"

แผนกสนับสนุน​รับผิดชอบด้านเสบียงอาหารและเวชภัณฑ์

โดยปกติแล้ว เมื่อมนุษย์และอสูรรบกันเป็นกลุ่ม คนของแผนกสนับสนุน​จะไม่ออกไปรบ จะประจำการอยู่เเต่ในเมืองเท่านั้น​

เมื่ออสูรของเหล่านักรบได้รับบาดเจ็บและกลับเข้าเมือง คนของแผนกสนับสนุน​จะทำหน้าที่รักษาอสูรเหล่านั้น

"ได้ครับ ผมสัญญา"

ฉินเยี่ยนหรันมองเซียวซิงหยูอย่างไม่ไว้ใจ​

"เจ้าเด็กนี่ ตอบตกลงง่ายๆแบบนี้ พี่ชักไม่วางใจแล้วสิ~"

ฉินเยี่ยนหรันรู้จักน้องชายคนนี้ดี เขาเหมือน​ดวงดาว​ที่อยู่เฉยๆเเทบไม่ได้​เลย

…..

ณ เวลานี้…โจวซงได้ให้คนนำน้ำชามาเสิร์ฟ

"ทุกท่าน ดื่มชาให้หายเหนื่อยก่อน อีกเกือบหนึ่งวันเต็มๆถึงจะเริ่มรบ เรามีเวลาเหลือเฟือที่จะวางแผนการรบ"

ทุกคนในห้องประชุมต่างร่วมกันระดมความคิด วางแผนกลยุทธ์และการป้องกัน

"น้องเซียว เมื่อกี้ตอนที่ทุกคนกำลังคุยกัน เธอไม่พูดอะไรเลย มีเรื่องกังวลใจอะไรหรือเปล่า​?" โจวซงสังเกตเห็นความผิดปกติของเซียวซิงหยูจึงถามอย่าง​สงสัย​

การประชุมดำเนินมาครึ่งชั่วโมง ทุกคนกำลังคุยกันเรื่องแผนการรบ…มีเพียงเซียวซิงหยูเท่านั้นที่เงียบสนิท​ เเถมสีหน้าก็ดูไม่สู้ดีอีก

"ผมไม่เป็นไร"

เซียวซิงหยูมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาเหม่อลอยอย่างเป็นกังวล​

"ลางสังหรณ์ของฉันแรงขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่แม่ทัพใหญ่ลู่หมิงเซียวจะมาถึง, มันจะมีเรื่อง​อะไร​เกิดขึ้น​หรือเปล่า​นะ?"

……

ในเวลาเดียวกัน ที่นอกเมืองหวงหยาน

ณ ขณะนี้​ฝนตกหนักราวกับฟ้ารั่ว…สายฝนที่ไม่รู้จบเทลงมา ทำให้ทะเลทรายทั้งผืนเปียกโชก

พายุเฮอริเคนพร้อมด้วยเสียงฟ้าร้องคำรามไปตามเนินทรายแต่ละแห่ง ราวกับกำลังประกาศศักดาของธรรมชาติ​

บนเนินทรายที่สูงที่สุด มันได้ปรากฏเงาดำมืดขึ้นมา

เงาดำเหล่านี้…พวกมันไม่ใช่มนุษย์!

พวกมันมีร่างกายใหญ่โต มีเกล็ดที่แข็งแกร่ง มีกรงเล็บและเขี้ยวที่แหลมคม รวมถึงกีบเหล็กที่สามารถบดขยี้กะโหลกมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย!

นี่คือกองทัพอสูร…และเป็นกองทัพที่แข็งแกร่งมาก!

กองทัพอสูรที่ได้รับการฝึกฝนอย่างดี กำลังเคลื่อนพลเข้าใกล้ชายแดนของเมืองหวงหยาน

อสูรที่นำทัพมีรูปร่างแปลกประหลาด

, มันสูงประมาณ 5 เมตร มีร่างกายเหมือนมนุษย์ หัวเหมือนหมาป่ากึ่งเสือดาว บนหัวมีเขาวัวรูปจันทร์เสี้ยวสองข้าง!

หัวเป็นสัตว์ ร่างเป็นคน เป็นสัญลักษณ์ของอสูรเผ่าพันธุ์มนุษย์​อสูร​

อสูรตัวนี้สวมชุดสูทสีแดง สวมรองเท้าหนัง, นั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ทำจากกระดูก เเละในมือกำลังถือแก้วไวน์​

พูดให้ถูกคือ แก้วไวน์​ที่เต็มไปด้วยเลือดมนุษย์!

อสูรตัวนี้ค่อยๆ หมุนแก้วไวน์​แล้วดื่มจนหมด ดวงตาสีม่วงเผยความตื่นเต้นกระหายเลือด

บิดาแห่งสวรรค์ - อุลดิส!

อสูรระดับเทพเจ้า สายเลือดระดับตำนาน เเละหลังจากการกลายพันธุ์เมื่อหลาย​ปีก่อน…มันก็ได้รับพลังที่น่า​สะพรึงกลัวบางอย่างมา

ทันใดนั้นเอง ผีเสื้อตัวหนึ่งก็บินข้ามทะเลทรายมาเกาะบนหัวของอุลดิส

ผีเสื้อกระพือปีก เพื่อส่งข้อความบางอย่าง​

อุลดิสแสยะยิ้ม เผยเขี้ยวที่แหลมคมน่าขยะแขยง​

"ในเมื่อสายลับที่แฝงตัวอยู่ในเมืองหวงหยานถูกเปิดโปงและถูกฆ่าตายไปแล้ว…พวกเรา​ก็ไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้เย็นแล้ว"

ผีเสื้อกลายร่างเป็นมนุษย์ เธอเป็นหญิงสาวที่มีรูปร่างบอบบาง ผิวขาวซีดราวกับศพ

จากพลังของอสูรตัวนี้ ระดับของเธออย่างน้อยต้องเป็นถึง ราชาอสูร (ขั้นที่ 3)!

ผีเสื้อราตรีแห่งยมโลก - โรเมล อสูรสายปลอมตัว…เเละเธอเป็นหนึ่งในรองแม่ทัพของอุลดิส

ในกองทัพอสูร มีระบบยศคล้ายกับของมนุษย์

อสูรระดับเทพเจ้าแต่ละตัว จะมีรองแม่ทัพระดับราชาอสูรหรือจักรพรรดิอสูรหลายตัว

"ท่านบิดาเเห่ง​สวรรค์​ ท่านหมายความว่า..."

"โรเมล เจ้าจงนำกองทัพที่หนึ่ง เดินทางผ่านอุโมงค์ลับเพื่อเข้าโจมตีเมืองเป็นทัพหน้า​…เราจะโจมตีจากทั้งภายในและภายนอก เพื่อยึดเมืองนี้!"

……………………..