บทที่ 176: มหาสงครามเริ่มต้นขึ้น!

บทที่ 176: มหาสงครามเริ่มต้นขึ้น!

เมืองหวงหยาน

ห้องประชุม ที่จวนเจ้าเมือง

ทุกคนยังคงหารือเกี่ยวกับแผนการรบ เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ในวันพรุ่งนี้

"เซียวซิงหยู หน้าเธอดูซีดๆนะ" ซ่างกวนเฉียนเหลือบมองเซียวซิงหยูตลอดเวลา ตั้งแต่เริ่มประชุมจนถึงตอนนี้ เซียวซิงหยูดูวิตกกังวลตลอด…ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

"องค์หญิง ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติพ่ะย่ะค่ะ"

"ผิดปกติตรงไหนรึ?"

"ผมกำลังคิดอยู่..." เซียวซิงหยูรู้สึกอึดอัด จากประสบการณ์ที่ผ่านมา นี่เป็นลางบอกเหตุว่าอันตรายกำลังจะมาถึง

"มันผิดปกติตรงไหนกันแน่? ฉันถึงรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ..." เซียวซิงหยูเอามือกุมขมับ ความคิดตีกันยุ่งเหยิงไปหมด

"แย่แล้ว!"

จู่ๆความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา เเละมันทำให้เซียวซิงหยูสะดุ้ง

"เธอคิดอะไรออกหรือ?" ซ่างกวนเฉียนรีบถาม

"องค์หญิง ผมเพิ่งนึกออก อสูรยักษาราตรีเป็นอสูรสายพลังพิเศษ ความสามารถของมันคือการควบคุมอันเดด!"

"อันเดด...แย่แล้ว!" ซ่างกวนเฉียนฉลาดมาก แค่เซียวซิงหยูพูดคำเดียว เธอก็นึกออกทันที

ทุกคนมองเซียวซิงหยูและซ่างกวนเฉียนที่ดูร้อนรนด้วยความงุนงง

"น้องเซียว อสูรยักษาราตรีตายไปแล้ว นายยังกังวลอะไรอีกรึ?"

เซียวซิงหยูร้อนใจมาก เขาจึงต้องพยายามตั้งสติ แล้วอธิบายอย่างรวบรัด

"พี่โจว อสูรยักษาราตรีแฝงตัวอยู่ในเมืองเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มๆเเล้ว"

"ในช่วงเดือนนั้น มันไปขอแผนผังการป้องกันเมืองจากหัวหน้าหานเว่ย เห็นได้ชัดว่ามันมีจุดประสงค์อื่น!"

"พลังพิเศษของอสูรยักษาราตรีคือการควบคุมอันเดด และถ้าอันเดด ปรากฏตัวเป็นฝูง มันย่อมสามารถขุดทางใต้ดินได้!" เซียวซิงหยูตอบอย่างตรงไปตรงมา

เเละคำพูด​นี้ทำให้ดวงตาของโจวซงเบิกกว้างทันที​

"อุโมงค์ นายหมายความว่าอสูรยักษาราตรีแอบใช้อันเดดขุดอุโมงค์เพื่อเชื่อมต่อระหว่างนอกเมืองกับในเมืองงั้นรึ?"

เซียวซิงหยูพยักหน้ารัวๆ

สีหน้าของซ่างกวนเฉียนก็เปลี่ยนไปเช่นกัน "ถ้าการคาดเดาของเซียวซิงหยูถูกต้อง เส้นทางของอุโมงค์ก็น่าจะตรงจากนอกเมืองไปยังจุดป้องกันต่างๆ ภายในเมือง นี่คือเหตุผลที่มันขโมยแผนผังการป้องกันเมือง!"

ทันทีที่ซ่างกวนเฉียนวิเคราะห์จบ ทหารยามคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในห้องประชุม พร้อร่างกาย​ที่เต็มไปด้วยเลือด

"รายงานท่านเจ้าเมือง! อสูรจำนวนมากบุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว​…จุดป้องกันต่างๆภายในเมืองถูกยึดแล้วครับ!"

ปัง!!!

โจวซงทุบโต๊ะอย่างรุนแรง​

"ระบบป้องกันเมืองหวงหยานของเราเป็นแค่ของประดับตกแต่งรึไง?"

"ท่านเจ้าเมือง พวกมันออกมาจากอุโมงค์ พวกเราไม่ทันตั้งตัวขอรับ!"

ความจริงที่โหดร้าย ได้ยืนยันการคาดเดาของเซียวซิงหยู

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา อสูรยักษาราตรีทำภารกิจสายลับที่ บิดาแห่งสวรรค์ - อุลดิส มอบหมายได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ใช้ตัวตนของจ้าวหมิง ขโมยแผนผังการป้องกันเมือง, แอบควบคุมอันเดดนับหมื่นตัว ขุดอุโมงค์มากกว่าสิบอุโมงค์ที่ใต้ดิน!

อุโมงค์แต่ละแห่ง ช่วยให้กองทัพอสูรแอบเข้าไปในเมืองและโจมตีจุดป้องกันแต่ละแห่งได้โดยไม่ให้ใครรู้ตัว!

"หลิว! ซุน! ตามฉันมา!" ดวงตาของโจวซงลุกเป็นไฟ

"ครับ!"

ในตอนนั้นเอง ทหารยามที่ประจำการบนกำแพงเมืองก็คลานเข้ามาในห้องประชุม

"รายงานท่านเจ้าเมือง เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ กองทัพอสูรบุกมาแล้ว!"

ทุกคนต่างตกตะลึงอีกรอบ

"กองทัพอสูรบุกเมืองแล้วหรือ?"

"เร็วขนาดนี้เลย…ไม่ใช่พรุ่งนี้เย็นเหรอ?"

"ผมเข้าใจแล้ว เมื่ออสูรยักษาราตรีตาย กองทัพอสูรก็เปลี่ยนแผนกะทันหัน โจมตีตอนนี้เพื่อให้เราตั้งตัวไม่ทัน!"

หน้าของโจวซงซีดเผือดลง ท่าทาง​ของเขาดูเหนื่อยล้าขึ้นมาก

"จำนวนเท่าใด"

"คาดว่า..."

"พูดมา!"

"คาดว่าสองหมื่นตัวครับ!"

คาดว่าสองหมื่น เเสดงว่ามันเป็นเพียงตัวเลขคร่าวๆ ใครจะไปรู้ว่าพวกกองทัพ​อสูร​จะมีกำลังเสริมตามมาอีกเท่าไหร่

"กองทหารประจำการที่เมืองหวงหยานมีกำลังพลเพียงห้าพันคน ตอนนี้มีปัญหาทั้งภายในและภายนอก...สงครามครั้งนี้ คงเป็นสงครามนองเลือดอย่างแน่นอน" เซียวซิงหยูเลิกคิ้วด้วยความลำบากใจ

หากต้องการชนะด้วยกำลังพลที่น้อยกว่า ก็จำเป็นต้องแลกมาด้วยความสูญเสียอย่างหนัก

"ท่านเจ้าเมือง พวกเราไม่มีเวลาลังเลแล้ว เราต้องออกไปรับศึกด้านนอก!" หลิวรุ่ยเจี๋ยกล่าว

ซุนล่างเสริม "ใช่แล้วครับ อสูรสองหมื่นตัวสามารถบดขยี้ประตูเมืองได้ในพริบตาเดียว เราต้องออกไปสู้จึงจะปกป้องเมืองไว้ได้!"

โจวซงทำสีหน้าลำบากใจ แต่ไม่มีเวลาให้ลังเล เขาต้องตัดสินใจทันที

"หัวหน้าฉิน กองทัพหลักของฉันจะออกไปรับศึก อสูรที่อยู่ในเมืองฉันขอฝากพวกคุณด้วย"

"วางใจเถอะท่านเจ้าเมือง อสูรในเมือง พวกเราจะจัดการเอง!"

เมื่อแบ่งหน้าที่กันได้ชัดเจน ก็ต้องลงมือทำทันที​!

"พี่เยี่ยนหรัน ผมจะไปกับพี่ด้วย"

"ก็ได้ ตามพี่มาให้ดีล่ะ ถ้าเจออสูรระดับสูงก็อย่าฝืน เธอทำหน้าที่สนับสนุนก็พอ"

เซียวซิงหยูเดินตามฉินเยี่ยนหรัน เตรียมพร้อมที่จะเปิดใช้ตราประทับอสูรอยู่​ตลอดเวลา​

ทางด้านโจวซง เขาก็ได้เดินมาขวางซ่างกวนเฉียนไว้

"องค์หญิง ท่านจะตามพวกเรามาทำไม?"

"ก็จะออกไปรบด้วยสิ!"

โจวซงส่ายหน้า เเล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่ง

หลิวรุ่ยเจี๋ย ซุนล่าง และคนอื่นๆก็คุกเข่าลงเช่นกัน

"พวกคุณ​..."

"องค์หญิง ท่านคือรากฐานของประเทศ เราไม่อาจนิ่งดูดายปล่อยให้ท่านเสี่ยงอันตรายได้ โปรดอยู่ที่นี่เถิดพ่ะย่ะค่ะ!"

"เมื่อไหร่ที่พวกคุณมีสิทธิ์มาสั่งฉัน? ฉันก็เป็นปรมาจารย์อสูรระดับ 6 ดาวยะ…ฉันสามารถช่วยพวกคุณในสนามรบได้" ซ่างกวนเฉียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"องค์หญิงโปรดอยู่ในเมืองเถิดพ่ะย่ะค่ะ!"

"องค์หญิงโปรด​อยู่ในเมืองเถิดพ่ะย่ะค่ะ!"

เมื่อเหล่าทหารยืนกราน ซ่างกวนเฉียนก็ได้แต่ถอนหายใจ

"ก็ได้ ฉันจะอยู่ในเมือง ช่วยฉินเยี่ยนหรันกำจัดอสูรด้านนี้"

…….

ณ จุดป้องกันหมายเลข 3…ภายใน​เมือง​

อีกาโลหิตกำลังบินว่อนไปทั่วทุกพื้นที่​ บางครั้งก็พุ่งโฉบลงมาจิกตาของปรมาจารย์อสูรหลายคนด้วยปากที่คมกว่ามีด!

หัวของเสือบินเขาเดียวใหญ่เท่ารถบรรทุก มีพลังดุร้าย กำลังเคี้ยวศพหญิงตั้งครรภ์คนหนึ่ง!

กระทิงคลั่งพุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง กวาดทุกสิ่งที่ขวางหน้า…สุดท้ายก็เอาเด็กอายุหกขวบคนหนึ่งตรึงไว้กับกำแพง!

ในอากาศที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย มีกลิ่นคาวเลือด เสียงกรีดร้องโหยหวน และเสียงหัวเราะที่โหดเหี้ยมของอสูร

ถนนกลายเป็นทะเลเพลิง และบ้านเรือนพังทลาย นี่คือภาพของวันสิ้นโลกชัดๆ

ณ ขณะนี้…เด็กหญิงอายุประมาณห้าขวบคนหนึ่งได้สะดุดล้มขณะที่กำลังวิ่งหนี

เเละในขณะที่เด็กหญิงกำลังพยายามลุกขึ้น เงาดำก็พุ่งเข้ามาใกล้เเล้ว!

กรรรรร!!!!

เสียงคำรามของอสูรสร้างคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ เด็กหญิงที่อ่อนแอจึงล้มลงอีกครั้ง

กิ้งก่ากระดูกเพลิง อสูรสายอั​นเ​ดด​ระดับสมบูรณ์

"แม่!"

กิ้งก่ากระดูกเพลิงแสยะยิ้ม เบ้าตาที่ลุกเป็นไฟจ้องมองเด็กน้อยที่ต่ำต้อยอย่างหิวกระหาย​

เด็กหญิงปิดตา ร้องไห้เตรียมรับความตายที่กำลังจะมาถึง

เเต่ในช่วงเวลาคับขัน เปลวไฟสีดำก็ได้ลุกโชนขึ้นข้างๆเด็กหญิง!

บู๊ววววว!!!!

เสียงหอนอันน่า​สะพรึงกลัว​ ทำให้กิ้งก่ากระดูกเพลิงถอยหลังรัวๆ

ร่างกายที่ใหญ่โตของหมาป่าปีศาจ​แห่ง​นรกปรากฏ​ตัวยืนขวางหน้าเด็กหญิงราวกับภูเขาขนาดย่อม

บนหลังหมาป่า มีเด็กหนุ่มรูปงามคนหนึ่งนั่งอยู่

"เฮยเฟิง ดอกบัวเพลิงนรก!"

………………….