บทที่ 174: อยู่ปกป้องเมือง!

บทที่ 174: อยู่ปกป้องเมือง!

การตายของอสูรยักษาราตรีไม่ได้นำมาซึ่งความสงบสุข แต่มันกลับนำมาซึ่งความหวาดกลัวที่มากยิ่งขึ้น

สำหรับชาวเมือง พวกเขาต่างเคารพรักรองแม่ทัพจ้าวหมิง แต่อีกฝ่ายกลับตายไปตั้งแต่เดือนที่แล้ว…ส่วนคนที่อยู่กินและใช้ชีวิตกับพวกเขามาตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นอสูรสายปลอมตัว!

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ใครๆก็ต้องหวาดผวา

ณ เวลานี้​

โจวซงกำลังโศกเศร้ากับการสูญเสียพี่น้องร่วมรบ การตายของจ้าวหมิงทำให้เขายากที่จะยอมรับได้

ปรมาจารย์อสูรที่ถูกอสูรสายปลอมตัวลอบสังหาร จะไม่เหลือร่างกายไว้…เรื่องนี้ทำให้โจวซงไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะฝังศพจ้าวหมิงด้วยซ้ำ

"พี่โจว" เซียวซิงหยูเดินเข้ามาเเล้ววางมือบนไหล่ของอีกฝ่าย

แสงจากกองไฟสะท้อนดวงตาแดงก่ำของโจวซง

"ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเสียใจนะ พี่เป็นเจ้าเมือง พี่ต้องทำหน้าที่ปลอบประโลมชาวเมือง อย่าให้ความหวาดกลัวแพร่กระจายไปมากกว่านี้"

"น้องเซียว เจ้าพูดถูก"

โจวซงยืนขึ้นบนเวที กล่าวสุนทรพจน์อย่างองอาจ เพื่อปลอบประโลมจิตใจของประชาชนที่หวาดกลัว

….

อีก​ด้าน​

ฉินเยี่ยนหรันได้เรียกนักเรียนปี 1 ห้อง 3 ของวิทยาลัยชิงหลงมารวมตัวกัน

"นักเรียนทุกคน การสอบของพวกเธอจบแล้ว คืนนี้ให้ขึ้นรถไฟกลับไปยังเมืองหลงอิ๋นได้เลย"

"หัวหน้าฉิน รอบรถไฟไม่ใช่พรุ่งนี้เช้าเหรอคะ?"

"ไม่ พรุ่งนี้เช้าไม่ได้ ต้องคืนนี้เลย"

ฉินเยี่ยนหรันผ่านสนามรบมามาก เธอจึงมีความรู้สึกไวกว่าคนปกติ​

การตายของอสูรยักษาราตรีเป็นลางบอกเหตุว่าเมืองหวงหยานกำลังจะเผชิญกับสงคราม, และนักเรียนเหล่านี้ล้วนเป็นอนาคตของประเทศ พวกเขาจะตกอยู่ในอันตรายไม่ได้

ดังนั้น ฉินเยี่ยนหรันจึงตัดสินใจ ให้นักเรียนขึ้นรถไฟออกจากดินแดนแห่งนี้ในคืนนี้เลย

"น้องซิงหยู!" ฉินเยี่ยนหรันพบเซียวซิงหยูในฝูงชน

"สิ่งที่เธอทำเมื่อกี้ ฉันเห็นหมดแล้ว เธอและองค์หญิงร่วมมือกันจนจับอสูรสายปลอมตัวได้ ตามกฎแล้ว คะแนนของเธอจะเพิ่มเป็นระดับ SS"

โดยปกติแล้ว คะแนนสอบกลางภาคสูงสุดคือระดับ​ S

ก่อนหน้านี้ เซียวซิงหยูฆ่าอสูรราชาอนาคอนด้าหัวมงกุฎด้วยตัวคนเดียว เขาจึงได้คะแนนระดับ​ S

เเต่ครั้งนี้ เซียวซิงหยูมีส่วนสำคัญในการจับอสูรสายปลอมตัวยักษาราตรี ดังนั้นคะแนนของเขาจึงเกินขีดจำกัดปกติ เพิ่มเป็นระดับ SS

"น้องซิงหยูฟังพี่นะ เธอกลับไปกับเพื่อนๆเถอะ"

"พี่เยี่ยนหราน ผมไปไม่ได้ครับ"

"ทำไมล่ะ?"

"ผมจะอยู่ปกป้องเมือง" เซียวซิงหยูพูดอย่างแน่วแน่ เเละคำพูด​นี้ทำให้ฉินเยี่ยนหรันปวดหัวทันที​

"น้องบ้า เธอไม่ได้ยินที่อสูรยักษาราตรีพูดก่อนตายเหรอ?"

"เห็นได้ชัดว่ากองทัพอสูรวางแผนไว้แล้ว พรุ่งนี้เย็นพวกมันจะบุกโจมตีเมือง…ไม่ใช่แค่นั้น อสูรยักษาราตรียังพูดถึงบิดาแห่งสวรรค์อีก"

"ผมรู้ครับ บิดาแห่งสวรรค์-อุลดิส เป็นหนึ่งในอสูรระดับเทพเจ้า"

"เธอก็รู้นี่ ว่ามันเป็นอสูรระดับเทพเจ้า…แล้วเธอยังจะอยู่ที่นี่อีกเหรอ? ไม่กลัวตายรึไง!" ฉินเยี่ยนหรันตะโกนเสียงดัง

เซียวซิงหยูรักชีวิตตัวเองมาก ตามหลักการพัฒนาแบบไม่ประมาท ตัวเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้คือขึ้นรถไฟหนีไปจากเมืองนี้พร้อมกับเพื่อนๆ

แต่เซียวซิงหยูก็ยังมีอีกหลักการหนึ่ง:

ความมั่งคั่งมักอยู่ท่ามกลางอันตราย!

ตอนนี้คะแนนสอบกลางภาคของเซียวซิงหยูอยู่ที่ระดับ SS

เเต่ภารกิจพิเศษที่ระบบมอบหมายกำหนดว่าคะแนนต้องถึงระดับ SSS

จากสถานการณ์ปัจจุบัน ดูเหมือนว่าจะมีโอกาสได้คะแนนระดับ SSS ก็ต่อเมื่ออยู่ที่นี่ ต่อสู้เคียงข้างโจวซงและคนอื่นๆเพื่อปกป้องเมืองเเล้วสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่กว่า

พูดก็พูดเถอะ รางวัลของภารกิจมันยั่วใจเหลือเกิน!

หินพลังอสูรระดับ SSS สุ่ม + คูปอง 20,000 แต้ม

รางวัลมากมายขนาดนี้ จะช่วยให้เซียวซิงหยูมีไพ่ตายเพิ่มขึ้น นอกจากนี้​ความแข็งแกร่งก็จะพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

"น้องซิงหยู ฟังพี่เถอะ ออกไปจากที่นี่นะ"

"พี่เยี่ยนหรัน พี่อย่าพูดอีกเลย ยังไงผมก็จะอยู่ที่นี่"

"เจ้าเด็กคนนี้..."

ฉินเยี่ยนหรันไม่สามารถโน้มน้าวเซียวซิงหยูได้ สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างยอมแพ้

……

เวลาห้าทุ่ม

ณ ห้องประชุมในจวนเจ้าเมือง

โจวซงได้ทำการเรียกประชุมด่วน

หลิวรุ่ยเจี๋ย ซุนล่าง และปรมาจารย์อสูรระดับหัวหน้าทีมขึ้นไปทั้งหมดต่างมาเข้าร่วมประชุม

สมาชิกกิลด์นภา รวมถึงเซียวซิงหยูและซ่างกวนเฉียนก็เข้าร่วมประชุมด้วยเช่นกัน

"จากคำพูดก่อนตายของอสูรยักษาราตรี, พรุ่งนี้เย็น กองทัพอสูรจะเข้าโจมตีเมืองหวงหยาน พวกท่านมี ความคิดเห็นอย่างไรกันบ้าง?"

ฉินเยี่ยนหรันลุกขึ้นยืน พรางกล่าวอย่างหนักแน่น "ท่านเจ้าเมือง กิลด์นภา​ของพวกเราได้ร่วมมือกับท่านมานาน ในยามมีภัยเเบบนี้​ พวกเราจะไม่หนีไปใหน…พวกเราจะอยู่ที่นี่ ร่วมต่อสู้เคียงข้างท่าน"

โจวซงยกมือเเสดงความ​ขอบคุณ​ฉินเยี่ยนหรัน

"ขอบคุณกิลด์นภา​มากสำหรับความช่วยเหลือครั้งนี้ ฉันจะไม่มีวันลืมบุญคุณนี้เลย!"

"อย่างไร​ก็ตาม​ท่านเจ้าเมือง ถ้าผู้นำกองทัพอสูรที่กำลังจะบุกเมืองเป็น บิดาแห่งสวรรค์ - อุลดิสจริงๆล่ะก็ ด้วยกำลังของพวกเราเกรงว่า..." ฉินเยี่ยนหรันขมวดคิ้วด้วยความกังวล

ฉินเยี่ยนหรันไม่ได้พูดต่อ แต่ทุกคนก็เข้าใจความหมายได้อย่าง​ชัดเจน​

หากต้องเผชิญหน้ากับอสูรระดับเทพเจ้า ปรมาจารย์อสูรที่ต่ำกว่าระดับ 8 ดาว ก็ไม่ต่างอะไรจากเศษอาหารสำหรับ​อีกฝ่าย

หลิวรุ่ยเจี๋ยหน้าซีดเผือด พรางกล่าวเสียงเบา "ต่อให้เป็นปรมาจารย์อสูรระดับ 8 ดาว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอสูรระดับเทพเจ้า ก็คงรับมือได้แค่ไม่กี่รอบเท่านั้น"

"ใช่ครับ แถมบิดาแห่งสวรรค์ - อุลดิส ยังเป็นอสูรกลายพันธุ์ระดับเทพเจ้าอีก อย่างน้อยต้องเป็นปรมาจารย์อสูรระดับ 9 ดาว ถึงจะพอสู้ได้" ซุนล่างแสดงความคิดเห็นเช่นกัน​

โจวซงเองก็กำลังลำบากใจอย่างมาก เขาเป็นปรมาจารย์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองนี้…เเต่ก็เป็นเเค่ระดับ 7 ดาวเท่านั้น​

รองลงมาคือหลิวรุ่ยเจี๋ยและซุนล่าง, ทั้งสองคนมีระดับ 6 ดาว

ส่วนทหารในกองทัพ ส่วนใหญ่มีระดับ 4 ดาวและ 5 ดาว

เเละเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง แม้จะมีกำลังพลระดับ​ต่ำมากเท่าใดมันก็ไร้ค่าอยู่ดี

"ท่านเจ้าเมือง ท่านมีโทรศัพท์ดาวเทียมไหมคะ?"

"มี ฝ่าบาทจะ..."

"ข้าจะติดต่อท่านแม่ทัพ ขอให้ส่งปรมาจารย์อสูรระดับ 9 ดาวมาช่วยเมืองหวงหยาน"

โจวซงตื่นเต้นมาก ราวกับคว้าก้อนหินที่ช่วยให้รอดตาย​ได้

"เร็วเข้า! องค์หญิงต้องการโทรศัพท์ดาวเทียม!"

หลังจาก​นั้น​ ซ่างกวนเฉียนก็ถือโทรศัพท์ดาวเทียมออกไปนอกห้องประชุม ห้านาทีต่อมาเธอก็กลับเข้ามา

"ท่านแม่ทัพตกลงตามคำขอของข้า จะส่งแม่ทัพใหญ่ลู่หมิงเซียวมาช่วย"

ลู่หมิงเซียว มีตำเเหน่ง​เช่นเดียวกับมู่หรงจินและไป๋หยู…เป็นหนึ่งในแม่ทัพใหญ่ของประเทศ

มู่หรงจิ้นและไป๋หยู​ เป็นผู้บัญชาการทหารเรือและทหารบกตามลำดับ

ส่วนลู่หมิงเซียวเป็นผู้บัญชาการทหารอากาศ เป็นปรมาจารย์​อสูร​ระดับ 9 ดาว

มีข่าวลือว่า หากแม่ทัพใหญ่ทั้งสามสู้กัน…ลู่หมิงเซียวจะไม่มีทางแพ้!

เพราะจากผลงานที่ผ่านมา ลู่หมิงเซียวไม่เคยแพ้แม้แต่ครั้งเดียว

"องค์หญิง ผมขอขอบคุณท่านแทนชาวเมืองหวงหยานทุกคน!"

โจวซงรู้ดีว่า ถ้าไม่มีซ่างกวนเฉียนโทรศัพท์ไป การจะได้รับความช่วยเหลือคงยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์

เพราะการวางกำลังทางยุทธศาสตร์ของประเทศมีความเข้มงวดมาก…ปรมาจารย์อสูรระดับ 9 ดาวทุกคนต่างมีหน้าที่รับผิดชอบ ไม่สามารถละทิ้งฐานที่มั่นของตนได้

การจะโยกย้ายปรมาจารย์อสูรระดับแม่ทัพใหญ่ มาช่วยเมืองหวงหยานที่แสนห่างไกลเช่นนี้ มีเพียงองค์หญิงซ่างกวนเฉียนเท่านั้นที่ทำได้

เซียวซิงหยูเดิน​มากระซิบข้างๆ ซ่างกวนเฉียน "องค์หญิง ท่านแม่ขององค์หญิงได้บอกไหมว่าท่านลู่หมิงเซียวจะมาถึงเมืองหวงหยานเมื่อใด?"

"พรุ่งนี้เช้า"

"เวลาใดหรือพ่ะย่ะค่ะ?"

"ราวๆหกโมงเช้า พอฟ้าสางก็จะมาถึง"

เซียวซิงหยูกัดริมฝีปาก สีหน้าเคร่งเครียดขึ้น​มาเล็กน้อย​

"หวังว่าก่อนฟ้าสาง จะไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นนะ"

…………………….