บทที่ 155: รถไฟที่เต็มไปด้วยคนรู้จัก

บทที่ 155: รถไฟที่เต็มไปด้วยคนรู้จัก

หลังจากขึ้นรถไฟ นักเรียนทุกคนก็ได้ยินเสียงประกาศทันที​

“นักเรียนชั้นปีที่ 1 ห้อง 3 ของวิทยาลัยชิงหลง โปรดมารวมตัวกันที่ตู้โดยสารหมายเลข 2”

เซียวซิงหยูเดินตามเพื่อนๆไปที่ตู้โดยสารหมายเลข 2, โดยมีอู๋เซิงโหย่วกับซ่งหู่เดินตามหลังเซียวซิงหยูมา

“ซิงหยู…ผ้าพันคอนี่สวยดีนะ แต่เหมือนผ้าพันคอผู้หญิงเลย”

“ซิงหยู​ นี่นายชอบเเต่งสวย​หรอเนี่ย?”

เซียวซิงหยูดีดหน้าผากซ่งหู่ทันที​

“เจ็บ~”

“เจ็บสิดี จะได้ไม่พูดจาเหลวไหลอีก!”

ผ้าพันคอที่เซียวซิงหยูพันอยู่ เป็นผืนที่มู่หรงซินซินให้เขามา

ถึงจะเป็นผ้าพันคอผู้หญิง แต่เซียวซิงหยูก็ชอบมันมาก

……

ในเวลาเดียวกัน

มู่หรงหยางซั่วและมู่หรงซินซินก็เดินเข้าห้องสอบอีกห้องหนึ่งเพื่อทำข้อสอบกลางภาค

ระบบการสอบของวิทยาลัยชิงหลงค่อนข้างพิเศษ ห้องเรียนแต่ละห้องมีห้องสอบและข้อสอบที่แตกต่างกัน

สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือเกณฑ์การให้คะแนน ซึ่งมีตั้งแต่ระดับ C ถึงระดับ​ S

“น้องสาว สอบเสร็จแล้วจะไปดูหนังกับเซียวซิงหยูใช่มั้ย?”

“อืม”

“จริงสิ พี่เตือนเอาไว้ก่อนนะ อย่าลืมเอาบัตรประชาชนไปด้วยล่ะ” มู่หรงหยางซั่วขยิบตา เป็นการบอกใบ้ที่ชัดเจนมาก

มู่หรงซินซินทำหน้างง “ดูหนังต้องใช้บัตรประชาชนด้วยเหรอ?”

มู่หรงหยางซั่วส่ายหน้า

“ไม่ๆๆ ดูหนังไม่ต้องใช้หรอก แต่หลังจากดูหนังแล้วอาจจะต้องใช้”

“ทำไม?”

“ก็เข้าโรงแรมต้องใช้บัตรประชาชนไง!”

“ดูหนังเสร็จแล้วทำไมต้องไปโรงแรมด้วย ฉันไม่มีบ้านรึไง?”

มู่หรงหยางซั่วเอามือกุมขมับ เเล้วถอนหายใจ “เฮ้อ น้องสาวผู้น่ารักไร้เดียงสาของพี่~”

…..

ณ ขณะนี้​ ขบวน​รถไฟ​หมายเลข ​13 แล่นไปตามรางรถไฟที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

เซียวซิงหยูและเพื่อนๆได้มาถึงตู้โดยสารหมายเลข 2 เรียบร้อย​แล้ว​

ตู้โดยสารหมายเลข 2 มีพื้นที่กว้างขวาง มันมีขนาดประมาณสามเท่าของตู้โดยสารทั่วไป เเละมีการตกแต่งเหมือนห้องประชุมขนาดใหญ่

“สวัสดีนักเรียนทุกคน ฉันฉินเยี่ยนหรัน หัวหน้าทีมคุ้มกันเสบียง”

ฉินเยี่ยนหรันสวมเสื้อรัดรูป​สีดำ ปล่อยผมยาวสลวย อวดรูปร่างสูงโปร่งสง่ากว่านักเรียนผู้ชายบางคน

บุคลิกของเธอตอนนี้เหมือนแม่ทัพหญิงในสมัยโบราณที่ดูสง่างามและน่าเกรงขาม

“เธอคนนี้คือลูกสาวของประธานกิลด์นภา​!”

“คุณหนูของกิลด์นภา บุคลิกแบบนี้ สมกับเป็นวีรสตรีจริงๆ!”

“เธออายุไม่ได้ห่างจากพวกเรามาก แต่ตอนนี้​ เธอเป็นถึงปรมาจารย์อสูรระดับ 5 ดาวแล้ว!”

นักเรียนต่างพากันซุบซิบ ในสายตาของพวกเขา ฉินเยี่ยนหรันไม่ใช่แค่หัวหน้า​ทีม…แต่ยังเป็นไอดอลของพวกเขา​อีกด้วย

ฉินเยี่ยนหรันมองไปรอบๆ ทันใดนั้น​สายตาของเธอก็มาหยุดอยู่ที่เซียวซิงหยู

พี่น้องต่างสายเลือด​ได้พบกันอีกครั้ง ฉินเยี่ยนหรันใช้สายตาแอบทักทายเซียวซิงหยูเเละเซียวซิงหยูก็ยิ้มตอบพี่สาวคนนี้

“นักเรียนทุกคน กิลด์นภาของเราจะเป็นกำลังหลักในการคุ้มกันเสบียง พวกเธอแค่ช่วยสนับสนุนก็พอแล้ว”

เมื่อฉินเยี่ยนหรันพูดจบ นักเรียนหลาย​คนต่างก็โล่งใจไปเปราะหนึ่ง​

มีกิลด์นภาอยู่ ความปลอดภัยของพวกเขาก็มีหลักประกันมากขึ้น​ไป​อีก​ขั้น​

จากนั้น ฉินเยี่ยนหรันก็เริ่มอธิบายโครงสร้างของรถไฟ

“ตู้โดยสารหมายเลข 2-5 เป็นส่วนหัวของรถไฟ ส่วนนี้มีโอกาสถูกอสูรระดับสูงโจมตีมากที่สุด”

“ตู้โดยสารหมายเลข 6-10 เป็นส่วนกลางของรถไฟ ในกรณีที่เกิดการต่อสู้ ส่วนนี้จะปลอดภัยที่สุด”

“ตู้โดยสารหมายเลข 11-15 เป็นส่วนท้ายของรถไฟ และเป็นส่วนที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยที่สุด…ตู้เหล่านี้​ไม่เพียงแต่จะต้องเผชิญกับการโจมตีของอสูรระดับสูงเท่านั้น แต่ยังมีโอกาสตกรางหรือหลุดออกจากขบวนได้”

ฉินเยี่ยนหรันอธิบายอย่างชัดเจน ว่ารถไฟแบ่งออกเป็นสามส่วน คือ ส่วนหัว ส่วนกลาง และส่วนท้าย

ส่วนท้ายอันตรายที่สุด

ส่วนหัวอันตรายรองลงมา

ส่วนกลางค่อนข้างปลอดภัยที่สุด

“นักเรียนทุกคน เลือกตู้โดยสารที่เหมาะสมกับตัวเองได้เลย”

หลังจากฉินเยี่ยนหรันพูดจบ นักเรียนทุกคนก็รีบจับกลุ่มคุยกัน

“ฉันไม่ค่อยมีความทะเยอทะยานอะไร ขอแค่สอบผ่านก็พอ ฉันเลือกส่วนกลาง”

“พ่อฉันสัญญาว่า ถ้าสอบกลางภาคครั้งนี้ได้คะแน​นระดับ​ A จะซื้ออสูรสายพลังจิตให้ฉัน”

“นายจะเลือกอะไรล่ะ?”

“ฉันจะสู้ตาย ฉันจะลองส่วนหัว!”

ห้านาทีผ่านไป ทุกคนก็ตัดสินใจได้แล้ว

มีนักเรียนครึ่งหนึ่งเลือกส่วนกลาง

คนเหล่านี้ไม่ได้หวังคะแนนสูง ขอแค่ปลอดภัยเเละสอบผ่านก็พอ

ส่วนนักเรียนที่เหลือ ส่วนใหญ่เลือกส่วนหัว

ส่วนหัวมีความอันตรายปานกลาง เเละมีโอกาสได้คะแน​นระดับ​ A

ส่วนนักเรียนที่เลือกส่วนท้าย มีเพียงสามคน

ฉินเยี่ยนหรันมองรายชื่อที่ส่งมา แล้วถามอีกครั้ง “เซียวซิงหยู อู๋เซิงโหย่ว และซ่งหู่ พวกเธอสามคนแน่ใจนะว่าจะประจำการที่ส่วนท้าย?”

“แน่ใจครับ” เซียวซิงหยูตอบอย่างหนักแน่น

อู๋เซิงโหย่วกับซ่งหู่มองหน้ากันด้วยความ​ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันตอบ

“แน่ใจครับ!”

“แน่ใจครับ​!”

“ฉันขอเตือนอีกครั้งนะ ว่าตู้โดยสารส่วนท้าย หรือก็คือส่วนท้ายของขบวน​รถไฟ​หมายเลข ​13…เป็นตู้โดยสารที่มีความอันตรายมากที่สุด” ฉินเยี่ยนหรันยิ้มเหี้ยม​

จริงๆแล้วก่อนขึ้นรถไฟ ทุกคนก็เห็นสภาพภายนอกของรถไฟแล้ว

ตู้โดยสารส่วนท้ายหลายตู้ได้รับความเสียหายหนักที่สุด เเถมยังมีรอยกรงเล็บของอสูรหลงเหลือมากที่สุดอีกด้วย​

จากจุดนี้ก็เห็นได้ชัดว่าฉินเยี่ยนหรันไม่ได้โกหก คนที่รับหน้าที่ปกป้องส่วนท้ายของรถไฟอาจต้องแลกด้วยชีวิต

“เอาล่ะ ถ้าแบ่งหน้าที่กันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ไปประจำตำแหน่งของตัวเองได้”

เซียวซิงหยูพาเพื่อนร่วมห้องทั้งสองคนไปที่ตู้โดยหมายเลข 15 ทันที​

ภายในตู้โดยสารหมายเลข 15 เต็มไปด้วยตู้คอนเทนเนอร์โลหะ ข้างในบรรจุยาบำรุงและยารักษาโรคที่มีมูลค่ามหาศาล

“ฮัดชิ้ว!” อู๋เซิงโหย่วเช็ดน้ำมูกหลังจากจามออกมาหนึ่งที

“ทำไมตู้โดยสารนี้ถึงหนาวขนาดนี้เนี่ย เหมือนห้องเย็นเลย!”

ซ่งหู่ห่อเสื้อแน่น ฟันกระทบกันกึกๆ

“เสบียงในตู้โดยสารนี้ต้องเก็บไว้ในอุณหภูมิต่ำ” เซียวซิงหยูอธิบาย

ส่วนอู๋เซิงโหย่วตอนนี้ขดตัวอยู่ที่มุมห้อง เเละทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

“พวกเราต้องอยู่ในตู้โดยสารนี้ตลอดทั้งวันทั้งคืน เเบบนี้พวกเราจะไม่แข็งตายก่อนที่อสูรจะบุกมาเหรอ?”

“พวกนายไม่แข็งตายหรอก”

“หัวหน้าฉิน?”

ทันใดนั้น​ ฉินเยี่ยนหรันและสมาชิกกิลด์นภาอีกหลายคนก็เดินเข้ามาในตู้โดยสาร

“เยี่ยมเลย มีเสื้อใหม่!”

“ซ่งหู่ เอาเสื้อตัวใหญ่ไป ฉันจะเอาตัวเล็ก”

ตอนนี้​ ฉินเยี่ยนหรันนำเสื้อคลุมสีเทามาให้สามตัว

“อุ่นมั้ย?”

“อุ่นครับหัวหน้าฉิน เสื้อนี่มีเครื่องทำความร้อนในตัวหรือเปล่าเนี่ย!”

ฉินเยี่ยนหรันยิ้มเเล้วอธิบาย​ให้พวกเขา​ฟัง “นี่คือชุดป้องกันความหนาว เเบบพิเศษ…มันเป็นเทคโนโลยีเฉพาะ​ของกิลด์นภาเราเอง”

เซียวซิงหยูใช้ดวงตาเทพ​อสูร​มองทะลุชั้นวัสดุของเสื้อผ้าได้ในพริบตา

“วัสดุชั้นในของเสื้อผ้านี้ ทำมาจากหนังของหมีเพลิงคิงคองนี่เอง ถึงว่าทำไมถึงได้อุ่นขนาดนี้”

ฉินเยี่ยนหรันโอบไหล่เซียวซิงหยูเเล้วเอ่ย​ถาม​ “น้องเซียว เคยไปเมืองหวงหยานรึยัง?”

“ยังไม่เคยครับ”

“ดีเลย พี่จะพาไปเปิดหูเปิดตา เหล้าแมงป่อง​ของเมืองหวงหยานอร่อยมากเลนนะ…เดี๋ยวเราไปดื่มกันให้เมาไปเลย!”

“พี่เยี่ยนหรัน ผมไม่ได้มาเที่ยวนะครับ ผมมาสอบ” เซียวซิงหยูพูดอย่างเหนื่อยใจ

ณ ขณะนั้นเอง สมาชิกกิลด์นภาคนอื่นๆต่างก็เข้ามาหาเซียว​ซิง​หยู​

“เซียวซิงหยู ถึงปลายทางแล้วต้องไปดื่มกับพวกเราด้วยนะ”

“ใช่ๆ นายคือบุคคลสำคัญของกิลด์นภาเรา พวกเราต้องเลี้ยงต้อนรับนายให้ดี”

“เมืองหวงหยานมีของอร่อยๆกับสถาน​ที่สนุกๆเยอะแยะ กิลด์ออกค่าใช้จ่ายให้หมดเลย…เราไปใช้กันให้เต็มที่เลยนะ!”

นอกจากจะเป็นนักเรียนของวิทยาลัยชิงหลงแล้ว เซียวซิงหยูยังมีสถานะ​เป็นเเพทย์​พิเศษของกิลด์นภาอีกด้วย

เห็นเซียวซิงหยูพูดคุยสนุกสนานกับผู้บริหารระดับสูงของกิลด์นภา อู๋เซิงโหย่วกับซ่งหู่ก็ได้แต่ถอนหายใจ

“ซ่งหู่ นี่พวกเรามาสอบจริงๆรึเปล่าเนี่ย?”

“พวกเรามาสอบจริงๆ แต่ซิงหยู​เหมือนมาเที่ยวพักผ่อนกับกิลด์มากกว่า…”

………………..