บทที่ 51 : การประเมินปรมาจารย์​อสูร​ระดับสองดาว(ความ​ยากระดับนรก)​

บทที่ 51 : การประเมินปรมาจารย์​อสูร​ระดับสองดาว(ความ​ยากระดับนรก)​

เช้าวันรุ่งขึ้น

ณ วิทยาลัย​ชิงหลง

ตอนนี้นักเรียนชั้นปีที่ 1 ห้อง 3 กำลังเรียนคาบว่าง

อู๋เซิงโหย่วกำลังอ่านหนังสือ “การพัฒนาตนเองของปรมาจารย์อสูร” ด้วยความง่วงงุน จนน้ำลายไหลเปียกหนังสือ

ซ่งหู่กำลังส่งสายตาและกระดาษโน้ตให้กับเพื่อนนักเรียนหญิงที่โต๊ะข้างๆ

สาเหตุที่วินัยในห้องเรียนย่ำแย่ขนาดนี้ เป็นเพราะอาจารย์ประจำชั้น เฉินฉีเหนียนไม่อยู่

……

ณ เวลานี้ ในห้องพักครู

เฉินฉีเหนียนกำลังจิบชาเก๋ากี้เบาๆ

ส่วนเซียวซิงหยูยืนอยู่ตรงหน้าเขา

หลังจากดื่มชาเก๋ากี้เสร็จ เฉินฉีเหนียนก็วางแก้วชาลง เเล้วมองดูนักเรียนที่เก่งที่สุดของห้อง 3

“เซียวซิงหยู เธอแน่ใจนะว่าวันนี้จะเข้ารับการทดสอบปรมาจารย์อสูรระดับสองดาว?”

เซียวซิงหยูพยักหน้าอย่างจริงจัง

“ครับอาจารย์, ตอนนี้​ใกล้ถึงการแข่งขันซูเปอร์โนวาแล้ว ถ้าผ่านการทดสอบระดับสองดาวเร็วๆ ก็จะสามารถ​สมัครล่วงหน้าได้ครับ”

การเข้าร่วมการแข่งขันซูเปอร์โนวามีเงื่อนไข 3 ข้อ

หนึ่ง คือได้รับการแนะนำจากอธิการบดี​

สอง คือผ่านการทดสอบปรมาจารย์อสูรระดับสองดาว

สาม คือทำพันธสัญญากับอสูรตั้งแต่สองตัวขึ้นไป

ตอนนี้เซียวซิงหยูมีคุณสมบัติครบตามข้อหนึ่งและข้อสามแล้ว เหลือแค่ข้อสอง

“ถ้าเธอตัดสินใจแล้ว ฉันจะแจ้งอธิการบดี​ให้จัดการทดสอบให้นายตอนบ่ายสามของวันนี้”

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, เซียวซิงหยูก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้

“อาจารย์ครับ ตอนนี้นักเรียนใหม่มีใครผ่านการทดสอบระดับสองดาวแล้วบ้างครับ?”

“พี่น้องตระกูลมู่หรง ผ่านการทดสอบเมื่อสามวันที่แล้ว”

การแข่งขันซูเปอร์โนวาเป็นการแข่งขันระหว่างสี่วิทยาลัย​, แต่ละวิทยาลัย​สามารถส่งนักเรียนใหม่เข้าร่วมได้เพียงสามคนเท่านั้น

ดูเหมือนว่ามู่หรงซินซินและมู่หรงหยางซั่วจะได้โควต้าสองที่นั่งไปแล้ว…ส่วนโควต้าสุดท้ายที่เหลืออยู่ เห็นได้ชัดว่าถูกเก็บไว้สำหรับเซียวซิงหยู

“เซียวซิงหยู ทุกอย่างพร้อมแล้ว ขาดแค่เธอเท่านั้น, เพียงแค่เธอผ่านการทดสอบปรมาจารย์อสูรระดับสองดาว ก็ถือว่าได้สมัครเข้าแข่งขันซูเปอร์โนวาโดยอัตโนมัติแล้ว”

“อาจารย์วางใจได้ ผมจะไม่ทำให้ผิดหวังครับ” เซียวซิงหยูตอบอย่างสุภาพ

“อ้อ ใช่ อธิการบดี​บอกว่า ถ้าเธอสามารถเอาชนะผู้เข้าแข่งขันจากวิทยาลัย​ไป๋หู่ได้ในการแข่งขันครั้งนี้ได้…ท่านจะให้รางวัลใหญ่นายด้วย!”

เมื่อ​ได้ยิน​สิ่ง​นี้, เซียวซิงหยูก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นทันที​

ซูหรูหยานเป็นอธิการบดี​ของวิทยาลัย​ชิงหลง เธอเป็นคนมีฐานะสูงมาก…รางวัลที่เธอจะมอบให้คงไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน​

“ขออนุญาตถามนะครับ ทำไมอธิการบดี​ถึงอยากให้ผมเอาชนะผู้เข้าแข่งขันจากวิทยาลัย​ไป๋หู่ล่ะ?”

“เด็กโง่ เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? การแข่งขันซูเปอร์โนวาปีที่แล้ว ใครกันที่เอาชนะเย่ชวงหนิงได้?”

เซียวซิงหยูตบมือฉาดเข้าใจทันที

“อาจารย์ ผมเข้าใจแล้ว!”

ในการแข่งขันซูเปอร์โนวาปีที่แล้ว เย่ชวงหนิงเป็นตัวแทนของวิทยาลัย​ชิงหลงและได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1…ส่วนผู้ชนะเลิศคือ หลี่มู่เฉิง จากวิทยาลัย​ไป๋หู่

“อธิการบดี​ซูของเราน่ะ เป็นคนชอบเอาชนะ​”

“ตราบใดที่นายเอาชนะผู้เข้าแข่งขันจากวิทยาลัย​ไป๋หู่ได้ ต่อให้ไม่ได้แชมป์ ท่านอธิการบดี​ก็จะพอใจและให้รางวัลนายอย่างงาม”

เฉินฉีเหนียนพูดพลางลดเสียงลงอย่างลับๆล่อๆ

หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครได้ยิน เฉินฉีเหนียนก็โน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเซียวซิงหยู

“ฉันจะบอกความลับให้นายรู้อย่างหนึ่งนะ, อธิการบดี​จูชิงหยูของวิทยาลัย​ไป๋หู่เป็นศัตรูกับอธิการบดี​ซูของเรามานาน…ทั้งสองคนไม่ชอบหน้ากันอย่างแรง!”

“ดูเหมือนว่าการแข่งขันซูเปอร์โนวาครั้งนี้ จะไม่ใช่การแข่งขันที่เน้นมิตรภาพ แต่เป็นการแข่งขันเพื่อล้างแค้นซะแล้ว~” เซียวซิงหยูถอนหายใจด้วยความขมขื่น

…..

บ่ายสองโมงห้าสิบนาที

เฮลิคอปเตอร์บินผ่านเมืองหลงอิ๋นและลงจอดที่ปากหุบเขาแห่งหนึ่งในเขตชานเมือง

เมื่อประตูเปิดออก เซียวซิงหยูก็เดินออกมาในชุดเครื่องแบบสำหรับการทดสอบปรมาจารย์อสูร

เนื่องจากเมื่อคืนฝนตกหนัก มันจึงทำให้พื้นในหุบเขาเต็มไปด้วยโคลน เเละต้นไม้ที่ขึ้นจนรกทึบ, ต้นไม้บางต้นสูงจนยอดแทบจะแตะก้อนเมฆ

ทันใดนั้นเอง เสียงของซูหรูหยานก็ดังขึ้นในหูฟังของเซียวซิงหยู

“นักเรียนเซียวซิงหยู เธอได้มาถึงทางเข้าหุบเขาหมอกโลหิตแล้ว”

“การทดสอบปรมาจารย์อสูรระดับสองดาวกำลังจะเริ่มขึ้น โปรดเตรียมตัวให้พร้อม”

หุบเขาหมอกโลหิต เป็นหุบเขาที่ใหญ่ที่สุดและรกร้างมากที่สุดในเขตชานเมืองของเมืองหลงอิ๋น

หุบเขาแห่งนี้คือสถานที่ทดสอบปรมาจารย์อสูรระดับสองดาว

เมื่อครู่ตอนที่นั่งเฮลิคอปเตอร์มา เซียวซิงหยูได้มองเห็นรูปร่างของหุบเขาหมอกโลหิตจากมุมสูง, เมื่อมองจากด้านบน หุบเขานี้มีรูปร่างเหมือนโลงศพที่แคบและยาว

ระยะทางจากทางเข้าถึงทางออกประมาณ 5 กิโลเมตร

เนื้อหาของการทดสอบฟังดูง่ายมาก…ผู้เข้าสอบเพียงแค่ต้องเดินทางจากด้านหนึ่งของหุบเขา (ทางเข้า) ไปยังอีกด้านหนึ่ง (ทางออก) ก็ถือว่าผ่านการทดสอบเเล้ว

อย่างไรก็ตาม การทดสอบนี้ฟังดูง่าย แต่จริงๆแล้วซับซ้อนกว่านั้นมาก

ภายในหุบเขาหมอกโลหิต มีแมงมุมปีศาจโลหิตอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก, เเละแมงมุมปีศาจโลหิตเป็นอสูรร้ายระดับเติบโต​

มีแมงมุมปีศาจโลหิตบางตัวที่มีพลังต่อสู้สูงกว่าปกติถึงสองเท่า และมีระดับสูงถึงระดับเติบโต​ขั้นที่​ 3….ต้องรู้ว่าอสูร​ระดับ​เติบโต​ขั้นที่​ 3 นั้นใกล้จะก้าวเข้าสู่ระดับสมบูรณ์แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น แมงมุมปีศาจโลหิตยังมีสัญชาตญาณการปกป้องอาณาเขตที่แข็งแกร่งมาก

หากมีมนุษย์บุกรุกเข้ามาในอาณาเขต​ พวกมันจะรวมตัวกันรุมโจมตีทันที​

ผู้เข้าสอบที่ต้องการผ่านหุบเขา, ถึงไม่ตายก็ต้องเจ็บหนัก

….

ณ ขณะนี้​เซียวซิงหยูกำลังวอร์มร่างกายง่ายๆ ซึ่งก็คือการออกกำลังกายตามแบบนักเรียนมัธยมปลายทั่วๆไป

“ฮู่~ ผมพร้อมแล้ว”

หลังจากหายใจเข้าลึกๆ เซียวซิงหยูก็มายืนที่จุดเริ่มต้น เตรียมพร้อมที่จะออกตัว

ทันใดนั้น, เสียงของเฉินฉีเหนียนก็ดังมาจากหูฟังบลูทูธ

“เซียวซิงหยู ในหุบเขาหมอกโลหิตมีอสูรร้ายอยู่เยอะมาก”

“ถ้าเจอสถานการณ์ที่รับมือไม่ได้ ก็อย่าฝืนนะ…เธอสามารถ​ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือได้ตลอดเวลา​”

ณ เวลานี้​ เซียวซิงหยูมีปืนสัญญาณฉุกเฉิน​ติดอยู่ที่เอว

เเละนี่เป็นมาตรการป้องกันที่วิทยาลัย​ชิงหลงจัดเตรียมไว้ให้ผู้เข้าสอบ

การทดสอบระดับสองดาวนั้นไม่ได้ยากเกินไป แต่สำหรับนักเรียนใหม่ที่ยังอ่อนประสบการณ์ มันก็อาจจะ​เกิดอุบัติเหตุใดๆก็​ได้

ดังนั้น, หากผู้เข้าสอบพบเจออันตรายที่ไม่สามารถรับมือได้ พวกเขา​ก็สามารถยิงพลุสัญญาณขึ้นไปบนฟ้าเพื่อขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ได้

แน่นอนว่า หากเลือกขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่…ก็จะถือว่าสอบตกทันที​

“อาจารย์ ผมเข้าใจแล้วครับ”

หลังจากอธิบายข้อควรระวังในการทดสอบเสร็จแล้ว เฉินฉีเหนียนก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก

“เริ่มการทดสอบปรมาจารย์อสูรระดับสองดาว!”

ประตูขนาดใหญ่ด้านหลังเซียวซิงหยูปิดลงอย่างช้าๆ

หุบเขานี้เป็นเส้นทางตรง ไม่มีทางวกวน, เพียงแค่เดินผ่านหุบเขาไปยังประตูอีกฝั่ง ก็จะได้รับใบรับรองปรมาจารย์อสูรระดับสองดาว

นอกจากนี้, ยังมีโดรนหลายลำบินวนอยู่เหนือหุบเขา เพื่อบันทึกภาพจากหลายมุม

…..

ณ ห้องประชุมของวิทยาลัย​ชิงหลง

ซูหรูหยาน หลินชาง เฉินฉีเหนียน และคนอื่นๆกำลังดูภาพจากจอโปรเจคเตอร์

ภาพบนโปรเจคเตอร์เป็นภาพที่ถ่ายโดยโดรน

ครูใหญ่หลินชาง จ้องมองหน้าจออย่างตั้งใจ

“ท่านอธิการบดี​ เซียวซิงหยูเข้าไปในหุบเขาหมอกโลหิตแล้วครับ”

“ต่อไป เขาจะต้องผ่านจุดอันตรายจุดแรก…นั่นคือบึงน้ำแดง”

“เมื่อวานฝนเพิ่งตก บริเวณบึงน้ำแดงน่าจะมีจระเข้ปากเหล็กโผล่ขึ้นมาเยอะกว่าปกติ​มาก” เฉินฉีเหนียนขมวดคิ้วด้วยความกังวล

จระเข้ปากเหล็กเป็นอสูรร้ายที่อาศัยอยู่ในบึงน้ำแดง ส่วนใหญ่มีระดับอยู่ที่ระดับเริ่มต้นขั้นที่​ 3

ส่วนแมงมุมปีศาจโลหิตระดับเติบโตนั้นจะอยู่ที่ถ้ำปีศาจด้านหลังบึงน้ำแดง

ผู้เข้าทดสอบที่ต้องการผ่านหุบเขาทั้งหมด ต้องต่อสู้กับจระเข้ปากเหล็กก่อน จากนั้นก็ต้องหนีจากฝูงแมงมุมปีศาจโลหิตให้ได้

ทันใดนั้น, เจ้าหน้าที่วิเคราะห์ข้อมูลคนหนึ่งก็เดินมาหาซูหรูหยาน

“ท่านอธิการบดี​ จากข้อมูลที่ได้รับ… เนื่องจากเมื่อคืนฝนตก จำนวนจระเข้ปากเหล็กในบริเวณบึงน้ำแดงได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากเดิม”

“และจากการตรวจสอบล่าสุด, ในถ้ำปีศาจ มีแมงมุมปีศาจโลหิตตัวหนึ่งที่วิวัฒนาการเป็นอสูรร้ายระดับสมบูรณ์แล้ว เเละมันคือแมงมุมตาปีศาจใต้พิภพ!”

“ท่านอธิการบดี​ เนื่องจากเมื่อคืนฝนตก ความยากของการทดสอบเพิ่มขึ้นมาก…ถ้าให้พูดตามตรง ความยากระดับนี้เทียบเท่ากับมาตรฐานการทดสอบระดับสามดาวแล้ว” เฉินฉีเหนียนเอ่ยเพราะเป็นห่วงเซียวซิงหยูมาก

“ผมขอเสนอให้เซียวซิงหยูหยุดการทดสอบ และทำการทดสอบใหม่ในวันอื่นครับ”

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, ซูหรูหยานก็ยกยิ้มเล็กน้อย

เธอประสานมือทั้งสิบ เเล้วมองไปที่หน้าจออย่างตั้งใจ โดยจับจ้องไปที่ด้านหลังของเซียวซิงหยู

“หึๆ….ฉันอยากรู้จริงๆว่าขีดจำกัดของเด็กคนนี้อยู่ตรงไหน”

“ท่านอธิการบดี​ ท่านหมายความว่า…”

“ดำเนินการทดสอบต่อไป!”

……………