บทที่ 44 : มังกร​เเห่งความ​โกลาหล, การแข่งขันซูเปอร์โนวา

บทที่ 44 : มังกร​เเห่งความ​โกลาหล, การแข่งขันซูเปอร์โนวา

"มาสเตอร์​ มาสเตอร์​ อย่าเพิ่งหลับสิ~"

"มาสเตอร์​ ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ!"

เซียวซิงหยูปิดตาลง ฟุบลงไปในอ้อมอกของเดลลู

ไม่รู้ว่าเซียวซิงหยูตั้งใจหรือเปล่า แต่หัวของเขาไปซุกอยู่ตรงหน้าอกของเดลลูพอดี

เดลลูมองเซียวซิงหยูที่หลับใหลอยู่ในอ้อมกอดของเธอด้วยความจนใจ

"เด็กหนุ่มนี่มันดีจริงๆ หลับได้ทุกที่ทุกเวลา"

"เจ้าหลับสบายไปแล้ว แต่ทิ้งเรื่องวุ่นวายไว้ให้ข้าจัดการเนี่ยนะ..."

ยอดเขาทั้งลูกถูกเพลิงจิ้งจอกสีม่วงเเผดเผา เเละเนื่องจากการต่อสู้ที่ดุเดือด ความสูงของภูเขาจึงลดลงไปครึ่งหนึ่ง

เซียวซิงหยูได้รับผลข้างเคียงอย่างหนักจากการกินยาเม็ดวิญญาณ​มังกร, เขาเหงื่อออกท่วมตัวและหมดสติไป

เดลลูทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้​เธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี

เเต่ทันใดนั้น เดลลูก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง

"อะไรกัน…พลังที่น่ากลัวนี้!"

เดลลูเป็นถึงสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ แต่เพียงแค่หันหลังกลับไป เธอก็ถูกมือบางรัดคอโดยไม่​สามารถ​ต่อต้าน​ใดๆได้!

ปังงงง!!!

เดลลูถูกกระแทกเข้ากับต้นไม้

หลังจากที่หายมึนงง เดลลูก็มองเห็นเจ้าของมือ…เเละนั่นคือหญิงสาวผมเงินคนหนึ่ง

เเน่​นอน​ว่าเดลลูรู้จักผู้หญิงคนนี้ เเละเธอคือเซียวรั่วเสวี่ย พี่สาวของเซียวซิงหยู

"จิ้งจอกน้อย เจ้าเป็นถึงอสูรระดับจักรพรรดิ…ไม่ควรมาทำพันธสัญญา​เลือด​กับน้องชายข้าเลย"

"พลังมังกร?!"

หัวใจของเดลลูเต้นแรง เธอสัมผัสได้ถึงพลังมังกรอันมหาศาลในตัวเซียวรั่วเสวี่ย!

"พลังมังกรในตัวเจ้า...เจ้าเป็นใครกันแน่..."

"ชู่ว~"

เซียวรั่วเสวี่ยปล่อยมือจากคอของเดลลู เเละทำท่าทางบอกให้เดลลูเงียบเสียง

เดลลูไม่กล้าขัดคำสั่ง​เซียวรั่วเสวี่ย ตอนนี้​เธอกลัวอีกฝ่ายจนตัวสั่น

"เรื่องตัวตนของข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้…จำไว้เเค่ตอนนี้ข้าคือพี่สาวของเซียวซิงหยู"

เดลลูมั่นใจได้อย่างหนึ่งว่า หญิงสาวผมเงินคนนี้มาจากเผ่ามังกรสายเลือด​บริสุทธิ์​ และมีระดับที่สูงมาก!

จากนั้น​ เซียวรั่วเสวี่ยก็หันไปมองเซียวซิงหยูที่หมดสติอยู่​ เธอส่งพลังมังกรเข้าไปในร่างของเซียวซิงหยูเพื่อตรวจสอบ​อาการ​ของเขา

"เขาเป็นยังไงบ้าง?" เดลลูถามด้วยความเป็นห่วง

"ดูเหมือนว่าเขาจะกินยายที่สามารถ​เพิ่มพลังวิญญาณชั่วคราวเข้าไป แล้วโดนผลข้างเคียงเล่นงานน่ะ"

"แต่อย่าห่วงไปเลย เขาไม่เป็นอะไรมากหรอก พักสักสามวันก็หายแล้ว"

"อย่างนั้นก็ดีแล้ว~" เดลลูถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากทำพันธสัญญาเลือด​ เดลลูและเซียวซิงหยูจึงกลายเป็นเหมือนแมลงที่อยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน

ถ้าเซียวซิงหยูตาย เดลลูก็จะสลายกลายเป็นผงธุลีไปด้วย

ความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์อสูรกับปรมาจารย์อสูรคืออยู่ร่วมกันและพินาศร่วมกัน

เซียวรั่วเสวี่ยลุกขึ้นเดินไปที่ริมหน้าผา ดวงตาที่เคยใสกระจ่างกลายเป็นรูม่านตาแนวตั้ง เเละรูม่านตาแนวตั้งเป็นสัญลักษณ์ของเผ่ามังกรสายเลือด​บริสุทธิ์​

เซียวรั่วเสวี่ยขยับริมฝีปากเล็กน้อย ราวกับกำลังร้องเพลง ทันใดนั้น​พลังมังกรที่มองไม่เห็นก็ลอยไปตามคลื่นเสียงเเละปกคลุมไปทั่วทั้งภูเขา

ไม่นานนัก

เพลิงจิ้งจอกสีม่วงบนภูเขาก็ดับลง ยอดเขาที่พังทลายก็กลับคืนสู่สภาพเดิม

ต้นไม้ที่หักโค่น ดอกไม้ที่เหี่ยวเฉา พื้นดินที่ไหม้เกรียม…ร่องรอยการต่อสู้ทั้งหมดหายไปอย่างไร้ร่องรอยราวเวทย์​มนต์​

ในสายตาของเดลลู ภูเขากลับคืนสู่ความสงบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"นี่มัน…เสียงกระซิบของมังกร!"

เสียงกระซิบของมังกรเป็นทักษะเฉพาะของมังกรสายเลือด​บริสุทธิ์​

"ร่องรอยการต่อสู้ทั้งหมด รวมถึงศพของหวังตงเซิง แม้กระทั่งกลิ่นตัวเฉพาะของเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง ข้าได้ลบมันไปหมดแล้ว"

"นอกจากเจ้า ข้า และเซียวซิงหยู…จะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนี้"

เดลลูพยักหน้ารับอย่างยินดี​

โชคดีที่มีเสียงกระซิบของมังกร, เซียวซิงหยูและเดลลูจึงไม่ต้องลำบากเก็บหลักฐาน​

ข่าวในวันพรุ่งนี้จะมีแต่ "รองอธิการบดีวิทยาลัยชิงหลงหายตัวไปอย่างลึกลับ" ซึ่งมันจะไม่เกี่ยวข้องกับเซียวซิงหยูแม้แต่น้อย

เเต่ทันใดนั้นเอง เดลลูก็สังเกตเห็นเกล็ดมังกรสีขาวทองจางๆบนหน้าผากของเซียวรั่วเสวี่ย!

"เท่าที่ข้ารู้ ในเผ่ามังกรสายเลือด​บริสุทธิ์​…มีมังกรเพียงตัวเดียวที่มีเกล็ดสีขาวทอง"

"ความโกลาหล..."

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ สีหน้าของเซียวรั่วเสวี่ยก็ดูเย็นชาขึ้นทันที​

เดลลูเห็นสายตาของเซียวรั่วเสวี่ยก็รู้ว่าไม่ควรพูดต่อ เธอจึงปิดปากเงียบ เเล้วไม่กล้าเอ่ยชื่อของมังกรตัวนั้นออกมาอีก

"จิ้งจอกน้อย เจ้าคืออาชญากรที่ทางการต้องการตัวมากที่สุดในประเทศ"

"ข้าไม่สนใจอดีตของเจ้า แต่ในเมื่อเจ้าทำพันธสัญญาเลือด​กับน้องชายข้าแล้ว…ต่อไปจะทำอะไรก็คิดให้​รอบคอบ​"

"เเล้วจงดูแลน้องชายข้าให้ดี ต่อไปข้าจะไม่ทำอะไรเจ้า"

"แต่ถ้าเจ้าคิดคดทรยศหรือทำร้ายน้องชายข้า ข้าจะตัดหางทั้งเก้าของเจ้าออกเเล้วเอาไปย่างกิน!"

"ข้าเข้าใจแล้วค่ะ" เดลลูพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

"จริงสิ น้องชายข้ายังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของข้า...พอเขาตื่นขึ้นมา เจ้าอย่าพูดอะไรพล่อยๆ ล่ะ" เซียวรั่วเสวี่ยย้ำเตือนอีกครั้ง

"วางใจเถอะ ข้าเก็บความ​ลับเก่งมาก"

"งั้นเหรอ? พวกจิ้งจอกเก้าหางไม่ใช่เก่งเรื่องโกหกหลอกลวงหรอกเหรอ?"

"คุณเซียว นั่นมันที่ผู้คนชอบลือกันเองต่างหาก…จริงๆแล้วพวกเราเผ่าจิ้งจอกเก้าหางซื่อสัตย์มากนะ~"

ต่อหน้าเซียวรั่วเสวี่ย เดลลูเปลี่ยนจากราชินีผู้สง่างามกลายเป็นสัตว์เลี้ยงแสนเชื่องทันที​

เเละนี่คือการกดขี่ทางสายเลือดโดยสมบูรณ์​!

เมื่อสายเลือดแตกต่างกันมาก สัตว์ร้ายก็จะกลายเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารักทันที​

……

หลังจาก​นั้น​สามวัน

"โอ๊ย เจ็บ~"

ทันทีที่เซียวซิงหยูรู้สึกตัว ความเจ็บปวดก็แล่นไปทั่วร่างของเขาทันที​

ทันใดนั้น​เซียวซิงหยู ก็มองเห็นปฏิทินบนผนัง

"บ้าไปแล้ว นี่เราหลับไปตั้งสามวันเลยเหรอ?"

นับตั้งแต่เซียวซิงหยูหมดสติไปในอ้อมอกของเดลลู เวลาก็ผ่านไปสามวันเต็มเเล้ว

ช่วงสามวันที่ผ่านมา เซียวซิงหยูจึงพลาดโอกาสในการแข่งขันชิงแชมป์…เเละการจัดอันดับการแข่งขันนักเรียนใหม่ได้ประกาศออกมาแล้ว

เนื่องจากเซียวซิงหยูไม่เข้าร่วมการแข่งขันจึงถือว่าเขาสละสิทธิ์ ดังนั้นอันดับของเขาจึงอยู่ที่ 8

อันดับ 1 คือมู่หรงซินซิน อันดับ 2 คือมู่หรงหยางซั่ว…พี่น้องคู่นี้มีพรสวรรค์ไม่แพ้เซียวซิงหยู, พวกเขาคือความหวังของวิทยาลัยชิงหลงในอนาคต

เซียวซิงหยูเปิดโทรศัพท์มือถือ เเละทันใดนั้น​เขาก็เห็นชื่อที่คุ้นเคยติดอันดับข่าวร้อน

[เมื่อเร็วๆนี้ รองอธิการบดีวิทยาลัยชิงหลงหายตัวไปอย่างลึกลับ…]

ไม่มีใครรู้ว่าหวังตงเซิง ปรมาจารย์อสูรระดับหกดาวถูกฆ่าโดยปรมาจารย์อสูรระดับหนึ่งดาวไปเรียบร้อย​แล้ว​

เนื่องจากเซียวรั่วเสวี่ยจัดการสถานที่เกิดเหตุอย่างสะอาดหมดจด ไม่มีร่องรอยใดๆเหลืออยู่ ดังนั้นมันจึงไม่มีใครสงสัยเซียวซิงหยูเลย

"ทำไมเราถึงมาอยู่โรงพยาบาล?"

"เดลลูน่าจะพาเรามาที่นี่..."

"แล้วพี่สาวล่ะ?!" (ห่วงผิดคนละเฮ้ย(-_-)​)​

เซียวซิงหยูมีสีหน้าร้อนรน เเต่ทันใดนั้น​มันก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู

เป็นเซียวรั่วเสวี่ยที่เดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย

"เซียวหยู ฟื้นแล้วหรอ!"

"พี่สาว!"

เซียวซิงหยูไม่สนใจความเจ็บปวด เขาดีดตัวลงจากเตียงแล้วกอดเซียวรั่วเสวี่ยแน่น

"พี่สาว! พี่ไม่เป็นไรใช่​ใหม!"

เซียวรั่วเสวี่ยลูบหัวเซียวซิงหยูด้วยความเอ็นดู

"น้องชายตัวน้อย พี่ไม่เป็นอะไรหรอก"

"คืนนั้น…มันเกิดอะ​ไร​ขึ้น​" เซียวซิงหยูถามอย่างระมัดระวัง

"บนยอดเขา พอพี่ฟื้นขึ้นมาก็เห็นนายนอนหมดสติอยู่ข้างๆ, ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นนายเหงื่อออกท่วมตัว พี่ก็รีบพานายลงจากเขามาโรงพยาบาลทันที"

"คุณหมอบอกว่านายพักผ่อนไม่เพียงพอ ทำให้คงจะหมดสติไปประมาณ​สามวัน"

"ดูเหมือนคุณหมอจะพูดถูกเป๊ะๆเลย นายฟื้นขึ้นมาพอดีในสามวัน"

เซียวซิงหยูไม่เคยสงสัยพี่สาวของเขา เเละเขาก็คิดหาเหตุ​ผลในใจ

"เดลลูทำได้ดีมากที่ไม่ได้เปิดเผยตัวตน แถมยังทำความสะอาดสถานที่เกิดเหตุได้อย่างยอดเยี่ยม​จนพี่สาวไม่สงสัยอะไรเลย"

"ต้องหาโอกาสให้รางวัลเธอซะแล้ว!"

……

"เซียวหยู วันนี้​อยากกินอะไร?"

"ไก่ผัดซอสแดงกับซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานครับ"

"โอเค เดี๋ยวพี่กลับบ้านไปทำอาหารแล้วเอามาให้"

หลังจากที่เซียวรั่วเสวี่ยออกไป เซียวซิงหยูก็พึมพำ​อยู่คนเดียวในห้อง

"ผลข้างเคียงของยาเม็ดวิญญาณ​มังกรมันรุนแรงจริงๆ ผ่านมาสามวันแล้วยังปวดตัวอยู่​เลย”

"ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ห้ามกินยาแบบนี้มั่วๆเด็ดขาด!"

ผลข้างเคียงของยาเม็ดวิญญาณ​มังกรทำให้เซียวซิงหยูทรมานมาก

แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับปรมาจารย์อสูรระดับสูงอย่างหวังตงเซิง มันก็มีเพียงยาเม็ดวิญญาณ​มังกรเท่านั้นที่สามารถพลิกสถานการณ์และจัดการศัตรูได้!

ลูกศร​ดวงตา​ปีศาจ​กระหาย​เลือด​คือหนึ่งในทักษะไม้ตายของจิ้งจอกเก้าหาง…เพียงแค่ท่าเดียวก็สามารถจัดการราชาหมีภูเขาได้

"เดลลู + ยาเม็ดวิญญาณ​มังกร คือไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเราตอนนี้"

"แต่ราคาที่ต้องจ่ายมันสูงเกินไป ทุกครั้งที่ใช้ต้องหมดสติไปถึงสามวัน แถมยังปวดไปทั้งตัว…ดูเหมือนว่าฉันต้องรีบเพิ่มระดับและพลังวิญญาณโดยเร็วที่สุดเเล้ว!"

ทันใดนั้น​เอง มันก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

เซียวซิงหยูคิดว่าพี่สาวเอามื้ออร่อยๆ กลับมาให้แล้ว แต่คนที่เปิดประตูเข้ามากลับเป็น​ซูหรูหยาน

"ท่านอธิการบดี? ลมอะไรหอบท่านมาที่นี่ครับ!"

การมาเยี่ยมของซูหรูหยานเป็นเรื่องที่เซียวซิงหยูไม่ได้คาดคิดเอาไว้​

"นายหลับไปตั้งสามวัน ได้ยินว่านายเพิ่งฟื้น ฉันเลยแวะมาเยี่ยม"

ซูหรูหยานถืออาหารบำรุงและตะกร้าผลไม้มาด้วย

จากนั้น ซูหรูหยานก็นั่งลงข้างเตียง หยิบมีดปอกผลไม้แล้วปอกแอปเปิ้ลให้เซียวซิงหยู

"กินนี่สิ"ิ

"ขอบคุณครับ ท่านอธิการบดี!"

ในวิทยาลัยชิงหลง มีแค่เซียวซิงหยูเท่านั้นที่ได้รับเกียรติให้ท่านอธิการบดีสาวสวยปอกผลไม้ให้กิน

"นายหลับไปสามวันจนพลาดโอกาสในการแข่งขันชิงแชมป์…เสียดายมั้ย?"

"ไม่เท่าไหร่หรอกครับ"

เซียวซิงหยูไม่ได้เสียใจอะไรเลย, หลังจากฆ่าราชา​หมีภูเขา เขาก็ได้เเกนอสูร​มาเเล้ว

เเละนั่นคือเเกนอสูร​ธาตุดินระดับราชา​ ซึ่งมันขายได้ราคาดีมากในตลาด มีมูลค่ามากกว่ารางวัลชนะเลิศเสียอีก

หลังจาก​นั้น ซูหรูหยานก็พูดต่อ

"การแข่งขันจัดอันดับนักเรียนใหม่ เป็นแค่การแข่งขันภายในวิทยาลัย…ชนะหรือไม่ชนะก็ไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก"

"แต่ในการแข่งขันซูเปอร์โนวาเดือนหน้า ฉันหวังว่านายจะทำผลงานได้ดี เพื่อชื่อเสียงของวิทยาลัยชิงหลงของเรา"

การแข่งขันซูเปอร์โนวา เป็นการแข่งขันขนาดใหญ่ที่จัดขึ้นโดยวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรทั้งสี่แห่ง ได้แก่ วิทยาลัยชิงหลง(มังกร​ฟ้า)​, วิทยาลัยไป๋หู่(พยัคฆ์​ขาว)​, วิทยาลัยจูเชว่(หงส์​เพลิง)​, วิทยาลัยเสวียนอู่(เต่าดำ)

ผู้เข้าแข่งขันล้วนเป็นนักเรียนใหม่ที่มีพรสวรรค์ เเละแต่ละวิทยาลัยต้องส่งตัวแทนเข้าร่วมการแข่งขัน 3 คน

ความตั้งใจของซูหรูหยานนั้นชัดเจน ตัวแทนของวิทยาลัยชิงหลง 3 คน ได้แก่มู่หรงซินซิน มู่หรงหยางซั่ว และเซียวซิงหยู

"นักเรียนเซียวซิงหยู โปรดเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการแข่งขันซูเปอร์โนวา…อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"

"อ้อจริงสิ ในตอนนั้น จักรพรรดินีก็จะเสด็จมาด้วย…จงทุ่มเทพรสวรรค์​ของนายออกมาให้เต็มที่ เเล้วสร้างความประทับใจให้กับจักรพรรดินีด้วยล่ะ"

จักรพรรดินีซ่างกวนหลาน เป็นปรมาจารย์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศ เธอมีฉายาว่า "จักรพรรดิปรมาจารย์อสูร"

เซียวซิงหยูเคยเห็นใบหน้าของซ่างกวนหลานแค่ในทีวีและหนังสือพิมพ์เท่านั้น เขายังไม่เคยเห็นตัวจริงของจักรพรรดินีเลยสักครั้ง

……………….