บทที่ 26 : สร้างรายได้หลายร้อยล้านต่อปี!

บทที่ 26 : สร้างรายได้หลายร้อยล้านต่อปี!

ณ ห้องประชุมชั้นบนสุดของตึกสำนักงานใหญ่กิลด์นภา

บนโต๊ะตรงหน้าเซียวซิงหยูมีสัญญาญาวางอยู่

มันเป็นสัญญาจ้างงานพิเศษพร้อมเงินเดือนที่สูงมาก

หลิวเยว่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเซียวซิงหยู เธอไขว้ห้างอย่างสบายๆ โชว์เสน่ห์ของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความเย้ายวน

"เซียวซิงหยู เมื่อเซ็นสัญญาฉบับนี้แล้ว เธอจะกลายเป็นแพทย์ประจำกิลด์นภาของเรา ลองดูเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการก่อน ว่าพอใจใหม"

เซียวซิงหยูอ่านสัญญาอย่างละเอียด ทันใดนั้น​เขาก็เบิกตาเบิกกว้างด้วยความ​ตกตะลึง

"เงินเดือนเดือนละ 1 ล้าน แถมยังมีค่าคอมมิชชั่นอีก 5% ท่านรอง...เอ่อ..."

"เรียกฉันว่าน้าสิ"

"ครับ น้าหลิว”

“น้าหลิวให้ค่าตอบแทนสูงขนาดนี้ ผมรู้สึกเกรงใจยังไงก็ไม่รู้”

เงินเดือนเดือนละหนึ่งล้าน นั่นเท่ากับว่ารายได้ต่อปีของเขาจะเกินสิบล้าน

ส่วนค่าคอมมิชชั่น หากปรมาจารย์อสูรของกิลด์ทำภารกิจสำเร็จ เเล้วเขาได้รับค่าตอบแทน 10 ล้าน แต่สัตว์​อสูรของเขา​บาดเจ็บสาหัสในภารกิจ​นั้นๆ

เซียวซิงหยูเพียงแค่รักษาสัตว์​อสูรให้หายดี เขาก็จะได้รับค่าคอมมิชชั่น 5% หรือ 5 แสนทันที​

ด้วยขนาดของกิลด์นภา ภารกิจที่มีค่าตอบแทนระดับ 10 ล้านมีประมาณ 100 ภารกิจต่อปี คิดดูแล้ว แค่ค่าคอมมิชชั่นอย่างเดียว เซียวซิงหยูก็มีรายได้มากกว่า 50 ล้านต่อปี

ยิ่งไปกว่านั้น บางครั้งกิลด์ยังได้รับภารกิจระดับ SSS ที่มีค่าตอบแทนมากกว่า 100 ล้าน…ซึ่งนั่นจะทำให้​ค่าคอมมิชชั่นของเซียวซิงหยู​จะยิ่งสูงขึ้นไปอีก

"ถ้าคิดให้ดีๆ รายได้ปีละร้อยล้านก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้..." เซียวซิงหยูพึมพำกับตัวเอง จนเกือบจะตกเก้าอี้​กับตัวเลขที่ตัวเองพูดออกมา

ก่อนหน้านี้ หนึ่งร้อยล้านเป็นเหมือนตัวเลขดาราศาสตร์สำหรับเซียวซิงหยู แต่ตอนนี้เขามีโอกาสที่จะทำเงินได้มากขนาดนั้นภายในเวลา​เเค่หนึ่งปี

"เซียวหยูไม่ต้องแปลกใจไปหรอก นี่เป็นสิ่งที่นายควรจะได้รับ นายเป็นแพทย์อสูรที่เก่งที่สุดเท่าที่พี่เคยเห็นมา”

“ถ้าน้าไม่แสดงความจริงใจแบบนี้ อีกไม่นาน​คงถูกกิลด์อื่นๆดึงตัวไปเเน่ๆ” ฉินเยียนหรันหัวเราะเบาๆ

ถึงแม้ฉินเยียนหรันจะพูดติดตลก แต่หลิวเยว่ก็กังวลเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน…เธอจึงต้องลองหยั่งเชิงดู

"เซียวซิงหยู ด้วยความสามารถทางการแพทย์ของเธอ ต่อไปต้องมีตระกูลใหญ่โตและกิลด์อื่นๆมาติดต่ออย่างแน่นอน"

"เเละพวกเขาจะเสนอเงื่อนไขกับสวัสดิการที่ดีกว่านี้ให้กับเธอด้วย”

“แบบนั้น…เธอจะเลือกจากกิลด์นภาของเราไปหรือเปล่า​?”

เซียวซิงหยูที่กำลังจะคิดอย่างจริงจัง, ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าอุณหภูมิในห้องประชุมลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง

ตอนนี้​ ฉินเยียนหรันและหลิวเยว่จ้องมองมาที่เซียวซิงหยูพร้อมกัน ทั้งสองยิ้มอย่างน่ากลัว จนทำให้เซียวซิงหยูขนลุกไปทั่วหลัง

"พี่เยียนหรัน น้าหลิว ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมจะไม่ทิ้งกิลด์นภาไปไหนหรอก" เซียวซิงหยูยิ้มแห้งๆ

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ ฉินเยียนหรันก็ดึงเซียวซิงหยูเข้ามากอด

เธอเอาหัวของเซียวซิงหยูซบลงบนหน้าอกที่อวบอิ่มของตัวเองอย่างหนักหน่วง​

"น้องชายที่แสนดีของพี่ พี่รักนายที่สุดเลย!"

ด้านหลิวเยว่ก็พยักหน้าอย่างพอใจ

"เซียวซิงหยู ต่อไปนี้เธอไม่ใช่แค่แพทย์ประจำกิลด์นภาเท่านั้น แต่ยังเป็นครอบครัวของเราด้วย"

"ถ้ามีใครกล้ามารังแกเธอที่วิทยาลัยชิงหลง ก็ติดต่อเยียนหรันหรือติดต่อฉันได้ทันที ถ้าพวกเรายังอยู่…ในเมืองหลงอิ๋นนี้ ไม่มีใครกล้ารังแกเธอเเน่นอน"

ตอนนี้​ หัวใจของเซียวซิงหยูรู้​สึ​กอบอุ่นอย่าง​มาก

เขาเติบโตมากับเซียวรั่วเสวี่ยเพียงลำพัง ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีญาติ​พี่น้อง​

เขาโหยหาสายสัมพันธ์ทางครอบครัวเเบบนี้มานานมากแล้ว

……

หลังจาก​นั้น​

ณ เวลา​ค่ำมืด​ดึกดื่น

เซียวซิงหยูฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ขี่หมาป่าวายุ​นรก​กลับวิทยาลัยชิงหลง

ตลอดทางเขายิ้มไม่หุบ การเซ็นสัญญาใหญ่เมื่อ​กี้ทำให้เขารู้สึกมั่นใจมากขึ้น

"น้าหลิวให้เงินเดือนล่วงหน้ามาหนึ่งเดือน ตอนนี้ในบัญชีเลยมีเงินเพิ่มมาตั้งหนึ่งล้าน”

“พรุ่งนี้ฉันต้องไปเดินตลาดอสูร เเละซื้อวัตถุดิบวิวัฒนาการสำหรับอสูรธาตุไฟจากร้านของลั่วซานเหนียงสักหน่อย”

ในขณะที่เซียวซิงหยูกำลังเพลิดเพลินอยู่นั้น มันก็มีเสียงเล็กๆดังขึ้นมา

"พี่รั่วเสวี่ย หนูเจอพี่ชายแล้ว!"

เซียวซิงหยูหันหน้าไปมองตามเสียง, จากนั้น​เขาก็ต้องตกใจจนตัวแข็งทื่อ

ตอนนี้เวลาห้าทุ่มกว่าแล้ว ที่หน้าประตูวิทยาลัยชิงหลง ยังมีหญิงสาวสองคนยืนอยู่

คนหนึ่งมีผมสีเงินสยายยาว อีกคนมัดผมแกละสองข้าง เเน่นอ​นว่าพวกเธอคือเซียวรั่วเสวี่ยและเย่ซือเหมิง

"แย่แล้ว!" หัวใจของเซียวซิงหยูเต้นแรง

"จบแล้ว! คราวนี้ฉันตายแน่!"

ด้วยความรู้สึกเหมือนเดินเข้าสู่ความตาย เซียวซิงหยูเดินไปหาเซียวรั่วเสวี่ยขณะก้มหน้า​ลง

"พี่รั่วเสวี่ย มารอส่งข้าวให้ฉันเหรอ"

ในมือของเซียวรั่วเสวี่ยถือกล่องข้าวที่เย็นชืดไปแล้ว

เย่ซือเหมิงด้านข้างรีบจับมือเซียวซิงหยูเเล้วพูดว่า​

"พี่ชาย พวกเรามารอตั้งแต่หกโมงเย็นแล้ว แต่พวกเราหาพี่ไม่เจอ”

“หนูได้ยินนักเรียนคนอื่นๆ บอกว่าพี่ไปเที่ยวกับผู้หญิงสวยคนหนึ่งชื่อฉินเยียนหรัน พี่เยียนหรันเป็นแฟนพี่เหรอ?”

"ไม่ใช่นะ พี่ฉินเยียนหรันเป็นพี่สาวบุญธรรมของพี่"เซียวซิงหยูรีบปฏิเสธ

พูดจบ เซียวซิงหยูก็รีบเข้าไปกอดเซียวรั่วเสวี่ยที่ทำหน้าบึ้งตึงด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอด

"เเต่แน่นอนว่าพี่สาวแท้ๆย่อมสำคัญกว่าพี่สาวบุญธรรมอยู่แล้ว!"

อย่างไร​ก็ตาม​ เซียวรั่วเสวี่ยเอ่ยถามพร้อมกับมองน้องชายอย่างไม่จริงจังนัก

"ว่าแต่เซียว​หยู​ไปอยู่กับพี่เยียนหรันจนกลับมา​ดึกป่านนี้ ไปทำอะไรกันมาบ้างหรือ?"

เซียวซิงหยูไม่เคยปิดบังอะไรกับครอบครัวอยู่​เเล้ว, เขาจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่สาวฟังอย่างละเอียด​

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ เซียวรั่วเสวี่ยก็ลูบหัวน้องชายด้วยรอยยิ้ม​ทันที​

"ไม่เลวเลยนะเซียวซิงหยู ได้พี่สาวบุญธรรมแล้วยังได้น้าคนใหม่อีกคน ต่อไปจะหาญาติเพิ่มอีกไหม? ลุงป้า น้าอา หรือปู่ย่าตายายดี?"

เซียวซิงหยูกอดเซียวรั่วเสวี่ยด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างกอดเย่ซือเหมิงเเละรีบเปลี่ยน​เรื่องทันที​

"เอาเป็นว่า ตอนนี้ผมเป็นแพทย์ประจำกิลด์นภาแล้ว รายได้ต่อปีอาจจะทะลุร้อยล้านเลย”

“สุดสัปดาห์นี้ ผมจะพาทั้งสองคนไปเลี้ยงฉลอง!”

ค่ำคืนนี้ บางคนมีความสุข เเต่บางคนก็เศร้า

อีกด้าน​ ณ คฤหาสน์ตระกูลหวัง

หวังเยี่ยนนอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าซีดเซียว รอยฟกช้ำและซี่โครงที่หักคอยย้ำเตือนถึงความแค้นของเขา

ทันใดนั้น​ประตูห้องก็เปิดออก เเละชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบถึงห้าสิบปีก็เดินเข้ามา

หวังเยี่ยนมีใบหน้าที่คล้ายกับชายคนนี้ถึงเจ็ดส่วน

เขาคือหวังตงเซิง รองผู้อำนวยการวิทยาลัยชิงหลง และเป็นพ่อของหวังเยี่ยน

"พ่อ! พ่อต้องช่วยผมแก้แค้น..."

"ไอ้ลูกโง่!"

หวังตงเซิงดันแว่นตาขึ้น จุดเด่นของเขาก็คือบุคลิกที่ดูเป็นสุภาพบุรุษแต่แฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม

"แกเป็นลูกชายของฉัน หวังตงเซิง แต่กลับไปแพ้ให้กับตัวตลกที่มาจากเมืองเล็กๆ บนเวทีประลอง แกทำให้ฉันและตระกูลหวังต้องเสียหน้า!"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ หวังเยี่ยนก็เริ่มร้องจนน้ำตาไหลพราก

"พ่อ อย่าดุด่าผมเลย เซียวซิงหยู​มันไม่ได้อ่อนแอเลยนะ อสูรของมันมีคุณสมบัติ​ถึงสามธาตุ..."

"ฉันดูวิดีโอการประลองของแกกับเซียวซิงหยูแล้ว ฉันรู้ความสามารถของมันดี"

หวังตงเซิงได้ดูวิดีโอแล้ว เขาจึงรู้ว่าลูกชายของเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวซิงหยู

"จริงสิพ่อ เซียวซิงหยูได้ฉินเยียนหรันเป็นพี่สาวบุญธรรม เขาได้รับการสนับสนุนจากกิลด์นภา ผมคงไม่มีโอกาสแก้แค้นแล้ว"

เเต่หวังตงเซิงกลับหัวเราะอย่างน่าขนลุก

"กิลด์นภา ตระกูลหวังของเราไม่กล้าไปยุ่งด้วย แต่ถ้าเซียวซิงหยูเกิดอุบัติเหตุตายด้วยน้ำมืสัตว์​อสูรในการทดสอบที่ภูเขาหยินหนาน…นั่นมันก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราแล้วนี่"

หวังเยี่ยนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย

"เเผนการของพ่อยอดเยี่ยมมาก!"

การทดสอบที่ภูเขาหยินหนานเป็นการทดสอบการต่อสู้ในป่าครั้งแรกสำหรับนักศึกษาใหม่ทุกคน

เเละการทดสอบนี้จะจัดขึ้นในเช้าวันพรุ่งนี้

เเต่ในตอนนี้​ สองพ่อลูกตระกูลหวังดันวางแผนร้ายไว้ล่วงหน้า​แล้ว​

………………….