บทที่ 27 : การทดสอบ​ครั้ง​เเรก!

บทที่ 27 : การทดสอบ​ครั้ง​เเรก!

ณ หอพักชาย อาคาร 312

แสงยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างกระทบใบหน้าของเซียวซิงหยู

เซียวซิงหยูที่กำลังหลับสบาย ได้ถูกปลุกด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบ

[ติ๊ง~]​

[ประกาศภารกิจระบบ]​

[ภารกิจระบบ: ล่าสัตว์​อสูร​ระดับ​สมบูรณ์ 1 ตัว]​

[รางวัลภารกิจ: ยาเม็ดเลือดมังกร 1 เม็ด, คูปอง​ 1,000 แต้ม]​

เซียวซิงหยูลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ขยี้ตาด้วยความง่วง

"ฉันเป็นแค่ปรมาจารย์อสูรระดับ 1 ดาว แต่จะให้ไปล่าสัตว์​อสูร​ระดับ​สมบูรณ์?”

“ระบบ ภารกิจ​นี้มันบ้าบอเกินไปแล้ว!”

ตอนนี้หมาป่า​วายุ​นรก​ของเขาอยู่ในระดับเริ่มต้น (ขั้น 1) ถึงแม้จะมีพรสวรรค์สามธาตุ แต่ก็แค่พอจะจัดการกับสัตว์​อสูร​ระดับ​เติบโต​ (ขั้น 1) ได้เท่านั้น​

สัตว์​อสูร​ระดับ​สมบูรณ์นั้น มันแข็งแกร่งกว่าระดับ​เติบโต​อยู่หนึ่งขั้น การต่อสู้ข้ามสองขั้นแบบนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

"แต่เอาเถอะ ถือว่าเป็นภารกิจที่มีความเสี่ยงสูงแต่รางวัลก็ถือว่าคุ้มค่าอยู่"

รางวัลภารกิจคือยาเม็ดเลือดมังกร 1 เม็ด และคูปอง​ 1,000 แต้ม

เมื่ออสูรกลืนยาเม็ดเลือดมังกร พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในทันที เป็นเวลา 5 นาที และจะได้รับคุณสมบัติพิเศษเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย

ซึ่งคุณสมบัตินี้คือยิ่งพลังชีวิตเหลือน้อยพลังโจมตี​ก็จะยิ่งสูงขึ้น

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ หลังจากที่หมาป่า​วายุ​นรก​กลืนยาเม็ดเลือดมังกรเข้า​ไป ยิ่งมันได้รับบาดเจ็บในการต่อสู้มากเท่าไหร่​ พลังโจมตีของทักษะก็จะยิ่งสูงขึ้นตาม

ในทางทฤษฎี เมื่อพลังชีวิตของหมาป่า​วายุ​นรก​เหลือ 1% การใช้ทักษะจะสร้างความเสียหายคริติคอลได้มหาศาล!

ทันใดนั้น​ เซียวซิงหยูก็เริ่ม​วิเคราะห์อย่างจริงจัง​

"ยาเม็ดเลือดมังกรมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ในยามคับขันมันสามารถใช้เพื่อ​สร้าง​การโจมตีกลับที่รุนแรงได้ แต่ก็จะส่งผลเสียต่ออสูรไม่น้อย ดังนั้นจึงไม่ควรใช้พร่ำเพรื่อ"

หมาป่า​วายุ​นรก​เป็นอสูรตัวแรกที่เซียวซิงหยูทำสัญญาด้วย เขาจะไม่เอาชีวิตของมันไปเสี่ยงอย่างเด็ดขาด, ดังนั้น เซียวซิงหยูจึงตัดสินใจเก็บยาเม็ดเลือดมังกรไว้เป็นไพ่ตาเท่านั้น​

และ​นอกจากยาเม็ดเลือดมังกรแล้ว รางวัลภารกิจยังมีคูปอง​ 1,000 แต้ม

เซียวซิงหยูมักจะเข้าไปดูสินค้าในร้านค้าระบบอยู่บ่อยๆ, เเละสินค้าที่เขาสนใจส่วนใหญ่มีราคาตั้งแต่ 1,000 แต้มขึ้นไป

ต้องยอมรับว่ารางวัลภารกิจที่แสนล่อตาล่อใจนี้ ทำให้เซียวซิงหยูหวั่นไหวจริงๆ

…..

ไม่กี่นาทีต่อมา

เพื่อนร่วมห้องก็ตื่นกันหมด เเละทุกคนต่างก็รีบแต่งตัว

อู๋เซิงโหย่วส่องกระจก แต่งตัวอย่างหล่อเหลา พร้อมหวีผมอย่างเรียบร้อย

ซ่งหู่คาบแปรงสีฟันไว้ในปาก

เฉินอี้ฝูรีบลงไปซื้ออาหารเช้ามาสี่ชุด

"ซิงหยู​ วันนี้เป็นวันทดสอบที่ภูเขาหยินหนาน….สำหรับนักเรียน​ใหม่ อย่าง​พวกเรา พวกเราจะได้เห็นสาวสวยจากห้องอื่นๆแล้ว!"

"ฉันหวังว่าจะจีบสาวสวยๆในการทดสอบนี้ติดสักคนนะ!"

การทดสอบที่ภูเขาหยินหนานคือบทเรียนแรกอย่างแท้จริงของนักเรียน​ใหม่

ที่ชานเมืองหลงอิ๋น มีเทือกเขาที่ถูกปิดล้อมโดยสมบูรณ์ที่เรียกว่าภูเขาหยินหนาน

เนื่องจากสภาพภูมิประเทศของภูเขาลูกนี้ มันทำให้มีฝนตกตลอดทั้งปี มีแต่เมฆครึ้มทั้งสี่ฤดู จึงเป็นที่มาของชื่อหยินหนาน​

ในเทือกเขาทั้งหมด มีสัตว์​อสูร​ระดับเริ่มต้นมากกว่า 3,000 ตัว

สัตว์​อสูร​ระดับเริ่มต้นมีระดับต่ำสุด ไม่เป็นภัยคุกคามต่อเมืองหลงอิ๋นที่มีระบบรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดและมีผู้เชี่ยวชาญมากมาย

ดังนั้น​ แทนที่จะกำจัดพวกมันทั้งหมด ก็เก็บพวกมันไว้เป็นคู่มือฝึกซ้อมสำหรับนักเรียนดีกว่า

ทางวิทยาลัยชิงหลงจึงกำหนดให้ภูเขาลูกนี้เป็นสถานที่ทดสอบสำหรับนักเรียน​ใหม่ นักเรียน​ใหม่ทุกคนต้องเข้าไปในภูเขาหยินหนานในวันทดสอบเพื่อทำภารกิจล่าสัตว์​อสูร​

…..

เวลาสิบโมงเช้า

ณ ลานกว้างกลางของวิทยาลัยชิงหลง

นักเรียน​ใหม่ทั้ง 10 ห้องเรียนมารวมตัวกัน​จนทำให้มีนักเรียนทั้งหมด​ถึง 600 คน

โซนของห้องสาม

เซียวซิงหยูยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เเละกำลังกลายเป็นจุดสนใจ

"นั่นไง เซียวซิงหยูจากห้องสาม หล่อใช้ได้เลยนะ"

"นอกจากหล่อแล้วยังเก่งด้วยนะ ลูกชายของรองอธิการบดี​หวังยังแพ้เขาเลยเมื่อวานนี้"

"ฮิฮิ ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าอัจฉริยะคนนี้จะทำผลงานในการทดสอบได้ดีมากแค่ไหน"

ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส​

แต่ทันใดนั้นทุกคน​ก็เงียบเสียง​ลง เพราะอธิการบดี​มาถึงแล้ว

ซูหรูหยาน อธิการบดี​วิทยาลัยชิงหลงปรากฏตัวบนเวที

เเละข้างๆเธอคือหวังตงเซิง รองอธิการบดี​

หวังตงเซิงมองไปรอบๆ จากนั้น​สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เซียวซิงหยู

ในขณะเดียวกัน หวังเยี่ยนก็แอบมองไปทางเซียวซิงหยูอยู่เช่นกัน

สองพ่อลูกยิ้มอย่างมีเลศนัยโดยพร้อมเพรียง​กัน​

"เซียวซิงหยู การทดสอบในวันนี้จะเป็นการเดินทางครั้งสุดท้ายในชีวิตของเเก, ฉันจะให้เเกได้รู้ว่าการเป็นศัตรูกับตระกูลหวังของฉันจะต้องเจอกับอะไร!"

ดวงตาของหวังเยี่ยนลุกโชนด้วยความโกรธแค้น

ตอนนี้​ เขากำลังจินตนาการถึงภาพที่เซียวซิงหยูถูกสัตว์​อสูร​จับกินในการทดสอบ

ทันใดนั้น​ หวังตงเซิงก็ถือไมโครโฟนแล้วพูดขึ้น

"วันนี้เป็นวันทดสอบที่ภูเขาหยินหนาน ฉันขอเตือนพวกเธอทุกคนว่า จำนวนสัตว์​อสูร​ที่ล่าได้คือเกณฑ์การประเมินผล ยิ่งล่าได้มากเท่าไหร่ ระดับการประเมินก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น”

“สำหรับสามอันดับแรกจะได้รับทรัพยากรและวัตถุดิบวิวัฒนาการอสูรที่มีคุณภาพจากวิทยาลัยมากขึ้น”

“นอกจากนี้​ เรายังได้เตรียมรางวัลใหญ่ไว้อีกด้วย​”

ข้างๆหวังตงเซิงมีกล่องอยู่​สามใบ

กล่องเหล่านี้​ทึบแสง เลยมองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร

แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ ข้างในต้องเป็นวัตถุดิบวิวัฒนาการที่มีมูลค่าสูงมากอย่างเเน่นอน

ทันใดนั้น​ เสียงพูดคุยของเหล่านักเรียน​ก็เริ่มดังขึ้นอีกครั้ง

"ด้วยพรสวรรค์ของฉัน คงรั้งที่โหล่สามอันดับแรกมั้ง"

"ฉันคงล่าได้มากสุดแค่ 3 ตัว หลังจาก​นั้นพลังวิญญาณก็คงหมดแล้ว"

"ฉันจำได้ว่าปีที่แล้ว เย่ซวงหนิงได้ที่หนึ่งในการทดสอบที่ภูเขาหยินหนาน"

"ใช่ เย่ซวงหนิงล่าสัตว์​อสูร​ไป 109 ตัว จนได้คะแน​นระดับ S+"

"สำหรับ​ฉัน ถ้าฉันได้ระดับ B ก็พอใจมากแล้ว"

…..

ทันใดนั้น​เอง​ ซูหรูหยานก็พูดขึ้น

"รองอธิการบดี​หวัง ก่อนเริ่มการทดสอบ ประกาศรายชื่อออลราวเดอร์​ในรุ่นนี้หน่อยสิ"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ หวังตงเซิงก็พยักหน้า แล้วตะโกนเสียงดัง

"จากการทดสอบ นักเรียน​ใหม่รุ่นนี้มีออลราวเดอร์​ทั้งหมด 3 คน"

"ห้อง 1 มู่หรงหยางซั่ว"

"ห้อง 1 มู่หรงซินซิน"

"ห้อง 3 เซียวซิงหยู"

การประกาศรายชื่อออลราวเดอร์​ทำให้เกิดการพูดคุยกันอย่างครึกครื้น

"บ้าไปแล้ว ห้อง 1 มีตั้งสองคน"

"ตระกูลมู่หรง? หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่นี่นา…เเบบนี้ก็สมเหตุสมผลแล้วล่ะ"

ตระกูลมู่หรงเหมือนกับตระกูลเย่ พวกเขา​เป็นตระกูลปรมาจารย์อสูรที่มีพรสวรรค์สูงมาตั้งเเต่​เกิด​

มู่หรงหยางซั่วและมู่หรงซินซินเป็นพี่น้องกัน และเป็นดาวเด่นรุ่นเยาว์ของตระกูลมู่หรงในปีนี้

บนหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏภาพใบหน้าของพี่น้องคู่นี้

ทั้งสองมีหน้าตาคล้ายกัน ผู้ชายหล่อ ผู้หญิงสวย แต่พวกเขา​ดูเงียบขรึมมาก จึงไม่เข้ากับบรรยากาศรอบข้างที่กำลังวุ่นวาย​เเละเสียงดัง

"พี่น้องมู่หรงสนิทกันมาก แถมยังอยู่ห้องเดียวกันอีก"

"แบบนี้พี่เซียวก็ดูโดดเดี่ยวเลย"

"ฉันอยากเห็นภาพการแข่งขันระหว่างเซียวซิงหยูกับพี่น้องมู่หรงในการแข่งขันจัดอันดับนักเรียน​ใหม่ในอีกสองวันนี้จัง!"

…..

บนเวที ณ ตอนนี้

​เฉินฉีเหนียน ยืนอยู่ข้างๆอธิการบดี​ซูหรูหยานด้วยท่าทางนอบน้อม

เเละทันใดนั้น​ ซูหรูหยานก็พูดขึ้น

"อาจารย์เฉิน ท่านคิดว่าอัจฉริยะ​เเบบใหนที่น่ากลัวที่สุด?"

"ต้องเย่ซวงหนิงซิครับ" เฉินฉีเหนียนตอบโดยไม่ลังเล

ซูหรูหยานกลับส่ายหัว

"คนทั่วประเทศรู้จักตระกูลเย่ ตระกูลมู่หรง ตระกูลหลี่ และตระกูลเซียว”

“สายเลือดของสี่ตระกูลปรมาจารย์อสูรนี้ล้วนเป็นอัจฉริยะ แต่ถ้าพูดถึงพรสวรรค์ที่น่ากลัวที่สุด...ฉันคิดว่าเป็นเด็กหนุ่มที่มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับอัจฉริยะเหล่านี้ต่างหาก​”

หลังจาก​พูด​จบ​ สายตาของซูหรูหยานก็จับจ้องไปที่เซียวซิงหยูเขม็ง

เมื่อเห็น​ฉากนี้ เฉินฉีเหนียนก็พยักหน้าเห็นด้วย

"ใช่เเล้วครับ, เซียวซิงหยูมาจากเมืองเล็กๆ ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีอำนาจ ไม่มีฐานะ แต่ทุกครั้งที่ผู้คนพูดถึงอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่ๆ พวกเขาก็มักจะพูดถึงชื่อของเซียวซิง​หยู​ด้วย นี่แหละคืออัจฉริยะ​ที่น่ากลัวที่สุด"

"เรามาลองเดิมพันกันไหม ว่าเซียวซิงหยูจะล่าสัตว์​อสูร​ได้กี่ตัวในการทดสอบครั้งนี้?" ดวงตาของซูหรูหยานเป็นประกายขณะที่​พูด

เฉินฉีเหนียนเป็นอาจารย์ประจำชั้นของเซียวซิงหยู เขาจึงคิดว่า​ตนรู้จักความสามารถของเซียวซิง​หยู​ดี

"ผมว่าน่าจะประมาณ 50 ตัว"

"ฉันเดาว่าประมาณ 80 ตัว" ซูหรูหยานให้มากกว่า​

"ท่านอธิการบดี​ ถ้าเราทายผิดล่ะ? เเล้วเขาทำลายสถิติของเย่ซวงหนิงล่ะ?" เฉินฉีเหนียนถามยิ้มๆ

ซูหรูหยานหรี่ตามองไปยังท้องฟ้า

"ถ้าเราทายผิดก็ยิ่งดีสิ เพราะนั่นหมายความว่าเราได้พบเจอกับคนที่สามารถสร้างอนาคตให้มนุษยชาติ​ได้แล้ว"

เฉินฉีเหนียนยิ้มและพยักหน้า ดวงตาที่ลึกซึ้งของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน

"ใช่ เรารอคนเเบบนั้นมานานมากแล้ว"

…………………..