บทที่ 24 : ทักษะ​ทางการแพทย์จากสวรรค์ทําให้รองประธานคนงามตกใจ!

บทที่ 24 : ทักษะ​ทางการแพทย์จากสวรรค์ทําให้รองประธานคนงามตกใจ!

ณ สำนักงานใหญ่กิลด์นภา

"เซียวหยู ที่นี่คือบ้านของพี่เอง"

"อลังการงานสร้างมากเลยครับ ตึกนี้มันกระบองทองของเห้งเจียรึเปล่าเนี่ย?"

เซียวซิงหยูยืนอยู่หน้ากิลด์นภา พร้อม​ดวงตาที่เป็นประกาย

โดยปกติแล้ว กิลด์ปรมาจารย์อสูรขนาดใหญ่จะมีอาคารแลนด์มาร์กเป็นของตัวเอง

เเละอาคารหลักของกิลด์นภาเป็นตึกทรงกระบอกสูงเสียดฟ้า

เมื่อยืนอยู่ข้างล่างและมองขึ้นไป เซียวซิงหยูก็เข้าใจถึงความตั้งใจของสถาปนิก

เสาหลักอันยิ่งใหญ่นี้ดูเหมือนจะค้ำจุนท้องฟ้าทั้งผืน ให้ความรู้สึกปลอดภัย เข้ากับชื่อ "กิลด์นภา" ได้อย่างลงตัว

…..

"สวัสดีครับคุณหนูใหญ่"

เมื่อสมาชิกกิลด์เห็นฉินเยียนหรัน พวกเขา​ก็จะทักทายอย่างสุภาพ

"น้องเซียวหยู เดี๋ยวพี่พาชมรอบๆนะ"

"ที่นี่คือฐานฝึก มีอุปกรณ์ฝึกอบรมที่ทันสมัยที่สุด สามารถช่วยให้สัตว์​อสูรเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ได้เร็วขึ้น"

"ส่วนตรงนี้คือโซนบันเทิง ปรมาจารย์อสูรที่กลับมาจากภารกิจสามารถมาพักผ่อนที่นี่ได้ มีทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ซาวน่า และสนามกอล์ฟ"

"นี่คือโรงอาหารของกิลด์ เมนูเปลี่ยนทุกสัปดาห์ พี่ชอบผัดพริกหมูสับราดข้าวที่สุดเลย อร่อยอย่าบอกใครเชียว!"

"ส่วนชั้นบนสุดของตึกคือห้องประชุม เวลาที่เรามีภารกิจสำคัญก็จะมาประชุมและวางแผนการรบที่นี่"

กิลด์นภามีพื้นที่กว้างขวางมาก ฉินเยียนหรันพาเซียวซิงหยูเดินชมราวกับไกด์นำเที่ยว เเต่เดินมาครึ่งชั่วโมงก็ยังเดินไม่ทั่วเลย

“สมกับเป็นกิลด์ปรมาจารย์อสูรอันดับสองของเมืองหลงอิ๋น ร่ำรวยจริงๆ” เซียวซิงหยูคิดในใจ

เเถมตอนนี้​ เขาเริ่มมีความคิดที่จะสร้างกิลด์ปรมาจารย์อสูรเป็นของตัวเองในอนาคต

"น้องเซียวหยู จริงๆพี่อยากให้นายได้เจอพ่อของพี่ด้วย ท่านชอบคนความสามารถ​มาก ดังนั้น…ท่านต้องชอบเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์อย่างนายแน่ๆ"

พ่อที่ฉินเยียนหรันพูดถึงก็คือฉินหลงเยว่ หัวหน้ากิลด์นภา

เขาเป็นบุคคลสำคัญของเมืองหลงอิ๋น มีข่าวเกี่ยวกับเขาอยู่บนอินเทอร์เน็ตมากมาย เซียวซิงหยูจึงพอจะรู้จักเขาอยู่บ้าง

ฉินหลงเยว่เป็นปรมาจารย์อสูรระดับเจ็ดดาว อสูรคู่ใจของเขาคือแรดเพลิงจักรพรรดิ ระดับจักรพรรดิ​ขั้นสอง

ตลอดชีวิตการต่อสู้ของฉินหลงเยว่ เขาแพ้แค่ครั้งเดียว และเป็นการแพ้ภรรยาของเขาเอง ซึ่งก็คือแม่ของฉินเยียนหรัน…หลิวฉิง

แต่น่าเศร้าที่หลิวฉิงเสียชีวิตในภารกิจ

ใน​วันนั้น​เธอต้องเผชิญหน้ากับอสูรระดับเทพเจ้า ด้วยความต่างชั้นกันมาก หลิวฉิงจึงเสียชีวิตในสนามรบ แม้แต่ร่างก็หาไม่พบ…เเถมตอนนั้นฉินเยียนหรันยังอายุแค่ 6 ขวบ

"พี่เยียนหรัน หัวหน้าฉินอยู่ที่ไหนหรือครับ? ผมนับถือท่านมาก อยากพบท่านสักครั้ง"

"พ่อของพี่ออกไปทำภารกิจที่เกาะปีศาจน่ะ" ฉินเยียนหรันยักไหล่อย่างจนใจ

"เกาะปีศาจ? ที่มีข่าวอสูรกลืนกินเรือรบเมื่อเร็วๆนี้ใช่ไหมครับ?"

ฉินเยียนหรันพยักหน้า "ดูเหมือนนายจะอ่านข่าวมาเหมือนกันนะ"

เกาะปีศาจตั้งอยู่บริเวณชายขอบทะเลจีนตะวันออกของประเทศมังกร​

มันเป็นเกาะที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ แต่เมื่อเดือนก่อน กลับมีอสูรระดับราชาธาตุน้ำปรากฏตัวใกล้ๆเกาะ

มันกลืนกินเรือรบไปกว่าสิบลำ จนทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่าพันคน

ทันใดนั้น​ แววตาของฉินเยียนหรันก็อดฉายแววกังวลไม่ได้​

"เดือนนี้พ่อไม่ได้ติดต่อกลับมาเลย พี่เป็นห่วงเขามาก..."

"ไม่ต้องห่วงหรอกครับ หัวหน้าฉินเก่งกาจขนาดนั้น ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน" เซียวซิงหยูปลอบใจ

ทันใดนั้นเอง มันก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลังฉินเยียนหรัน

"เยียนหรัน นี่เป็นครั้งแรกที่พี่เห็นเธอพาผู้ชายมาบ้าน แฟนเธอเหรอ?"

"น้าคะ อย่าพูดมั่วสิ นี่คือน้องชายที่หนูเพิ่งรับมาค่ะ เขาชื่อเซียวซิงหยู" ฉินเยียนหรันอธิบาย​หน้าแดงก่ำ

ฉินเยียนหรันดันเซียวซิงหยูไปข้างหน้า จนเขาทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย

ผู้หญิงคนใหม่นี้ดูอายุประมาณสามสิบกว่าๆ หน้าตาสะสวย ผิวพรรณดี แต่ดูเย็นชาและน่าเกรงขาม

"พี่เยียนหรัน ท่านนี้คือ..."

"น้องเซียวซิงหยู พี่ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือน้าของพี่ ชื่อหลิวเยว่ แล้วก็นอกจากจะเป็นน้าพี่แล้ว เธอยังเป็นรองหัวหน้ากิลด์นภาอีกด้วย!"

เซียวซิงหยูอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโค้งคำนับอย่างสุภาพ

"สวัสดีครับรองหัวหน้าหลิว"

หลังจากหลิวฉิงเสียชีวิต ตำแหน่งรองหัวหน้าก็ว่างลง…หลิวเยว่น้องสาวของหลิวฉิงจึงต้องรับตำแหน่งนี้แทน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา กิลด์นภาสามารถครองอันดับสองในเมืองหลงอิ๋นได้ หลิวเยว่คนนี้มีส่วนสำคัญอย่างมาก

"น้องชายบุญธรรมเหรอ…”

“เยียนหรัน น้าจะบอกอะไรให้นะ”

“บนโลกนี้ไม่มีน้องชายบุญธรรมหรือพี่สาวบุญธรรมที่บริสุทธิ์ใจหรอก”

"น้าคะ อย่าพูดแบบนั้นสิ หนูคิดกับเซียวหยูแค่น้องชายจริงๆ"

หลังจากพูดคุยทักทายหยอก​ล้อกันเสร็จ หลิวเยว่ก็เข้าเรื่องทันที​

"ทำไมเธอถึงพาเซียวซิงหยูมาที่กิลด์นภาของ​เรา?"

"น้าคะ เซียวหยูอยากเป็นแพทย์อสูรของกิลด์เราค่ะ"

"อะไรนะ?!" หลิวเยว่ขมวดคิ้ว เธอกำลัง​คิดว่าฉินเยียนหรันล้อเล่น

"หนูพูดจริงนะคะ น้องเซียวหยูเก่งเรื่องการแพทย์มาก เขาสามารถทำงานเป็นแพทย์อสูรได้แน่นอน"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, หลิวเยว่ก็หันมามองเด็กหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้าอย่างพิจารณา

"นายยังเรียนไม่จบใช่ไหม?"

"ครับ ผมเป็นนักศึกษาปีหนึ่งของวิทยาลัยชิงหลง"

หลิวเยว่ถอนหายใจแล้วหันไปมองฉินเยียนหรัน

"คุณหนูของน้า เธอจะเอาเด็กที่ยังไม่จบมัธยมมาเป็นแพทย์อสูรของกิลด์เราเนี่ยนะ อย่ามาล้อเล่นน่า!"

ทันใดนั้น​ เซียวซิงหยูก็รีบพูดแทรกขึ้นมาทัน​ที​

"รองหัวหน้าหลิวครับ ผมยอมรับว่าอายุและประสบการณ์ของผมอาจจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ แต่ความสามารถทางการแพทย์ของผมนั้นไม่เป็น​รอง​ใคร ถ้าไม่เชื่อ ผมสามารถ​พิสูจน์ให้ดูได้ครับ"

"หึๆ…อายุแค่นี้ เเต่ใจกล้าจังนะ”

“เอาล่ะ เห็นแก่ที่นายเป็นน้องชายบุญธรรมของเยียนหรัน น้าจะให้โอกาสก็แล้วกัน!”

ห้านาทีต่อมา หลิวเยว่ก็พาเซียวซิงหยูมาที่ห้องพยาบาลของกิลด์นภา

ฉินเยียนหรันคอยอยู่เคียงข้างเซียวซิงหยูตลอดเวลา พร้อมกับแนะนำอย่างกระตือรือร้น

"น้องเซียวซิงหยู ที่นี่คือห้องพยาบาลของกิลด์นภา อุปกรณ์การแพทย์ทุกชิ้นทันสมัยที่สุด ยาในห้องเภสัชภัณฑ์ก็ครบครัน"

ห้องพยาบาลมีขนาดใหญ่มาก ผนังเป็นสีขาวทั้งหมด เเถมตอนนี้มีอสูรหลายชนิดนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด โดยมีเหล่าปรมาจารย์อสูรยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ

…..

"เจ้าเสือเพลิงอดทนหน่อยนะ ผ่าตัดริดสีดวงเสร็จ ถ่ายก็ไม่เจ็บแล้ว!"

"คุณหมอครับ อสูรของผมกระดูกหักอีกแล้ว ครั้งนี้ต้องพักฟื้นกี่วันครับ?"

"หมีสีน้ำตาลบนเตียงผ่าตัดหมายเลข 3 คลอดยากและกำลังเสียเลือดมาก ไปเอากล่องเลือดสำรองมาเร็ว!"

"อสูรตัวนี้บาดเจ็บสาหัส โดนอสูรระดับราชา​กัดหายไปครึ่งตัว มันคงจะ..."

ภาพในห้องพยาบาลดูน่าสยดสยองอย่างมาก

จากบาดแผลสาหัสของอสูรเหล่านี้ เซียวซิงหยูพอจะนึกภาพออกเลยว่าพวกมันต้องผ่านการต่อสู้อันดุเดือดในสนามรบร่วมกับเจ้านายของมันมาอย่างโชกโชน

หลิวเยว่กอดอก

น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความกังวล

"กิลด์นภาของเรารับเฉพาะภารกิจระดับ A หรือ S เท่านั้น, เเน่นอนว่าค่าตอบแทนสูง เเต่ความเสี่ยงก็สูงตาม”

“สัตว์​อสูรของกิลด์​จึงมักจะบาดเจ็บมาก จนทำให้เหล่าแพทย์อสูรปวดหัวไม่น้อย”

หลิวเยว่มองไปที่เซียวซิงหยู เเล้วเอ่ยเสียงเรียบเฉย​

"นี่ไงหนุ่มน้อย นายบอกว่านายเก่งเรื่องการแพทย์ไม่ใช่เหรอ งั้นแสดงฝีมือให้ฉันดูหน่อยสิ"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ เซียวซิงหยูก็เปิดใช้งานดวงตาเทพอสูรทันที​

เเละทันใดนั้น​ ข้อมูลวินิจฉัยอาการบาดเจ็บของอสูรทั้งหมดในห้องพยาบาลก็ถูกรวบรวมเป็นตารางข้อมูล เเล้วปรากฏขึ้นในหัวของเซียวซิงหยู

ตารางข้อมูลประกอบด้วย

[การวิเคราะห์อาการ]​

[วิธีการรักษา]​

[การฟื้นฟู]​

....

ณ เวลานี้, มุมปากของเซียวซิงหยูยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

……………………