บทที่ 27: ผู้รวบรวมสรรพสิ่งแห่งพหุจักรวาล

กลับมาที่มุมมองของซูลั่ว

ณ เมืองฟุยุกิ ภายในปราสาทตระกูลไอนซ์เบิร์น

ไอริสฟีลและซูลั่วเองก็ได้รับข้อมูลที่ส่งมาจากจอกศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน

"ซูลั่ว เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?" ไอริสฟีลมองชายหนุ่มด้วยความสับสน

คุณต้องเข้าใจก่อนว่า เธออยู่กับซูลั่วตลอดเวลา ทั้งตอนที่ไปรับมาโต้ ซากุระและเมอร์ลินที่โรงแรมเพื่อพามาพักที่ปราสาทไอนซ์เบิร์น เธอติดตามเขาไปตลอดทาง และไม่เห็นวี่แววเลยว่าซูลั่วจะลงมือทำอะไรกับจอกศักดิ์สิทธิ์ตอนไหน

"เหตุใดคุณถึงคิดว่าผมจะโง่อธิบายเป้าหมายของตัวเองให้เอมิยะ คิริซึงุฟังล่ะ?" ซูลั่วจัดการมื้อค่ำของตนอย่างใจเย็น หยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาซับมุมปากเบาๆ

"หมายความว่าเมื่อกี้มีคนอื่นแอบมองพวกเราอยู่งั้นเหรอ?" ไอริสฟีลตกใจ ก่อนจะหันไปมองอาร์โทเรีย

"ข้าเองก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมายังซูลั่วเมื่อครู่นี้เช่นกัน" อาร์โทเรียพยักหน้าเล็กน้อย

สำหรับซูลั่วแล้ว ทีแรกเธอถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์ของเขา ก่อนจะรู้สึกละอายใจที่ไปโจมตีเขาตอนอยู่ภายใต้การควบคุมของเรจู ด้วยเหตุนี้ ความสนใจส่วนใหญ่ของเธอเมื่อครู่จึงจดจ่ออยู่กับเขา และเธอก็สังเกตเห็นเช่นกันว่ามีใครบางคนกำลังลอบมองซูลั่วอยู่ห่างๆ

ไอริสฟีลพยักหน้ารับเมื่อได้ยินดังนั้น ก่อนจะหันกลับมาถามซูลั่วด้วยความสงสัย "เป็นคนที่คุณคุ้นเคยงั้นเหรอ?"

เธอไม่คิดว่าจะเป็นมาสเตอร์คนอื่นที่แอบดูพวกเขาอยู่ ท้ายที่สุดแล้ว เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอสูรรับใช้ของมาสเตอร์ทุกคนได้ถอยห่างออกจากบริเวณนั้นไปหมดแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่เชื่อหรอกว่าจะมีมาสเตอร์คนใดในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้ที่สามารถเขียนสมการเวทของมหาจอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาใหม่ได้ ถ้าหากเขาสามารถทำได้จริงๆ แล้วเขาจะมาร่วมสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ทำไมล่ะ? สู้ปรับเปลี่ยนสมการของจอกศักดิ์สิทธิ์โดยตรงแล้วชิงมันมาเป็นของตัวเองเลยไม่ดีกว่าเหรอ?

ซูลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยช้าๆ "น่าจะเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยล่ะมั้ง"

ใบหน้าของไอริสฟีลเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามเมื่อได้ยินคำตอบนั้น

คนแปลกหน้าที่คุ้นเคย?

ถ้าเป็นคนแปลกหน้า แล้วจะไปคุ้นเคยกันได้ยังไง? แต่ถ้าคุ้นเคยกัน ทำไมซูลั่วถึงบอกว่าอีกฝ่ายเป็นคนแปลกหน้าล่ะ?

ในฐานะไอริสฟีลผู้ถูกปลูกฝังความรู้มหาศาลมาตั้งแต่ตอนที่ถูกสร้างขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าความรู้ในหัวไม่อาจตอบข้อสงสัยในใจได้เลย

ซูลั่วเห็นความสับสนของไอริสฟีล แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

ในฐานะผู้ข้ามมิติ แน่นอนว่าเขาย่อมคุ้นเคยกับตัวละครจากอนิเมะและเกมในชาติก่อนอย่าง ซาโจ อายากะ เป็นอย่างดี แต่ถึงอย่างนั้น เขากับซาโจ อายากะก็ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว ดังนั้นจึงนับได้ว่าเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่คุ้นหน้าคุ้นตากันเท่านั้น

หลังมื้อค่ำ ซูลั่วส่งมาโต้ ซากุระกลับห้อง กำชับให้เธอพักผ่อนให้เต็มที่และตั้งใจฝึกฝนเวทมนตร์ในวันพรุ่งนี้ จากนั้นเขาก็กลับมาที่ห้องนอนของตัวเอง

เมื่อเอนกายลงบนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ เขาก็เริ่มเตรียมตัวจัดการกับผลพลอยได้จากการเดินทางครั้งนี้

"ระบบ เปิดสเตตัส"

[ โฮสต์: ซูลั่ว ]

[ ตัวละครพิเศษที่ผูกมัด: กิลกาเมช, อิสกันดาร์... (รวมทั้งหมด 23 คน) ]

[ พรสวรรค์พิเศษเฉพาะตัว: เวทมนตร์บทที่สาม (สีส้ม), เวทมนตร์ชุบชีวิต (สีส้ม), ดินแดนอุดมคติอันห่างไกล (สีทอง)... ]

[ สิทธิ์สุ่มรับพรสวรรค์: 6 ครั้ง ]

[ สิทธิ์รับพรสวรรค์พิเศษเฉพาะตัว: 6 ครั้ง ]

"เพิ่มมาอีกหกคน สัปดาห์หน้าก็จะได้สิทธิ์สุ่มพรสวรรค์เพิ่มอีกหกครั้ง" รอยยิ้มยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูลั่ว

สิ่งหนึ่งที่ต้องกล่าวถึงคือ ระยะเวลารีเฟรชรายสัปดาห์สำหรับพรสวรรค์แบบสุ่มที่ได้จากตัวละครพิเศษที่ผูกมัดในภายหลังนั้นไม่ได้ถูกแยกคำนวณต่างหาก แต่จะนับรวมตั้งแต่ตอนที่เขาผูกมัดตัวละครตัวแรกสุด พูดง่ายๆ ก็คือ หลังจากที่สิทธิ์สุ่มรับพรสวรรค์รีเฟรชในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เขาก็จะมีสิทธิ์สุ่มรับพรสวรรค์มากถึงยี่สิบสามครั้ง

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูลั่วก็เมินเฉยต่อสเตตัสของตัวละครที่เพิ่งผูกมัดไปในวันนี้ และเริ่มสุ่มรับพรสวรรค์ในทันที

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับพรสวรรค์: คลังสมบัติราชันย์ (สีทอง) ]

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับพรสวรรค์: กระเป๋าวิเศษของผู้ข้ามมิติ (สีทอง) ]

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับพรสวรรค์: สิบสองวีรกรรม (สีม่วง) ]

[ ... ]

เมื่อชุดข้อความแจ้งเตือนที่ดังต่อเนื่องในหัวสิ้นสุดลง ซูลั่วก็เริ่มตรวจสอบผลลัพธ์ที่ได้

อย่างแรกเลยคือ เขาสุ่มได้ คลังสมบัติราชันย์ มาอีกครั้ง แถมยังเป็นระดับสีทองเสียด้วย ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หลังจากนำไปหลอมรวมและอัปเกรดแล้ว พลังของมันจะต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างแน่นอน

แม้ว่าระดับพรสวรรค์ สิบสองวีรกรรม จะต่ำกว่า แต่มันก็เป็นพรสวรรค์เดียวที่มีความสามารถคล้ายคลึงกับพรสวรรค์ระดับสีแดงเพียงหนึ่งเดียวที่เขามีอยู่ หลังจากหลอมรวมทั้งสองเข้าด้วยกัน ความสามารถดั้งเดิมของพรสวรรค์ [สุดยอดการปรับตัว] ก็แข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย ทั้งยังมอบชีวิตสำรองให้ซูลั่วเพิ่มขึ้นมาอีกสิบเอ็ดชีวิต ถึงพลังที่เพิ่มมาจะน้อยนิดจนแทบมองข้ามได้ก็ตาม

สิ่งที่ทำให้เขาสนใจจริงๆ คือพรสวรรค์ กระเป๋าวิเศษของผู้ข้ามมิติ ต่างหาก

มันมีความคล้ายคลึงกับคลังสมบัติราชันย์ กระเป๋าวิเศษของผู้ข้ามมิติคือสูตรโกงของผู้ข้ามมิตินิรนามคนหนึ่ง ซึ่งถือเป็นมิติพิเศษรูปแบบหนึ่งเช่นกัน เมื่อผู้ข้ามมิติเดินทางไปยังโลกต่างๆ กระเป๋าวิเศษใบนี้จะรวบรวมสิ่งของทุกอย่างจากโลกปัจจุบันของผู้ข้ามมิติเอาไว้โดยอัตโนมัติ

ตั้งแต่ของชิ้นเล็กๆ อย่างเฟอร์นิเจอร์และปืนพก ไปจนถึงของชิ้นใหญ่อย่างสิ่งประดิษฐ์ระดับเทพเจ้าและยานพิฆาตดารา กระเป๋าใบนี้มีทุกสิ่งที่คุณจะจินตนาการออก ยิ่งไปกว่านั้น หากสิ่งของภายในได้รับความเสียหายหรือถูกใช้งานไป มันก็จะเติมเต็มและซ่อมแซมตัวเองโดยอัตโนมัติ

แม้จะอยู่ในระดับสีทอง แต่พรสวรรค์นี้ก็นับเป็นหนึ่งในพรสวรรค์ระดับท็อปเลยทีเดียว

เขาสังหรณ์ใจว่าวันนี้นี่แหละที่คลังสมบัติราชันย์จะได้รับการยกระดับเสียที

ทันทีที่ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว ระบบพรสวรรค์ก็เด้งข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา

[ ตรวจพบว่าพรสวรรค์ 'คลังสมบัติราชันย์ (สีทอง)' และพรสวรรค์ 'กระเป๋าวิเศษของผู้ข้ามมิติ (สีทอง)' มีความสามารถใกล้เคียงกัน ต้องการหลอมรวมและอัปเกรดหรือไม่? ]

เมื่อเห็นดังนั้น ซูลั่วก็คิดในใจว่า 'เป็นไปตามคาด' ก่อนจะตอบตกลง "ใช่"

สิ้นเสียงของเขา ระบบก็เด้งข้อความ "โปรดรอสักครู่" ขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

ชั่วอึดใจต่อมา พรสวรรค์อันใหม่เอี่ยมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซูลั่ว

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับพรสวรรค์ใหม่: ผู้รวบรวมสรรพสิ่งแห่งพหุจักรวาล (สีแดง) ]

"วู้ฮู้ว~ พรสวรรค์ระดับสีแดงอันที่สอง กว่าจะได้มาไม่ง่ายเลยแฮะ" ซูลั่วโห่ร้องด้วยความยินดีในใจ

ตั้งแต่ข้ามมิติมา แม้ว่าโชคของเขาจะดีขึ้นมาก แต่เขาก็ไม่เคยสุ่มได้พรสวรรค์ระดับสีแดงเลยสักครั้ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับที่สูงกว่านี้ พรสวรรค์ระดับสีแดงเพียงอันเดียวที่มี ก็ได้มาจากแพ็กเกจของขวัญมือใหม่เท่านั้น แค่นี้ก็บ่งบอกได้แล้วว่าการจะได้พรสวรรค์ระดับสีแดงมาครอบครองนั้นยากเย็นแสนเข็ญเพียงใด

หลังจากยินดีอยู่ครู่หนึ่ง ซูลั่วก็เริ่มตรวจสอบความสามารถของพรสวรรค์ใหม่นี้

ผู้รวบรวมสรรพสิ่งแห่งพหุจักรวาล: ในฐานะผู้รวบรวมสรรพสิ่งแห่งพหุจักรวาล คุณครอบครองมิติเก็บของสุดพิเศษ มิตินี้จะทำการค้นหาโลกอื่นๆ และรวบรวมสิ่งของจากโลกเหล่านั้นที่ยังไม่มีอยู่ในมิติเก็บของมาไว้ให้โดยอัตโนมัติ

ปล. การรวบรวมสิ่งของที่ยังไม่มีอยู่ในมิติเก็บของอย่างต่อเนื่อง จะทำให้ระดับของพรสวรรค์นี้เพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป

"สุดยอดไปเลย" ซูลั่วเอ่ยออกมาช้าๆ หลังจากอ่านคำอธิบายพรสวรรค์จบ

ผู้รวบรวมสรรพสิ่งแห่งพหุจักรวาลไม่เพียงแต่จะคงความสามารถและสิ่งของดั้งเดิมของ 'คลังสมบัติราชันย์' และ 'กระเป๋าวิเศษของผู้ข้ามมิติ' เอาไว้ทั้งหมดเท่านั้น แต่มันยังได้รับความสามารถในการ "ค้นหาโลกใบอื่นอัตโนมัติ และเก็บเกี่ยวสมบัติจากโลกนั้นมาโดยอัตโนมัติ" อีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ พรสวรรค์นี้จัดอยู่ในประเภทพรสวรรค์ที่สามารถอัปเกรดได้เหมือนกับเวทมนตร์

ตราบใดที่เขายังคงโยนสิ่งของที่ยังไม่มีอยู่ในมิติเก็บของเข้าไปเรื่อยๆ พรสวรรค์นี้ก็จะอัปเกรดตัวเองอย่างต่อเนื่อง เมื่อรวมเข้าด้วยกัน ทั้งสองอย่างก็ก่อให้เกิดความสามารถที่เติบโตได้เองโดยอัตโนมัติ เขาไม่จำเป็นต้องจงใจใช้พรสวรรค์อื่นมาอัปเกรดมันด้วยซ้ำ

ส่วนพรสวรรค์ระดับต่ำหรือไร้ประโยชน์ที่สะสมไว้ ก็สามารถนำไปใช้เสริมความแข็งแกร่งให้กับพรสวรรค์ [สุดยอดการปรับตัว] ได้โดยตรงเลย