บทที่ 18 - ข้อตกลง

บทที่ 18 - ข้อตกลง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

จิ้งจอกแดงหกหางไม่พูดอะไร ทว่าร่างกายกลับเกร็งตัวเล็กน้อย ตั้งท่าเตรียมพร้อมป้องกัน สายตาจับจ้องไปที่งูเขียวอย่างไม่วางตา

งูเขียวค่อยๆ เอื้อนเอ่ย น้ำเสียงยังคงเป็นเสียงหญิงสาวที่เย็นชาและส่งตรงเข้ามาในหัวโดยไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ เช่นเคย

"การต่อสู้ของพวกเจ้าสร้างความเสียหายเป็นวงกว้างเกินไป ผืนป่าแห่งนี้รับไม่ไหวหรอก ไม่เลิกรากันไปตอนนี้ ก็เปลี่ยนที่ไปสู้กันให้ตายไปข้างหนึ่งซะ"

ราชาหมาป่าจันทราสีเงินได้ยินดังนั้นก็ราวกับได้ฟังเรื่องตลกขบขัน มันแหงนหน้าหัวเราะร่าอย่างโกรธแค้น

"ฮ่าๆๆ! งูเขียวเกล็ดมรกต เจ้าอย่ามาแส่ไม่เข้าเรื่อง! จิ้งจอกน้อยตัวนี้ขโมยกินผลจันทราสีเงินที่สำคัญยิ่งของข้าไป ทำลายหนทางตื่นขึ้นของสายเลือดลูกข้า! วันนี้สองแม่ลูกนี่ต้องตายสถานเดียว! หากเจ้าคิดจะขวาง ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับเผ่าหมาป่าจันทราสีเงินของข้า!"

ตอนนั้นเอง จิ้งจอกแดงหกหางสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ราชาหมาป่าจันทราสีเงิน เรื่องนี้ลูกข้าเป็นฝ่ายผิดก่อนจริงๆ ข้ายินดีชดใช้ด้วยเห็ดหลินจือไฟพันปีหนึ่งต้น เพื่อทดแทนความสูญเสียของผลจันทราสีเงิน เผ่าพันธุ์ของพวกเราทั้งสองอาศัยอยู่ใกล้เคียงกันมาเนิ่นนาน เหตุใดต้องมาสู้กันจนตัวตายเพื่อเรื่องแค่นี้ด้วย เลิกแล้วต่อกันแค่นี้ดีหรือไม่"

"หึ!" ราชาหมาป่าจันทราสีเงินแค่นเสียงเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลนและเย้ยหยัน "เห็ดหลินจือไฟพันปีงั้นหรือ สำหรับเผ่าจิ้งจอกเพลิงของพวกเจ้าอาจจะเป็นของล้ำค่า แต่สำหรับเผ่าหมาป่าจันทราสีเงินของข้า มันก็แค่สมุนไพรวิเศษที่มีพลังวิเศษธาตุไฟอยู่เล็กน้อยเท่านั้น จะเอามาเทียบกับผลจันทราสีเงินที่เผ่าของข้าใช้สำหรับปลุกสายเลือดจันทราสีเงินและควบแน่นตราประทับจันทราก่อกำเนิดโดยเฉพาะได้อย่างไรกัน!"

"เห็ดหลินจือไฟพันปีงั้นหรือ ปลุกสายเลือดงั้นหรือ"

เมื่อได้ยินคำพูดของราชาหมาป่าจันทราสีเงิน ซูเฉินก็ฉุกคิดขึ้นมาในใจ

"สิ่งที่มันต้องการก็แค่การปลุกสายเลือด และในมือฉันก็บังเอิญมีโอสถเบิกสายเลือดสัตว์อสูรอยู่ขวดหนึ่งพอดี ถ้าเกิดว่า..."

เขากระแอมเบาๆ แล้วพูดกับทั้งสองฝ่ายที่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่

"ท่านผู้อาวุโสทั้งสอง ลองฟังผมสักหน่อยดีไหมครับ"

สายตาของราชาหมาป่าจันทราสีเงินและจิ้งจอกแดงหกหางหันขวับมามองเขาทันที

ซูเฉินยืดอกขึ้น พยายามรักษาความน่าเกรงขามของตัวเองเอาไว้

"เอาอย่างนี้ดีไหมครับ ท่านจิ้งจอกแดงหกหางมอบเห็ดหลินจือไฟพันปีที่ตกลงกันไว้ให้ผม ส่วนผมจะช่วยปลุกสายเลือดให้ลูกของท่านราชาหมาป่าจันทราสีเงินเอง ผลจันทราสีเงินก็หมดไปแล้ว สู้กันไปก็แก้ปัญหาไม่ได้หรอก เรามาเปลี่ยนวิธีแก้ปัญหากันดีกว่าไหมครับ"

"เจ้าเนี่ยนะ จะช่วยปลุกสายเลือดให้ลูกข้า" ราชาหมาป่าจันทราสีเงินจ้องมองซูเฉินด้วยสายตาคมกริบ ใบหน้าฉายแววไม่เชื่อถืออย่างชัดเจน น้ำเสียงแข็งกร้าวเอ่ยขึ้น "มนุษย์อย่างพวกเจ้ามีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาแต่ไหนแต่ไร คำพูดของเจ้าจะเชื่อถือได้อย่างไร!"

"เวรเอ๊ย นี่แกโดนมนุษย์หลอกมาล่ะกี่ครั้งเนี่ย ถึงได้แค้นฝังหุ่นขนาดนี้!" ซูเฉินบ่นอุบในใจ

เขาเองก็ขี้เกียจจะพูดพร่ำทำเพลง จึงพิสูจน์ให้เห็นด้วยการกระทำ พลิกฝ่ามือทีเดียวก็หยิบขวดหยกที่บรรจุโอสถเบิกสายเลือดสัตว์อสูรออกมาจากถุงเก็บของ เขาเปิดจุกขวดออก แล้วเทโอสถออกมา

โอสถขนาดเท่าเม็ดลำไยสามเม็ดที่มีลวดลายหนาแน่นและเปล่งประกายแสงสีเลือดแปลกตากองรวมกันอยู่บนฝ่ามือของเขา ซูเฉินเทโอสถสองเม็ดกลับลงไปในขวด เหลือเพียงเม็ดเดียววางประคองไว้บนฝ่ามือ

"ดูให้ดีนะ" เขายื่นมือที่ประคองโอสถออกไป "โอสถเม็ดนี้มีชื่อว่าโอสถเบิกสายเลือดสัตว์อสูร เป็นโอสถระดับเจ็ด สรรพคุณของมันก็คือช่วยกระตุ้นและปลุกสายเลือดดั้งเดิมของสัตว์อสูรระดับเจ็ดลงไปให้ตื่นขึ้น!"

เขาจ้องมองราชาหมาป่าจันทราสีเงินด้วยสายตาเป็นประกาย

"ผมคิดว่าสรรพคุณของเจ้านี่คงไม่ได้ด้อยไปกว่าผลจันทราสีเงินที่เผ่าหมาป่าจันทราสีเงินของพวกคุณใช้กันเป็นประจำหรอกนะ เผลอๆ อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำไป"

"เป็นไงล่ะ ทีนี้เชื่อผมได้หรือยัง"

จมูกของราชาหมาป่าจันทราสีเงินกระตุกเบาๆ ประสาทสัมผัสการดมกลิ่นอันเฉียบแหลมเหนือมนุษย์ของมันดักจับกลิ่นหอมโอสถอันเป็นเอกลักษณ์สุดขีดจากอากาศได้อย่างรวดเร็ว เพียงแค่สูดดมกลิ่นอายเข้าไปเพียงน้อยนิด สายเลือดราชาหมาป่าจันทราสีเงินที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษในร่างของมันกลับเกิดการสั่นไหวเบาๆ อย่างไม่อาจควบคุมได้

ดวงตาทั้งสองข้างของมันจ้องเขม็งไปที่โอสถสีเลือดบนฝ่ามือของซูเฉิน แววตาแปรเปลี่ยนไปมาอย่างไม่อาจคาดเดา จากนั้นมันก็หันไปมองลูกหมาป่าตัวน้อยที่ยังไม่รู้ประสีประสาเบื้องล่าง

มันไม่ไว้ใจมนุษย์อย่างสุดซึ้งจริงๆ ความเกลียดชังและความหวาดระแวงที่ฝังลึกในกระดูกทำให้มันต่อต้านซูเฉินตามสัญชาตญาณ ทว่าผลจันทราสีเงินก็ถูกลูกจิ้งจอกตัวแสบนั่นขโมยกินไปแล้ว

หากลูกของมันไม่สามารถปลุกสายเลือดได้ก่อนอายุครบหนึ่งเดือนเต็ม เมื่อเติบโตขึ้นในวันข้างหน้า สายเลือดดั้งเดิมในร่างกายก็จะยิ่งบริสุทธิ์และตื่นขึ้นได้ยากยิ่งขึ้น นั่นหมายความว่าลูกของมันอาจไม่มีวันเติบโตเป็นราชาหมาป่าจันทราสีเงินที่แท้จริงได้ตลอดกาล

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ประกายแห่งความเด็ดเดี่ยวก็วาบขึ้นในแววตาของราชาหมาป่าจันทราสีเงิน

มันจ้องซูเฉินเขม็ง เอ่ยเสียงต่ำ

"ตกลง! มนุษย์ ข้าจะยอมเชื่อเจ้าสักครั้ง! แต่ถ้าเจ้ากล้าเล่นตุกติกอะไรล่ะก็ เผ่าหมาป่าจันทราสีเงินของข้าจะขอจองล้างจองผลาญเจ้าให้ตายกันไปข้างหนึ่งแน่!"

"วางใจได้เลย ไม่หลอกเด็กไม่ต้มคนแก่ รับรองว่าคุณต้องพอใจแน่นอน!"

ซูเฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขยับข้อมือเบาๆ โยนโอสถบนฝ่ามือไปให้ราชาหมาป่าจันทราสีเงิน ราชาหมาป่าจันทราสีเงินไม่ได้อ้าปากรับตรงๆ แต่มันระมัดระวังตัวโดยการแบ่งพลังจันทราสีเงินจากในร่างออกมาเป็นสาย กลายเป็นแถบแสงสีเงินนุ่มนวลประคองโอสถเอาไว้อย่างมั่นคง จากนั้นก็โฉบตัวลงไป ค่อยๆ ส่งโอสถไปที่ปากลูกของตน

ลูกหมาป่าตัวน้อยดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดของโอสถที่มีต่อมัน มันแลบลิ้นสีชมพูอ่อนออกมาเลียริมฝีปาก ภายใต้สายตาให้กำลังใจของผู้เป็นพ่อ มันก็กลืนโอสถเข้าไปในคำเดียว

โอสถละลายทันทีที่เข้าปาก

แทบจะในวินาทีต่อมา ร่างของลูกหมาป่าก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง รอบกายพลันระเบิดวงแหวนแสงสีเงินนวลตาออกมา ท่ามกลางแสงสีนวล ลวดลายสีเงินที่ดูเก่าแก่และซับซ้อนยิ่งกว่าเดิมนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นและไหลเวียนราวกับมีชีวิต ปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามจนทำให้ใจสั่นสะท้านออกมา

ราชาหมาป่าจันทราสีเงินกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น ร่างอันใหญ่โตโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย จ้องมองลูกของตนอย่างไม่กะพริบตา

จิ้งจอกแดงหกหาง งูเขียว และซูเฉิน ต่างก็เฝ้ามองฉากอันน่าอัศจรรย์นี้อย่างเงียบๆ เวลาไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้าราวกับหยุดนิ่ง ร่างของลูกหมาป่าสั่นเทาเล็กน้อยท่ามกลางแสงสีเงิน ในลำคอส่งเสียงครางฮือๆ ต่ำๆ เห็นได้ชัดว่ากระบวนการปลุกสายเลือดนั้นต้องเผชิญกับความเจ็บปวดไม่น้อย

ทันใดนั้น

บรู๊วววว!

เสียงหอนของหมาป่าที่แม้จะยังดูเด็ก แต่กลับดังกังวานใสผิดปกติราวกับจะทะลวงผ่านชั้นเมฆพุ่งทะยานออกจากปากลูกหมาป่า เสียงนี้ไม่หลงเหลือเค้าความไร้เดียงสาอีกต่อไป กลับเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามอันบริสุทธิ์ของสัตว์แรกเกิด พร้อมกับเสียงหอนนี้ แสงสีเงินจุดหนึ่งก็สว่างวาบขึ้นใต้ผืนขนบนหน้าผากของมัน

ตามมาด้วยตราประทับจันทร์เสี้ยวสีเงินที่คมชัด เส้นสายงดงาม ราวกับควบแน่นมาจากแสงจันทร์ที่บริสุทธิ์ที่สุด ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาให้เห็น ตราประทับนี้มีที่มาเดียวกับตราประทับบนหน้าผากของราชาหมาป่าจันทราสีเงิน แต่ทว่าสีสันกลับดูมีชีวิตชีวาและบริสุทธิ์ยิ่งกว่า

รูม่านตาของราชาหมาป่าจันทราสีเงินหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ความตื่นเต้นดีใจและความตกตะลึงอย่างรุนแรงถาโถมเข้าใส่มัน มันสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงสายเลือดราชาหมาป่าจันทราสีเงินที่เพิ่งตื่นขึ้นในร่างของลูกตน

ความบริสุทธิ์ของมัน กลับสูงส่งกว่าของมันเองไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า สรรพคุณของโอสถเม็ดนั้น กลับได้ผลดีกว่าผลจันทราสีเงินเสียอีก

ราชาหมาป่าจันทราสีเงินค่อยๆ หันตัวกลับมา มองไปที่ซูเฉินอีกครั้ง ความเป็นศัตรูและความเกลียดชังในแววตาของมัน ตอนนี้จางหายไปกว่าครึ่งแล้ว ถูกแทนที่ด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างถึงที่สุด

"มนุษย์... เจ้าค่อนข้าง... แตกต่างออกไปจริงๆ"

น้ำเสียงของราชาหมาป่าจันทราสีเงินทุ้มต่ำลงมาก ความดุร้ายลดน้อยลง ทว่ามีความหนักแน่นจริงจังเพิ่มเข้ามา

"ข้า... ขอรับน้ำใจจากเจ้าในครั้งนี้"

[จบแล้ว]