ตอนที่ 22 เลขาสวี เธอกำลังเล่นกับไฟนะ!

ตอนที่ 22 เลขาสวี เธอกำลังเล่นกับไฟนะ!

“ขอดูหน่อยสิ”

ฮั่ว ฉีอัน ลุกขึ้น หันมองตัวเองในกระจก มาดของเขาดูดีขึ้นอีกระดับเลยทีเดียว

เสื้อเชิ้ตลายทางสีเทาเข้ม ยัดชายเข้าในกางเกงสแล็กสีดำ เผยให้เห็นหัวเข็มขัดมุมหนึ่ง ช่วยพรางพุงน้อยๆ ของเขาได้เป็นอย่างดี

แขนเสื้อที่พับขึ้น เผยท่อนแขนล่ำสัน

บนข้อมือสวมนาฬิกาเรือนหนึ่งที่ยังไม่ได้ตั้งเวลา

กระดุมคอเสื้อถูกปลดออกหนึ่งเม็ด ยิ่งทำให้ช่วงไหล่ดูกว้างขึ้น รูปร่างที่ประกอบด้วยมัดกล้ามเนื้อช่วงอกกับท่อนแขนดูเด่นชัดขึ้น

เมื่อมองขึ้นไป จะเห็นแว่นตากรอบทองสวมอยู่บนสันจมูก เลนส์กรองแสงสีฟ้า พอสะท้อนแสงไฟยิ่งเพิ่มความลึกลับ

เส้นผมถูกเซตแสกข้างแบบสามต่อเจ็ด เป็นทรงผมแฟชั่นที่ดูยุ่งนิดๆ แต่มีสไตล์

เมื่อบวกกับส่วนสูง 186 ซม. พอใส่รองเท้าก็ปาไป 188 ซม. แค่ยืนนิ่งๆ เขาก็ดูเปลี่ยนจากหนุ่มโรงงานกลายเป็นประธานบริษัทที่เดินเข้าห้องทำงานผู้บริหารได้ทันที

รูปร่างระดับ 78 คะแนนที่ระบบประเมินไว้ ไม่ได้เกินจริงเลย

แต่พอผ่านฝีมือการแต่งตัวของ สวี เสี่ยวลี่ ฮั่ว ฉีอัน ก็ขยับคะแนนรูปร่างตัวเองขึ้นเป็น 85 ได้แบบไม่อายใคร ส่วนหน้าตาให้ราวๆ 77 ก็นับว่ายังอยู่ในเกณฑ์ความจริง

ทว่าเขายังคงคิดเรื่องลดน้ำหนักเพื่อให้กรอบหน้าและกล้ามเนื้อชัดเจนขึ้นกว่านี้

“ลุงคะ เป็นไงบ้าง บอกแล้วว่าเหมาะกับลุงมากเลย”

สวี เสี่ยวลี่ ยืนอยู่ข้างๆ จ้องมองเงาในกระจกด้วยกัน

[ค่าความชอบของ สวี เสี่ยวลี่ +1 (79)]

ฮั่ว ฉีอัน ลอบประหลาดใจ ค่าความชอบนี้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่เขายอมให้เธอจับแต่งตัว คะแนนก็พุ่งพรวดจาก 48 มาถึง 79 รวดเดียว

เขาเห็นสายตาของหญิงสาวในกระจกดูแปลกไปจึงหันไปมอง เป็นจังหวะเดียวกับที่ สวี เสี่ยวลี่ เงยหน้าขึ้นมาพอดี

ทั้งสองอยู่ใกล้กันจนเห็นเงาสะท้อนในดวงตาของกันและกัน

ฮั่ว ฉีอัน มองเห็นเงาตัวเองสะท้อนอยู่ในดวงตาของหญิงสาว แต่กลับรู้สึกแปลกไปเล็กน้อย

จู่ๆ หญิงสาวก็โพล่งขึ้นมา “สวัสดีค่ะท่านประธานฮั่ว!”

วินาทีนั้น ฮั่ว ฉีอัน เริ่มเข้าใจ ยัยเด็กนี่กำลังอินกับการสวมบทบาท หรือกำลังสนุกกับการเล่นตุ๊กตาเปลี่ยนชุดไซส์ยักษ์กันแน่

หรือกำลังจับเขาแต่งเป็นประธานบริษัทจอมเผด็จการกันแน่

เขาตอบกลับตามสัญชาตญาณทันที “เลขาสวี จำหน้าที่ตัวเองไว้ให้ดี เธอกำลังเล่นกับไฟนะ!”

สวี เสี่ยวลี่ ใจเต้นแรง รีบเบือนหน้าหนีอย่างรู้สึกผิดพลางพูดเสียงเบา “ท่านประธานฮั่ว ไม่ชอบสไตล์ที่ฉันแต่งให้เหรอคะ”

“อืม เหมือนจะยังขาดอะไรไปอย่างนะ”

ฮั่ว ฉีอัน คิดในใจ ในเมื่อยัยเด็กนี่อยากเล่นบทบาทสมมติเขาก็จะเล่นตามน้ำ เพื่อลองจีบให้ค่าความชอบทะลุ 80 แต้มดู

“ยังขาดอะไรอีกคะ”

สายตาของ สวี เสี่ยวลี่ สำรวจภาพลักษณ์ประธานบริษัทจอมเผด็จการที่เธอเนรมิตขึ้นมากับมือ มันดูสมบูรณ์แบบมากแล้วนี่นา

“ตรงนี้ไง!”

ฮั่ว ฉีอัน เอื้อมมือจับแขนเธอ ยกขึ้นแล้วเลื่อนไปจับที่ข้อมือพลางดึงเบาๆ ให้มือเธอสัมผัสที่ลูกกระเดือกของเขา

พร้อมกันนั้น เขาก็ก้มหน้าลง กระซิบข้างหูหญิงสาวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ตรงนี้ ยังขาดเนกไทอีกเส้น เลขาสวี ฉันอยากให้เธอผูกให้ด้วยตัวเอง เอาแบบ… วินด์เซอร์น็อตนะ”

สวี เสี่ยวลี่ หน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู มือที่แตะอยู่ตรงลูกกระเดือกวางตัวไม่ถูก เสียงแหบพร่าและลมหายใจอุ่นทำเอาเธอเข่าอ่อน หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะระเบิด

[ค่าความชอบของ สวี เสี่ยวลี่ +5 (84)]

“ท่านประธานฮั่ว อย่าทำแบบนี้สิคะ!”

สวี เสี่ยวลี่ ดึงสติกลับมาได้พลางบ่นอุบอิบ “โธ่เอ๊ย ลุง แกล้งหนูเหรอเนี่ย”

[ค่าความชอบของ สวี เสี่ยวลี่ -7 (77)]

[ค่าความชอบของ สวี เสี่ยวลี่ -2 (75)]

แม้ ฮั่ว ฉีอัน จะถอนหายใจที่ค่าความชอบขึ้นๆ ลงๆ อย่างรวดเร็ว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา

สำคัญคือเมื่อครู่ค่าความชอบของ สวี เสี่ยวลี่ ทะลุ 80 ไปแล้ว ระบบจึงถือว่าบรรลุเป้าหมาย เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนเงินเข้าจากโทรศัพท์ทันที

[ตรวจสอบพบเพศตรงข้ามระดับ 74 คะแนน มีค่าความชอบต่อโฮสต์ถึง 84 คะแนน รับรางวัล 10 ล้าน]

“เลขาสวี สนุกไหมล่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ทำหน้าเรียบเฉย นับเป็นโชคหล่นทับจริงๆ

เขาแทบไม่ได้เสียเงินให้ สวี เสี่ยวลี่ เลย ของขวัญสักชิ้นก็ไม่ได้ซื้อ แต่กลับปั่นเงินรางวัลออกมาได้ถึงสิบล้าน

ถึงกับทำให้เขาเริ่มหลงตัวเองว่า สามารถกวาดรางวัลในระดับ 70 คะแนนได้แบบสบายๆ

“ท่านประธานฮั่ว แอบไปซุ่มฝึกมาใช่ไหมคะ คราวก่อนลุงยังไม่รู้เลยว่าประธานบริษัทจอมเผด็จการคืออะไร”

สวี เสี่ยวลี่ ถอยหลังเล็กน้อย หัวใจค่อยๆ สงบลงแต่แก้มยังร้อนผ่าว หูข้างหนึ่งยังรู้สึกจั๊กจี้อยู่เลย

“แค่กๆ… เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเลยเปิดดูคลิปมาน่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน แค่ดูผ่านๆ เพียงไม่กี่ฉากเท่านั้น ที่เหลือคือการด้นสดล้วนๆ

“มิน่าล่ะ!”

สวี เสี่ยวลี่ พูดอย่างเขินอาย “ลุงคะ ปกติหนูชอบดูซีรีส์แนวประธานบริษัทจอมเผด็จการ ลุงคงไม่คิดว่าหนูแปลกใช่ไหม”

เธอรู้ตัวนานแล้วว่ามีรสนิยมแปลกๆ ไปบ้างที่ชอบเพ้อฝันถึงประธานจอมเผด็จการในชีวิตจริง แต่มันเหมือนอารมณ์ตามติ่งไอดอลมากกว่าจะเป็นความรักจริงๆ

ฮั่ว ฉีอัน ได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า “แปลกตรงไหนล่ะ พวกในงานคอสเพลย์ยังไม่เห็นแปลกเลย”

“งั้นก็ดีค่ะ!”

สวี เสี่ยวลี่ ดีใจ “ลุงคะ งั้นต่อไปหนูขอเปลี่ยนมาเรียกลุงว่าท่านประธานฮั่วได้ไหมคะ ส่วนลุงก็ทำเหมือนเมื่อกี้ เรียกหนูว่าเลขาสวี ดีไหม”

“ได้สิ เลขาสวี”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่ได้ปฏิเสธ ยัยเด็กนี่เพิ่งทำเงินรางวัลให้เขาสิบล้านเชียวนะ แค่เล่นสวมบทบาทนิดหน่อยถือเป็นสีสันในชีวิตแล้วกัน

“ขอบคุณค่ะท่านประธานฮั่ว!”

สวี เสี่ยวลี่ อินกับบทบาทในทันที

“อืม! เลขาสวี วันนี้เหนื่อยหน่อยนะ ไปสิ ไปเลือกของขวัญให้ตัวเองสักชิ้น แล้วช่วยเลือกของขวัญให้ลูกค้าของผมด้วยอีกชิ้นหนึ่ง”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่ลืมที่จะซื้อของขวัญไปฝาก ถัง ซืออวี่ นี่แหละคือข้อดีของการจัดการเวลาและจดบันทึกช่วยจำ

“ได้เลยค่ะท่านประธานฮั่ว!”

สวี เสี่ยวลี่ ถามอย่างระมัดระวัง “ลูกค้ามีสเปกของขวัญไหมคะ”

“ราคาเกินหนึ่งพันแต่ไม่เกินสองหมื่นหยวน ลูกค้าอยู่ฝ่ายธุรการ อายุยี่สิบต้นๆ เป็นผู้หญิง”

ในอดีต ฮั่ว ฉีอัน เคยซื้อของขวัญให้คนอื่นบ้าง แต่เขารู้สึกว่าของเหล่านั้นอาจไม่เหมาะกับ ถัง ซืออวี่ นัก

ในเมื่อมีเลขาสวีอยู่ด้วย ก็ต้องใช้เซนส์ผู้หญิงให้เป็นประโยชน์หน่อย

“รับทราบค่ะท่านประธานฮั่ว งั้นเราไปเลือกของขวัญกันเลยไหมคะ”

ภายในใจ สวี เสี่ยวลี่ ตื่นเต้นอย่างมาก ความรู้สึกที่ได้สวมบทบาทแบบนี้ทำให้เธอพอใจมาก ยิ่งเห็น ฮั่ว ฉีอัน ในลุคใหม่ ภาพลักษณ์ประธานบริษัทจอมเผด็จการในจินตนาการก็ยิ่งซ้อนทับชัดเจน

“ไปสิ...”

จังหวะนั้นโทรศัพท์ของ ฮั่ว ฉีอัน ดังขึ้น

ปลายสายคือ ซาง จื่อซี “คุณฮั่ว รถมาถึงแล้วนะ จอดอยู่ริมถนนหน้าประตูหนึ่ง ป้ายแดงยังเข้าลานจอดรถใต้ดินไม่ได้ค่ะ จอดริมถนนได้เลยไม่ต้องกลัวผิดกฎจราจรค่ะ”

“จื่อซี คุณจอดรถให้เรียบร้อยแล้วเดินเข้ามาทางประตูสามนะ ผมกับลี่ลี่รออยู่ตรงนี้”

ฮั่ว ฉีอัน สั่งงานเสร็จ ก็หันไปอธิบาย “ซาง จื่อซีเอารถที่จองไว้มาส่งน่ะ ผมให้เธอเอาเอกสารมาให้เซ็นด้วย”

“ได้ค่ะท่านประธานฮั่ว!”

สวี เสี่ยวลี่ ยังคงอินกับบทบาท ยิ่งได้ยินว่ามีคนนำเอกสารมาให้เซ็นชื่อเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าทุกอย่างสมบูรณ์แบบ