บทที่ 21 คำทำนายของเฮอร์ไมโอนี่

เฮอร์ไมโอนี่มองไปที่นิค ฟิวรี่

"ตาคนชื่อสตาร์คคนนี้เป็นคนดีหรือเปล่าคะ?"

นิค ฟิวรี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าอย่างเด็ดขาด "ใช่ เขาเป็นคนดีเหมือนกัน"

ถึงแม้ว่าเขาจะขายอาวุธ ควงผู้หญิง และเย่อหยิ่งยะโส แต่เขาก็เป็นคนดี

ในฐานะลูกชายเพียงคนเดียวของโฮเวิร์ด สตาร์ค หนึ่งในผู้ก่อตั้งหน่วยชีลด์ และยังเป็นนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะที่มีชื่อเสียง โทนี่ สตาร์คจึงต้องได้รับการช่วยเหลือ ทั้งในแง่ของความผูกพันทางอารมณ์และในแง่ของคุณค่า

ถึงแม้ว่าบุคคลดังกล่าวจะถูกลักพาตัวไปโดยกองกำลังทหาร แต่หน่วยชีลด์ก็ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่กับความพยายามในการค้นหาและช่วยเหลือ

เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้า "ตกลงค่ะ หนูจะช่วยพวกคุณในครั้งนี้"

"เธอมีวิธีงั้นเหรอ?!"

นิค ฟิวรี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาแค่ลองแหวกหญ้าดู แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะทำให้สัตว์ประหลาดตื่นขึ้นมาจริงๆ

“หนูไม่สามารถหาได้หรอกนะคะว่าคนคนนี้อยู่ที่ไหน” เฮอร์ไมโอนี่พูดอย่างตรงไปตรงมา

นี่คือเรื่องจริง ภาพยนตร์แค่บอกเราว่าเขาถูกลักพาตัวไป และเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในถ้ำแห่งหนึ่งกลางทะเลทรายอัฟกานิสถาน แต่ไม่เคยมีการกล่าวถึงตำแหน่งที่ตั้งที่แน่นอนเลย

“ถ้าอย่างนั้นเธอ…” นิค ฟิวรี่รู้สึกสับสน

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เฮอร์ไมโอนี่ก็พูดขัดเขาขึ้นมาว่า: "แต่หนูสามารถทำนายชะตากรรมในอนาคตของเขาได้ และบางทีหนูอาจจะได้เห็นอะไรบางอย่างในฉากของอนาคต แต่หนูจะต้องขอความช่วยเหลือจากพวกคุณค่ะ"

อะไรนะ!!!

พวกเขาได้ยินอะไรกันเนี่ย? การทำนายอนาคตอย่างนั้นเหรอ?

นิค ฟิวรี่, นาตาชา โรมานอฟ และฟิล โคลสันต่างก็สะดุ้ง จ้องมองไปที่เฮอร์ไมโอนี่ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ในขณะที่พวกเขาคิดว่าพวกเขารู้จักเฮอร์ไมโอนี่ดีพอแล้ว เธอก็มักจะสามารถกำหนดความเข้าใจของพวกเขาใหม่ได้อยู่เสมอ

เธอต้องการให้พวกเราทำอะไรล่ะ?

นิค ฟิวรี่เป็นคนแรกที่ตอบสนอง

"หาลูกแก้วคริสตัลมาให้หนูสักลูกสิคะ เอาแบบที่ใสสะอาดและไม่มีสิ่งเจือปนเลยแม้แต่น้อย" เฮอร์ไมโอนี่กล่าว

ลูกแก้วคริสตัลงั้นเหรอ?

ในเวลาเดียวกัน คนหลายคนก็นึกถึงฉากจากภาพยนตร์และละครทีวีที่หมอดูถือลูกแก้วคริสตัลแล้วพูดจาไร้สาระเพื่อหลอกลวงผู้คน

ฉันหวังว่าเฮอร์ไมโอนี่คงจะไม่ทำตามแบบอย่างของคนพวกนั้นหรอกนะ

กลุ่มคนก็ปฏิเสธความคิดนั้นในทันที

ถึงแม้ว่าเธอจะยังเด็ก แต่คนที่อยู่ตรงหน้าฉันคือแม่มดของแท้ ซึ่งเหนือกว่าพวกนักต้มตุ๋นเหล่านั้นมาก

"เธอต้องการอะไรอีกไหม?"

"เวทมนตร์ของหนูมีไม่มากพอที่จะทำนายอนาคตของคนที่หนูไม่เคยพบหน้าได้ค่ะ ดังนั้น ในการร่ายคาถาพยากรณ์ จะต้องมีคนที่รู้จักมาปรากฏตัวด้วยตัวเองเพื่อที่จะได้มองเห็นอนาคตของอีกฝ่าย"

นิค ฟิวรี่: ???

ไม่นะ คุณแม่มด คุณกำลังล้อฉันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?

ถ้าฉันสามารถพาโทนี่มาด้วยตัวเองเพื่อทำนายที่อยู่ของเขาได้ ฉันยังจะต้องการคำทำนายของเธออีกเหรอ?

แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?

ดูเหมือนจะตระหนักได้ถึงความไม่เหมาะสมในคำพูดของเธอ เฮอร์ไมโอนี่จึงเกาหัวอย่างเขินอายและแลบลิ้นเล็กๆ อันแสนน่ารักของเธอออกมา

“หนูอธิบายไม่ชัดเจนเองค่ะ ถึงแม้หนูจะไม่สามารถมองเห็นอนาคตของสตาร์คได้ แต่พวกคุณสามารถหาคนที่สนิทกับเขามากๆ มาได้นี่คะ การที่หนูทำนายอนาคตของเธอคนนั้นมันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ?”

พวกเขาทั้งสามคนตระหนักถึงสิ่งที่เฮอร์ไมโอนี่หมายถึงในทันที

ถ้าหากพวกเราสามารถมองเห็นโทนี่ สตาร์คปรากฏตัวในอนาคตได้ นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะปลอดภัยดีหรอกหรือ?

ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่สามารถค้นหาที่อยู่ของเขาได้โดยตรง แต่พวกเราก็สามารถยืนยันความปลอดภัยในอนาคตของเขาได้โดยอ้อม และผลลัพธ์ที่ได้ก็เหมือนกัน

นิค ฟิวรี่หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย แต่โชคดีที่ใบหน้าอันดำคล้ำของเขาไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆ

พวกเขาไม่มีไหวพริบเท่ากับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งเลยด้วยซ้ำ

ดังนั้น การสัมผัสกับเวทมนตร์มากเกินไปมันทำให้คนเรากลายเป็นคนโง่ได้จริงๆ อย่างนั้นหรือ?

“คนสนิทของโทนี่ สตาร์คงั้นเหรอ…” นาตาชาขมวดคิ้ว

เขาสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่อายุยังน้อยและไม่มีพี่น้อง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังหยิ่งยโสและหลงตัวเอง แถมยังชอบดูถูกคนอื่นอยู่เสมอ ด้วยบุคลิกแบบนี้ มันยากที่จะจินตนาการได้ว่าจะมีใครสามารถเข้าใกล้เขาได้

เขาคงจะไม่ไปตามหาสาวบนหน้าปกนิตยสารที่เขาเคยนอนด้วยก่อนหน้านี้มาหรอก ใช่ไหม?

ทันใดนั้น นาตาชาก็ดูกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูของนิค ฟิวรี่ราวกับจำอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

นิค ฟิวรี่พยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น: "ถ้าอย่างนั้นก็เชิญเธอมาเลย"

หลังจากยืนยันได้ว่าไม่ต้องการอะไรอย่างอื่นอีก ฟิล โคลสันก็รีบสั่งให้คนไปเตรียมการอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นาน สายลับคนหนึ่งก็ผลักประตูและเดินเข้ามา พร้อมกับถือลูกแก้วคริสตัลมาในมือ

"แค่วางมันลงบนโต๊ะก็พอค่ะ" เฮอร์ไมโอนี่กล่าวอย่างสบายๆ

สายลับเหลือบมองไปที่นิค ฟิวรี่ ซึ่งอีกฝ่ายก็พูดออกมาตรงๆ ว่า "ทำตามที่เธอบอก"

สายลับคนนั้นเดินออกไป

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้หญิงสวยคนหนึ่งที่สวมชุดสูทผู้หญิงและดูอิดโรยเล็กน้อยก็ถูกพาเข้ามาในห้อง

"ฉันได้ยินมาว่าพวกคุณสามารถตามหาโทนี่พบแล้วงั้นเหรอคะ?"

ผู้หญิงคนนั้นถามคำถามนี้ทันทีที่เธอเดินเข้ามาในห้อง

นิค ฟิวรี่พูดว่า "นั่นเป็นไปได้แน่นอนครับ แต่ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณครับ คุณพอตส์"

เปปเปอร์ พอตส์พยักหน้า ดูรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

"ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อช่วยคุณตามหาโทนี่ ขอเพียงแค่พาเขากลับมาอย่างปลอดภัยให้เร็วที่สุดก็พอค่ะ"

มีความเหนื่อยล้าที่ยากจะอธิบายได้ปรากฏอยู่ระหว่างคิ้วของเธอ

ในฐานะเลขานุการส่วนตัวของโทนี่ สตาร์ค เธอรู้สึกกังวลมากในช่วงที่เขาหายตัวไปจนนอนไม่หลับในตอนกลางคืน เธอยังพยายามใช้เส้นสายมากมายเพื่อตามหาเขา แต่ก็ไม่เป็นผล

ในขณะที่ต้องเป็นห่วงโทนี่ เปปเปอร์ยังต้องทำงานอย่างหนักเพื่อจัดการกิจการประจำวันของบริษัท ซึ่งนั่นทำให้นักธุรกิจหญิงผู้แข็งแกร่งคนนี้ต้องเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง เธอเพียงแค่หวังว่าโทนี่จะปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนและกลับมาในเร็ววัน

ยิ่งไปกว่านั้น เธอตระหนักดีว่าความรู้สึกอันละเอียดอ่อนระหว่างพวกเขาทั้งสองคนนั้นมีมากกว่าแค่เจ้านายกับเลขานุการ

“โปรดวางใจได้เลยครับ คุณพอตส์” นิค ฟิวรี่กล่าว “ในเมื่อพวกเราหน่วยชีลด์กล้าพูดแบบนี้ พวกเราก็ต้องค่อนข้างมั่นใจ อย่างไรก็ตาม พวกเราไม่ใช่กองกำลังหลักในการตามหาโทนี่ในครั้งนี้ครับ พวกเราเป็นเพียงแค่บุคลากรที่คอยให้ความช่วยเหลือ เช่นเดียวกับคุณ”

"เอ๊ะ? ถ้าไม่ใช่พวกคุณ แล้วใครกันล่ะคะ?"

เปปเปอร์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่องค์กรข่าวกรองอย่างหน่วยชีลด์ แล้วใครล่ะที่มีความสามารถระดับนี้?

กองทัพงั้นเหรอ?

ถ้าพวกเขาเชื่อถือได้ โทนี่ก็คงจะไม่ถูกลักพาตัวไปตั้งแต่แรกแล้ว

นิค ฟิวรี่ชี้ไปที่เฮอร์ไมโอนี่ ซึ่งยังคงกำลังศึกษาลูกแก้วคริสตัลอยู่

"เธอคนนี้ครับ"

เปปเปอร์ถึงกับตะลึงงัน

เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่น่าจะอายุเพียงแค่สิบเอ็ดหรือสิบสองปี ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธอ

และเธอกำลังสวมชุดคลุมสีดำอยู่ เธอคอสเพลย์เป็นพ่อมดผู้ชั่วร้ายจากการ์ตูนเรื่องไหนหรือเปล่าเนี่ย?

"คุณหมายความว่า...เธอคือคนที่มาตามหาโทนี่งั้นเหรอคะ?"

เปปเปอร์มองไปที่นิค ฟิวรี่อย่างไม่อยากจะเชื่อ

"...จะหาเขายังไงล่ะคะ?"

แววตาแห่งความสงสัยค่อยๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ

“ใช้เวทมนตร์ครับ” นิค ฟิวรี่พูดโดยที่สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย

เปปเปอร์สูดหายใจเข้าลึกๆ ข่มความอยากที่จะหันหลังแล้วเดินจากไป และพูดอย่างเย็นชาว่า "ฉันไม่มีเวลามาเล่นมุกตลกหรอกนะคะ"

นิค ฟิวรี่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เขาก็ทำได้เพียงพูดอย่างอดทนว่า "เธอคนนี้แหละครับ เธอและเวทมนตร์ของเธอ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ วิชาพยากรณ์ของเธอ สามารถที่จะตามหาสตาร์คพบได้ครับ"

"ถ้าคุณขอให้ฉันมาที่นี่เพียงเพื่อสร้างความสนุกสนานให้กับคุณล่ะก็ ฉันขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จของคุณด้วยนะคะ ที่บริษัทมีงานให้ทำอีกมากมาย ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนค่ะ"

ดวงตาของเปปเปอร์เผยให้เห็นถึงความผิดหวังอย่างสุดซึ้งในขณะที่เธอหันหลังและเดินจากไป

ทันทีที่เธอเดินไปถึงประตู มันก็ปิดกระแทกเองโดยอัตโนมัติด้วยเสียงดัง "ปัง"

เปปเปอร์หันกลับมาด้วยความโกรธ เพียงเพื่อจะเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ในชุดพ่อมดกำลังชี้ไม้แท่งเล็กๆ สีดำมาที่เธอ

"เปตริฟิคัส โททาลัส!"

วินาทีต่อมา เธอก็ถูกแช่แข็งด้วยพลังที่อธิบายไม่ได้

ความคิดของฉันยังคงชัดเจน แต่ไม่ว่าฉันจะพยายามมากแค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่นิ้วเดียว ราวกับว่าตัวฉันทั้งตัวถูกกดปุ่มหยุดพักเอาไว้