บทที่ 27 อวี่เจียงจุน: ทำตัวให้มันเงียบ ๆ หน่อยไอ้น้อง

บทที่ 27 อวี่เจียงจุน: ทำตัวให้มันเงียบ ๆ หน่อยไอ้น้อง

การรูดเสาจากชั้น 17 ลงมาที่ชั้น 1

ถ้าเป็นแค่นั้น มันก็ไม่ได้ยากอะไรมากมาย

ทหารรับจ้างส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ ล้วนสามารถทำได้กันทั้งนั้น

แม้แต่คนธรรมดาบางคน ถ้าค่อย ๆ รูดลงมาช้า ๆ ก็ลงมาได้เหมือนกัน

แต่การพาเพื่อนร่วมทีมลงมาด้วยเนี่ยนะ?

แถมยังต้องเป็นการกระโดดลงมาด้วย?

ต้องใช้พละกำลังมหาศาลขนาดไหน?

ต้องมีความคล่องแคล่วว่องไวระดับไหน?

นี่มันใช่สิ่งที่มนุษย์จะทำได้เหรอ?

มันคือการรนหาที่ตายชัด ๆ!

ในบรรดาทหารรับจ้างหลายสิบคนที่อยู่ที่นี่ ไม่มีใครมั่นใจเลยว่าจะทำแบบนั้นได้

พวกทหารรับจ้างที่แหกปากโวยวายเรื่องความไม่เป็นธรรมของกฎเกณฑ์เมื่อกี้ ก็พากันเงียบกริบไปทันที

“ที่แท้ก็เก่งแต่ปากจริง ๆ ด้วย”

“ในเมื่อไม่มีความเห็นอะไรแล้ว พวกนายก็ไสหัวไปได้แล้ว”

มุมปากของเม่ยหูยกขึ้นเล็กน้อย เธอเม้มริมฝีปากบาง ๆ โดยไม่พยายามปิดบังความเย้ยหยันและดูแคลนเลยแม้แต่น้อย

ครูฝึกรูปร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขา ยื่นมือออกไปแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทุกท่าน เชิญออกไปจากที่นี่ อย่ามารบกวนการทดสอบ”

“มิฉะนั้น เพื่อนร่วมทีมของพวกนาย จะถูกคัดออกไปด้วย!”

ทหารรับจ้างที่ถูกคัดออกเหล่านั้นรู้ตัวว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด จึงทำได้แค่หันหลังเดินจากไปอย่างไม่สบอารมณ์

เม่ยหูไม่ปรายตามองพวกขี้แพ้ที่น่าสงสารเหล่านั้นอีก เธอเดินด้วยจังหวะก้าวที่ไม่ช้าและไม่เร็ว ตรงเข้ามาหาแถวทหารรับจ้างที่รวมตัวกันเสร็จแล้ว

ตึก... ตึกตึก....

เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังขึ้น ทั่วทั้งล็อบบี้เงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตก

จนกระทั่งเม่ยหูเดินมาหยุดอยู่ข้างเสิ่นเฟย เธอก็หยุดฝีเท้าลง ส่งยิ้มหวาน แล้วถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “ทหารรับจ้าง บอกชื่อทีมของนาย กับรหัสของนายมาสิ”

น้ำเสียงของเธอช่างเย้ายวน ชวนให้คนฟังรู้สึกอ่อนระทวยไปทั้งตัว

เสิ่นเฟยไม่ได้ทำตัวเย็นชาจนเกินไป แต่ก็ไม่ได้แสดงความกระตือรือร้นอะไร เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ชูร่า หัวหน้าทีมสังหาร”

ทหารรับจ้างทุกคนในล็อบบี้ ล้วนสวมหมวกไหมพรมสีดำปิดบังใบหน้า

นอกจากดวงตาและอุปกรณ์ที่สวมใส่แล้ว ก็แทบจะจำหน้าตากันไม่ได้เลย

แถมยังมีหลายทีมที่ทำตราสัญลักษณ์ประจำทีมมาแล้ว แต่พวกเสิ่นเฟยยังไม่มีเวลาไปทำเลย

นกกระจอกเทศที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พอเห็นหัวหน้าครูฝึกที่ทั้งสวยและเซ็กซี่ขนาดนี้ กวางน้อยในใจก็วิ่งชนกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว

เขาชี้มาที่ตัวเอง แล้วแนะนำตัวอย่างกระตือรือร้น “หัวหน้าครูฝึกเม่ยหู ผมชื่อนกกระจอกเทศ เป็นพลระเบิดของทีมสังหาร เป็นคนยูโกสลาเวีย อายุ 24 ปี สถานะโสด สุขภาพแข็งแรง ไม่มีพฤติกรรมเสื่อมเสียครับ!”

“เรื่องเมื่อกี้มันเป็นแค่อุบัติเหตุ ความจริงแล้วฝีมือของผม....”

หัวหน้าครูฝึกเม่ยหูไม่ได้สนใจนกกระจอกเทศเลยแม้แต่น้อย

จู่ ๆ เธอก็ขยับเข้าไปใกล้เสิ่นเฟย แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน “ชูร่าเหรอ? ฉันจำนายไว้แล้ว หวังว่านายจะยืนหยัดผ่านการทดสอบของฉันไปได้นะ”

เมื่อเห็นภาพนั้น นกกระจอกเทศก็มองด้วยความอิจฉาตาร้อน

โอเฒ่ากับคิงลูเธอร์ก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

สมกับเป็นหัวหน้าทีม เสน่ห์แรงกับสาว ๆ จริง ๆ!

อิจฉาโว้ย....

แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า ทิวลิปที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว มือก็เลื่อนไปจับมีดพกที่ต้นขาด้านนอกเอาไว้แน่น

ความจริงแล้ว ทิวลิปเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องทำแบบนั้น

เธอแค่รู้สึกว่าหัวใจของเธอว้าวุ่นมาก ราวกับของล้ำค่ากำลังจะถูกใครแย่งไป

เม่ยหูสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังจากเธอ

แต่เธอแค่ปรายตามองทิวลิปอย่างไม่ใส่ใจ ไม่ได้หยุดพักอะไร แล้วเดินตรงไปที่หัวแถว

ครูฝึกอีกหลายคนยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ด้านหลังเธอ ในท่าพักตามระเบียบ

ดูทรงพลังและน่าเกรงขามมาก

เม่ยหูยืนด้วยท่าทีผ่อนคลาย ราวกับกำลังเดินเล่นชมนกชมไม้ เธอแนะนำตัวว่า “ครูฝึกคนที่หนึ่งทางซ้ายมือด้านหลังฉัน รหัส เลี่ยซาน”

เลี่ยซาน

ก็คือผู้ชายหน้าตาแบบคนเอเชีย รูปร่างกำยำคนนั้นนั่นแหละ

เม่ยหูแนะนำต่อ “คนที่สองทางซ้ายมือ รหัส กังเฟิง คนที่สาม รหัส นักล่า และคนที่สี่ รหัส ฟลามิงโก”

ถึงแม้จะกำลังถูกแนะนำตัวอยู่ แต่ครูฝึกด้านหลังเม่ยหูกลับยืนนิ่งเป็นรูปปั้น ไม่แม้แต่จะปรายตามองทหารรับจ้างตรงหน้าเลยสักนิด

ราวกับว่าพวกทหารรับจ้างไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นเลย

.......

ภายในแถว

เสิ่นเฟยไม่ได้มีความสนใจอยากจะฟังการแนะนำตัวของครูฝึกเลย

เขาเปิดร้านค้าระบบขึ้นมา กำลังทำความคุ้นเคยกับฟังก์ชันต่าง ๆ รวมถึงอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ละลานตาไปหมด

ระบบมีขนาดใหญ่มาก และมีฟังก์ชันมากมาย

การจะทำความเข้าใจให้ถ่องแท้ ต้องใช้เวลาพอสมควร

แต่ก็มีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นเรื่องหนึ่ง

หลังจากที่เมื่อวานซื้ออุปกรณ์ทั้งหมดไป ค่าความนิยมของเสิ่นเฟยก็เหลือไม่ถึง 1,000 แต้ม

แต่วันนี้พอเปิดมาดู กลับพบว่ามันพุ่งขึ้นไปถึง 170,000 แต้มแล้ว

“ดูเหมือนว่า คลิปวิดีโอสั้นในโต่วอินพวกนั้น น่าจะกลายเป็นไวรัลไปแล้วแน่ ๆ”

“ไปดูข้อมูลให้แน่ชัดหน่อยดีกว่า”

ทันทีที่เสิ่นเฟยคิดแบบนั้น หน้าจัดการแอปโต่วอินก็ปรากฏขึ้นในระบบ

ตอนนี้เขาอัปโหลดไปแล้วทั้งหมด 4 คลิป

สามคลิปแรกมียอดไลก์อยู่ที่ราว ๆ 1 แสน จากนั้นก็แทบไม่ขยับเลย

ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ

คลิปวิดีโอสั้นแต่ละคลิป ย่อมมีขีดจำกัดในการมองเห็น

เมื่อถึงขีดจำกัด ยอดก็ย่อมจะเติบโตช้าลง

แต่คลิปสุดท้ายที่เป็นคลิปกล่าวคำปฏิญาณและตั้งชื่อทีม แค่คืนเดียวกลับมียอดไลก์พุ่งสูงถึง 140,000 ไลก์ และมีคอมเมนต์มากถึงเจ็ดหมื่นกว่าคอมเมนต์

ส่วนผู้ติดตามในบัญชีของเขา ก็เพิ่มขึ้นเป็น 250,000 คนแล้ว

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ คอมเมนต์ที่มียอดไลก์สูงสุดในคลิปที่สี่ เป็นคอมเมนต์จากบัญชีที่ชื่อ อวี่เจียงจุน พลังบวก

เนื้อหาในคอมเมนต์ก็สั้น ๆ ง่าย ๆ มีแค่ประโยคเดียว

“ทำตัวให้มันเงียบ ๆ หน่อยไอ้น้อง”

ยอดไลก์ทะลุ 3 หมื่นไปแล้ว แถมยังมีคอมเมนต์ตอบกลับอีกเพียบ

“ไอ้อวี่เจียงจุนนี่มันเป็นใครเนี่ย?”

เสิ่นเฟยไม่รู้จักชื่อบัญชีนี้เลย แค่รู้สึกว่ามันตลกดี เลยตอบกลับไปในช่องคอมเมนต์ว่า

“มีใครแนะนำหมอนี่ให้ฉันรู้จักหน่อยได้ไหม ทำไมถึงได้ห้าวขนาดนี้เนี่ย?”

หลังจากตอบกลับเสร็จ เสิ่นเฟยก็ปิดช่องคอมเมนต์ไป

แต่เขาไม่รู้เลยว่า พวกชาวเน็ตกลับเริ่มก่อกวนและสร้างความปั่นป่วนกันอย่างบ้าคลั่ง

........

“สามคลิปแรก พอถึงยอดไลก์หนึ่งแสนก็เริ่มขยับช้าลง แต่คลิปที่สามแค่คืนเดียวกลับมียอดไลก์พุ่งขึ้นตั้ง 1.7 แสน”

“ดูเหมือนว่า คงต้องถ่ายภาพที่มันเร้าใจกว่านี้ซะแล้ว”

“มีแค่วิธีนี้เท่านั้น ถึงจะกอบโกยค่าความนิยมได้มากขึ้น และเอาไปแลกอุปกรณ์ได้มากขึ้น”

ในขณะที่เสิ่นเฟยกำลังคิดเรื่องแนวทางการถ่ายทำอยู่นั้น แอปโต่วอินก็มีการแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา

“ยอดเข้าชมผลงานของคุณสูงมาก ขอแนะนำให้คุณเปิดไลฟ์สตรีมในตอนนี้ เพื่อดึงดูดผู้ติดตามให้มากขึ้น”

“เปิดไลฟ์สตรีมเหรอ?”

“ฉันก็อยากเปิดอยู่หรอก!”

“คราวก่อนเปิดไลฟ์แค่ครึ่งวัน ก็กวาดค่าความนิยมมาได้เป็นแสนแล้ว”

“ถ้าไลฟ์สดตอนทดสอบทหารรับจ้าง ค่าความนิยมจะไม่ทะลุล้านเลยหรือไง?”

เสิ่นเฟยมองดูข้อความแจ้งเตือนจากแอปโต่วอิน พลางบ่นอุบอิบอยู่ในใจอย่างจนใจ

ล้อเล่นหรือไง

นี่มันการทดสอบทหารรับจ้างนะ!

ถึงแม้จะมีเจ้าหน้าที่คอยบันทึกวิดีโออยู่ข้าง ๆ แต่เขาก็ถ่ายไว้ให้สมาคมทหารรับจ้าง และนายจ้างจากทั่วโลกดู

ไม่ได้เอาไว้เรียกยอดวิวหรือเรียกผู้ติดตามซะหน่อย

ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันคือขุมทรัพย์ชิ้นโต แต่กลับแตะต้องไม่ได้

ความรู้สึกแบบนี้ มันช่างน่าหงุดหงิดจริง ๆ

แต่ทว่า

ในระหว่างที่เสิ่นเฟยกำลังบ่นอยู่นั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้น

[ติง!]

[ตรวจพบว่าโฮสต์มีความต้องการอยากจะไลฟ์สตรีมอย่างแรงกล้า ต้องการเปิดใช้งานฟังก์ชันผู้ช่วยไลฟ์สตรีมหรือไม่]

(เมื่อเปิดใช้งานฟังก์ชันผู้ช่วยไลฟ์สตรีม ระบบจะใช้บิ๊กดาต้าเพื่อคัดกรองผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับทหารรับจ้าง และป้องกันการเผยแพร่เนื้อหาในการไลฟ์สตรีม เพื่อขจัดความกังวลทั้งหมดของคุณ)

(ราคาฟังก์ชันผู้ช่วยไลฟ์สตรีม: 30,000 แต้มความนิยม / 1 ชั่วโมง)

เมื่อได้ยินเสียงของระบบ เสิ่นเฟยก็ถึงกับชะงักไป

ให้ตายเถอะ

มีฟังก์ชันแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?

แต่มันก็สมเหตุสมผลอยู่หรอก

ถึงแม้ในชีวิตจริง จะมีการกล่าวอ้างถึงสิทธิเสรีภาพในการพูด แต่ความจริงแล้วมันก็มีข้อจำกัดอยู่มากมาย

อย่างเช่นกฎหมายของประเทศมังกร ก็มีระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ไม่อนุญาตให้บุคคลทั่วไปลักลอบใช้งาน VPN เพื่อเข้าถึงเว็บไซต์ต่างประเทศ และไม่อนุญาตให้อัปโหลดข้อความหรือวิดีโอสั้นที่ละเมิดกฎระเบียบ

ถ้าระบบสามารถควบคุมเรื่องพวกนี้ได้จริง ๆ

งั้นก็รับประกันได้ว่า ผู้ชมที่เข้ามาดูไลฟ์สตรีม จะไม่สามารถนำข้อมูลไปสร้างผลกระทบใด ๆ ต่อโลกแห่งความเป็นจริงได้

สำหรับเสิ่นเฟยแล้ว นี่มันอาวุธชั้นยอดชัด ๆ!

30,000 แต้มความนิยมต่อชั่วโมง....

เพียงแต่ราคาของมันเนี่ยสิ....

โคตรแพงเลย!

ต้องรู้ก่อนนะว่าตอนนี้เสิ่นเฟยมีค่าความนิยมรวมแล้วแค่ 170,000 แต้ม เปิดไลฟ์ได้แค่ 5 ชั่วโมงเท่านั้น

“ลองดูหน่อยแล้วกัน ถือซะว่าลงทุนไปก่อน!”

“ไม่แน่ว่าถ้าคนดูเยอะ ๆ อาจจะกอบโกยค่าความนิยมกลับมาเป็นกอบเป็นกำก็ได้”

เสิ่นเฟยไม่ได้คิดจะต่อรองราคากับระบบ เพราะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

เขาทำได้เพียงยอมรับข้อเสนอของพ่อค้าหน้าเลือดรายนี้ เปิดใช้งานฟังก์ชันผู้ช่วยไลฟ์สตรีม พร้อมกับเปิดการไลฟ์สดในแอปโต่วอิน

ทว่า

สิ่งที่เสิ่นเฟยไม่รู้ก็คือ

ทันทีที่เขาเริ่มไลฟ์สด ห้องไลฟ์ของอวี่เจียงจุน ก็ระเบิดความมันส์ขึ้นมาทันที!