บทที่ 28 นาจาอยู่หน้า ไป๋ฉี่อยู่หลัง ใครบ้างไม่รู้จักอวี่เจียงจุนอย่างฉัน?

บทที่ 28 นาจาอยู่หน้า ไป๋ฉี่อยู่หลัง ใครบ้างไม่รู้จักอวี่เจียงจุนอย่างฉัน?

เมื่อสิบกว่านาทีก่อน

ภายในห้องไลฟ์โต่วอิน

ผู้ชายอายุราว ๆ 20 กว่าปี สวมเสื้อรัดรูป กางเกงขาเต่อ รองเท้าโลฟเฟอร์ สวมเสื้อสูทสีขาวเข้ารูป และมีรอยสักเส้นกุ้งสีแดงที่ลำคอ กำลังตะโกนด่าทออย่างเอาเป็นเอาตาย

“จะโก่วเหล่ย จะฟางจ้างอะไรนั่น แม่งไม่ได้เรื่องสักตัว เจออวี่เจียงจุนอย่างฉันเข้าไป จะอัดให้ขี้แตกเลยคอยดู!”

“อวี่เจียงจุนอย่างฉันเล่นอินเทอร์เน็ต ก็เพื่อสองคำนี้แหละ ความจริงใจ!”

“พี่น้อง พวกนายว่าฉันจริงใจไหมล่ะ ตอบมาคำเดียว!”

เสียงดนตรีจังหวะเร้าใจ ผสมผสานกับการตะโกนด่าอย่างเป็นจังหวะ ทำให้มีแฟนคลับเข้ามาอวยยศกันยกใหญ่!

......

“พูดแบบนี้ จะให้พูดอะไรอีกล่ะ อวี่เจียงจุนจริงใจสุด ๆ ไปเลย!”

“ลูกพี่อวี่ยิ่งใหญ่ ใคร ๆ ก็เห็น!”

“สวัสดีครับลูกพี่อวี่!”

“ไปเลย นำกองทัพอวี่ของพวกเรา ไปฉะไอ้โก่วเหล่ยที่ฉางซานเลย!”

“อวี่เจียงจุน ไอ้คนที่ชื่อชูร่ามันมาตอบคอมเมนต์นายแล้วนะ!”

“อวี่เจียงจุนคือลูกผู้ชายตัวจริง โดนรุมกระทืบยี่สิบกว่าคนเป็นชั่วโมงยังไม่ล้มเลย รู้ไหมว่าทำไม? เพราะแม่งโดนมัดติดกับเสาไฟฟ้าให้เขากระทืบไง ฮ่า ๆ ๆ!”

“ใครอยากได้คลิปบ้าง ส่งให้ฟรี ๆ เลย อวี่เจียงจุนโดนกระทืบเละเทะเลยล่ะ!”

“ทิศเหนือทิศใต้ ทิศตะวันออกทิศตะวันตก อวี่เจียงจุนนี่แหละคือพ่อทุกสถาบัน!”

“พวกที่มาจากช่องชูร่า นี่มันตัวประหลาดอะไรวะเนี่ย?”

“ฉันก็มาจากช่องชูร่าเหมือนกัน มาเพื่อจะถามนายว่า นายห้าวเป้งแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ?”

.......

ภายในห้องไลฟ์

อวี่เจียงจุนมองดูคอมเมนต์ในช่องแชตด้วยความภาคภูมิใจ แล้วพูดด้วยความโอหังว่า “พี่น้อง พวกโก่วเหล่ยอะไรนั่น ไม่อยู่ในสายตาฉันแล้ว!”

“เดี๋ยวฉันจะโชว์ให้พวกนายดู ว่าฉันจะไปจัดหนักใคร!”

“มา พวกนายดู นี่เลย ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ชื่อชูร่านี่แหละ!”

อวี่เจียงจุนหันกล้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ซึ่งกำลังเปิดหน้าโปรไฟล์โต่วอินของชูร่าอยู่

“ดูซะ นี่ไงไอ้เด็กเมื่อวานซืน อ้างตัวว่าเป็นทหารรับจ้างอะไรสักอย่าง!”

“เมื่อวานฉันไปฝากข้อความไว้ให้มัน บอกให้มันทำตัวให้มันเงียบ ๆ หน่อย เมื่อกี้เพิ่งเห็นมันตอบกลับมา มาดูซิว่ามันพูดว่าอะไรบ้าง”

อวี่เจียงจุนเปิดเข้าไปในช่องคอมเมนต์คลิปวิดีโอของเสิ่นเฟย และหาข้อความของตัวเองจนเจอ

ด้านล่างมีข้อความตอบกลับจากเสิ่นเฟยปรากฏอยู่

“มีใครแนะนำหมอนี่ให้ฉันรู้จักหน่อยได้ไหม ทำไมถึงได้ห้าวขนาดนี้เนี่ย?”

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับนี้ สีหน้าของอวี่เจียงจุนก็เปลี่ยนไปทันที

เขาชี้นิ้วใส่กล้องไลฟ์สตรีม แล้วตะโกนแหกปากเสียงดังลั่น “นาจาอยู่หน้า ไป๋ฉี่อยู่หลัง ใครบ้างไม่รู้จักอวี่เจียงจุนอย่างฉัน?”

“บนโลกอินเทอร์เน็ตแห่งนี้ มีใครกล้าไม่ไว้หน้าอวี่เจียงจุนคนนี้ด้วยเหรอ?”

“พี่น้อง พวกนายไปคอมเมนต์บอกไอ้คนที่ชื่อชูร่านั่นที บอกมันว่า ใส่ถุงเท้าก่อนค่อยใส่รองเท้า เป็นหลานก่อนค่อยขึ้นเป็นปู่โว้ย!”

“บอกให้มันเปิดไลฟ์สตรีม บอกว่าอวี่เจียงจุนพูดไว้ว่า ฉันจะไปจัดหนักมัน!”

“ไอ้ลูกเจี๊ยบทหารรับจ้างกระจอก ๆ มาทำซ่าแถวนี้ มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงซะแล้ว!”

.........

ผู้ชมในห้องไลฟ์ส่วนใหญ่ ล้วนแต่เป็นแฟนคลับของอวี่เจียงจุน ที่ชอบดูเขาทำตัวเกรี้ยวกราด ไม่ยอมใครหน้าไหนทั้งนั้น

เมื่อได้ยินว่าเขาจะไปจัดหนักทหารรับจ้าง ทุกคนก็พากันโห่ร้องด้วยความสะใจ!

“อวี่เจียงจุน ไม่ต้องห่วง ฉันจะไปคอมเมนต์ด่ามันเดี๋ยวนี้แหละ!”

“เชี่ย ครั้งนี้เอาจริงดิ? จะไปงัดกับทหารรับจ้างเลยเหรอ?”

“ลูกพี่อวี่ ไม่กลัวโดนพวกมันยิงกราดใส่หรือไง?”

“ฟ้ามืดถนนลื่น สังคมมันซับซ้อน กองทัพอวี่ออกศึก ที่ไหนก็ราบเป็นหน้ากลอง!”

“ฮ่า ๆ ไอ้นี่มันห้าวว่ะ จะไปจัดหนักชูร่าเนี่ยนะ? เอ็งคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ?”

“อวี่เจียงจุนนักจัดหนักตัวจริง ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ สงสัยเหลือแต่รองเท้าโลฟเฟอร์ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าล่ะมั้ง!”

“พวกเก่งแต่ปาก จะไปงัดกับพวกถือปืนเนี่ยนะ? ไม่กลัวปืนซุ่มยิง 88 แห่งความยุติธรรมหล่นใส่หัวหรือไง?”

“รัวกระสุนหมดแม็ก รอยสักเส้นกุ้งแกได้หายเกลี้ยงแน่!”

........

ผู้ชมในห้องไลฟ์ไม่ได้มีแค่แฟนคลับของอวี่เจียงจุน แต่ยังมีแฟนคลับของชูร่าปะปนอยู่ด้วย

เมื่อพวกเขาเห็นว่าลูกพี่ของตัวเองถูกไอ้วัยรุ่นจิ๊กโก๋มาดูถูกเหยียดหยาม ก็โมโหขึ้นมาทันที

คนสองกลุ่มเปิดศึกสาดน้ำลายใส่กันในช่องแชตอย่างดุเดือด

ทว่า

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ในตอนนั้นเอง รูปโปรไฟล์ของเสิ่นเฟย กลับมีวงแหวนสีแดงปรากฏขึ้น

นี่มันหมายความว่าอะไร?

หมายความว่าชูร่าเปิดไลฟ์สตรีมแล้วไง!

แฟนคลับของเสิ่นเฟย เหมือนโดนฉีดสารกระตุ้น พลังการต่อสู้พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

“ฮ่า ๆ ไม่ใช่ว่าจะมาจัดหนักลูกพี่พวกเราเหรอ? มาสิ!”

“รอยสักเส้นกุ้งแกไม่ต้องไปลบแล้วล่ะ ถึงแกจะสักมาไม่สวยก็เถอะ!”

“ไม่ใช่ว่าอยากจะไลฟ์คู่เหรอ? รีบกดส่งคำขอไปสิ อย่ามัวแต่ลีลา!”

“ไอ้วัยรุ่นจิ๊กโก๋ทำเป็นห้าว มาเจอลูกพี่พวกเรา แกมีแต่ต้องคุกเข่ากราบกรานเท่านั้นแหละ!”

“เมื่อวานฉันลองนับดูแล้ว ลูกพี่สาดกระสุนสไนเปอร์ 88 กับปืนพกจนหมดแม็ก ใช้เวลาไปไม่ถึง 15 วินาที เอ็งคิดว่าจะทนได้สักกี่วินาทีวะ?”

......

ภายในห้องไลฟ์

การแจ้งเตือนว่ามีการเปิดไลฟ์อย่างกะทันหัน ทำเอาอวี่เจียงจุนถึงกับสะดุ้ง

เขาก็แค่พวกเกาะกระแส จะไปกล้าจัดหนักทหารรับจ้างได้ยังไงล่ะ?

แต่พอลองคิดดูอีกที ชูร่าเป็นทหารรับจ้างจริงหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย

แถมประเทศมังกรยังได้ชื่อว่าเป็นดินแดนต้องห้ามสำหรับทหารรับจ้าง ปลอดภัยไร้กังวล ไม่เห็นต้องกลัวมันเลย!

“โย่ ไอ้เด็กเมื่อวานซืนกล้าเปิดไลฟ์จริง ๆ ด้วยเหรอ?”

“แบบนี้จะรออะไรอีกล่ะ ต้องจัดหนักมันให้เข็ด!”

“พี่น้อง พวกนายว่าไง จะให้จัดหนักมันหรือเปล่า บอกมาคำเดียว!”

อวี่เจียงจุนเบิกตากว้าง ท่ามกลางสายตาผู้ชมกว่าแสนคนในห้องไลฟ์ เขากดส่งคำขอไลฟ์คู่ไปดื้อ ๆ

ตึกตัก... ตึกตัก....

หัวใจของเขาเริ่มเต้นรัว

คนธรรมดาเวลาต้องเผชิญหน้ากับทหารรับจ้างถือปืน ต่อให้จะผ่านหน้าจอ ก็ยังรู้สึกกลัวอยู่ดี

โชคดีที่

เสิ่นเฟยไม่ได้กดรับคำขอไลฟ์คู่ของเขา แต่กดปฏิเสธไปเลย

คราวนี้อวี่เจียงจุนยิ่งได้ใจใหญ่

“พี่น้อง เห็นไหม เห็นไหมล่ะ มันกดปฏิเสธเฉยเลย ไม่กล้าไลฟ์คู่กับฉัน!”

“ฉันขอถามพวกนายหน่อย ในโลกอินเทอร์เน็ตแห่งนี้ มีใครหน้าใหญ่ไปกว่าอวี่เจียงจุนคนนี้อีกไหม?”

“เดี๋ยวฉันจะบุกเข้าไปในห้องไลฟ์มัน บังคับให้มันขอโทษลูกพี่อวี่ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ฉันจะจัดหนักมันแน่!”

อวี่เจียงจุนกดเข้าไปในห้องไลฟ์ของเสิ่นเฟยอย่างไม่ลังเล

ผู้ชมหลักแสนคนในห้องไลฟ์ของอวี่เจียงจุน ก็อยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของเสิ่นเฟยเหมือนกัน จึงพากันแห่เข้าไปในห้องไลฟ์ของเขาด้วย

..........

สมาคมทหารรับจ้าง บริเวณล็อบบี้

“การแนะนำตัวจบลงเพียงเท่านี้”

เม่ยหูไม่สนใจทหารรับจ้างหลายสิบคนที่อยู่ตรงหน้า เธอเหยียดแขนบิดขี้เกียจอย่างไม่แคร์สายตาใคร แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสง่างามว่า “เลี่ยซาน พาพวกเขาไปทดสอบด่านแรก”

“รับทราบ!”

เลี่ยซานยืนตัวตรง ก้าวออกมาข้างหน้าสองก้าว มาหยุดอยู่ตรงหน้าทหารรับจ้างทุกคน แล้วตะโกนเสียงดังลั่น “ทุกคน ตรงหน้า-ระวัง!”

คนพวกนี้คือพวกนอกกฎหมาย ไม่ใช่ทหารเกณฑ์ใหม่ในค่ายทหาร

ไม่มีใครยอมก้มหัวให้เลี่ยซาน และก็ไม่มีใครกลัวเขาด้วย

แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาคนอื่น ก็ต้องยอมก้มหัวให้

ถ้าไม่ได้รับการรับรองจากสมาคมทหารรับจ้าง โอกาสที่จะได้รับภารกิจดี ๆ ในอนาคตก็ริบหรี่

เพื่อเงิน จะเสียหน้าหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก!

ยิ่งไปกว่านั้น ทหารรับจ้างที่อยู่ที่นี่ส่วนใหญ่ก็เคยเป็นทหารกันมาก่อน ทุกคนจึงยืดอกและทำท่าตรงหน้า-ระวังอย่างพร้อมเพรียง

เลี่ยซานไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ เขาตะคอกเสียงดุ “ตอนนี้ ทุกคนฟังให้ดี การทดสอบด่านแรกเริ่มขึ้นแล้ว วิ่งครอสคันทรีพร้อมอาวุธแบบทะลุขีดจำกัด!”

วิ่งครอสคันทรีพร้อมอาวุธแบบทะลุขีดจำกัดงั้นเหรอ?

วิ่งครอสคันทรีพร้อมอาวุธน่ะทุกคนเคยได้ยิน แต่พอมีคำว่า “ทะลุขีดจำกัด” พ่วงมาด้วย มันหมายความว่าอะไรวะ?

ทหารรับจ้างคนหนึ่งในแถว ตะโกนถามขึ้นมา “ครูฝึกเลี่ยซาน ฉันเองก็เคยเป็นทหารมาก่อน เคยได้ยินแต่การวิ่งครอสคันทรีพร้อมอาวุธ”

“รบกวนถามหน่อยเถอะ อะไรคือการวิ่งครอสคันทรีพร้อมอาวุธแบบทะลุขีดจำกัดวะ?”