TXV - 0888 ชายหญิงร่วมแรง งานก็ไม่เหนื่อย

TXV - 0888 ชายหญิงร่วมแรง งานก็ไม่เหนื่อย

บอกว่าจะไปกินข้าวที่บ้านเธอ แต่พอถึงเวลาอาหารค่ำ ทั้งคู่กลับมาหยุดอยู่ที่ริมตลิ่งของแม่น้ำแห่งหนึ่ง

บนท้องฟ้าพร่างพรายด้วยแสงดาว แสงจันทร์กระจ่างใสพกพาความโรแมนติกมาในตัว กระแสน้ำในแม่น้ำไหลเอื่อย ทว่าไม่ได้ใสสะอาดนัก รถไนท์ ฟิฟทีน จอดสงบนิ่งอยู่ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี เส้นสายที่ดุดันของมันดูราวกับสัตว์ร้ายเหล็กกล้า

ก็แน่ล่ะ... ผู้หญิงที่รักรถเป็นชีวิตจิตใจ เมื่อได้ครอบครองรถที่มีมูลค่ากว่า 20 ล้านหยวน มีหรือที่เธอจะไม่ยากลองควบมันตะลุยไปในทุ่งกว้าง? เธอจะอดใจไม่ลิ้มลองพลังและเสียงคำรามของเครื่องยนต์ V10 ได้เชียวหรือ? เธอจะปฏิเสธเสน่ห์อันดิบเถื่อนที่เผยออกมาต่อหน้าชายที่รักได้หรือ?

หลงปิง... เธอไม่มีวันเป็นผู้หญิงประเภทที่อยู่บ้านผัดกับข้าวรอปรนนิบัติสามี เซี่ยเหล่ยจำไม่ได้แล้วว่าได้ยินเธอบอกว่าจะทำกับข้าวให้กินกี่ครั้ง แต่มีเพียงครั้งหรือสองครั้งเท่านั้นที่สิ่งที่ได้กินไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คาดหวังเลยว่าจะได้กินอาหารเลิศรสที่บ้านเธอในคืนนี้ ตอนที่หลงปิงชวนเขา ใจเขาก็เตรียมพร้อมรับมือกับรสชาติของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไว้แล้ว

ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนแม้แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ไม่มีให้กิน สถานที่แห่งนี้ห่างไกลจากหมู่บ้านและร้านรวง เป็นเพียงทุ่งกว้างสุดลูกหูลูกตา ต่อให้เขามีทรัพย์สินนับแสนล้านก็ไม่อาจหาซื้อบะหมี่มาได้สักชาม

“มันราคา 20 ล้านหยวนจริงๆ เหรอ?” บนผืนหญ้า ผู้หญิงที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของเซี่ยเหล่ยเอ่ยทำลายความเงียบอันแสนอบอวล

“ถามทำไมล่ะครับ?” เซี่ยเหล่ยกำลังดื่มด่ำกับความสงบนี้

“ฉันแค่อยากรู้น่ะ ถังอวี่เยียนบอกว่ามันราคา 20 ล้าน” หลงปิงกล่าว

“ถ้ารวมภาษีด้วยก็ 21 ล้านหยวนครับ”

หลงปิงอ้าปากค้าง “รถแพงขนาดนี้ ฉันแทบไม่กล้าขับเลย... เอ่อ ทำไมถึงซื้อรถดีๆ แบบนี้ให้ฉันล่ะ?”

เซี่ยเหล่ยจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและทะนุถนอม “คุณคือผู้หญิงของผม คุณชอบปืน ผมก็ให้ปืนที่ดีที่สุดในโลกแก่คุณ คุณชอบรถ ผมก็ให้รถที่ดีที่สุดในโลกแก่คุณ ผมอยากจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดในโลกนี้ให้กับคุณ”

หัวใจของหลงปิงอ่อนระทวยไปหมดเธอกระซิบแผ่วเบา “ฉันขอแค่มีคุณก็พอ”

เซี่ยเหล่ยยิ้มออกมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ก็นั่นไง ผมเองก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดเหมือนกัน”

“หึๆๆ...” หลงปิงอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา

เซี่ยเหล่ยเพียงแค่จ้องมองเธอ เขาอยากจะจดจำภาพที่งดงามที่สุดของเธอไว้ในใจให้มั่น

“วันนี้ถังอวี่เยียนร้องไห้ด้วยล่ะ” หลงปิงถอนหายใจ “ฉันรู้สึกเหมือนฉันเป็นคนทำร้ายเธอ ในใจฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย”

“ความจริงคุณก็เป็นผู้หญิงที่ใจอ่อนเหมือนกันนะ ทั้งที่อวี่เยียนกับ ผู้อำนวยการซือพยายามบีบคุณขนาดนั้น คุณยังจะไปห่วงเธออีก”

“ฉันกับเธอเป็นพี่น้องกันมานาน ฉันก็ไม่อยากให้เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้... ใจฉันอ่อนจริงๆ เหรอ?”

เซี่ยเหล่ยยื่นมือไปนวดเฟ้นเบาๆ “ก็นี่ไง ไม่ใช่อ่อนหรอกเหรอ?”

ใบหน้าของหลงปิงแดงซ่านขึ้นมาทันที

ภายใต้แสงจันทร์กระจ่าง เสื้อที่เผยอออกทำให้เห็นทรวงอกที่เต็นตึง ผิวพรรณขาวผ่องที่โผล่พ้นคอเสื้อออกมานั้นขาวกว่าแสงจันทร์และนุ่มนวลกว่าแสงนวลตา ร่องลึกที่เย้ายวนนั้นราวกับมีบ่มน้ำเมาที่หอมหวานที่สุดไหลรินอยู่ เพียงแค่กลิ่นอายของมันก็ทำให้คนลุ่มหลงได้แล้ว

เซี่ยเหล่ยจ้องมองจนตะลึงงัน และเขาก็ลืมที่จะถอนมือที่กำลังซุกซนนั้นออกมา

หลงปิงเองก็จ้องมองเซี่ยเหล่ยเขม็ง สายตาของเธอร้อนแรงยิ่งกว่าเซี่ยเหล่ยเสียอีก “ไม่ใช่ว่าคุณอยากให้ฉันมีเจ้าตัวเล็กหรือเจ้าหญิงตัวน้อยให้คุณเหรอ? ถ้าคุณเอาแต่จ้องแบบนี้ ฉันคงเสกให้ไม่ได้หรอกนะ”

อารมณ์ของเซี่ยเหล่ยพุ่งพล่านทันที เขาโน้มตัวลงจุมพิตเธออย่างโหยหา...

ไม่กี่นาทีต่อมา

“โอ๊ย! ไม่ได้ ไม่ได้!”

“เกิดอะไรขึ้นครับ?” ในช่วงเวลาสำคัญ เซี่ยเหล่ยถามด้วยความร้อนรน

“ข้างล่างฉันมีแต่ก้อนหินทั้งนั้นเลย คุณทนหน่อยได้ไหม?”

เซี่ยเหล่ยส่ายหน้า

“งั้นคุณอยู่ข้างล่าง ส่วนฉันอยู่ข้างบน”

เซี่ยเหล่ย “......”

วันต่อมา

โรงงานสรรพาวุธธันเดอร์ฮอร์ส — โรงงานรถรบ

รถถังหลักรุ่น ZTZ100 ที่ยังประกอบไม่เสร็จสมบูรณ์จอดสงบนิ่งอยู่บนแท่นประกอบ ซิลเวีย อานีน่า และเซี่ยเหล่ยกำลังง่วนอยู่กับการทำงาน ทั้งสามสวมชุดช่าง ใบหน้าและเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำมัน ไม่ใช่แค่พวกเขา แต่รอบตัวรถถังหลัก ZTZ100 ยังมีเหล่าวิศวกรฝีมือดีของเรย์มาร์กรุ๊ปอีกกลุ่มใหญ่ที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้นเพื่อรอคอยวันกำเนิดของมัน

แม้รถถังหลัก ZTZ100 รุ่นนี้จะหยิบยืมเทคโนโลยีบางส่วนมาจากรถถังหลัก Leopard 2 ของเยอรมนี แต่มันไม่ใช่ Leopard 2 เพราะ Leopard 2 มีน้ำหนักรวมเพียง 55 ตัน แต่ ZTZ100 เมื่อประกอบเสร็จสมบูรณ์จะมีน้ำหนักพุ่งสูงถึง 65 ตัน ซึ่งหนักกว่า Leopard 2 ถึง 10 ตัน และหนักกว่า M1A3 รุ่นล่าสุดของอเมริกาถึง 12 ตัน เรียกได้ว่ามันจะเป็นรถถังหลักที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก

ไม่ใช่แค่ใหญ่ แต่มันยังรวมเอาเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดของเรย์มาร์กรุ๊ปไว้ด้วยกัน

ป้อมปืนของมันยาวเกือบเท่าตัวรถและมีขนาดมหึมา ป้อมปืนขนาดใหญ่นี้ช่วยเพิ่มความหนาของเกราะ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการอยู่รอดของรถถังหลักในสนามรบ ยิ่งไปกว่านั้น เกราะของมันยังเป็นเกราะปฏิกิริยาเซรามิก (Ceramic Reactive Armour) รุ่นล่าสุดที่พัฒนาโดยแผนกระบบป้องกันของโรงงานธันเดอร์ฮอร์ส มันสามารถต้านทานกระสุนเจาะเกราะจากปืนใหญ่ขนาด 155 มม. ในระยะ 2,000 เมตรได้ ซึ่งสมรรถนะนี้เหนือกว่าเกราะของ M1A3 ที่ป้องกันได้เพียงปืนใหญ่ขนาด 144 มม.

เมื่อตัวถังใหญ่ พื้นที่กว้าง และบรรทุกกระสุนได้มากขึ้น ความต้องการด้านเครื่องยนต์ย่อมสูงตามไปด้วย เครื่องยนต์ที่ติดตั้งใน ZTZ100 คือ “Thunder Engine 2” ที่พัฒนาต่อยอดมาจากเครื่องยนต์ของยานเกราะลำเลียงพลคลีนเนอร์ มันมีพละกำลังสูงถึง 2,500 แรงม้า ซึ่งแรงกว่าเครื่องยนต์ 1,800 แรงม้าของ M1A3 ถึงหนึ่งในสาม!

และที่สำคัญที่สุด มันสามารถทำความเร็วจาก 0 ถึง 100 กม./ชม. ได้ภายในเวลาเพียง 8 วินาที แม้น้ำหนักจะมากถึง 65 ตันก็ตาม ในขณะที่ M1A3 ที่ว่ากันว่าล้ำสมัยที่สุดในโลกทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 82 กม./ชม. เท่านั้น!

ในด้านระบบควบคุมการยิง ZTZ100 ติดตั้งระบบที่เรย์มาร์กรุ๊ปพัฒนาขึ้นเอง ประกอบด้วยเครื่องวัดระยะเลเซอร์, คอมพิวเตอร์ขีปนาวุธ, กล้องเล็งรักษาเสถียรภาพของพลยิง, ระบบรักษาเสถียรภาพปืนใหญ่สองทิศทาง รวมถึงแผงควบคุมและเซนเซอร์ต่างๆ พร้อมระบบบรรจุกระสุนอัตโนมัติและกล้องสร้างภาพความร้อนแบบบูรณาการ

แผนกปัญญาประดิษฐ์ที่นำโดยหวงเสวียเหวิน มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างระบบควบคุมการยิงนี้ โดยมีการนำเทคโนโลยี AI มาใช้จำนวนมาก เปรียบเสมือนการเพิ่ม “ผู้ช่วยอัจฉริยะ” เข้าไปในตัวรถถังหลัก ในสนามรบจริง ระบบควบคุมการยิงที่ผสาน AI นี้จะแปรเปลี่ยนเป็นพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว!

ส่วนด้านพลังโจมตี ZTZ100 ติดตั้งปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 150 มม. ที่พัฒนาโดยแผนกปืนใหญ่ของธันเดอร์ฮอร์ส สามารถยิงกระสุนพิเศษได้หลากหลายชนิด โดยกระสุนเจาะเกราะสามารถเจาะเกราะเหล็กกล้าเนื้อเดียวหนา 900 มม. ได้ในระยะ 3,500 เมตร และด้วยความช่วยเหลือของระบบนำวิถีเลเซอร์ ขีปนาวุธที่ยิงจากปืนใหญ่ของ ZTZ100 สามารถทำลายเป้าหมายหุ้มเกราะใดๆ ได้ในระยะไกลถึง 12 กิโลเมตร!

นอกจากนี้ยังติดตั้งปืนกลขนาด 7.62 มม. 3 กระบอก และปืนกลรีโมทคอนโทรลขนาด 12.7 มม. อีก 1 กระบอก แม้การจัดวางจะคล้ายกับ M1A3 ของอเมริกา แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือ เรย์มาร์กรุ๊ปการันตีว่าปืนทุกกระบอกที่ผลิตออกมาคือปืนที่ล้ำสมัยที่สุดในโลก ซึ่งปืนซุ่มยิง XL2500 และปืนกล Gust คือข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนอยู่แล้ว!

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่ตัวเลขบนแผ่นกระดาษ

ทันทีที่ ZTZ100 ถือกำเนิดขึ้น รถถังหลักที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกจะไม่ใช่ M1A3 ของอเมริกาอีกต่อไป แต่จะเป็น ZTZ100 ของเรย์มาร์กรุ๊ป ซึ่งมันจะเปลี่ยนแปลงสมดุลย์ของการสู้รบภาคพื้นดินในทวีปเอเชียไปโดยสิ้นเชิง!

“ลูคัส ขอเวลาอีกครึ่งเดือน... แค่อีกครึ่งเดือนเราจะมอบรถถังหลักที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกนี้ให้คุณได้แน่นอน” อานีน่าที่กำลังปรับจูนระบบไฮดรอลิกอยู่ในห้องคนขับกล่าว

เซี่ยเหล่ยยิ้มออกมา “ช่วงนี้พวกคุณเหนื่อยกันมากเลย หลังจาก ZTZ100 ออกจากสายพานแล้ว พวกคุณสองคนพักผ่อนให้เต็มที่เลยนะ”

ซิลเวียที่กำลังติดตั้งชิ้นส่วนหัวเราะแล้วพูดว่า “ช่วงนี้เราเหนื่อยกันจริงๆ นั่นแหละ พอทำคันนี้เสร็จ ฉันกับอานีน่าอยากไปเที่ยวกรีซ ลูคัส คุณจะไปกับเราไหม?”

“พวกคุณจะไปกรีซเหรอ?” เซี่ยเหล่ยรู้สึกประหลาดใจและแอบกังวลในใจเล็กน้อย

“ใช่ค่ะ เราอยากไปทะเลอีเจียนแล้วก็วิหารอโครโพลิสที่เอเธนส์ คุณจะไม่ไปกับเราจริงๆ เหรอ?” ซิลเวียมองเซี่ยเหล่ยด้วยสายตาคาดหวัง

“ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปได้ล่ะ พวกคุณไปเที่ยวให้สนุกเถอะ เดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องต่างๆ ให้เอง” เซี่ยเหล่ยคิดในใจว่า 'ถ้าพวกเธอไปเที่ยวกรีซ พวกญี่ปุ่นกับอเมริกาถ้ารู้เข้าต้องมีการเคลื่อนไหวแน่ๆ แต่ถ้าส่งคนของทีมรบนักษัตรไปคุ้มกันก็น่าจะไม่มีปัญหา พวกเธอทุ่มเทแรงกายแรงใจมานานขนาดนี้ ถ้าผมช่วยทำให้ความปรารถนาเล็กๆ น้อยๆ นี้เป็นจริงไม่ได้ มันก็ดูจะเกินไปหน่อย'

“ลูคัส ถอยหลังไปนิดนึงสิ” เสียงของซิลเวียดังกังวาน

“หืม?” เซี่ยเหล่ยยังไม่ทันได้ถอยหลัง บั้นท้ายอันกลมกลึงเย้ายวนใจก็พลันมาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาพอดิบพอดี นั่นคือสะโพกของซิลเวียที่เบียดเข้ามาเพื่อจะติดตั้งอุปกรณ์ที่แผงหน้าปัด มันมากะทันหันจนเขาไม่มีที่ให้ถอย ใบหน้าของเขาจึงได้สัมผัสกับความนุ่มนิ่มนั้นอย่างใกล้ชิด

“อุ๊ย ตายจริง ขอโทษทีค่ะ” ซิลเวียรีบโน้มตัวไปข้างหน้าทันที

เซี่ยเหล่ยยิ้มแก้เขิน “ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร...”

ทว่าเขายังพูดไม่ทันจบ อานีน่าที่อยู่ข้างๆ ก็แกล้งเขาด้วยการยื่นมือมาผลักหัวเขาไปข้างหน้า ทำให้หัวของเขากลับไปซบกับความนุ่มนิ่มของซิลเวียอีกครั้ง เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย นอกจากกลิ่นน้ำมันเครื่องและเหงื่อแล้ว ยังมีกลิ่นอายบางอย่างที่...

บรรยากาศในห้องคนขับรถถังหลักพลันเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดและชวนให้ขัดเขินขึ้นมาทันที

“ชายหญิงร่วมแรง งานก็ไม่เหนื่อย” นี่คือคำกล่าวในโลกของคนใช้แรงงาน และเซี่ยเหล่ยก็ไม่รู้สึกแปลกกับความรู้สึกนี้ เพราะเขาเองก็เริ่มมาจากจุดนั้น

“อานีน่า คุณกล้าแกล้งผมเหรอ ส่งก้นมานี่เลยนะ เดี๋ยวผมจะตีให้เข็ด” เซี่ยเหล่ยยกมือขึ้นทำท่าจะตีก้น

อานีน่ากลับหันหลังกลับมาอย่างว่าง่าย ก้มตัวลงแล้วโก่งสะโพกขึ้น รอให้ฝ่ามือของเซี่ยเหล่ยฟาดลงมา

เซี่ยเหล่ยกลับเป็นฝ่ายชะงักเสียเอง เขาแค่ล้อเล่นเท่านั้น ไม่คิดว่าสาวเยอรมันจะเต็มอกเต็มใจขนาดนี้ พอเขาเอ่ยปาก เธอก็เตรียมพร้อมให้ทันที

“ตีสิคะ ตีเสร็จฉันจะได้กลับไปทำงานต่อ” อานีน่าเร่ง

เซี่ยเหล่ยจึงฟาดฝ่ามือลงไปหนึ่งที ทิ้งรอยมือเปื้อนน้ำมันไว้บนกางเกงทำงานของอานีน่าอีกหนึ่งรอย

“ประธานเซี่ยครับ มีคนมาหาครับ” เสียงพนักงานดังมาจากด้านบนป้อมปืน

“ใครเหรอ?” เซี่ยเหล่ยถามกลับไปตามสัญชาตญาณ

“คุณฟ่านครับ แล้วก็มีนายทหารอีกหลายนายเลย”

“ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ” เซี่ยเหล่ยเช็ดมือคร่าวๆ แล้วรีบปีนออกจากป้อมปืน

ที่หน้าประตูโรงงานรถรบ ฟ่านฟานในชุดทำงานสไตล์สาวออฟฟิศพร้อมกับนายทหารระดับสูงหลายนายกำลังเดินมุ่งหน้ามาทางนี้

เมื่อเห็นเซี่ยเหล่ยยืนอยู่บนป้อมปืนของรถถังหลัก ZTZ100 ฟ่านฟานก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที และโบกมือให้เขามาแต่ไกล

เซี่ยเหล่ยกระโดดลงจากป้อมปืนแล้วรีบเดินเข้าไปต้อนรับ