บทที่ 4 เปลี่ยน! เปลี่ยนร่างเพื่อข้า!

บทที่ 4 เปลี่ยน! เปลี่ยนร่างเพื่อข้า!

การไล่ตามนกฮูกอ้วนมาจนถึงย่านที่ไม่คุ้นเคยนั้น ต้องขอบคุณพรสวรรค์แห่งความเป็นมิตรต่อสัตว์ที่ทำให้แม้เอกิสจะบุกรุกเข้าไปในอาณาเขตของกลุ่มแมวตัวอื่น แต่พวกมันก็ไม่ได้โจมตีเขา และไม่ได้แสดงท่าทีเป็นมิตรจนเกินไป เพียงแค่เพิกเฉยต่อการมีอยู่ของแมวลายสลิดตัวนี้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เอกิสไม่มีความคิดที่จะแย่งชิงอาณาเขตของเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ เขาเพียงแค่ตามมันมาเพื่อลิ้มรสเจ้านกฮูกอ้วนตัวนี้เท่านั้น

นกฮูกอ้วนที่ถูกทำเครื่องหมายไว้ในปากคาบสิ่งที่มนุษย์เรียกว่าซองจดหมาย มันบินเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งที่ดูธรรมดามาก

เจ้าแมวลายสลิดหมอบซุ่มอยู่หลังกระถางต้นไม้ด้วยความฉงน มนุษย์ไม่ได้ส่งจดหมายโดยการใช้ตู้ไปรษณีย์สีแดงพวกนั้นกับไอ้สิ่งที่ส่งเสียงคำรามที่เรียกว่ารถยนต์หรอกหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น บ้านที่เจ้านกฮูกอ้วนบินเข้าไปยังให้ความรู้สึกประหลาดแก่เอกิสอีกด้วย

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาแค่ไม่อยากเข้าไปใกล้บ้านหลังนั้น

หลังจากเอียงคอสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง เอกิสก็ตัดสินใจรออยู่ข้างนอก แต่เขาเปลี่ยนจุดซุ่มโจมตีไปเป็นบนหลังคาของตึกที่อยู่ตรงข้ามกับหน้าต่างที่นกฮูกอ้วนเพิ่งบินเข้าไปพอดี

ครู่ต่อมา นกฮูกอ้วนก็บินออกมาจากหน้าต่าง แต่คราวนี้ในปากของมันไม่ได้คาบซองจดหมาย ทว่าดูเหมือนจะมีบางอย่างผูกติดอยู่ที่กรงเล็บของมันแทน

จากนั้น นกฮูกก็บินตรงมาทางเหนือศีรษะของเอกิส

เอกิสที่เตรียมพร้อมจู่โจมมานานแล้วกระโจนขึ้นไป ตวัดอุ้งเท้าข้างหนึ่งตบเข้าที่ปีกของนกฮูกอ้วน ในขณะที่ปากของเขาขบลงบนเท้าข้างหนึ่งของนกฮูกอย่างแรงเพื่อฉุดมันลงมาจากท้องฟ้า...

ควรจะเป็นอย่างนั้นสิ!

นกฮูกเสียหลักกลางอากาศเล็กน้อย แต่หลังจากกระพือปีกเพียงไม่กี่ครั้ง มันก็บินกลับขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง สำหรับนกฮูกที่มักจะส่งของให้กับพ่อมดอยู่เป็นประจำ น้ำหนักเพียงน้อยนิดของเอกิสนั้นแทบไม่มีผลอะไรเลย

ถึงกระนั้น นกฮูกก็ดีดกรงเล็บของมันอย่างรุนแรง

เพราะแรงกัดของเจ้าแมวลายสลิดที่ซุ่มโจมตีมันนั้นน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

แม้จะมีกระดาษหนังหนาๆ สองชั้นคั่นอยู่ แต่นกฮูกก็รู้สึกราวกับว่ากรงเล็บของมันกำลังจะหัก

เอกิสที่กัดกรงเล็บนกฮูกอยู่ก็รู้สึกไม่ดีนัก นกฮูกอ้วนตัวนี้แข็งแรงกว่าที่เขาคาดไว้มาก และร่างกายที่เล็กจ้อยของเขาก็ไม่สะดวกเลยในการฉุดกระชากคู่ต่อสู้ลงมาจากฟ้า

ถ้าเพียงแต่ข้าตัวใหญ่กว่านี้อีกสักหน่อย...

เอกิสพยายามตะเกียกตะกายตะปบเท้านกฮูกพลางคิดเช่นนี้ในใจ

แม้ว่าร่างกายขนาดเล็กจะสะดวกในบางครั้ง แต่เมื่อต้องต่อสู้ การมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าย่อมได้เปรียบกว่า

ทันใดนั้นเอง...

ความรู้สึกที่คุ้นเคยก็ถาโถมเข้ามา

การเปลี่ยนรูปทรง

สามารถเปลี่ยนรูปร่างของตนเองได้ในระดับหนึ่ง

วินาทีที่พรสวรรค์นี้ตื่นขึ้น เอกิสก็เข้าใจวิธีการใช้งานในทันที

"เมี๊ยว—โฮก!"

เอกิสคำรามต่ำด้วยความตื่นเต้น ฝังกรงเล็บลงบนต้นขาของนกฮูกอ้วนแล้วออกแรงฉุดอย่างแรง โดยใช้แรงนั้นเหวี่ยงร่างกายของตนเองขึ้นไปด้านบน

นกฮูกที่ถูกฉุดร่วงวูบลงมาด้านล่างอีกครั้ง ในขณะที่เจ้าแมวลายสลิดบัดนี้กลับอยู่เหนือตัวนกฮูกแล้ว

ต่อจากนั้น ร่างกายของเอกิสก็ขยายตัวออกราวกับลูกโป่ง ขนลายเสือที่สั้นเกรียนเริ่มยาวออกมาอย่างบ้าคลั่ง เปลี่ยนเป็นขนยาวหนาสลับลายขาวดำ แม้แต่ใบหน้าก็มีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างจนดูน่าเกรงขาม

นี่คือแมวสายพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เอกิสเคยเห็นมา มันคือแมวเมนคูนจากอเมริกาเหนือที่ย้ายมาอยู่บนถนนไคร์สต์เชิร์ชพร้อมกับเจ้าของของมัน

เอกิสที่อยู่ในร่างเมนคูนมีลำตัวยาวประมาณครึ่งเมตร หากวัดเพียงขนาดตัวเขาก็ใหญ่กว่านกฮูกตรงหน้าเล็กน้อยแล้ว

ด้วยแรงโน้มถ่วงมหาศาล เอกิสตะปบลงบนหลังของนกฮูกอย่างแรง พร้อมกับอ้าปากกว้างกัดลงบนลำคอของเจ้านกอ้วนที่อยู่ใต้เท้า

"ก๊า!!!"

นกฮูกแผดเสียงร้องแหลม มันถูกแมวที่จู่ๆ ก็ตัวใหญ่ขึ้นฉุดร่วงหล่นจากท้องฟ้า กระแทกพื้นอย่างแรงจนกระดูกหักเอ็นขาด และสิ้นใจลงในเวลาต่อมาไม่นาน

เอกิสที่ตกลงมาจากที่สูงเช่นกันกลิ้งบนพื้นสองรอบก่อนจะสะบัดหัว เขาไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย

ร่างกายของเอกิสที่ถูกปรับแต่งโดยหยดแสงนั้นแข็งแกร่งอย่างผิดปกติมานานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น แมวมักจะเชี่ยวชาญในการตกจากที่สูงอยู่แล้ว ยังไม่ต้องพูดถึงการที่เอกิสได้ปลุกความสามารถที่เรียกว่าการร่อนและการเคลื่อนไหวแบบแมวขึ้นมา ความสูงระดับนี้จึงทำอะไรเขาไม่ได้เลย

เขาเดินเยื้องย่างอย่างสง่างามเข้าไปหานกฮูกอ้วนที่ตายแล้ว คาบซากนกฮูกไว้ในปากและมุดเข้าไปในพุ่มไม้ใกล้ๆ

ตอนนี้เขาต้องหาที่ปลอดภัยเพื่อเพลิดเพลินกับเหยื่อของเขาอย่างเต็มที่

...

ข้าโดนหลอกเข้าให้แล้ว!

เอกิสถ่มขนในปากออกมาด้วยความรู้สึกหดหู่ใจ

เจ้านกนี่ดูอ้วนท้วนสมบูรณ์ดีแท้ๆ แต่กลายเป็นว่าชั้นนอกที่หนาเตอะนั่นมีแต่ขนทั้งนั้น และเนื้อบนตัวมันก็แทบจะไม่มีเลย!

มันยังไม่อิ่มท้องเท่าพวกนกพิราบที่ลานกว้างเลยด้วยซ้ำ!

อย่างไรก็ตาม เนื้อของเจ้านกนี่รสชาติดีกว่านกพิราบพวกนั้นมาก

และต่อให้รสชาติจะงั้นๆ เอกิสก็ยังคงไม่ปล่อยนกพวกนี้ไปหากเจอพวกมันอีกในอนาคต

อย่างที่รู้กันว่า แมวคือพรานโดยกำเนิด และสัญชาตญาณจะขับเคลื่อนให้เขาเข้าโจมตีสิ่งมีชีวิตที่บินได้เหล่านี้เสมอ

เขาแลบลิ้นออกมาเลียแต่งขนของตนเอง เอกิสกระโดดขึ้นไปบนกำแพงใกล้ๆ อย่างคล่องแคล่วและเดินตามกำแพงไปทางทิศที่มีเสียงดังอึกทึก

ที่นี่คือ... ที่ไหนกัน?

เอกิสนั่งอยู่บนกำแพง ส่ายหัวเล็กๆ ไปมาพลางมองรอบตัว หูรูปสามเหลี่ยมทั้งสองข้างตั้งตรงและขยับเป็นระยะ

ดูเหมือนเขาจะถูกเจ้านกฮูกอ้วนพามายังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยเสียแล้ว อาคารบ้านเรือนแถวนี้ดูสูงกว่าที่ที่เขาเคยอยู่ และมีสัตว์ประหลาดสี่ล้อที่ส่งเสียงคำรามอยู่มากกว่าเดิม

เขามองดูขบวนรถที่ไหลเวียนไม่สิ้นสุดและเหล่าสัตว์สองเท้าที่เร่งรีบอยู่เบื้องล่างอยู่ครู่หนึ่ง เอกิสก็ยอมรับความจริงได้อย่างรวดเร็วว่าเขาจะต้องเริ่มใช้ชีวิตในที่แห่งใหม่

เขาไม่ได้กังวลเรื่องการเอาตัวรอดเป็นพิเศษ ตราบใดที่มีมนุษย์ อาหารก็ไม่ใช่ปัญหา และเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ตัวอื่นๆ ก็คุกคามเขาไม่ได้ ดังนั้นการอยู่ที่ไหนก็เหมือนกันหมด จะเสียดายก็เพียงแค่อาณาเขตที่เขาเคยครอบครองไว้ก่อนหน้านี้เท่านั้น

เอกิสกระโดดลงจากกำแพงและเริ่มออกตรวจตราอาณาเขตในอนาคตของเขา

เพราะพรสวรรค์แห่งความเป็นมิตรต่อสัตว์ มนุษย์ที่อยู่รอบๆ เมื่อเห็นเอกิสก็ไม่ได้ต่างไปจากกลุ่มมนุษย์ก่อนหน้านี้ พวกเขามักจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อเข้าใกล้เขา

ทว่าก็เหมือนเมื่อก่อน เอกิสสนใจเพียงแค่กินอาหารที่มนุษย์หยิบยื่นให้เท่านั้น ส่วนเรื่องจะให้ลูบหัวหรืออะไรทำนองนั้น อย่าได้หวังเสียให้ยาก

หลังจากเดินวนรอบพื้นที่ เอกิสก็เริ่มเข้าใจสถานการณ์ในย่านนี้คร่าวๆ เขาเพิ่งจะเตรียมตัวกลับไปยังต้นไม้ต้นหนึ่งที่เล็งไว้เพื่อพักผ่อน แต่สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดด้วยบางอย่างในร้านค้าใกล้ๆ

มันคือกล่องไม้สี่เหลี่ยม และด้านหน้าของกล่องไม้เป็นแผ่นกระจกที่มีความโค้งเล็กน้อย

นี่คือโทรทัศน์

ในเวลานี้ โทรทัศน์กำลังเล่นสารคดีวิทยาศาสตร์ยอดนิยมที่แนะนำเกี่ยวกับนิเวศวิทยาของสัตว์

และในวันนี้ พวกเขากำลังแนะนำเรื่องของเสือพอดี