ตอนที่ 523 ผู้มาเยือนล้วนต้องตาย

ประมุขสำนักจี๋เต้า เอ่ยปากเสนอแนะ

"พวกเรามาร่วมมือกันทำลายม่านอาคมนี้ก่อนดีหรือไม่ หลังจากพังมันได้แล้วค่อยมาตัดสินกันด้วยฝีมือ"

"ตกลง!" เหล่ายอดฝีมือระดับสูงต่างเห็นพ้อง พวกเขาล้วนรู้ดีว่ากระบี่เทวะเทียนโจว จะเลือกนายของมันเอง

ทว่าหากส้มหล่นมาที่ตนเล่า?

ทุกคนต่างมีความคิดนี้อยู่ในใจ จึงตัดสินใจลองเสี่ยงดูสักตั้ง

ก่อนลงมือทำลายม่านอาคม พวกเขาลอบส่งกระแสจิตเรียกยอดฝีมือรุ่นเยาว์ในสังกัดให้รีบมายังที่แห่งนี้โดยด่วน ต่อให้ตนเองไม่ได้ครอบครอง ก็ยังหวังให้คนรุ่นหลังของตนมีโอกาสได้กระบี่เทวะเทียนโจว ไป

เมื่อได้รับข้อความ เหล่าศิษย์รุ่นเยาว์ก็พากันเร่งรุดมาอย่างรวดเร็ว

สำหรับผู้ที่มารออยู่ก่อนหน้าแล้ว ประกอบด้วยคุณหนูใหญ่สำนักจี๋เต้า นามหนานหรงจิ้งอวิ๋น, เหวินเหรินจี้ แห่งตำหนักเฉิงอวิ๋น, เฮ่อเหลียนอวี้สิง, เฮ่อเหลียนอวี้เจี๋ย, นายน้อยตระกูลตงฟางนามตงฟางซิ่น, นายน้อยสำนักเฉียนคุนนามจิงจื่อเชียน และนายน้อยแห่งนครไป๋เฟิ่งนามฮู่เพ่ยกวง

ประมุขสำนักจี๋เต้า สูดลมหายใจลึก ลมปราณทั่วร่างพลันพุ่งทะยานถึงขีดสุด กลิ่นอายพลังมหาศาลถาโถมออกมาราวกับคลื่นยักษ์ ชวนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

สายตาเขาแหลมคมดุจเหยี่ยว จ้องเขม็งไปยังม่านพลังเบื้องหน้า พลางเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ

"ทุกท่าน โปรดช่วยเปิ่นจั้วทำลายม่านพลังนี้ด้วย!"

น้ำเสียงนั้นดังกึกก้องกังวานราวกับอสนีบาตฟาด ทำเอาผู้ฟังอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

สิ้นเสียง แทบทุกคนในที่นั้นก็พากันยกมือขึ้น ลมปราณในร่างพวยพุ่งหลั่งไหลมารวมกันที่ฝ่ามือราวกับกระแสน้ำ

แสงปราณเจิดจรัสเปล่งประกายราวกับดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดในยามราตรี ก่อนจะถักทอเข้าด้วยกันกลางอากาศ กลายเป็นสายธารแสงหลากสีพุ่งตรงไปยังประมุขสำนักจี๋เต้า ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ

เขาวาดมือกุมอินอย่างรวดเร็ว ปากพึมพำร่ายคาถา ทันทีที่เขาเคลื่อนไหว สายธารแสงเหล่านั้นก็ถูกดึงดูดและหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง กลิ่นอายพลังยิ่งทวีความแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับขุนเขาที่ไม่อาจสั่นคลอน ทรงพลังจนดูราวกับจะทำลายล้างได้ทุกสรรพสิ่ง

พลังปราณถูกรวบรวมอย่างต่อเนื่อง แสงสว่างเจิดจ้าบาดตาแผ่กลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัว มวลอากาศโดยรอบเริ่มบิดเบี้ยวราวกับไม่อาจทนรับแรงกดดันนี้ได้อีกต่อไป

วินาทีนี้ ฟ้าดินคล้ายถูกปกคลุมด้วยพลังอันไร้ลักษณ์ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนผู้คนบังเกิดความหวาดหวั่นไปถึงขั้วหัวใจ

ทว่าในตอนนั้นเอง...

เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็บังเกิด!

เงาดำทะมึนขนาดมหึมาพุ่งดิ่งลงมาจากเหนือหัว! เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเพียงช้างหินสยบมาร สองเชือกร่วงหล่นลงมาอย่างกะทันหัน

เป็นไปได้อย่างไร?!

"รีบหลบเร็ว!"

เสียงตะโกนตื่นตระหนกดังลั่น

สีหน้าของประมุขสำนักจี๋เต้า เปลี่ยนสีอย่างรุนแรง ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เขาจำต้องซัดพลังปราณที่เพิ่งรวบรวมได้ทั้งหมดเข้าปะทะกับรูปปั้นหินยักษ์ทั้งสองเชือกเบื้องบนแทน!

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

พลังมหาศาลสองสายปะทะกันอย่างจัง ก่อเกิดแรงกระแทกของมวลอากาศอย่างรุนแรง ซัดร่างศิษย์รุ่นเยาว์ในบริเวณนั้นจนกระเด็นลอยละลิ่ว ร่วงกระแทกพื้นอย่างหมดสภาพ

แม้แต่ประมุขสำนักจี๋เต้า เองก็ยังถูกแรงสะท้อนจนต้องถอยร่นไปครึ่งก้าว!

ยามนี้ช้างหินสยบมาร ทั้งสองเชือกร่วงลงถึงพื้นแล้ว!

แรงสั่นสะเทือนแทบทำให้อาคารรอบๆ พังราบเป็นหน้ากลอง!

จู่ๆ พวกมันก็แหงนหน้าคำรามก้องฟ้า เสียงคำรามนั้นดังกึกก้องราวฟ้าผ่า ระเบิดสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งแดนลับจักรพรรดิหลิง!

ศิษย์รุ่นเยาว์ที่ระดับฝึกตนต่ำต้อยถูกคลื่นเสียงกระแทกจนแก้วหูแทบฉีกขาด หลายคนถึงกับทรุดเข่าลงกับพื้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวโดยไม่อาจควบคุม

หวาดกลัว! ตื่นตระหนก!

ท่ามกลางสถานการณ์โกลาหล ในขณะที่ความสนใจของทุกคนพุ่งเป้าไปยังช้างหินสยบมาร ทั้งสองเชือกที่จู่ๆ ก็ตื่นขึ้น กลับมีเงาร่างหนึ่งพุ่งทะลวงเข้าสู่ม่านพลังของศาลหลวงสกุลเสิ่น ไปได้อย่างไร้อุปสรรคและรวดเร็วยิ่ง!

มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สังเกตเห็นเงาร่างนั้น... ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลลู่!

ม่านตาของเขาหดเกร็ง ภายในใจสั่นสะท้านอย่างหนัก

เป็นไปได้อย่างไร?

นั่นคือใครกันแน่?!

ท่ามกลางความวุ่นวาย ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลลู่ ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พุ่งร่างหมายจะตามเข้าไปในม่านพลังนั้นบ้าง

ทว่าการกระทำนั้นกลับไม่รอดพ้นสายตาของช้างหินสยบมาร! มันแผดเสียงคำรามต่ำ งวงยาวตวัดฟาดเข้าใส่เขาอย่างจัง!

ปัง!

ร่างของผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลลู่ ร่วงกระแทกพื้นอย่างแรงก่อนจะกระอักเลือดออกมาคำโต

"ผู้อาวุโสใหญ่!"

ลู่หลิง ที่เพิ่งเร่งรุดมาถึงพร้อมกับซุ่ยฉางอวิ้น เห็นภาพนี้เข้าก็ใจหายวาบ รีบตะโกนเรียกเสียงหลง

ประมุขสำนักจี๋เต้า ทั้งตกใจทั้งเดือดดาล

"ใครกัน?! ใครเป็นคนปลุกช้างหินสยบมาร ให้ตื่นขึ้นมา?!"

การบุกเข้าศาลหลวงสกุลเสิ่น ถูกขัดจังหวะ ซ้ำยังถูกช้างหินสยบมาร สุดแกร่งสองเชือกเล่นงาน สีหน้าของประมุขสำนักจี๋เต้าจึงดำทะมึนลงทันที

ทว่าไม่มีใครตอบคำถามเขาได้

เพราะทุกคนในที่นี้ล้วนมืดแปดด้านไม่ต่างกัน

ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลลู่ ถูกศิษย์ประคองลุกขึ้น ริมฝีปากเปื้อนคราบเลือด เขาแค่นเสียงกล่าว

"มีคนเข้าไปในศาลหลวงแล้ว!"

สิ้นคำนั้น สีหน้าของทุกคนพลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

ผู้อาวุโสใหญ่ตำหนักเฉิงอวิ๋น หันขวับมามอง เอ่ยถามอย่างร้อนรน

"เป็นใคร?!"

ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลลู่ ยกมือกุมหน้าอก สีหน้าซีดเผือดพลางตอบ

"มองไม่ชัด แต่มีคนเข้าไปแล้วจริงๆ! เกรงว่าช้างหินสยบมาร ก็คงจะถูกคนผู้นั้นปลุกให้ตื่นขึ้นมาเช่นกัน!"

ปลุกให้ตื่นงั้นหรือ?

ผู้ที่สามารถปลุกช้างหินสยบมาร ให้ตื่นขึ้นมาได้...

หลายคนเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ แววตาจึงฉายแววตกตะลึงสุดขีด

ทันใดนั้น ช้างหินสยบมาร ทั้งสองเชือกก็เปิดฉากโจมตีใส่ผู้ที่อยู่ใกล้ที่สุด กลิ่นอายกดดันอันน่าสะพรึงกลัวถาโถมเข้าใส่อย่างไม่อาจต้านทาน!

"รีบถอยออกมาเร็ว!"

บรรดาผู้อาวุโสจากขุมกำลังต่างๆ พากันร่วมมือต้านทานการโจมตี ทว่ากลับถูกแรงกระแทกจนต้องถอยร่นหนีตายออกมา

ภายในอกของผู้อาวุโสฉี ปั่นป่วน สีหน้าซับซ้อนพลางเอ่ย

"พวกมันต้องการบีบให้พวกเราถอยห่างออกไป!"

"คงไม่ใช่ว่า..."

ผู้อาวุโสสองตระกูลเฮ่อเหลียนเบิกตาโพลง

"เป็นไปไม่ได้!"

ประมุขสำนักจี๋เต้า ตวาดขัดทันควัน ก่อนจะเอ่ยต่ออย่างรวดเร็ว "ถ้าทายาทสายตรงของราชวงศ์เทียนโจว กลับมาแล้วจริงๆ ด้วยพลังฝีมือของพวกเขา ย่อมไม่มีทางหลบๆ ซ่อนๆ เช่นนี้แน่ จะต้องเป็นพวกที่มีแผนร้าย แสร้งทำผีทำสางอยู่แน่ๆ!"

คำพูดเหล่านั้นลอยไปเข้าหูเนี่ยสวิน ที่เพิ่งเดินทางมาถึงพอดิบพอดี

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของเนี่ยสวิน ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคั้นอย่างแรง อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แววตาฉายอารมณ์ซับซ้อน มือที่กำด้ามร่มแน่นสั่นระริกจนเกือบคลายออก

เขาอดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงอดีต ความลับที่เขาพยายามปิดซ่อนไว้ราวกับกำลังจะถูกลอกเปลือกออก

พวกเขา... กลับมาแล้วหรือ?

ใช่แล้ว พวกเขาสมควรจะกลับมาได้แล้ว

มหาราชครูผู้เป็นอาจารย์ของเขาเคยกล่าวไว้ว่า หากราชวงศ์เทียนโจว ปรากฏขึ้นบนโลกอีกครั้ง ย่อมหมายความว่าจักรพรรดิแห่งเทียนโจวจะหวนคืนกลับมาอีกครา

แล้วจักรพรรดิแห่งเทียนโจวองค์ใหม่คือใครกันเล่า?

"ศิษย์น้อง... ศิษย์น้อง!"

หนานหรงจิ้งอวิ๋น มองเนี่ยสวิน ที่ยืนเหม่อลอยด้วยความเป็นห่วง จึงส่งเสียงเรียกซ้ำๆ

เนี่ยสวิน ได้สติ เขามองหนานหรงจิ้งอวิ๋นเบื้องหน้า เก็บซ่อนอารมณ์ปั่นป่วนทั้งหมดไว้มิดชิด ก่อนเอ่ยขานรับ

"ศิษย์พี่"

ทว่าเธอยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อ ช้างหินสยบมาร ทั้งสองก็แผลงฤทธิ์ขึ้นอีกครั้ง!

ช้างหินสยบมาร ก้มหน้าลงเล็กน้อยพร้อมอ้าปากกว้าง วินาทีนั้น พลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกจากปากของพวกมัน!

พริบตานั้น เสียงประสานของบุรุษและสตรีก็ดังกึกก้องกังวานในห้วงจิตสำนึกของทุกคนอย่างฉับพลัน!

"ศาลหลวงสกุลเสิ่น มิอาจล่วงละเมิด!"

"ผู้มาเยือน..."

"ล้วนต้องตาย!"