บทที่ 39 - คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณขั้นสมบูรณ์

บทที่ 39 - คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณขั้นสมบูรณ์

ยอดเขาเสวียนหยวน ห้องลับชีพจรปฐพี

บนแท่นค่ายกล หมอกวิญญาณเดือดพล่านดั่งน้ำเดือด

เซียวจัวนั่งขัดสมาธิตัวตรง สองมือผูกมุทราโบราณตามที่บันทึกไว้ในคัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ กลิ่นอายรอบกายสงบนิ่งลึกล้ำดุจห้วงเหว

จิตสำนึกของเขาดำดิ่งลงสู่ทะเลจิตวิญญาณอย่างสมบูรณ์ พลังสัมผัสเทวะที่ไร้รูปร่างภายใต้การชักนำของคัมภีร์สัจจะ จากเดิมที่เคยวุ่นวายไร้ระเบียบ ก็เริ่มควบแน่นและบีบอัดเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง!

บทนำของคัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า สรรพสัตว์เดินดินทั่วไป จิตวิญญาณนับตั้งแต่ถือกำเนิดก็เปรียบเสมือนเศษดาวและทรายดูด กระจัดกระจายอยู่ตามแขนขาทั้งสี่และลึกลงไปในไขกระดูก

มีเพียงยามที่ร่างดับสูญสิ้นอายุขัยเท่านั้น จึงจะสามารถรวมตัวกันได้ชั่วครู่ เพื่อไปจุติในวัฏสงสาร

แต่วิถีแห่งผู้บำเพ็ญเพียร คือการฝืนลิขิตฟ้า เบิกทะเลจิตวิญญาณขึ้นภายในวังนิวาน ชักนำเศษเสี้ยววิญญาณที่กระจัดกระจายให้มารวมตัวและควบแน่นอย่างฝืนธรรมชาติ เพื่อหล่อหลอมรากฐานแห่งจิตวิญญาณอันเป็นอมตะ!

ทะเลจิตวิญญาณของเซียวจัวถูกเปิดออกนานแล้ว สัมผัสเทวะก็ก่อกำเนิดขึ้นแล้วเช่นกัน ทว่าภายในนั้นกลับว่างเปล่าเลือนราง มีเพียงพลังสัมผัสเทวะที่ไร้รูปร่างและไร้สสารพลิ้วไหวอยู่เท่านั้น

เวลานี้ เขากำลังก้าวเข้าสู่ขั้นตอนแรกที่สำคัญที่สุดของคัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ นั่นคือการควบแน่นจิตวิญญาณปั้นรูปทรง!

"ควบแน่น!"

เสียงท่องมนตร์โบราณทุ้มต่ำระเบิดออกมาจากลำคอ คลื่นเสียงสั่นสะเทือนจนฝุ่นบนผนังหินของห้องลับร่วงกราว!

เส้นเลือดดำบนขมับปูดโปน หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายเต็มหน้าผากในพริบตา

ภายในทะเลจิตวิญญาณ พลังสัมผัสเทวะอันมหาศาลแข็งตัวลงอย่างกะทันหัน จากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นเส้นด้ายสัมผัสเทวะหลายร้อยล้านเส้นที่เล็กยิ่งกว่าเส้นผมทว่าเหนียวแน่นไร้เทียมทาน ทะลวงผ่านกำแพงทะเลจิตวิญญาณ เลื้อยพันไปตามเส้นชีพจรทั่วร่าง พุ่งทะลวงลึกลงไปยังมุมที่เล็กและลึกที่สุดของร่างกาย!

วูบ——

ความรู้สึกสอดประสานอันแปลกประหลาดแผ่ซ่านเข้ามา

เซียวจัว 'มองเห็น' ได้อย่างชัดเจนว่า ลึกลงไปในไขกระดูก ท่ามกลางอวัยวะภายใน และภายในจุดชีพจรต่างๆ เศษเสี้ยวจิตวิญญาณที่เล็กราวกับฝุ่นละอองและส่องแสงวิญญาณอันอบอุ่นนับไม่ถ้วนกำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้น!

พวกมันราวกับหิ่งห้อยที่หลับใหล บัดนี้กำลังถูกเส้นด้ายสัมผัสเทวะหลายร้อยล้านเส้นจับจ้อง พัวพัน และชักนำอย่างแม่นยำ!

"วิญญาณฟ้าคืนถิ่น วิญญาณปฐพีกลับจวน!"

มนตร์โบราณบทที่สองดังกึกก้องราวกับอัสนีบาต!

ความเปลี่ยนแปลงอันรุนแรงบังเกิดขึ้น!

บริเวณกระดูกสันหลังส่วนหาง แสงวิญญาณที่ซุ่มซ่อนอยู่พลันลุกฮือขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

มันไม่ได้โอนอ่อนตามการชักนำ กลับกลายร่างเป็นเงางูเลือดสีแดงฉานอันน่าเกรงขาม หอบเอาปราณโลหิตอันดุร้ายและแข็งแกร่งอย่างไร้ผู้ต่อต้าน พุ่งย้อนศรขึ้นไปตามจุดสำคัญของเส้นชีพจรตูม่าย!

พุ่งตรงเข้าสู่ทะเลจิตวิญญาณ!

"อั้ก!" เซียวจัวราวกับถูกค้อนยักษ์ทุบเข้าอย่างจัง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ส่งเสียงร้องครางทึบๆ เลือดสีแดงสดสายหนึ่งไหลซึมออกจากมุมปาก

เลือดเนื้ออุ้มชูจิตวิญญาณมานานนับสิบปี มันถือเอาเศษเสี้ยววิญญาณเหล่านี้เป็นสารอาหารของตนไปนานแล้ว! เมื่อต้องถูกบังคับให้แยกตัวออกไปรวมกัน ร่างกายจึงเกิดการต่อต้านตามสัญชาตญาณ!

อันตรายตามที่บันทึกไว้ในตำรา ได้ปรากฏขึ้นจริงแล้วในยามนี้!

"สะกด!"

ประกายแสงดุดันวาบผ่านดวงตาของเซียวจัว เขากัดปลายลิ้นอย่างแรง ความเจ็บปวดกระตุ้นให้ห้วงความนึกคิดสว่างวาบกระจ่างใส!

ภายในทะเลจิตวิญญาณ สัมผัสเทวะอันมหาศาลถูกวาดเขียนอย่างรวดเร็วภายใต้เจตจำนงของเขา อักขระโบราณอันลึกล้ำที่แผ่กลิ่นอายเก่าแก่หลายตัวก่อตัวขึ้นในพริบตา กดทับลงบนเงางูเลือดที่พุ่งย้อนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!

ในเวลาเดียวกัน วังวนที่จุดตันเถียนก็ส่งเสียงคำราม!

กระแสปราณแท้สีทองอ่อนที่ถูกขัดเกลามาจากเคล็ดวิชาเก้าวัฏจักรเสวียนหยวนระเบิดออกดั่งพายุ ราวกับคลื่นยักษ์สีทองม้วนตัวกวาดล้างไปทั่วเส้นชีพจร กดทับและสยบปราณโลหิตที่บ้าคลั่งจากการต่อต้านตามสัญชาตญาณของร่างกายเอาไว้อย่างราบคาบ!

ณ ใจกลางทะเลจิตวิญญาณ วังวนสีเงินแห่งหนึ่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้น แผ่แรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานได้ออกมา

ท่ามกลางแขนขาทั้งสี่และกระดูกร้อยท่อน เศษแสงวิญญาณนับไม่ถ้วนที่ถูกเส้นด้ายสัมผัสเทวะจับตัวไว้ ราวกับนกที่เหนื่อยล้าบินกลับรัง พวกมันดิ้นหลุดจากพันธนาการของเลือดเนื้อ ร่วงหล่นลงสู่วังวนอย่างพร้อมเพรียงกัน

ที่ใจกลางวังวน เงาแสงรูปร่างมนุษย์อันเลือนราง กำลังรวมตัวและแจ่มชัดขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

เมื่อเงาแสงรูปร่างมนุษย์นั้นชัดเจนยิ่งขึ้น เซียวจัวก็รู้สึกราวกับเจตจำนงของตนเองติดปีกบิน!

ความสามารถในการควบคุมสัมผัสเทวะพุ่งทะยานขึ้นหลายเท่าตัว!

เพียงขยับความคิด สัมผัสเทวะก็ทำงานได้ดั่งใจนึก ละเอียดอ่อนถึงขีดสุด!

กระทั่งในยามที่โคจรเคล็ดเร้นวิญญาณ ความแม่นยำในการควบคุมปราณแท้และสัมผัสเทวะ ยังเพิ่มสูงขึ้นกว่าวันวานนับสิบเท่า!

ราวกับก่อนหน้านี้เคยมองโลกผ่านกระจกฝ้า แต่บัดนี้กระจกบานนั้นพลันแตกสลาย สรรพสิ่งล้วนกระจ่างชัดเจนถึงขีดสุด!

กลางวันและกลางคืนหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน หมอกวิญญาณก่อตัวและกระจายตัว

เมื่อเงาร่างวิญญาณที่นั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางทะเลจิตวิญญาณ ซึ่งมีใบหน้าเหมือนกับเซียวจัวทุกประการและเปล่งประกายแสงสีทองอ่อนๆ ออกมาทั่วร่าง ได้ควบแน่นจนสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งความเลือนรางใดๆ อีกต่อไป——

เปลือกตาที่ปิดสนิทของเซียวจัว ก็เบิกโพลงขึ้นอย่างกะทันหัน!

วูบ!!!

จุดแสงสีทองบริเวณหว่างคิ้วพลันสว่างวาบขึ้น เจิดจรัสบาดตา!

ระลอกคลื่นสัมผัสเทวะที่มองไม่เห็นทว่ากว้างใหญ่ไพศาล ราวกับระลอกคลื่นที่แผ่กระจายจากผิวน้ำที่สงบนิ่งเมื่อมีหินก้อนใหญ่ทิ้งตัวลงไป กวาดผ่านห้องลับ ทะลวงผ่านหินผาอันหนาหนัก และขยายวงกว้างออกไปทุกทิศทางด้วยความเร็วแสง!

สามพันเมตร! รัศมีครอบคลุมของสัมผัสเทวะ พุ่งทะยานขึ้นเป็นพื้นที่สามพันเมตร!

หยาดน้ำค้างเย็นเยียบที่เกาะตัวอยู่บนใยแมงมุมมุมกำแพง การสั่นสะเทือนอันแผ่วเบาของโมเลกุลน้ำภายในนั้น รอยยับย่นบนชายเสื้อของนักพรตเสวียนหลุนที่ถูกลมภูเขาพัดผ่านบนยอดเขาหินยักษ์ กระทั่งเสียงหัวใจเต้นอันแผ่วเบาของแมลงที่จำศีลอยู่ลึกลงไปในดิน...

ในเวลานี้ ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า สะท้อนอยู่ในประสาทสัมผัสของเซียวจัวอย่างชัดเจนไร้ที่ติ!

บริเวณหว่างคิ้วของดวงวิญญาณ จุดแสงสีทองนั้นราวกับมีชีวิต สว่างและดับสลับกันไป แฝงไว้ด้วยพลังอันลึกล้ำที่ยากจะอธิบาย

สัมผัสเทวะที่แต่เดิมทำได้เพียงรับรู้โครงร่างของโลกภายนอกอย่างเลือนราง มาบัดนี้สามารถสร้าง 'แผนที่สามมิติ' อันละเอียดอ่อนขึ้นมาได้แล้ว ซ้ำยังมีรัศมีครอบคลุมที่กว้างขวางขึ้นอย่างมหาศาล

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือ เมื่อโคจรเคล็ดเร้นวิญญาณในยามนี้ ความผันผวนของสัมผัสเทวะจะถูกเก็บซ่อนไว้จนถึงขีดสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับกลืนหายเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของฝุ่นผงในความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์!

ต่อให้ท่านลุงซือถูมาตรวจสอบข้าในตอนนี้ เกรงว่าคงต้องใช้ความพยายามอย่างหนักหน่วงเป็นแน่!

"สำเร็จแล้ว! คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ บรรลุขั้นพื้นฐาน!" ความตื่นเต้นยินดีที่ยากจะระงับไว้พลุ่งพล่านขึ้นในใจเซียวจัว

เขารีบเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาทันที:

ชื่อ: เซียวจัว

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ระดับพลัง: ขอบเขตควบแน่นจุดชีพจรขั้นเก้า

จิตวิญญาณ: ขั้นที่หนึ่ง

สัมผัสเทวะ: ขั้นพื้นฐาน (รัศมีครอบคลุม: 3000 เมตร)

เคล็ดวิชา: หมัดสยบพยัคฆ์ ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) ดาบตัดมารแปดทิศ ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) เคล็ดวิชาเก้าวัฏจักรเสวียนหยวน (ขั้นที่ห้าวัฏจักรที่เก้า) (ตบะความมุ่งมั่น 842 ปี) เคล็ดวิชาหยั่งรากปฐมหยวนน้อย ขั้นสมบูรณ์ (ตบะความมุ่งมั่น 100 ปี) ท่าร่างอัสนีวายุสัญจร ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) เคล็ดอัสนีสวรรค์หล่อทองคำ ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) ฝ่ามือมหาสุญตา ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) เพลงดาบทลายขั้วเทียนกัง ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) ท่าร่างแสงมรกต ขั้นแตกฉาน (สูงสุด) หัตถ์อสรพิษทองพันเกี่ยว ขั้นพื้นฐาน (1/100) คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ ขั้นพื้นฐาน (1/100)

ท่าไม้ตาย: หมัดสังหารพยัคฆ์คลั่ง ดาบแปดทิศทำลายล้าง แสงลวงตาพริบตา กายาอัสนีทรราช รอยร้าวทลายมิติ อาณาเขตดาบเทียนกัง ประกายแสงพริบตา

วิชาลับ: วิชาเผาผลาญปราณม่วงเร้นลับ ขั้นที่สาม

คุณสมบัติพิเศษ: เสริมสร้างปราณแท้ LV45 ความเร็วในการฟื้นฟูลมปราณเพิ่มขึ้น LV9 เสริมสร้างปราณโลหิต LV5 ต้านทานพลังงานแปลกปลอม LV4

พรสวรรค์: การรับรู้อันตราย พละกำลังสวรรค์ประทาน การรับรู้จิตวิญญาณ

เจตจำนง: เจตจำนงแห่งดาบขั้นที่หนึ่ง

แต้มคุณลักษณะ: 1243

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่พรสวรรค์ใหม่ที่เพิ่งตื่นขึ้น:

การรับรู้จิตวิญญาณ: สามารถรับรู้สถานะและตำแหน่งของทุกสิ่งที่มีจิตวิญญาณได้อย่างชัดเจน และสามารถสื่อสารข้ามเผ่าพันธุ์ผ่านคลื่นความถี่ของจิตวิญญาณได้โดยตรง

"การรับรู้จิตวิญญาณงั้นหรือ?" เซียวจัวเลิกคิ้วเล็กน้อย กวาดสายตาอ่านคำอธิบาย "รับรู้จิตวิญญาณได้ แถมยังสื่อสารได้ด้วย? ฟังดู... เหมือนจะยังไม่มีประโยชน์ในตอนนี้สักเท่าไหร่นะ? คงไม่ได้เอาไปใช้นั่งคุยปรับทุกข์กับกระต่ายป่าหรอกมั้ง?"

ความคิดดูแคลนวาบผ่านเข้ามาในหัว ก่อนที่เขาจะรีบดึงความสนใจกลับเข้าสู่เส้นทางหลัก

แต้มคุณลักษณะมีเหลือเฟือ แต่เวลาช่างกระชั้นชิด!

เซียวจัวไม่ลังเล ล็อกเป้าหมายไปที่ [คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ ขั้นพื้นฐาน (1/100)] แล้วทุ่มแต้มคุณลักษณะลงไป 100 แต้มในพริบตา!

ตูม!

จิตสำนึกดำดิ่งลงสู่พื้นที่หมอกสีขาวอันลึกลับอีกครั้ง

ทว่าครั้งนี้ ทัศนียภาพภายในพื้นที่กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!

อนุภาคขนาดเล็กจิ๋วที่เปล่งแสงสีฟ้าอ่อนละมุนละไมอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจำนวนนับไม่ถ้วน ราวกับละอองดาวที่ถูกเรียกขาน พวยพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า หลั่งไหลเข้าสู่หว่างคิ้วของเซียวจัวอย่างไม่ขาดสาย เข้าหลอมรวมกับดวงวิญญาณที่เพิ่งก่อกำเนิดขึ้นมาใหม่นั้น!

เงาดวงวิญญาณของเซียวจัวนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในพื้นที่หมอกสีขาว โคจรพลังตามเคล็ดวิชาอันลึกล้ำของคัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ

พลังลี้ลับที่ไร้ตัวตนนั้นจุติลงมาอีกครา ราวกับยอดปรมาจารย์ที่คอยชี้แนะ ชักนำอนุภาคสีฟ้าที่หลั่งไหลเข้ามา ให้แปรเปลี่ยนเป็นแก่นแท้แห่งดวงวิญญาณอันบริสุทธิ์ และควบคุมสัมผัสเทวะของเซียวจัว ให้เริ่มขีดเขียนลวดลายเทวะทองคำขาวอันสลับซับซ้อน ประณีต และแฝงไว้ด้วยหลักการอันยิ่งใหญ่แห่งสวรรค์ ลงบนพื้นผิวของดวงวิญญาณสีทองอ่อนนั้น!

เซียวจัวพลันรู้แจ้งขึ้นมาในใจ ลวดลายเทวะเหล่านี้ คือรากฐานสำคัญที่ทำให้พลังเทวะทั้งสามประการของคัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณสามารถสำแดงฤทธิ์ได้! มันคือ 'ยันต์' และ 'ค่ายกล' สำหรับขับเคลื่อนพลังอันยิ่งใหญ่ของดวงวิญญาณ!

การทำความเข้าใจครั้งแรกสิ้นสุดลง

เงาดวงวิญญาณของเซียวจัว มีเพียงส่วนหัวเท่านั้นที่ถูกปกคลุมไปด้วยลวดลายเทวะทองคำขาวอย่างหนาแน่น ราวกับสวมมงกุฎอันศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขาม

ตามที่คัมภีร์สัจจะระบุไว้ การสลักลวดลายเทวะบนส่วนหัวสำเร็จ นับว่าเพิ่งจะบรรลุขั้นตระหนักรู้ ต่อเมื่อลวดลายครอบคลุมถึงลำตัว จึงจะนับว่าบรรลุขั้นเชี่ยวชาญ เมื่อลวดลายแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง จึงจะเรียกว่าบรรลุขั้นสมบูรณ์และเมื่อสามารถเชื่อมโยงลวดลายเทวะทั่วร่างให้เป็นหนึ่งเดียวกันอย่างไร้รอยต่อ จึงจะนับว่าบรรลุขั้นสมบูรณ์อย่างแท้จริง!

ส่วนขอบเขต 'ทารกวิญญาณ' ที่ลึกล้ำยิ่งกว่านั้น จำเป็นต้องอาศัยการขัดเกลาด้วยความเพียรพยายามอย่างยาวนานนับปี

เมื่อออกจากพื้นที่ เซียวจัวก็พบด้วยความประหลาดใจว่า ร่างกายกลับไม่มีความรู้สึกเหนื่อยล้าหรือหิวโหยจากการฝึกฝนเลยแม้แต่น้อย!

ช่างแตกต่างจากความรู้สึกสูญเสียปราณโลหิตอย่างหนักหน่วง ในยามที่ใช้แต้มคุณลักษณะฝึกฝนวิชากายาในอดีตอย่างสิ้นเชิง

"เป็นเพราะอนุภาคสีฟ้าอ่อนพวกนั้นนี่เอง!" เขาตระหนักได้ในพริบตา "การฝึกฝนวิชาจิตวิญญาณ จะผลาญแก่นแท้พลังวิญญาณพิเศษที่พื้นที่หมอกสีขาวจัดหาให้! ส่วนการฝึกฝนวิชากายา จะผลาญปราณโลหิตและแก่นแท้ของตนเอง!"

เมื่อคิดทะลุปรุโปร่ง ความรู้สึกเร่งด่วนก็ยิ่งทวีคูณ

เซียวจัวไม่ลังเลอีกต่อไป แต้มคุณลักษณะถูกทุ่มลงไปราวกับสายน้ำ!

หนึ่งร้อยแต้ม! ลวดลายเทวะบนลำตัวครึ่งหน้าถูกสลักเสลาจนสมบูรณ์!

อีกหนึ่งร้อยแต้ม! ลวดลายเทวะปกคลุมลำตัวครึ่งหลังอย่างหนาแน่น! คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ——บรรลุขั้นเชี่ยวชาญ!

อีกหนึ่งร้อยแต้ม! ลวดลายเทวะเริ่มลุกลามไปยังแขนขาทั้งสี่!

...

เพิ่มแต้มติดต่อกันถึงห้าครั้ง! แต้มคุณลักษณะห้าร้อยแต้มหายวับไปในพริบตา!

วูบ!

ภายในทะเลจิตวิญญาณ เงาดวงวิญญาณสีทองอ่อนนั้นได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปอย่างสิ้นเชิง!

ทั่วทั้งร่างถูกปกคลุมไปด้วยลวดลายเทวะทองคำขาวอันลึกล้ำที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ และไหลเวียนอย่างไม่หยุดนิ่ง!

แสงสว่างสุกใสถูกกักเก็บไว้ภายใน พลังเทวะก่อกำเนิดขึ้นเองตามธรรมชาติ!

ทุกลวดลายราวกับแฝงไว้ด้วยพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่สามารถทำลายล้างจิตวิญญาณและจองจำวิญญาณแท้ได้!

"คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ——บรรลุขั้นสมบูรณ์! ลวดลายเทวะเปรียบดั่งเสื้อเกราะ ปกปักรักษาจิตวิญญาณ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง!" เซียวจัวมองลึกลงไปในทะเลจิตวิญญาณ มุมปากไม่สามารถกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ได้อีกต่อไป

ในเวลานี้ พลังจิตของเขาเต็มเปี่ยม ความคิดลื่นไหล รู้สึกราวกับว่าความเร็วในการคิดวิเคราะห์พุ่งทะยานขึ้นไปสู่ระดับที่เหลือเชื่อ

แต้มคุณลักษณะเหลือเพียง 743 แต้ม

"จะสามารถทะลวงสู่ขั้นสมบูรณ์ได้ในคราวเดียวหรือไม่?" ในใจเซียวจัวแอบกังวลเล็กน้อย

หากทำไม่ได้ การจะออกไปล่าปีศาจอสูรเพื่อหาแต้มคุณลักษณะเพิ่มเติม เกรงว่าเวลาคงจะไม่ทันการแล้ว

ไม่มีทางถอยหลังกลับได้อีก! เพิ่มแต้มต่อไป!

ภายในพื้นที่หมอกสีขาว เงาดวงวิญญาณที่บรรลุขั้นสมบูรณ์แล้วสาดประกายแสงเจิดจรัส!

ภายใต้การชักนำของพลังอันลึกล้ำ ลวดลายเทวะทองคำขาวบนส่วนหัว ลำตัว และแขนขาทั้งสี่ที่เดิมทีไหลเวียนแยกจากกัน ก็เริ่มทอดยาว เชื่อมต่อ และหลอมรวมเข้าด้วยกัน ราวกับเถาวัลย์ที่มีชีวิต!

บริเวณจุดเชื่อมต่อของลวดลายเทวะสาดประกายแสงวาบขึ้น ราวกับดวงดาวที่ถูกจุดให้สว่างไสว!

ในเวลาเดียวกัน ข้อมูลอันมหาศาลเกี่ยวกับแก่นแท้ขั้นสูงสุดของพลังเทวะทั้งสามประการในคัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณ ก็หลั่งไหลเข้าสู่เบื้องลึกในจิตใจของเซียวจัวราวกับได้รับการเทลงจากสวรรค์!

การควบแน่นและการระเบิดพลังของจิตเทวะผลาญวิญญาณ การเจาะทำลายและการสร้างค่ายกลแห่งวิถีผนึกวิญญาณ ความลึกล้ำและอันตรายของวิชาลับแบ่งวิญญาณ... ความรู้แจ้งนับไม่ถ้วนและการเชื่อมโยงของลวดลายเทวะดำเนินไปพร้อมๆ กัน ประทับยืนยันซึ่งกันและกัน!

เมื่อลวดลายเทวะเส้นสุดท้ายเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์แบบ ลวดลายเทวะทองคำขาวทั่วร่างก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างไร้รอยต่อ ราวกับสวมเสื้อเกราะเทพอันเจิดจรัสแสบตาให้กับดวงวิญญาณ——

จิตสำนึกของเซียวจัวก็กลับคืนสู่ร่างเนื้อ ดวงตาเบิกโพลงขึ้นอย่างฉับพลัน!

ฉึก!

ประกายแสงแห่งเทวะอันเจิดจรัสสองสายที่ควบแน่นราวกับสสาร ซ่อนเร้นลวดลายเทวะทองคำขาวเอาไว้ภายใน พุ่งทะลวงออกมาจากดวงตาของเขา สาดส่องห้องลับอันมืดมิดให้สว่างไสวในพริบตา!

เซียวจัวในยามนี้ มีสีหน้าเบิกบาน กลิ่นอายเปลี่ยนไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ

ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำดุจท้องนภาที่เต็มไปด้วยดวงดาว ราวกับสามารถมองทะลุจิตใจผู้คน จ้องลึกเข้าไปถึงแก่นแท้ของดวงวิญญาณได้!

หากคนทั่วไปสบตาด้วย เกรงว่าจิตใจคงจะสั่นคลอนในพริบตา บังเกิดความรู้สึกหวาดผวาราวกับถูกมองทะลุปรุโปร่งจนวิญญาณไร้ที่ซ่อน!

"แต้มคุณลักษณะถึงหนึ่งพันแต้มเต็ม! คัมภีร์สัจจะหลอมวิญญาณบรรลุขั้นสมบูรณ์ในที่สุด!" เซียวจัวตื่นเต้นจนใจเต้นระรัว "สิ่งที่หาได้ยากยิ่งกว่านั้นก็คือ วิชากำลังภายในจิตวิญญาณแขนงนี้กลับคล้ายคลึงกับวิชากำลังภายในร่างกาย สามารถเพิ่มพูนปีตบะทับซ้อนกันไปได้เรื่อยๆ ศักยภาพไร้ขีดจำกัด! การเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ในครั้งนี้ เหนือความคาดหมายไปไกลนัก!"

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ระดับจิตวิญญาณของตนเองได้พุ่งทะยานขึ้นไปอย่างก้าวกระโดด!

หากกล่าวเพียงเรื่องความควบแน่นของจิตวิญญาณและความแข็งแกร่งของสัมผัสเทวะ เกรงว่าคงไม่ด้อยไปกว่ายอดฝีมือที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตทะเลวิญญาณอย่างอาจารย์เสวียนหลุนเลยแม้แต่น้อย!

แน่นอนว่า หากนำไปเทียบกับยอดฝีมือระดับสูงสุดของขอบเขตทะเลวิญญาณอย่างนักพรตเสวียนชิง หรือผู้ที่เชี่ยวชาญการฝึกฝนจิตวิญญาณอย่างซือถูหมิง รากฐานการสะสมของเขายังคงมีช่องว่างอยู่

แต่เพียงเท่านี้ ก็เพียงพอที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาลได้แล้ว!

ใบมีดแห่งจิตเทวะที่ควบแน่นจากพลังเทวะผลาญวิญญาณ เพียงพอที่จะสร้างความคุกคามอย่างแท้จริงต่อจิตวิญญาณของยอดฝีมือขอบเขตทะเลวิญญาณได้แล้ว!

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ แก่นแท้ทั้งหมดของพลังเทวะผนึกวิญญาณ บัดนี้ได้กระจ่างแจ้งอยู่ในใจของเขาแล้ว!

"ถึงเวลา ที่จะไปทักทายผนึกพิทักษ์ในทะเลจิตวิญญาณของไอ้ปีศาจเลือดนั่นเสียที!" เซียวจัวยืดตัวลุกขึ้นยืน ประกายแสงแห่งเทวะในดวงตาเก็บงำซ่อนเร้น ทว่ากลับแผ่ซ่านความมั่นใจอันไร้ขอบเขตออกมา

ประตูหินของห้องลับ ส่งเสียงคำรามหนักหน่วง ค่อยๆ เปิดออกตามความนึกคิดของเขา

[จบแล้ว]