บทที่ 19: ฉันกำลังจะตายงั้นเหรอ?

นอกจากเรื่องอัปเกรดแหวนแล้ว เนื้อหมีก็มีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง หลินยี่รีบมุ่งหน้าไปยังถ้ำหมีทันที ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่กล้าบุกเข้าไปแบบนี้ แต่เขามี แหวนแห่งโชคชะตา! ความได้เปรียบอยู่ที่เขาแล้ว!

【ตรวจพบเหยื่อขนาดใหญ่สำหรับการอัปเกรดแหวน: กวางแดง】

เชี้ย—!

หลินยี่ชะงักฝีเท้าทันที จังหวะหายใจของเขาเริ่มรัวเร็วขึ้นมานั่นคือ กวางแดง!

ในอำเภอชิงซาน วัวป่าไม่ใช่สัตว์ที่ใหญ่ที่สุด กวางแดงต่างหากที่ครองแชมป์ วัวป่าตัวเต็มวัยหนักได้มากที่สุด 1,500 ชั่ง แต่กวางแดงสามารถหนักได้ถึง 2,000 ชั่ง! และตามบันทึก ราชาแห่งกวางแดงบางตัวอาจทำลายขีดจำกัดจนหนักได้ถึง 2,500 ชั่งเลยทีเดียว!

"ต้องเตรียมการทั้งสองทาง ล่าทั้งราชาหมีและกวางแดงไปพร้อมกัน"

หลินยี่เดินหน้าต่อ หนึ่งร้อยเมตร... ห้าสิบเมตร... สิบห้าเมตร...

เขาแกะรอยตามมูลสัตว์บนหิมะจนในที่สุดก็พบถ้ำหมีที่ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิด ในยามนี้เจ้าราชาหมีกำลังกบดานอยู่ใต้กองหิมะที่พูนสูงราวกับภูเขาขนาดย่อม

หลินยี่ปัดหิมะออกเล็กน้อย นำกับดักหมีออกมาง้างเขี้ยวเหล็กออกอย่างระมัดระวังแล้วกลบด้วยหิมะ โซ่ของกับดักหมีหนาเท่าสี่นิ้วเรียงกัน เขาพันมันไว้กับต้นไม้ใหญ่ข้างถ้ำ

ยังไม่พอ—!

เพื่อความปลอดภัย หลินยี่นำกับดักหมีอันเก่าที่ขึ้นสนิมออกมาวางเสริมเข้าไปเป็นอันที่สอง

"แรงของราชาหมีต้องมากกว่าหมีภูเขาทั่วไปแน่"

หลินยี่กัดฟัน นำกับดักสัตว์สิบอันที่เดิมใช้จับหมูหริ่งมาง้างออกแล้ววางกระจายไว้รอบๆ ปากถ้ำ จากนั้นเขานำปลาสองตัวออกมาวางไว้ใจกลางดักล้อม! ขอแค่ราชาหมีออกมา หลินยี่รับประกันได้เลยว่ากับดักหมีตัวท็อปทั้งสองต้องทำงานแน่นอน แต่จะล้มมันได้ไหม เขาเองก็ยังไม่มั่นใจนัก

"กวางแดง... ฉันมาแล้ว!"

หลังจากเช็คความเรียบร้อยของโซ่ หลินยี่ก็ปลีกตัวออกมาเงียบๆ ปกติแล้วพรานป่าที่มีประสบการณ์ยังไม่กล้าหยั่งเท้าเข้ามาลึกขนาดนี้ เพราะพรานกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของหมู่บ้านปาโว่ต่างมาจบชีวิตที่นี่! เหมือนพ่อของหู่จื่อที่ถูกเสือโคร่งงับหัวแล้วลากหายเข้าไปในป่าลึก

【ตรวจพบเหยื่อขนาดใหญ่สำหรับการอัปเกรดแหวน: กวางแดง】

ทิศเหนือ... ระยะ 300 เมตร

หลินยี่ผ่อนลมหายใจให้เบาที่สุด เดินตามคำแนะนำของระบบ บนพื้นป่ามีกิ่งไม้เตี้ยๆ ถูกกัดกินจนเหี้ยน หิมะถูกขุดคุ้ยจนเห็นเศษรากหญ้าและเปลือกไม้

กวางแดง! แถมไม่ได้มีแค่ตัวสองตัว แต่น่าจะเป็นฝูงใหญ่!

หลินยี่ซุ่มอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ เขาเห็นฝูงกวางแดงแล้ว! กวางแดงตัวเต็มวัยสลัดเขากิ่งมหึมา เดินตรงมาทางเขา มันก้มลงงับกิ่งหลิวหนาเท่านิ้วมือแล้วเคี้ยวเสียงดังกรวบๆ

ยี่สิบเมตร... สิบห้าเมตร... สิบเมตร...

เข้ามาใกล้กว่านี้อีก! หลินยี่คำรามในใจ

สำหรับเหยื่อตัวใหญ่อย่างกวางแดง ถ้าลูกศรไม่เข้าจุดตายหรือแผลไม่ลึกพอ หากมันเตลิดหนีไปเขาก็ไม่มีทางตามมันทัน

ห้าเมตร—!

หลินยี่หลับตา สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะง้างธนูจนสุดแรงแล้วก้าวออกจากหลังต้นไม้

ทันทีที่หลินยี่ปรากฏตัว กวางแดงตัวที่ใกล้ที่สุดถึงกับยืนอึ้ง จ้องมองเขาด้วยดวงตาขนาดเท่ากำปั้น

ฟึ่บ!

หลินยี่ไม่เกรงใจ ลูกศรพุ่งออกจากสายทันที!

ดอกแรก... เข้าเป้า! ฝูงกวางเริ่มเตลิดหนี พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น!

ฟึ่บ! ฟึ่บ!

หลินยี่เห็นลูกศรสองดอกปักลึกเข้าไปในตัวกวางตัวแรกจนมันแทบจะวิ่งต่อไม่ไหว เขาจึงหันไปยิงกวางตัวที่สองที่วิ่งผ่านมา และเขาก็เก็บมันได้สำเร็จ แม้มันจะตัวเล็กกว่าตัวแรกเล็กน้อย

หลินยี่ใช้มีดล่าสัตว์ปลิดชีพกวางตัวที่สองจนมันสิ้นใจ หลังจากเก็บกวางเข้าพื้นที่มิติ เขาก็รีบเช็คสถานะของแหวนทันที

【ไอเทม: แหวนแห่งโชคชะตา】

【พื้นที่จัดเก็บ: 100 ลูกบาศก์เมตร】

【ระยะตรวจจับ: +50】

【เงื่อนไขการอัปเกรด: สะสมอาหาร 10,000 ชั่ง, เลี้ยงดูพี่สะใภ้】

เชี้ย! ค่าสถานะเพิ่มขึ้นเท่าตัวเลย!

ระยะตรวจจับนี่แหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา หลินยี่รีบกลับไปจัดการกวางตัวแรกที่หนักเกือบ 2,000 ชั่ง ซึ่งในที่สุดมันก็ทนพิษบาดแผลไม่ไหวและล้มลงดังโครม

"โฮก—!!"

ขณะที่หลินยี่ยังคงดื่มด่ำกับความสำเร็จ เสียงคำรามกึกก้องก็ทำให้เขาสะดุ้งสุดตัว

หลินยี่ตื่นเต้นสุดขีด! กับดักหมีทำงานแล้ว! เจ้าราชาหมีติดกับแล้ว!

เขารีบวิ่งกลับไปที่ถ้ำหมีโดยไม่ลังเล แม้จะรู้ว่ามันอันตราย แต่กับดักหมีไม่ใช่ของเล่น จากระยะไกลเขาเห็นหมีภูเขาร่างยักษ์ยืนตระหง่านอยู่ มันพยายามสะบัดขาหน้าอย่างบ้าคลั่ง

"ทนกลิ่นปลาไม่ไหวล่ะสิ" ถ้าหลินยี่ไม่วางเหยื่อล่อ เจ้าราชาหมีคงไม่ยอมตื่นจากการจำศีลแน่

"โฮก!!!"

ขาหน้าของราชาหมีอาบไปด้วยเลือด มันพบตัวหลินยี่แล้ว! กลิ่นคาวลมพัดโชยมาปะทะหน้า

ราชาหมีพุ่งเข้าใส่หลินยี่อย่างดุร้าย ทว่าในวินาทีถัดมา โซ่ที่ผูกไว้กับต้นไม้ก็กระชากจนตึงเปรี๊ยะ!

ราชาหมีระเบิดพลังมหาศาล ร่างกายที่ใหญ่โตราวกับภูเขาของมันกวาดล้างกับดักสัตว์เล็กๆ จนกระจุยกระจาย แต่แล้วกับดักหมีอีกอันก็พุ่งเข้างับขาขวาของมันไว้!

หลินยี่หน้าแดงก่ำ เขาตั้งสติแล้วง้างธนูเล็งไปที่มัน มือของเขาสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

ฟึ่บ!

หลินยี่ยิงศรออกไป

เคร้ง—!

สมกับเป็นราชาหมี มันตวัดขาหน้าปัดลูกศรจนไปกระแทกกับกับดักหมีแทน!

"เปรี๊ยะ!"

โซ่ของกับดักหมีกระชากจนต้นไม้หักโค่น! หลินยี่ตาเบิกโพลงด้วยความสยดสยอง

ฉิบหายแล้ว!

หลินยี่ระดมยิงศรอีกสามดอกรวด ทว่าโซ่ของกับดักหมีอีกอันที่ขึ้นสนิมก็ถูกพลังดิบเถื่อนกระชากจนขาดสะบั้น

เมื่อร่างมหึมาพุ่งทะยานเข้าหา... สมองของหลินยี่ก็ขาวโพลนไปหมด

คราวนี้... ผมต้องมาตายที่นี่จริงๆ งั้นเหรอ?