บทที่ 6: สุ่มแม่แบบฮีโร่

หลังจากนั้น เขาก็เอ่ยถามเสียงต่ำ "ซูซิงเฉิน? มีข้อมูลอื่นเกี่ยวกับคนผู้นี้อีกหรือไม่?"

พรหมยุทธ์ปักเป้ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "มีขอรับ หลังจากจบการแข่งขันที่สนามประลองวิญญาณ เจียงจู ลูกศิษย์ของซูซิงเฉินได้พูดคุยกับกลุ่มของหนิงเฟิงจื้อ แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่าพวกเขาสนทนาเรื่องใดกัน"

เสวี่ยชิงเหอกล่าวอย่างเฉยเมย "ท่านอาจารย์ย่อมต้องใส่ใจในวิธีการที่ทำให้สายช่วยเหลือมีพลังโจมตีได้อยู่แล้ว ดูเหมือนว่าข้าคงต้องหาเวลาไปเยี่ยมท่านอาจารย์สักหน่อย"

หากข้าสามารถนำวิธีนี้มาใช้เองได้ มันจะไม่ยิ่งดีกว่าหรอกหรือ?

จากนั้น เสวี่ยชิงเหอก็พูดต่อ "ปิดผนึกข้อมูลนี้ไว้ก่อน ข้ายังไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ พวกเจ้าถอยไปได้แล้ว"

"ขอรับ นายน้อย"

สิ้นคำพูด ร่างทั้งสองก็หายตัวไปจากห้องหนังสืออย่างรวดเร็ว

หลังจากทั้งสองจากไป เสวี่ยชิงเหอก็ไม่มีอารมณ์จะตรวจฎีกาอีกต่อไป เขาจึงตัดสินใจกลับไปยังห้องบรรทม

เมื่อมาถึงห้องบรรทม เขาก็สั่งให้นางกำนัลถอยออกไปและเดินตรงเข้าไปในห้องนอน

หลังจากเข้ามาในห้องนอน แสงสีทองก็พลันระเบิดออกจากร่างของเขา

พริบตาต่อมา องค์รัชทายาท 'เสวี่ยชิงเหอ' ก็กลับกลายร่างเป็นหญิงสาวผมทองผู้เลอโฉมอย่างเหลือเชื่อ แม้แต่ชุดบุรุษบนเรือนร่างก็แปรเปลี่ยนเป็นอาภรณ์สตรี

นางครอบครองใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติ ภายใต้คิ้วดุจใบหลิวคือดวงตาอันศักดิ์สิทธิ์คู่หนึ่ง ขนตายาวขยับไหวราวกับกำลังโปรยปรายประกายแสงระยิบระยับ

ผิวพรรณของนางขาวผุดผ่องดุจหิมะ เส้นผมสีทองปลิวไสวไปตามจังหวะการเคลื่อนไหว เผยให้เห็นถึงกลิ่นอายแห่งความศักดิ์สิทธิ์ภายใต้แสงตะวันอย่างเต็มเปี่ยม

รูปร่างของนางอรชรอ้อนแอ้น ภายใต้ลำคอระหงดุจหงส์คือกระดูกไหปลาร้าอันบอบบาง ถัดลงมาคือส่วนโค้งเว้าอันงดงามที่กระเพื่อมขึ้นลง

เอวคอดกิ่วของนางเล็กจนแทบจะรวบได้ด้วยมือเดียว และเมื่อถูกเน้นด้วยสายคาดเอว รูปร่างอันสมบูรณ์แบบของนางก็ยิ่งประจักษ์ชัด

ทุกท่วงท่าและอากัปกิริยา ราวกับมีแสงและเงาของทูตสวรรค์หกปีกหมุนวนอยู่รอบกายนาง

นางก็คือบุตรสาวขององค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ผู้แฝงตัวเข้ามาในจักรวรรดิเทียนโต่ว: เชียนเริ่นเสวี่ย

"แฝงตัวมาหลายปีแล้ว ก็ยังไม่มีเบาะแสของถังเฮ่าเลย แถมผู้หญิงคนนั้นก็ยัง..."

ความโกรธเกรี้ยวพลันพวยพุ่งขึ้นในใจของเชียนเริ่นเสวี่ย ดวงตาคู่สวยของนางเต็มไปด้วยโทสะ

นางจ้องมองตัวเองในกระจก ไม่รู้เลยว่ากำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่

คืนนั้น ณ โรงเรียนหลานป้า ภายในลานเรือนของซูซิงเฉิน

เจียงจูกลับไปบ่มเพาะพลังที่หอพักแล้ว เหลือเพียงหนิงหรงหรงที่อยู่ตามลำพังในลานเรือนของซูซิงเฉิน

ภายในห้อง ซูซิงเฉินกำลังเปิดแผงควบคุมระบบ เตรียมพร้อมที่จะสุ่มแม่แบบฮีโร่สำหรับหนิงหรงหรง

[ระบบ สุ่ม!]

[ติ๊ง! กำลังสุ่ม...]

เมื่อซูซิงเฉินนึกคิด วงล้อสีฟ้าก็เริ่มหมุน และภาพอวตารของเหล่าฮีโร่ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนวงล้อทีละภาพ

พริบตาต่อมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น [ติ๊ง! ได้รับ: แม่แบบฮีโร่ หยางอวี้หวน]

ซูซิงเฉินมองดูแม่แบบหยางอวี้หวนที่อยู่ตรงหน้าด้วยอารมณ์ที่เบิกบานยิ่งนัก

สิ่งหนึ่งที่สมเหตุสมผลมากสำหรับวงล้อสุ่มก็คือ วิญญาจารย์สายช่วยเหลือจะไม่มีทางสุ่มได้ฮีโร่สายนักรบอย่างเตียนอุย หรือสายแทงค์อย่างไป๋ฉีอย่างเด็ดขาด

ดังนั้น โอกาสที่จะสุ่มได้ประเภทที่ไม่ตรงสายจึงมีน้อยมาก

หากหนิงหรงหรงได้รับแม่แบบหยางอวี้หวน นางก็จะสามารถสลับรูปแบบระหว่างสายทำดาเมจและสายสนับสนุนได้ตั้งแต่เริ่มต้น

ส่วนทักษะอื่นๆ จำเป็นต้องปลดล็อกทีละอย่างหลังจากที่ค่าความผูกพันเพิ่มสูงขึ้น รวมถึงทักษะย่อย ท่าไม้ตาย ไอเทมสวมใส่ และแผงควบคุมขั้นสุดยอด

บริเวณลานเรือน หนิงหรงหรงกำลังนั่งรอซูซิงเฉินอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่

หนิงหรงหรงนั่งเท้าคาง พลางคาดหวังในใจ: ไม่รู้ว่าท่านอาจารย์จะสอนอะไรข้าบ้างนะ

ถ้าข้าสามารถแสดงฝีมือบนสังเวียนประลองวิญญาณได้อย่างศิษย์พี่เจียงจูก็คงจะดี

สายสนับสนุนคนไหนบ้างล่ะที่ไม่อยากมีความฝันในการทำดาเมจ?

เสียงประตูเปิดดังแอ๊ด ซูซิงเฉินผลักประตูและค่อยๆ เดินเข้ามา

"ท่านอาจารย์"

"อืม นั่งขัดสมาธิสิ"

เมื่อได้ยินดังนั้น หนิงหรงหรงก็นั่งขัดสมาธิลงบนเสื่อไม้ไผ่ที่อยู่ใกล้ๆ

ซูซิงเฉินยื่นนิ้วออกไปแตะเบาๆ ที่หน้าผากของหนิงหรงหรง

[ระบบ โหลดแม่แบบหยางอวี้หวนให้หนิงหรงหรง]

[ติ๊ง! กำลังโหลด...]

[ติ๊ง! โหลดแม่แบบหยางอวี้หวนสำเร็จ]

[ระบบรับศิษย์แห่งราชา]

[ข้อมูลลูกศิษย์ปัจจุบัน]

[รูปแบบทำนองวิจิตร - สนับสนุน]

[รูปแบบห่านป่าตื่นตระหนก - ทลายค่ายกล]

ในเวลานี้ หนิงหรงหรงยังคงดำดิ่งอยู่ในสภาวะทำสมาธิจากการโหลดข้อมูลของระบบ

ระบบได้ประทับข้อมูลทั้งหมดของหยางอวี้หวนลงในจิตใจของหนิงหรงหรง

หลังจากโหลดแม่แบบฮีโร่แล้ว ลูกศิษย์ทุกคนจะเรียนรู้ทักษะติดตัวของฮีโร่คนนั้นโดยอัตโนมัติ

ส่วนทักษะพื้นฐานและท่าไม้ตาย จะต้องเรียนรู้ผ่านการฝึกฝนทักษะเหล่านั้นในจิตใจเพื่อเพิ่มค่าความผูกพัน เมื่อค่าความผูกพันถึงเกณฑ์ที่กำหนด ลูกศิษย์ก็จะเชี่ยวชาญทักษะเหล่านั้น

ซูซิงเฉินเฝ้ารออย่างเงียบๆ ให้หนิงหรงหรงรับรู้ข้อมูลจนเสร็จสิ้น

ไม่นานนัก หนิงหรงหรงก็ลืมตาคู่สวยขึ้นมา นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและโผเข้ากอดซูซิงเฉิน

"ท่านอาจารย์! นี่คือทักษะที่ท่านสอนข้าหรือ? มันทรงพลังเกินไปแล้ว!"

น้ำเสียงของหนิงหรงหรงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ นางไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าทักษะติดตัวแรกจะทำให้วิญญาณยุทธ์ของนางสามารถสลับเปลี่ยนได้ถึงสองรูปแบบ

ทว่าก่อนที่นางจะได้ดีใจไปนานกว่านั้น ซูซิงเฉินก็ดันตัวหนิงหรงหรงออกไป เขาเอ่ยอย่างเย็นชาว่า "หรงหรง กิริยาเช่นนี้คืออะไรกัน!"

"โธ่~ ข้าผิดไปแล้วค่า" หนิงหรงหรงพูดยิ้มๆ ทำท่าทางออดอ้อนราวกับเด็กโดนตามใจ

ซูซิงเฉินรู้สึกจนใจเล็กน้อย การออดอ้อนของแม่มดน้อยผู้นี้ยากที่จะต้านทานได้จริงๆ

ซูซิงเฉินเอ่ยถามเสียงนุ่ม "ดูเหมือนว่าเจ้าจะได้รับอะไรมาเยอะเลยสินะ?"

หนิงหรงหรงตบหน้าอกที่ยังไม่เติบโตเต็มที่ของนางเบาๆ ด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย "ทักษะวิญญาณที่ท่านอาจารย์สอนนั้นแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ข้ายังมีทักษะวิญญาณอีกมากมายที่ยังไม่ได้เรียนรู้ แต่แค่ทักษะวิญญาณแรกนี้ ก็ทำให้หอแก้วเจ็ดสมบัติของข้ามีรูปแบบที่สองได้แล้ว"

จากนั้น หนิงหรงหรงก็ตั้งสมาธิ เรียกหอแก้วเจ็ดสมบัติออกมาที่มือขวา วงแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวงปรากฏขึ้นใต้เท้าของนาง หนิงหรงหรงร่ายวาจาเสียงเบา "ห่านป่าตื่นตระหนก ทลายค่ายกล!"

สิ้นเสียงของนาง หอแก้วเจ็ดสมบัติในมือก็เปล่งแสงสีแดง และลวดลายสีเลือดแดงฉานก็ปรากฏขึ้นบนตัวหอแก้วเจ็ดสมบัติ

หนิงหรงหรงกล่าวเสียงออดอ้อน "ท่านอาจารย์ ข้าได้รับทักษะวิญญาณที่เรียกว่า 'เคล็ดทวิลักษณ์หอแก้ว' ด้วยทักษะวิญญาณนี้ ข้าสามารถสลับรูปแบบของหอแก้วเจ็ดสมบัติของข้าได้"

(ทักษะดั้งเดิมของหยางอวี้หวน: ทำนองห่านป่าตื่นตระหนก — ทลายค่ายกล / สงบนิ่ง)

หนิงหรงหรงแกว่งหอแก้วเจ็ดสมบัติที่มีลวดลายสีเลือดแดงฉานในมือไปมาตรงหน้าซูซิงเฉิน "ในสถานะนี้ หอแก้วเจ็ดสมบัติของข้าไม่ใช่วิญญาณยุทธ์สายช่วยเหลืออีกต่อไป แต่เป็นวิญญาณยุทธ์สายต่อสู้แล้ว!"

ซูซิงเฉินคิดในใจ: เป็นไปตามคาด การสลับรูปแบบนี้มันโกงเกินไป ทักษะวิญญาณอื่นๆ ของหนิงหรงหรงก็คงต้องเปลี่ยนไปด้วยแน่ๆ

แม้ว่าซูซิงเฉินจะรู้อยู่แล้ว แต่เขาก็ยังคงแกล้งถามออกไป "ดีมาก ดูเหมือนว่าทักษะวิญญาณเหล่านี้จะเหมาะกับเจ้ามากจริงๆ แล้ว ทักษะวิญญาณในรูปแบบทำดาเมจปัจจุบันของเจ้ามีประโยชน์อย่างไรบ้างล่ะ?"

ด้วยรอยยิ้มซุกซน หนิงหรงหรงก็เอ่ยขึ้นมาทันทีว่า "ทักษะวิญญาณที่ 1 · ระเบิดพลังทลายค่ายกล!" "ทักษะวิญญาณที่ 2 · หน่วงความเร็วทลายค่ายกล!"

หนิงหรงหรงสะบัดปลายนิ้ว หอแก้วเจ็ดสมบัติสีแดงเข้มก็ระเบิดแสงจ้าออกมาในฉับพลัน

ระเบิดพลังทลายค่ายกล: บนยอดหอแก้วเจ็ดสมบัติ ทักษะวิญญาณที่เดิมทีเป็นการเสริมพลัง กลับกลายเป็นคลื่นเสียงระเบิดสีทอง พุ่งเข้าโจมตีใส่ซูซิงเฉิน

หน่วงความเร็วทลายค่ายกล: คลื่นเสียงรูปใบมีดสีแดงเข้มสามสายรวมตัวกันเบื้องหน้าหนิงหรงหรง ปล่อยออกทีหลังแต่ไปถึงก่อน คลื่นเสียงทั้งสามสายพุ่งเข้าฟาดฟันใส่ซูซิงเฉินราวกับคมมีดอันแหลมคม

ซูซิงเฉินเฝ้ามองทักษะวิญญาณที่โจมตีเข้ามาหาเขาด้วยความสนใจอย่างยิ่ง แม่มดน้อยผู้นี้ช่างซุกซนนัก ซึ่งชดเชยกับลักษณะนิสัยของเจียงจูได้อย่างสมบูรณ์แบบ