บทที่ 87 การแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งภายใต้การเร่ง 5 เท่า

บทที่ 87 การแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งภายใต้การเร่ง 5 เท่า

วันต่อมา ลู่หลีได้พูดคุยตกลงกับมอร์ริส ดังนั้น ระบบโปรแกรมสำหรับพนักงานภายในของ ‘สโมสรนิรันดร์’ จึงมีการแจ้งเตือนการอัปเดต

หลังจากอัปเดตเสร็จสิ้น ระบบโปรแกรมเวอร์ชันปรับปรุงใหม่ได้เพิ่มส่วน ‘แสดงแต้มสะสม’ ของสมาชิกแต่ละคน รวมถึงเพิ่มระบบภารกิจเข้าไปด้วย

บทความเรื่อง 《ว่าด้วยระดับพนักงานและแต้มสะสมภารกิจของสโมสรนิรันดร์》 ปรากฏแก่สายตาของพนักงานทุกคน

ปัจจุบัน จำนวนพนักงานภายในที่แท้จริงของสโมสรยังมีน้อย รหัสพนักงานจึงมีเพียงตั้งแต่หมายเลข 001 ถึง 004 รวมถึงหมายเลข 001b ของจางเซียวด้วย

ภารกิจที่แต่ละคนกำลังทำอยู่ในปัจจุบันล้วนเป็นแหล่งที่มาของแต้มสะสมภารกิจอย่างไม่ขาดสาย ทั้งงานที่ปรึกษาด้านความปลอดภัยของเผิงฮ่าว งานที่ปรึกษาด้านเครือข่ายของมอร์ริส งานออกแบบสื่อสารทางทัศน์ของถานเยี่ยนอวี้ และงานทดลองทางชีวเคมีของคุณตาทัง……

ในตอนนี้ พนักงานกลุ่มแรกเหล่านี้ยังไม่ขาดแคลนแต้มสะสม แต่พวกเขาทุกคนต่างตระหนักถึงความสำคัญของ ‘แต้มสะสม’ ได้ในทันที

ช่วงเช้า

ลู่หลีมาปรากฏตัวที่ห้องทำงานของคุณตาทังใน ‘ห้องแล็บเทียนซุ่ย’

ครู่ต่อมา คุณตาทังก็ผลักประตูเดินเข้ามา เขาเดินมาหยุดตรงหน้าลู่หลีแล้วแบฝ่ามือออก……

บนฝ่ามือของเขามีงานฝีมือคริสตัลทรงกลมที่ห้อยอยู่กับโซ่เงิน ภายในงานฝีมือคริสตัลนี้บรรจุของเหลวสีน้ำเงินไว้จนเต็ม ของเหลวนั้นดูเหมือนจะกลายเป็นของแข็งเนื่องจากความหนาแน่น ทำให้ดูราวกับเป็นพลอยไพลินเม็ดหนึ่ง……

ทว่าภายในของเหลวนี้ ความจริงแล้วยังมีเซลล์ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่ากำลังล่องลอยอยู่ และกำลังเกิดการแบ่งตัวอย่างช้าๆ

“นายท่านครับ พวกเราทำสิ่งนี้ขึ้นมาตามความต้องการของท่านครับ”

คุณตาทังกล่าวเสียงหนัก

ลู่หลีใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้หยิบงานฝีมือคริสตัลทรงกลมบนฝ่ามือของคุณตาทังขึ้นมาเบาๆ จากนั้นชูขึ้นตรงหน้า เล็งไปที่แสงไฟแล้วหลับตาลงข้างหนึ่งเพื่อพิจารณา

แสงจากหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์หักเหผ่านคริสตัลที่ส่องประกาย ภายใต้ของเหลวสีน้ำเงินอันลึกลับนั้น มีประกายแสงสายหนึ่งสะท้อนเข้าสู่ดวงตาอย่างต่อเนื่อง

“ดีครับ”

ลู่หลีพยักหน้า

เซลล์ที่บรรจุอยู่ภายในงานฝีมือคริสตัลชิ้นนี้ คือ ‘เซลล์มะเร็ง’ หนึ่งเซลล์ที่ถูกแยกออกมา

เซลล์มะเร็งภายใต้สภาพแวดล้อมที่มีสารอาหารเพียงพอ จะมีความสามารถในการแบ่งตัวได้อย่างไม่จำกัด ในขณะที่ขีดจำกัดการแบ่งตัวของเซลล์ปกติจะอยู่ที่เพียงห้าสิบสี่ครั้งเท่านั้น……

ลู่หลีมองดูงานฝีมือทรงกลมในมือ ความคิดหนึ่งผุดขึ้น เขามอบผลของการเร่ง ‘เวลาห้าเท่า’ ให้แก่มัน

คุณตาทังที่อยู่ข้างกายรับรู้ได้รางๆ ถึงการกระทำของลู่หลีที่มีต่องานฝีมือชิ้นนี้ ดังนั้นสายตาที่เขามองไปยังคริสตัลเม็ดนั้นจึงฉายแววโหยหาออกมาบ้าง

“รบกวนคุณแล้วนะครับ คุณตาทัง”

ลู่หลีเก็บงานฝีมือคริสตัลเข้าที่ หันไปกล่าวกับคุณตาทังด้วยสีหน้าอ่อนโยน

ลู่หลีลุกขึ้นยืน เดินทอดน่องออกจากห้องแล็บไป

คริสตัลเม็ดนี้ คือ ‘อุปกรณ์ภารกิจ’ ที่ลู่หลีเตรียมไว้ล่วงหน้าสำหรับภารกิจถัดไป

ตัวอย่างเช่น แอนโธนี เลกเกตต์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ที่อยู่ไกลถึงสหรัฐอเมริกา ลู่หลีไม่ได้ตั้งใจจะเดินทางไปเชิญด้วยตัวเอง เช่นนั้นจะทำอย่างไรให้บุคลากรระดับท็อปท่านนี้เชื่อว่าองค์กรของเขาสามารถยืดอายุขัยให้ได้จริงๆ ล่ะ?

ดังนั้น ลู่หลีจึงสร้าง ‘คริสตัลที่มีความเร็วในการแบ่งตัวห้าเท่า’ นี้ขึ้นมา

ขอเพียงได้สังเกตภาพภายใน ‘ลูกแก้วคริสตัล’ นี้ผ่านกล้องจุลทรรศน์ ทุกอย่างก็จะคลี่คลายได้เอง

ลู่หลีกลับมาที่อาคารเก่ามหาวิทยาลัยฟู่ตั้น และเข้าไปในห้องหนังสือ

เริ่มแรกเขาถ่ายรูป ‘ลูกแก้วคริสตัล’ ไว้หนึ่งรูป จากนั้นจึงเขียนและประกาศภารกิจหนึ่งอย่างลงในโปรแกรมพนักงานภายในของสโมสรนิรันดร์

‘ชื่อภารกิจ: พานักฟิสิกส์ชื่อดัง แอนโธนี เลกเกตต์ มาจากสหรัฐอเมริกา’

‘รายละเอียดภารกิจ: เมื่อไม่นานมานี้ นักฟิสิกส์แอนโธนี เลกเกตต์ ประสบอุบัติเหตุหกล้มในห้องน้ำ ส่งผลให้ร่างกายส่วนล่างได้รับบาดเจ็บสาหัสและเป็นอันตรายต่อชีวิต…… จึงขอสั่งการให้สมาชิกในสังกัดพาตัวเขากลับมายังสำนักงานใหญ่ที่เซี่ยงไฮ้…… (รายละเอียดเพิ่มเติมโปรดดูในไฟล์เอกสารแนบ)’

‘อุปกรณ์ภารกิจ: จี้คริสตัลที่มีความเร็วในการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งห้าเท่าหนึ่งชิ้น (รูปแนบ 1.jpg)’

‘จำนวนพนักงานที่ต้องการ: 2 คน’

‘ข้อกำหนดภารกิจ: 1. อย่างน้อยหนึ่งคนต้องมีความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่ว; 2. อย่างน้อยหนึ่งคนต้องมีความสามารถในการต่อสู้ระดับกลางขึ้นไป……’

‘ระดับความยากภารกิจ: ปานกลาง’

‘แต้มสะสมรางวัลภารกิจ: 500 แต้ม/คน’

หลังจากภารกิจถูกส่งออกไป เผิงฮ่าว จางเซียว คุณตาทัง ถานเยี่ยนอวี้ และมอร์ริส ต่างก็ได้รับการแจ้งเตือนภารกิจพร้อมกัน

พวกเขารวบรวมสมาธิอ่านรายละเอียดภารกิจ จากนั้นทยอยดาวน์โหลดและอ่านไฟล์เอกสารแนบ

ทั้งห้าคนได้มีการสื่อสารและพูดคุยกันภายใน จนในที่สุดก็ได้ข้อสรุปว่าภารกิจนี้จะให้เผิงฮ่าวและถานเยี่ยนอวี้เป็นผู้รับไป

“ขอให้ทั้งสองท่านเดินทางไปยังห้องหนังสือของคุณลู่ทันที เพื่อเตรียมตัวสำหรับภารกิจ”

ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นในการแจ้งเตือนภายในของเผิงฮ่าวและถานเยี่ยนอวี้

“คุณลู่ครับ!”

“คุณลู่คะ!”

เผิงฮ่าวและถานเยี่ยนอวี้ยืนอยู่ต่อหน้าลู่หลี และขานเรียกด้วยเสียงหนักแน่นตามลำดับ

ลู่หลีลุกขึ้นยืน เดินไปหยุดตรงหน้าถานเยี่ยนอวี้ แล้วสวม ‘จี้คริสตัล’ ให้ที่ลำคอของเธอด้วยตัวเอง

โซ่เงินร้อยผ่านกระดูกไหปลาร้าอันบอบบางของถานเยี่ยนอวี้ คริสตัลสีน้ำเงินใสห้อยอยู่อย่างมั่นคงที่ใต้ลำคอของเธอ

ลู่หลีถอยหลังครึ่งก้าว พิจารณาถานเยี่ยนอวี้ที่สวม ‘จี้คริสตัล’ แล้วพบว่าจี้นี้เข้ากับบุคลิกของถานเยี่ยนอวี้มาก เขาจึงรู้สึกพอใจและเผยรอยยิ้มที่สดใสออกมา “การเดินทางไปสหรัฐอเมริกาในครั้งนี้ ทั้งคู่อยู่ห่างไกลจากฉันมาก ต้องระมัดระวังให้ดีนะ”

“นอกจากมอร์ริสแล้ว ฉันจะประกาศภารกิจในกลุ่มสมาชิกด้วย เพื่อให้บางคนคอยประสานงานช่วยเหลือ……”

ลู่หลีนั่งกลับลงที่โต๊ะทำงาน สายตามองคนทั้งสองตรงหน้าแล้วกล่าวเสียงหนัก

“อีกสักพัก จะมีคนนำข้อมูลตัวตนใหม่มาส่งให้ทั้งคู่”

“ฉันใช้ตัวตนใหม่นี้จองตั๋วเครื่องบินให้นายกับเธอแล้ว คือคืนนี้เวลาสามทุ่มสามสิบนาที บินตรงจากสนามบินหงเฉียวเซี่ยงไฮ้ไปชิคาโก……”

“ทั้งคู่จะต้องไปต่อเครื่องที่สนามบินชิคาโกเพื่อไปเออร์แบนา……” พูดจบ เขาก็มองคนทั้งสองพลางฉายแววครุ่นคิด ผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่หลีก็เจาะจงสั่งการทันทีว่า “ครั้งนี้ ในบรรดานายกับเธอทั้งสองคน ให้ถานเยี่ยนอวี้เป็นหัวหน้าทีม”

“ในการตัดสินใจช่วงเวลาสำคัญ เผิงฮ่าว นายต้องฟังคำสั่งของถานเยี่ยนอวี้” เผิงฮ่าวขานรับโดยไม่มีท่าทีสงสัย

“เอาล่ะ พวกนายไปเตรียมตัวเถอะ” ลู่หลีเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วกล่าวเสียงทุ้ม ถานเยี่ยนอวี้กับเผิงฮ่าวขอตัวลาลู่หลีแล้วหันหลังเดินจากไปตามลำดับ

ลู่หลีมองตามแผ่นหลังของทั้งสองคนที่จากไป นิ้วมือลูบไล้กันไปมาโดยไม่รู้ตัว……

ภารกิจในแต่ละครั้ง ล้วนเป็นการทดสอบพนักงานของลู่หลีอีกรูปแบบหนึ่ง……