บทที่ 29 นักรบเหล็กไหล... เจ็บเป็นด้วยเหรอ?

บทที่ 29 นักรบเหล็กไหล... เจ็บเป็นด้วยเหรอ?

เขาคิดทัน... แต่เขาหยุดซูเหว่ยไม่อยู่

ด้วยความเร็วระดับนี้ ซูเหว่ยเหลือบมองเข้าไปในกรอบเขตโทษราโยแวบเดียว

เห็นดูเย่กับชาลแมน ดันขึ้นไปปักหลักรอในกรอบหกหลากันหมดแล้ว

แต่เซ็นเตอร์แบ็กของราโยก็ลงไปแพ็กแน่นเอียด แถมแบ็กขวาอีกฝั่งยังหุบเข้ามาช่วยซ้อน

ในกรอบหกหลาตอนนี้... แน่นยังกับปลากระป๋อง

ซูเหว่ยรู้ทันทีว่าขืนเปิดยัดเข้าไป โอกาสโดนสกัดมีสูงลิบ

เวลาใกล้หมดทุกที... จะเสียของไม่ได้ เขาต้องหาทางเลือกที่ดีกว่านี้

สายตาเฉียบคมสแกนหาเป้าหมายใหม่ แล้วเขาก็เหลือบเห็น...

ฟารินญา! เพลย์เมกเกอร์ที่เพิ่งจ่ายบอลให้เขา กำลังวิ่งเติมขึ้นมาจากแถวสอง!

“สวย!”

ซูเหว่ยใช้ข้างเท้าด้านในตวัดหักข้อจ่ายบอลย้อนกลับมาที่จุดโทษทันที!

ลูกบอลพุ่งเรียดแรงและเร็ว!

กองหลังราโยที่มัวแต่พะวงหน้าประตู หลงทางกันเป็นแถบ

บริเวณจุดโทษโล่งโจ้งไร้คนประกบ ฟารินญาวิ่งเข้ามาซัดเต็มข้อแบบไม่ต้องจับ!

ตูม!

ลูกบอลพุ่งวาบเสียบสามเหลี่ยมบนซ้ายอย่างงดงาม!

ผู้รักษาประตูราโยได้แต่หันคอตาม บอลพุ่งแสกหน้าเข้าไปตุงตาข่ายก่อนที่มือจะทันขยับด้วยซ้ำ

2–1!

เดปอร์ติโบพลิกนรกกลับมานำได้สำเร็จ!

“ซู! จ่ายสวยมากเพื่อน!”

“ฟารินญา! ยิงโคตรคม!”

แฟนบอลเดปอร์ติโบเฮลั่นสนาม ฆิเมเนซกำหมัดแน่น มือไม้สั่นด้วยความตื่นเต้น

นักเตะที่ม้านั่งสำรองลุกฮือขึ้นยืน

แม้แต่ปาโบลที่เจ็บขา ยังกัดฟันลุกขึ้นปรบมือให้ซูเหว่ยและฟารินญาด้วยความชื่นชม

ที่เมืองจีน... บรรยากาศเฉลิมฉลองยิ่งกว่างานตรุษจีน

จาน จุ้น กับ จาง ลู่ ยิ้มหน้าบาน

จาน จุ้น “เหลือเชื่อครับ! ขนาดเจ็บอยู่นะครับเนี่ย ซูเหว่ยยังโหดได้ขนาดนี้!”

จาง ลู่ หัวเราะ “เหอ ๆ ๆ ลูกจ่ายหักข้อเมื่อกี้นี้... ปีกในไชนีสซูเปอร์ลีกน้อยคนนะครับที่จะทำได้ นี่เป็นแอสซิสต์ที่สองของวันแล้วใช่ไหมครับ?”

จาน จุ้น พยักหน้า “ถูกต้องครับ! ตอนนี้เขาคือจอมแอสซิสต์อันดับหนึ่งของทีมเลย!”

จาง ลู่ ถอนหายใจยาว “ไม่ธรรมดาจริง ๆ ครับ ดูแค่ยี่สิบนาทีนี้ก็รู้แล้วว่าเด็กคนนี้อนาคตไกลแน่นอน”

สองกูรูอวยกันไม่หยุดปาก

ชาวเน็ตก็ไม่น้อยหน้า พิมพ์คอมเมนต์รัวจนคีย์บอร์ดไหม้

“สุดตีน! ลูกจ่ายซูเหว่ยเมื่อกี้ระดับโลกชัด ๆ!”

“เก่งขนาดนี้ ทำไมไม่ติดทีมชาติวะ? โค้ชตาถั่วรึไง?”

“ก็ไม่มีตังค์ยัดใต้โต๊ะไง! อยู่เมืองจีนถ้าไม่จ่าย ก็อย่าหวังจะได้เกิด!”

“ชนะแน่เว้ย! ปีหน้าเดปอร์ฯ ไปยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ลีกเลยมั้ย?”

“ได้เวลาเปิดตัว... ผมแฟนเดปอร์ติโบมา 20 ปีแล้วครับ!”

“เดปอร์ฯ สู้ ๆ! ซูเหว่ยสู้ตาย!”

...

ยอดคนดูไลฟ์สดพุ่งทะลุเพดาน

จากหลักหมื่น พุ่งพรวดเป็นหลักแสน และยังไต่ระดับขึ้นไปเรื่อย ๆ

แสนแปด... แสนเก้า... สองแสน!

เสียดายที่เกมใกล้จบ ไม่งั้นยอดคนดูคงทะลุฟ้าไปไกลกว่านี้

กลับมาที่สนามริอาซอร์

ฟารินญาดีใจสุดขีด วิ่งปรี่เข้ามาหาซูเหว่ย ทั้งสองกระโดดแตะมือกันกลางอากาศ

ดูเย่กับชาลแมนก็วิ่งเข้ามาร่วมวง ตามด้วยเพื่อนร่วมทีมจากแดนกลางและแดนหลัง

ทุกคนกอดคอกันกลม เฮฮากันอย่างมีความสุข

ตัดภาพมาที่ฝั่งราโย บาเยกาโน่... บรรยากาศหดหู่ราวกับงานศพ

เหลือเวลาอีกแค่นาทีเดียว... ปาฏิหาริย์คงไม่เกิดขึ้นง่าย ๆ

ข้างสนาม เฆเมซส่ายหัวด้วยความหมดอาลัยตายอยาก เขารู้ดีว่าเกมนี้จบแล้ว

เขี่ยบอลเริ่มเล่นใหม่ ราโยพยายามบุกแบบขอไปที

โยนยาวเข้าไปวัดดวงหน้าประตูเดปอร์ติโบ ลุซออกมาคว้าติดมือสบาย ๆ

ปี๊ดดด...!

ผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลาการแข่งขัน

2–1!

เดปอร์ติโบคว้าชัยชนะนัดแรกของฤดูกาลได้สำเร็จ!

ในสนาม นักเตะเดปอร์ติโบชูไม้ชูมือฉลองชัยชนะ

ซูเหว่ยยืนยิ้มกว้าง ขาขวายังปวดตุบ ๆ อยู่หน่อย ๆ

“เฮ้อ... จบซะที เควสต์เล่นทั้งที่เจ็บผ่านรึยังวะเนี่ย?”

บ่นพึมพำไม่ทันขาดคำ เสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น

ติ๊ง!

[ภารกิจเสริมเสร็จสิ้น]

[กำลังมอบรางวัล...]

[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับสกิล: นักรบเหล็กไหล ]

‘นักรบเหล็กไหล?’

‘อิหยังวะ?’

‘เกี่ยวกับเตะบอลตรงไหน?’

กำลังงง ๆ ระบบก็ขึ้นคำอธิบายต่อทันที

[นักรบเหล็กไหล: สกิลติดตัว ]

[เมื่อโฮสต์ได้รับความเสียหายทางกายภาพ สกิลจะทำงานอัตโนมัติ ช่วยต้านทานอาการบาดเจ็บได้ถึง 90%]

[เส้นทางสู่ราชาลูกหนังเต็มไปด้วยขวากหนาม... นักรบเหล็กไหลจะคุ้มครองท่านเอง]

อ่านจบ ซูเหว่ยตาโตเท่าไข่ห่าน

“เช้ดดด! ของโคตรดี! ต้านทานการบาดเจ็บ! ทีนี้ก็ไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนมาเสียบแล้วดิ!”

สิ้นเสียงอุทาน ความเจ็บปวดที่ขาขวาก็หายวับไปเกินครึ่ง ราวกับเสกเวทมนตร์

“มหัศจรรย์ชิบหาย!” ซูเหว่ยฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม

“เป็นไรลูกพี่? ยิ้มหน้าบานเชียว นึกถึงสาว ๆ อยู่ล่ะสิ?”

ชาลแมนเดินเข้ามากอดคอแซว

ซูเหว่ยหัวเราะ

“เปล่าเว้ย! ชั้นว่าวันนี้ชั้นมีลุ้น MVP ว่ะ!”

พูดเล่นไปงั้น แต่ชาลแมนทำหน้าจริงจัง

“ชั้นว่ามีสิทธิ์นะลูกพี่! วันนี้ฟอร์มเทพมาก สองแอสซิสต์แต่ละลูกนี่... ระดับมาสเตอร์พีซ!”

แต่ความเห็นของชาลแมนก็เป็นแค่ความเห็นเพื่อน

การเลือก MVP อย่างเป็นทางการของลาลีกา มีปัจจัยหลายอย่าง ทั้งผลงาน เวลาที่ลงเล่น และชื่อเสียง

สุดท้าย... ฟารินญา ผู้ยิงประตูชัย คว้ารางวัล ‘แมน ออฟ เดอะ แมตช์’ ไปครอง

แต่ลาลีกาก็ไม่ได้ใจร้ายกับซูเหว่ย ในการให้คะแนนหลังเกม เขาได้คะแนนสูงถึง 8 คะแนน เป็นรองแค่ฟารินญาไปเพียง 0.1 คะแนนเท่านั้น

ถึงจะไม่ได้ MVP แต่ความฮอตของซูเหว่ยก็ฉุดไม่อยู่

ในประวัติศาสตร์ร้อยปีของลาลีกา จู่ ๆ มีนักเตะจีนโผล่มาแอสซิสต์สองลูกติด สื่อสเปนที่จมูกไวเรื่องกระแสมีหรือจะพลาด

ซูเหว่ยเดินออกจากสนามพร้อมชาลแมน กองทัพนักข่าวกรูกันเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง

ชาลแมนรู้หน้าที่ รีบชิ่งหนีไปก่อน ปล่อยให้เพื่อนรับหน้าสื่อ

ไมโครโฟนนับสิบจ่อมาที่ปากซูเหว่ย

“ซู! ขอสัมภาษณ์หน่อยครับ!”

ทีมชนะ ขาก็หายเจ็บ อารมณ์ดีเป็นพิเศษ ซูเหว่ยพยักหน้า

“ได้เลยครับ จัดมา!”

“ช่วยบอกหน่อยครับ อะไรเป็นเหตุผลที่ทำให้คุณเลือกย้ายมาเดปอร์ติโบ?”

คำถามแรกก็เล่นเอาซูเหว่ยเกือบสำลัก

‘ถามแทงใจดำชะมัด... ใจจริงกูอยากไปมาดริดกับบาร์ซ่าเว้ย! แต่เขาไม่เอา!’

แต่ขืนตอบแบบนั้นไป มีหวังได้ลงข่าวหน้าหนึ่งแน่

ซูเหว่ยปั้นหน้ายิ้มแย้ม ตอบแบบหล่อ ๆ สไตล์นักเตะวัย 28 ในร่างเด็ก 18

“เพราะแพสชันครับ! ผมรักเดปอร์ติโบมาตั้งแต่เด็ก มาคาย, ตริสตัน, วาเลรอน... พวกเขาคือฮีโร่ในวัยเด็กของผมเลยครับ!”

ตอบได้เนียนกริบจนนักข่าวพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเชื่อถือ

ก็แหงล่ะ ยุค 2000 เดปอร์ติโบดังระเบิดระเบ้อ ซูเหว่ยตอนนั้นก็ยังเด็กจริง ๆ นี่นา

อีกคนถามต่อ

“ซูครับ ยินดีด้วยกับชัยชนะแรกในลาลีกา ไม่ทราบว่าคุณฝึกฟุตบอลอาชีพมากี่ปีแล้วครับก่อนจะมาที่นี่?”

ซูเหว่ยเกาหัวแกรก ๆ ตอบหน้าตาย

“ประมาณสองปีครึ่งครับ!”

นักข่าวชะงักกึก อึ้งไปสามวิ

พอมองหน้าซูเหว่ยที่กลั้นขำไม่ไหว ก็รู้ว่าโดนอำเข้าให้แล้ว

ทุกคนหัวเราะครืน บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นทันตา

คำถามหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย ซูเหว่ยตอบฉะฉาน ไหวพริบดีเยี่ยม ไม่มีอาการประหม่าแม้แต่น้อย

ระหว่างที่กำลังตอบคำถามนักข่าวอย่างเพลิดเพลิน สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาในฝูงชน...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═