บทที่ 26 ถ้าซูเหว่ยใส่ชุดขาว... ผมคงนึกว่า ‘แกเร็ธ เบล’ มาเอง!

บทที่ 26 ถ้าซูเหว่ยใส่ชุดขาว... ผมคงนึกว่า ‘แกเร็ธ เบล’ มาเอง!

เห็นสีหน้าเจ็บปวดและแววตาที่เต็มไปด้วยความเสียดายของปาโบล ฆิเมเนซก็รู้ทันทีว่า... จบแล้ว

หัวใจของทีมถึงขีดจำกัดแล้ว เดปอร์ติโบต้องเปลี่ยนตัวด่วน

การสปรินต์ครั้งสุดท้ายเมื่อครู่... อาการบาดเจ็บที่ขาของปาโบลคงกำเริบหนักขึ้นไปอีก!

ฆิเมเนซเดินเข้าไปตบไหล่ปาโบลเบา ๆ ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลง แค่บอกสั้น ๆ ว่า

“ขอบใจมาก”

จากนั้นเขาก็หันขวับ ตะโกนเรียกซูเหว่ยที่นั่งอยู่บนม้านั่งสำรอง

“ซู! ไปวอร์ม!”

หัวใจของซูเหว่ยพองโต ดีดตัวลุกจากเก้าอี้แล้ววิ่งไปที่ริมเส้นเพื่ออบอุ่นร่างกายทันที

ภาพที่ถ่ายทอดสดจับไปที่ซูเหว่ยกำลังยืดเส้นยืดสายข้างสนาม

ทำเอาแฟนบอลชาวจีนที่กำลังอดหลับอดนอนเฝ้าหน้าจอคอมฯ เฮลั่นบ้าน

“แม่เจ้าโว้ย! ซูเหว่ยจะได้ลงแล้วเว้ยเฮ้ย!”

“ไหนใครบอกว่าเด็กเสิร์ฟน้ำ? ลุกขึ้นมายืนเดี๋ยวนี้!”

“เอาหน่อยเว้ยเดปอร์ฯ! เหลืออีกยี่สิบกว่านาที เล่นให้ดี ๆ กู้หน้าบอลไทย... เอ้ย บอลจีนหน่อยโว้ย!”

...

ที่บ้านตระกูลซู

อาสาม ซูเว่ยคัง ตบเข่าฉาด

“พี่ดูนั่น! เจ้าเสี่ยวเหว่ยกำลังจะลงแล้ว!”

ซูเว่ยกั๋วตาเป็นประกาย ตื่นเต้นยิ่งกว่า

“น่าจะให้ลงตั้งนานแล้ว!”

เว่ยเฟิงฮัวขยับหน้าเข้าไปใกล้จอคอมฯ จ้องมองลูกชายไม่วางตา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงปลื้มปริ่ม

“ลูกแม่ดูเข้มแข็งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย”

ซูเว่ยกั๋วหัวเราะร่า

“หายห่วงแล้วสินะแม่คุณ?”

...

สามนาทีต่อมา นาทีที่ 72 ผู้ตัดสินที่ 4 ชูป้ายเปลี่ยนตัว

ซูเหว่ยที่วอร์มเสร็จแล้ว ถูกฆิเมเนซเรียกไปสั่งการข้างหู

“ซู! ดันขึ้นสูงเลย! ใช้ความเร็วของนายสร้างโอกาสให้ดูเย่กับชาลแมน!”

ซูเหว่ยพยักหน้า

“จัดไปครับโค้ช!”

จังหวะนั้น ปาโบลเดินโขยกเขยกออกมา เขาถอดปลอกแขนกัปตันทีมส่งต่อให้โลโป เซ็นเตอร์แบ็กจอมเก๋า แล้วเดินมาแตะมือกับซูเหว่ยที่ข้างสนาม ก่อนจะดึงรุ่นน้องเข้ามากอด

เขาตบหลังซูเหว่ยเบา ๆ

“ไอ้หนู! เต็มที่นะ! นายทำได้!”

ซูเหว่ยยิ้มตอบ

“ไม่ต้องห่วงครับกัปตัน เดี๋ยวผมจัดแอสซิสต์ถวายให้ดูลูกนึง!”

“ฮ่า ๆ ๆ! เอาสิ!” ปาโบลหัวเราะชอบใจ

ซูเหว่ยวิ่งเหยาะ ๆ ลงสู่สนาม ท่ามกลางเสียงปรบมือต้อนรับจากแฟนบอลเดปอร์ติโบทั้งสนาม

และซูเหว่ยก็ไม่ทำให้แฟน ๆ ผิดหวัง ทันทีที่ลงสนาม เขาก็โชว์ความกระตือรือร้นให้เห็นทันที

แม้จะเล่นแบ็กขวา แต่พื้นที่รับผิดชอบของเขากว้างขวางราวกับมหาสมุทร

ลงไปได้แค่นาทีเดียว บอลแรกก็มาถึงเท้าเขาบริเวณเส้นกลางสนาม

แบ็กซ้ายของราโย บาเยกาโน่ ยังไม่ทันสังเกตเห็นซูเหว่ยที่เพิ่งลงมาใหม่

สมาธิของพวกเขายังจับจ้องไปที่ “ไอ้เปียน้อย” คาวาเลยโร่ เป็นหลัก

พอซูเหว่ยได้บอล ก็ไม่มีใครเข้ามาบีบเร็ว ทำให้เขาเล่นง่ายสบายเท้า

ซูเหว่ยไม่รอช้า กระชากบอลควบตะบึงขึ้นหน้าด้วยความเร็วสูงทันที!

วิ่งไปได้เจ็ดแปดเมตร นักเตะราโยถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่า... ไอ้หมอนี่เอาจริง!

ติโต้ แบ็กซ้ายจอมโหด รีบวิ่งเข้ามาขวางทาง

ตอนนั้นซูเหว่ยติดเครื่องแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับติโต้ เขางัดไม้ตายก้นหีบออกมาใช้...

“แตะบอลอ้อมตัว” หรือท่าไม้ตายประจำตัวของ แกเร็ธ เบล!

‘ส่งบอลไปให้ตัวเองในอนาคตอีก 3 วินาทีข้างหน้า!’

ต้องบอกว่าท่านี้น่ะ... ดูง่าย ๆ พื้น ๆ แต่ประสิทธิภาพทำลายล้างสูงชิบหาย!

เมื่อบอลไม่อยู่ที่เท้า ก็เหลือแค่วัดกันที่ความเร็วเพียว ๆ ระหว่างซูเหว่ยกับติโต้

ติโต้ไม่ใช่คนเชื่องช้า ครึ่งแรกเขาไล่กวดปาโบลทันมาแล้ว

แต่พอมาเจอซูเหว่ย... ความห่างชั้นของสปีดต้นก็เผยให้เห็นชัดเจน!

พริบตาเดียว ซูเหว่ยก็ฉีกหนีหายวับไปเหมือนจรวด!

ติโต้คิดจะดึงเสื้อฟาวล์... แต่คว้าได้แค่อากาศ!

หลุดจากการประกบ ซูเหว่ยสปีดไปเก็บบอล แล้วควบตะบึงต่อแบบไม่คิดชีวิต!

พอถึงเส้นหลัง ซูเหว่ยชะลอความเร็วลงเล็กน้อย

ตอนนั้นติโต้ยังตามหลังอยู่สองสามเมตร ซูเหว่ยเหลือบตามองเข้าไปตรงกลางอย่างใจเย็น เห็นตำแหน่งของชาลแมนชัดเจน

เขาบรรจงเปิดบอลโด่งเข้าไปทันที!

ลูกฟุตบอลลอยโค้งสวยงามราวกับวิถีกระสุนนำวิถี พุ่งตรงเข้าหากรอบหกหลา!

ลูกเปิดนี้เพอร์เฟกต์ไร้ที่ติ! ทั้งน้ำหนัก ทิศทาง และจุดตก!

ในกรอบหกหลา ชาลแมนเทคตัวขึ้นสูงสุดเหยียด สะบัดคอโหม่งเปลี่ยนทางบอลเบา ๆ

ลูกฟุตบอลพุ่งเสียบเสาสองอย่างงดงาม!

ระยะเผาขนขนาดนี้ ผู้รักษาประตูราโยได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ บอลข้ามเส้นไปแล้วถึงเพิ่งขยับตัว

ตูม!

1–1!

ลงมาไม่ถึงนาที ซูเหว่ยจัดแอสซิสต์ระดับเทพให้แฟนบอลได้เห็นคาตา!

สนามริอาซอร์แทบแตก! แฟนบอลเดปอร์ติโบกระโดดตัวลอยด้วยความสะใจ

“ซู!”

“อัจฉริยะมังกรจีน!”

“ชั้นรักนาย ซู!”

เสียงตะโกนเรียกชื่อซูเหว่ยดังกึกก้องไปทั่วสนาม

ข้างสนาม ฆิเมเนซที่หน้าเครียดมาตลอดเกม ยิ้มแก้มแทบปริ

“ขอบคุณพระเจ้า! ขอบคุณเอดูอาร์โด! ไอ้หมอนี่มันสุดยอด!”

...

ห่างออกไปหลายพันไมล์ ผู้บรรยายชาวจีน จาน จุ้น และ จาง ลู่ ถึงกับอุทานลั่นห้องส่ง

“จารย์จางครับ! นี่น่าจะเป็นแอสซิสต์แรกของนักเตะจีนในประวัติศาสตร์ลาลีกาเลยใช่มั้ยครับ?!” จาน จุ้น เสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น

“แน่นอนครับ! ไม่เคยมีนักเตะจีนคนไหนทำได้มาก่อน!” จาง ลู่ ตอบหนักแน่น

“แล้วจารย์จางให้คะแนนฟอร์มการเล่นช่วงนาทีเดียวของซูเหว่ยเท่าไหร่ครับ?”

“เต็มสิบไม่หักครับ! เร็วชิบเป๋ง! แถมเปิดบอลแม่นราวจับวาง! ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมเดปอร์ติโบถึงเซ็นเขา แต่ที่ผมงงคือ... ทีมในไทยลีก เอ้ย ไชนีสซูเปอร์ลีก ปล่อยเพชรเม็ดงามขนาดนี้หลุดมือไปได้ยังไง?!”

จาน จุ้น ถอนหายใจ

“บ้านเราคนเก่งเยอะครับ... แต่คนตาถึงมีน้อย”

ไม่ใช่แค่กูรูฟุตบอลที่อวยไส้แตก แฟนบอลชาวจีนในโลกออนไลน์ก็เดือดพล่านไม่แพ้กัน

“เช้ดดดด! ไอ้หมอนี่โคตรดุ! ลงมาปุ๊บจ่ายปั๊บ!”

“ช็อตกระชากเมื่อกี้นะ... ถ้าจับใส่เสื้อขาวมาดริด ผมนึกว่าแกเร็ธ เบล มาเอง!”

“ผมแฟนมาดริดขอยืนยัน! เบลยังวิ่งไม่เร็วเท่าหมอนี่เลยมั้ง!”

“คุ้มค่าตั๋วขอบตาดำว่ะ! ซูเหว่ยของจริง!”

“เฮ้ย เกิดไรขึ้น? เพิ่งเข้ามา เพื่อนบอกซูเหว่ยลงแล้ว?”

“ลงแล้วเว้ย! แถมเพิ่งแอสซิสต์ไปเมื่อกี้นี้เอง!”

“ซูเหว่ย! นายแน่มาก!”

คอมเมนต์ไหลเป็นน้ำตก ยอดคนดูพุ่งทะลุแสนคนอย่างรวดเร็ว

แซงหน้าคู่บิ๊กแมตช์ แมนยูฯ-อาร์เซน่อล ที่เตะพร้อมกันไปแบบไม่เห็นฝุ่น!

ในออฟฟิศ ผู้บริหารและหัวหน้าแผนกฟุตบอลหน้าบานเป็นจานดาวเทียม

หัวหน้าคนหนึ่งหัวเราะร่า

“ฮ่า ๆ ๆ! เดิมพันถูกข้างจริง ๆ เว้ย! เรตติ้งกระฉูด!”

“คนไทย... เอ้ย คนจีนเราก็งี้แหละครับ ชอบดูคนบ้านเดียวกัน”

“ประเด็นคือไอ้เจ้าซูเหว่ยมันเก่งจริงด้วยไง!”

“อืม... พรุ่งนี้เช้าติดต่อลาลีกาด่วน! เราจะซื้อลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดเดปอร์ติโบทุกนัดในฤดูกาลนี้!”

...

ตัดกลับมาที่ห้องนั่งเล่นบ้านตระกูลซู

ทันทีที่เห็นลูกชายเปิดบอลให้เพื่อนทำประตูตีเสมอได้ ซูเว่ยกั๋วชูแก้วเหล้าขึ้นฟ้าตะโกนลั่น

“ซูเหว่ย! สุดยอด! มันต้องอย่างงี้สิวะลูกพ่อ!”

อาสาม ซูเว่ยคัง ก็พลอยเฮฮาไปด้วย

“หลานอาซะอย่าง! ไม่เก่งได้ไง!”

ส่วนเว่ยเฟิงฮัว... นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาแห่งความปิติ

เห็นลูกชายประสบความสำเร็จ หัวอกคนเป็นแม่มันตื้นตันจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

น้ำตาแห่งความภาคภูมิใจ... ไหลออกมาเถอะครับคุณแม่

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═