บทที่ 12 ไอ้โง่จอมทึ่ม

บทที่ 12 ไอ้โง่จอมทึ่ม

หัวใจของซูเหว่ยอัดแน่นด้วยความปิติอย่างบ้าคลั่ง ร่างสูงดีดผึงขึ้นจากม้านั่งสำรองทันที

เขารู้ดี...โอกาสกระโจนลงสู่สมรภูมิมาถึงแล้ว แต่ไม่นึกว่าจะเร็วปานนี้

ซูเหว่ยข่มความพลุ่งพล่านในอก ไล่ตบมือเพื่อนร่วมทีมบนม้านั่งทีละคนเพื่อเรียกขวัญ

เขาเดินตรงเข้าไปหาชาลแมน ทั้งสองกระแทกกำปั้นใส่กันดังกึก!

ชาลแมนฉีกยิ้มกว้าง

“จัดให้ยับเลยนะลูกพี่!”

ซูเหว่ยพยักหน้ารับ

“เออ... เดี๋ยวชั้นจะขึ้นไปป่วนพวกมันให้เละ”

เมื่อก้าวพ้นเขตม้านั่งสำรอง ซูเหว่ยรีบวิ่งเหยาะ ๆ ไปที่ริมเส้นเพื่ออบอุ่นร่างกายทันที

ห้านาทีต่อมา...

ฆิเมเนซโบกมือเรียก ซูเหว่ยวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาโค้ชใหญ่

ฆิเมเนซวางมือหนัก ๆ ลงบนไหล่ของซูเหว่ย โน้มตัวลงกระซิบสั่งการเสียงเครียด

“เห็นเบอร์ 7 นั่นไหม?”

“ซน ฮึง-มิน?”

“ใช่... งานของนายคือประกบเขาให้เหมือนกาว อย่าให้มีช่องว่างแม้แต่หายใจ นายเล่นแบ็กขวาได้ใช่ไหม?”

‘ให้เล่นกองหลังอีกแล้ว? ชั้นมันอัจฉริยะแดนกลางนะ โค้ชตาถั่วรึไงเนี่ยที่มองไม่เห็นพรสวรรค์’

‘ช่างเถอะ ได้ลงเล่นก็บุญโขแล้ว’

ซูเหว่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มเปี่ยม

“ไม่มีปัญหาครับโค้ช! ผมจะตามติดเป็นวิญญาณอาฆาต เอาให้มันดิ้นไม่หลุดเลย!”

น. 35 ของครึ่งแรก เดปอร์ติโบตัดสินใจเปลี่ยนตัวผู้เล่น

โรเย่ถูกถอดออก ซูเหว่ยถูกส่งลงสนาม

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลเดปอร์ติโบต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความงุนงง

“ไอ้เบอร์ 22 นั่นใครวะ? ไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อนเลย”

“เด็กใหม่เหรอ? คนเกาหลี? หรือว่าญี่ปุ่น?”

วินาทีนั้น สวีม่านม่านที่ได้ยินบทสนทนาของแฟนบอลรอบข้าง เธอยกยิ้มมุมปากด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะประกาศเสียงดัง

“เขาชื่อซูเหว่ย... เป็นคนจีนย่ะ!”

แฟนบอลเดปอร์ติโบถึงกับอึ้งไปอีกคำรบ

คนจีนเนี่ยนะ?

ในภาพจำอันยาวนานของพวกเขา ประเทศจีนแทบไม่เคยผลิตนักเตะชั้นยอดออกมาให้เห็น!

สวีม่านม่านไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม เมื่อเห็นซูเหว่ยลงสนาม เธอก็ชะโงกตัวข้ามราวระเบียงอย่างดีใจ ตะโกนก้องลงไปในสนามสุดเสียง

“ซูเหว่ย! สู้เขานะ! ลุยเลย!”

เสียงใสที่ดังกังวานเรียกสายตาของแฟนบอลเกาหลีให้หันขวับมามองทันที

จากนั้นพวกเขาก็หันกลับไปมองในสนามด้วยความสงสัย

“ซูเหว่ย? ไอ้เบอร์ 22 หน้าใหม่นั่นน่ะนะ? มันเป็นใครกัน?”

ท่ามกลางความกังขาของแฟนบอลโสมขาว ซูเหว่ยได้วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปประจำการที่ปีกขวาเรียบร้อยแล้ว

เหลือเวลาอีกราวสิบนาทีก่อนหมดครึ่งแรก

ไบเออร์ เลเวอร์คูเซ่น แม้จะนำห่างถึง 2–0 แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะผ่อนเกม

พวกเขาอาศัยความสามารถเฉพาะตัวที่เหนือกว่า คุมจังหวะเกมเบ็ดเสร็จและเดินหน้าบดขยี้อย่างต่อเนื่อง

โดยเฉพาะ ซน ฮึง-มิน ที่วันนี้ฟอร์มร้อนแรงดั่งไฟป่า แม้ครึ่งแรกใกล้จบ แต่พละกำลังของเขายังเหลือล้น

ซูเหว่ยเพิ่งสัมผัสหญ้าได้ไม่ถึงสามนาที บททดสอบแรกก็พุ่งเข้าใส่ทันควัน

กองกลางเลเวอร์คูเซ่นเคาะบอลสั้น ๆ สามสี่จังหวะ ลูกฟุตบอลก็ไหลมาบรรจบที่ปลายเท้าของซน ฮึง-มิน อย่างไหลลื่น

ขุนพลห้างขายยาจับสังเกตได้ว่าเกมรับกราบขวาของเดปอร์ติโบวันนี้เปราะบาง จึงขยันป้อนบอลให้ซน ฮึง-มิน เป็นพิเศษ

ทันทีที่เห็นซน ฮึง-มิน ได้บอล ซูเหว่ยรู้ทันทีว่างานหนักมาถึงตัว ร่างกายตื่นตัวทุกขุมขน

และเป็นไปตามคาด ซน ฮึง-มิน ที่เล่นด้วยความมั่นใจมาตลอดครึ่งแรก กระชากบอลพุ่งเข้าใส่ซูเหว่ยทันที

ซูเหว่ยไม่มีลังเล เขาพุ่งเข้าประจันหน้า ทั้งสองปะทะกันที่ริมเส้นอย่างรวดเร็ว

ต้องยอมรับว่าฝีเท้าของซน ฮึง-มิน นั้นจัดจ้านสมคำร่ำลือ เพียงแค่โยกตัวหลอกแล้วแตะบอลเบา ๆ เขาก็ฉีกหนีซูเหว่ยหลุดไปได้ทันที

ซูเหว่ยสะดุ้งโหยง สบถลั่นในใจ

‘บ้าเอ๊ย! ไวเป็นบ้า!’

เขารีบกลับตัวสับฝีเท้าไล่กวดสุดชีวิต

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลเกาหลีเห็นดาวยิงคนโปรดกระชากผ่านได้อีกครั้ง ต่างพากันโห่ร้องลั่นสนาม

“เฮ!!”

พวกเขากำลังวาดฝันว่าซน ฮึง-มิน จะพาบอลตะลุยไปสุดเส้นหลัง แล้วบรรจงจ่ายถวายพานสุดสวยเหมือนเคย

แต่แล้ว... ภาพตรงหน้ากลับทำให้ดวงตาของพวกเขาแทบถลนออกจากเบ้า

ไอ้เบอร์ 22 ที่เห็นชัด ๆ ว่าโดนโยกหลอกจนเสียหลัก กลับเร่งสปีดกวดทันในไม่กี่ก้าว วิ่งตีคู่บดไหล่ต่อไหล่กับซน ฮึง-มิน อย่างเหลือเชื่อ!

“ไอชิ! เกิดอะไรขึ้นวะนั่น?!”

แฟนบอลเกาหลีแทบไม่เชื่อสายตา ต่างจ้องมองภาพในสนามตาค้าง

ต้องรู้ก่อนว่า ทีเด็ดก้นหีบของซน ฮึง-มิน คือความเร็วระดับนรกแตก

แฟนบอลโสมขาวไม่เคยเห็นใครหน้าไหนที่โดนกระชากผ่านไปแล้ว จะสามารถกลับตัวมาวิ่งทันเขาได้อีก

แต่ไอ้เบอร์ 22 นี่มันเร็วผิดมนุษย์มนา! แฟนบอลเกาหลีถึงกับอ้าปากค้าง

ขณะที่เลี้ยงบอลด้วยความเร็วสูง ซน ฮึง-มิน ก็เหลือบเห็นเงาทะมึนของซูเหว่ยไล่กวดมาทางหางตา

เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเส้นหลัง เขาแตะบอลยาวหวังจะเปิดเข้ากลาง

แต่ช้าไป! ซูเหว่ยพุ่งสไลด์ตัวกวาดเข้ามาเสียบสกัดเต็มแรง!

พรวด!

ลูกฟุตบอลกระเด็นออกเส้นหลังทันที ส่วนซน ฮึง-มิน ที่เบรกตัวไม่ทัน สะดุดขาของซูเหว่ยเข้าอย่างจัง

โครม!

ร่างของดาวยิงเกาหลีร่วงลงไปกองกับพื้นเสียงดังสนั่น

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลเกาหลีลุกฮือขึ้นยืนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“ไอชิ!”

“ไอชิ!”

“ไอชิ!”

เสียงสบถด่าทอระงมไปทั่ว ขณะที่ซูเหว่ยลุกขึ้นปัดก้นหน้าตาเฉย

“ไอชิบ้านป้านนายสิไอ้งั่ง! มีชั้นยืนขวางอยู่ทั้งคน อย่าหวังว่าพวกแกจะได้ผยอง!”

เพื่อนร่วมทีมจากแดนหลังกรูกันเข้ามา ตบมือไฮไฟว์และสวมกอดซูเหว่ยด้วยความสะใจ

ทุกคนโดนซน ฮึง-มิน ปั่นป่วนจนหัวหมุนมาตลอดเกม เมื่อเห็นซูเหว่ยเอาคืนให้สาสม ต่างก็เข้ามาให้กำลังใจกันยกใหญ่

จังหวะนั้น ซน ฮึง-มิน ค่อย ๆ ยันตัวลุกจากพื้น แม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ปากก็เต็มไปด้วยเศษหญ้า

ถุย!

เขาบ้วนน้ำลายทิ้งสองที ก่อนจะกราดสายตาประเมินซูเหว่ยโดยไม่รู้ตัว

‘หมอนี่คนจีน? ดูท่าทางจะมีของเหมือนกัน... แต่เทียบกับชั้นแล้ว แกยังห่างชั้นอีกเยอะ’

ซน ฮึง-มิน ไม่ได้หยิ่งผยอง แต่ตลอดหลายปีในวงการฟุตบอลเอเชีย เขาแทบไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อ

การปรากฏตัวของซูเหว่ยจึงไม่ได้สร้างความหวาดหวั่นใด ๆ ในใจเขา

เพื่อนร่วมทีมตะโกนเรียกให้เขารีบไปเตะมุม

ซน ฮึง-มิน ปรายตามองซูเหว่ยอีกครั้ง ก่อนจะวิ่งเหยาะ ๆ ไปที่มุมธงเงียบ ๆ

อาจเป็นเพราะจังหวะปะทะเมื่อครู่ยังรบกวนสมาธิ ลูกเตะมุมครั้งนี้จึงไม่ได้ลุ้นอะไรเลย บอลลอยโด่งเข้าหาประตูเกินไป ผู้รักษาประตูเดปอร์ติโบกระโดดคว้าติดมือสบาย ๆ

ทันใดนั้น บอลยาวถูกเปิดสวนกลับทันที!

ตูม!

กองกลางเดปอร์ติโบโหม่งชงต่อ แนวรุกประสานงานกันสองสามจังหวะจนได้ช่องสับไกนอกกรอบเขตโทษเลเวอร์คูเซ่น

น่าเสียดายที่ลูกยิงสุดท้ายเหินข้ามคานออกไป

แม้จะไม่ได้ประตู แต่ก็เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราวจากแฟนบอลเดปอร์ติโบในสนาม

เสียงปรบมือนั้นมอบให้เกมรุกชุดนี้ และส่วนหนึ่ง... มอบให้กับเกมรับอันดุดันของซูเหว่ย

แฟนบอลทุกคนเห็นประจักษ์แล้วว่า การลงมาของซูเหว่ยสร้างจุดเปลี่ยนอย่างชัดเจน

ซน ฮึง-มิน ปีกจรวดทางเรียบ ต้องเจอกับงานหินเมื่อต้องดวลกับซูเหว่ย

ในช่วงไม่กี่นาทีสุดท้ายของครึ่งแรก ซน ฮึง-มิน พยายามเจาะทางปีกอีกสองครั้ง

แต่เขาก็ไม่สามารถสลัดซูเหว่ยหลุดได้เลย ค่าพลังความเร็ว 100 ของซูเหว่ยทำให้เขาไม่เสียเปรียบแม้แต่น้อยในการดวลสปีด ซน ฮึง-มิน ไม่สามารถสร้างโอกาสจากริมเส้นได้อีกเลย

พริบตาเดียว เสียงนกหวีดหมดครึ่งแรกก็ดังขึ้น

ปี๊ด...!

ช่วงพักครึ่ง ในห้องแต่งตัวของเดปอร์ติโบ

ฆิเมเนซค่อนข้างพอใจกับฟอร์มการเล่นของลูกทีมในช่วงท้ายเกม

เขาตบมือเรียกสมาธิ

“ทุกคน! ครึ่งหลังอุดเกมรับให้แน่นต่อไป จังหวะสวนกลับต้องคมกว่านี้... มาดูกันว่าเราจะทวงประตูคืนได้ไหม!”

สิบห้านาทีแห่งการพักผ่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เกมครึ่งหลังเริ่มต้นขึ้น

หลังจากสลับแดนและเขี่ยบอลเริ่มเล่น ซน ฮึง-มิน ก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาพยายามใช้ความเร็วเจาะทางปีกเพื่อโชว์ศักยภาพ

ทว่าวันนี้... เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่วิ่ง 100 เมตรได้ต่ำกว่าสิบวินาที จุดเด่นเรื่องความเร็วของเขากลับกลายเป็นจุดบอด

ในเชิงเทคนิค ซน ฮึง-มิน ไม่ใช่นักเตะประเภทลีลาแพรวพราวระดับปรากฏการณ์

และในแง่สรีระ เขาก็ไม่ได้เปรียบ

ซูเหว่ยที่สูง 1.85 เมตร ตัวใหญ่กว่าซน ฮึง-มิน อยู่หลายเซนติเมตร แถมยังแข็งแกร่งกว่า

เมื่อซน ฮึง-มิน เสียบอลติดต่อกันอีกสองสามครั้ง แม้แต่เพื่อนร่วมทีมเลเวอร์คูเซ่นก็เริ่มส่งบอลให้เขาน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═