บทที่ 11 พี่เบอร์หนึ่งของเอเชีย?

บทที่ 11 พี่เบอร์หนึ่งของเอเชีย?

ซูเหว่ยสะดุ้งเล็กน้อย หันกลับไปมอง

บนอัฒจันทร์ไม่ไกลนัก สวี ม่านม่านกำลังโบกไม้โบกมือให้อย่างตื่นเต้น

ซูเหว่ยแปลกใจนิดหน่อย... ชีวิตนักศึกษาเมืองนอกนี่ชิลดีจังแฮะ มีเวลามานั่งดูบอลตอนค่ำด้วย

ตอนนั้นเอง ชาลมันที่อยู่ข้าง ๆ ก็สังเกตเห็นสวี ม่านม่าน

“ลูกพี่... แฟนเหรอ? แจ่มไปเลยนี่หว่า!”

ซูเหว่ยยิ้ม ขี้เกียจอธิบาย เขาเข้าใจดีว่าในสายตาฝรั่ง คนเอเชียหน้าตาคล้ายกันไปหมด

ไอ้หมอนี่ชมว่าสวี ม่านม่านสวย ก็คงกะจะประจบเขาแหง ๆ

คิดได้ดังนั้น ซูเหว่ยก็โบกมือตอบสวี ม่านม่าน แล้วหันหลังวิ่งเหยาะ ๆ ลงสนามไปวอร์มอัป

ทุ่มตรง การแข่งขันเริ่มขึ้น

ซูเหว่ยและเพื่อนร่วมทีมอีกนับสิบชีวิตกลับมานั่งประจำที่บนม้านั่งสำรอง ขณะที่ตัวจริงของทั้งสองทีมยังปักหลักในสนาม

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงนกหวีดดังขึ้น ครึ่งแรกเริ่มฟาดแข้งอย่างเป็นทางการ

แมตช์นี้ถือเป็นนัดอุ่นเครื่องนัดแรกของไบเออร์ เลเวอร์คูเซินเช่นกัน

เหตุผลที่เลือกเดปอร์ติโบก็ง่าย ๆ

หาทีมที่ไม่แข็งเกินไป มาเคาะสนิม เรียกความฟิต ถล่มเอาฤกษ์เอาชัย สร้างขวัญกำลังใจให้ทีม... นี่คือสิ่งที่เลเวอร์คูเซินต้องการ

และเดปอร์ติโบก็เต็มใจรับนัดนี้ เพราะฮิเมเนซเองก็มีแผนในใจ

สำหรับทีมอย่างเดปอร์ติโบที่ไม่ได้ไปบอลยุโรป โอกาสดวลเกือกกับทีมแกร่ง ๆ แบบนี้หาได้ยากยิ่ง

การใช้เลเวอร์คูเซินมาเป็นหินลองทอง เพื่อหาจุดอ่อนของทีมในตอนนี้... คือโอกาสทอง

ช่วงต้นเกม รูปเกมยังไม่เร็วนัก เดปอร์ติโบยังพอประคองตัวได้ ไม่เผยจุดอ่อนให้เห็นชัดเจน

แต่ผ่านไปได้เจ็ดแปดนาที เลเวอร์คูเซินที่ศักยภาพเหนือกว่าชัดเจน ก็เริ่มครองเกมได้เบ็ดเสร็จ

โดยเฉพาะปีกซ้ายอย่าง ซน ฮึง-มิน ที่จี๊ดจ๊าดสุด ๆ แม้ท่วงท่าการเลี้ยงจะดูเรียบง่าย แต่สเต็ปเท้าจัดจ้าน และสปีดต้นนรกแตก

โรลลีที่คุยโวไว้ก่อนเกมว่า ‘ไม่มีปัญหา’ กลายเป็นเด็กน้อยเมื่อเจอกับซน ฮึง-มิน

แค่สิบห้านาทีแรกของครึ่งแรก เขาโดนซน ฮึง-มิน เผาเครื่องไปสามสี่รอบ จนเกมรับฝั่งขวาเปื่อยยุ่ยเป็นทิชชู่เปียกน้ำ

ฮิเมเนซที่ข้างสนามขมวดคิ้วมุ่น... เดิมทีตำแหน่งแบ็กขวาเคยเป็นจุดแข็งของเดปอร์ติโบ

กัปตันปาโบลที่ยังบาดเจ็บและยังไม่กลับสู่ทีม คือเจ้าของสัมปทานตัวจริง

พูดถึงปาโบล เขาคือตำนานที่มีลมหายใจของเดปอร์ติโบยุคหลัง

วัยสามสิบแปดปี เขาคือนักเตะรุ่นลายครามจากยุค ‘ซูเปอร์ เดปอร์’ ที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของลาลิกา!

แต่สังขารไม่เที่ยง... ต้นไม้ใหญ่ย่อมมีวันร่วงโรย สองสามฤดูกาลหลัง ฟอร์มของเขาตกลงอย่างเห็นได้ชัด

แถมจบฤดูกาลที่แล้วก็เจ็บยาวจนป่านนี้ยังไม่กลับมา

โรลลี ที่เป็นอะไหล่สำรองของปาโบลมาตลอด จึงต้องถูกดันขึ้นมารับหน้าเสื่อแทน

แต่คืนนี้... ฟอร์มของโรลลีช่างบาดตาบาดใจ เขาไม่มีรัศมีของผู้สืบทอดตำแหน่งกัปตันเลยสักนิด

ขณะที่ฮิเมเนซกำลังกลัดกลุ้ม เกมครึ่งแรกก็ดำเนินมาถึงนาทีที่ยี่สิบ

ซน ฮึง-มิน ได้บอลที่กราบขวาของเดปอร์ติโบอีกครั้ง จู่ ๆ ก็กระชากบอลหนีดื้อ ๆ ด้วยความเร็วที่ไร้เหตุผล ฉีกหนีตัวประกบอย่างง่ายดาย

โรลลีตามไม่ทัน ได้แต่มองไฟท้ายซน ฮึง-มิน หายวับไปกับตา

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลเกาหลีจำนวนมากตะโกนเชียร์อย่างบ้าคลั่ง

“ไอโก! เบอร์หนึ่งเอเชีย... โบลต์แห่งเกาหลีผู้ยิ่งใหญ่! ซน ฮึง-มิน ลุยเลย!”

คนดูวันนี้แค่พันกว่าสองพัน แต่เป็นคนเกาหลีปาเข้าไปสามสี่ร้อย

พอพวกนี้ตะโกนพร้อมกัน ทั้งสนามก็กึกก้องไปด้วยเสียงเชียร์ภาษาที่ฟังไม่ได้ศัพท์

ซูเหว่ยบนม้านั่งสำรองเริ่มหงุดหงิดกับเสียงหนวกหู

“บ้าเอ๊ย... ไอ้พวกขี้ตู่ที่ชอบเคลมทุกอย่างเป็นของตัวเองนี่เสียงดังชะมัด!”

ซูเหว่ยสบถเบา ๆ ถ้าเขายังเป็นแฟนบอลเหมือนชาติก่อน คงตะโกนด่าสวนให้หุบปากไปนานแล้ว

แต่ตอนนี้เขาทำได้แค่นั่งเจี๋ยมเจี้ยมอยู่บนม้านั่ง มองดูเกมในสนามพลางบ่นอุบ

“โรลลี... ทำไมนายไม่เข้าบอลวะ? เตะให้ร่วงไปเลยสิ! โดนเขาเผาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่อายบ้างหรือไง?”

โรลลีเองก็อยากจะตัดฟาวล์ใจจะขาด แต่ประเด็นคือ... เขาตามซน ฮึง-มิน ไม่ทัน!

พริบตาเดียว ซน ฮึง-มิน ก็พาบอลไปถึงสุดเส้นหลัง แล้วตบเข้ากลางอย่างใจเย็น

บอลลอยโด่งเข้าสู่กรอบเขตโทษ... ยี่สิบนาทีผ่านไป นี่เป็นลูกเปิดครั้งที่สามของซน ฮึง-มิน จากกราบขวาของเดปอร์ติโบแล้ว

ในกรอบเขตโทษ คีสลิงก์ กองหน้าร่างโย่งเจ้าของส่วนสูง 191 เซนติเมตร เทกตัวขึ้นโหม่งเช็ดเปลี่ยนทาง... บอลพุ่งเสียบตาข่าย!

1–0!

ทันทีที่ประตูแตก แฟนบอลเกาหลีบนอัฒจันทร์ยิ่งได้ใจ ตะโกนโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง

เสียงเชียร์ เสียงเป่าปาก และเสียงหัวเราะเยาะดังระงมไปทั่ว

ซูเหว่ยขมวดคิ้วแน่น วูบหนึ่งเขารู้สึกเหมือนย้อนกลับไปปี 2023 ในแมตช์ฟุตบอลโลก รอบคัดเลือก ระหว่างทีมชาติจีนกับเกาหลีใต้

ซูเหว่ยจำได้ราง ๆ ว่าซน ฮึง-มิน ถึงขั้นทำท่าจุ๊ปากใส่แฟนบอลจีนบนอัฒจันทร์ด้วยซ้ำ

ครั้งนี้ ซน ฮึง-มิน ไม่กล้า... หรืออาจจะแค่ไม่สนใจจะยั่วยุ

เขาเพียงแค่แปะมือกับคีสลิงก์ฉลองประตู ท่าทางสบาย ๆ ราวกับซ้อมบอล

จริงอย่างที่เห็น... ผ่านไปยี่สิบกว่านาที ซน ฮึง-มิน จับทางเดปอร์ติโบได้หมดเปลือกแล้ว

เขาเล่นอย่างย่ามใจยิ่งกว่าเดิม... เพียงแค่สิบนาทีหลังจากประตูแรก ซน ฮึง-มิน ได้บอลที่กราบขวาของเดปอร์ติโบอีกครั้ง

เขาแตะบอลออกข้าง แล้วหักข้อเปลี่ยนทาง ตัดเข้าในอย่างอุกอาจ

โรลลีเสียหลัก หยุดไม่อยู่เป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้

ซน ฮึง-มิน เลี้ยงจี้ด้วยความเร็วสูงเข้าหากรอบเขตโทษ จังหวะที่เซ็นเตอร์ฮาล์ฟของเดปอร์ติโบกำลังจะขยับมาซ้อน เขาก็ซัดตูมทันที

ระยะอย่างน้อยยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดเมตร... บอลพุ่งโค้งเสียบสามเหลี่ยมเสาไกลอย่างงดงาม

ลุกซ์ นายทวารอาร์เจนไตน์ของเดปอร์ติโบ พยายามพุ่งปัดสุดปลายมือ แต่ด้วยมุมที่ยากเกินไป ปลายนิ้วจึงห่างจากลูกบอลเพียงไม่กี่เซ็นติเมตร

ตุงตาข่ายอีกครั้ง... 2–0!

สามสิบนาทีแรก ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน นำห่าง 2–0

ซน ฮึง-มิน จัดไปหนึ่งประตู หนึ่งแอสซิสต์

กราบขวาของเดปอร์ติโบถูกเขาปั่นป่วนจนยับเยิน!

คนเกาหลีบนอัฒจันทร์เริ่มร้องรำทำเพลงกันอีกรอบ

ในสนาม ซน ฮึง-มิน และเพื่อนร่วมทีมฉลองประตูกันอย่าง ‘สำรวม’

ส่วนแฟนบอลเดปอร์ติโบ... หน้าบอกบุญไม่รับ

แม้จะรู้ดีว่าทีมคงสู้เลเวอร์คูเซินไม่ได้ แต่การโดนนำ 2–0 ในครึ่งชั่วโมงแรกมันน่าขายหน้าเกินไป

“โธ่เอ๊ย! ปกติโรลลีก็ดูใช้ได้นะ ทำไมวันนี้โดนเลี้ยงผ่านง่ายยังกะกรวยซ้อม?”

“เขาก็เก่งแหละ แต่ต้องดูด้วยว่าคู่แข่งเป็นใคร”

“ไอ้เกาหลีนั่นเก่งจริงเหรอ?”

“แหงสิ! ใครที่เป็นตัวจริงเลเวอร์คูเซินได้ ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว... หมอนี่พัฒนาเร็วมากในช่วงปีสองปีนี้ ค่าตัวพุ่งไปสิบล้านกว่าแล้ว และยังขึ้นได้อีก... รู้ไว้ซะ สำหรับนักเตะเอเชีย ค่าตัวเกินสิบล้านนี่หายากยิ่งกว่างมเข็มนะเว้ย”

“เฮ้อ! คิดถึงกัปตันปาโบลชะมัด เขาอยู่ไหนเนี่ย? บนม้านั่งสำรองก็ไม่เห็น”

“กัปตันน่าจะยังเจ็บอยู่... ไม่รู้ฤดูกาลนี้จะกลับมาเล่นไหวไหม”

“โธ่! ต่อให้กัปตันเล่นไหวปีนี้ แล้วปีหน้าล่ะ? ปีถัดไปล่ะ? กัปตันสามสิบแปดแล้วนะ จะให้พึ่งเขาไปตลอดได้ไง? เราต้องการแบ็กขวาแกร่ง ๆ!”

“ซัมเมอร์นี้เอดูอาร์โดมัวทำอะไรอยู่?”

“เหอะ! พวกนี้กะจะพาตกชั้นหรือไง?”

แฟนบอลเดปอร์ติโบบ่นอุบอิบ ส่วนฮิเมเนซกำลังหน้าเครียด

ฟอร์มห่วยแตกของโรลลีบีบให้เขาต้องคิดหนักว่าจะลองส่งคนอื่นลงแทนดีไหม

ฮิเมเนซหันขวับ กวาดตามองม้านั่งสำรองเพื่อหาตัวเลือก

แต่พอเห็นหน้าแต่ละคน เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าในใจ

พวกตัวเก๋าถ้าไม่แก่เกินแกง ก็เคยลองใช้แล้วแต่ไม่เวิร์ก... ไม่มีใครดีกว่าโรลลีสักคน

ทันใดนั้น ดวงตาของฮิเมเนซก็เป็นประกาย... เขาเห็นซูเหว่ย

ตอนคัดตัว เจ้าเด็กใหม่นี่เล่นแบ็กขวาไม่ใช่เหรอ?

เร็ว... แถมเกมรับก็ใช้ได้

บางที... อาจจะรับมือไหว!

คิดได้ดังนั้น ฮิเมเนซก็ตะโกนเรียก

“ซู... ไปวอร์ม!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═