บทที่ 6: หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงแสนอร่อย

ภายในห้องครัว หลี่อี้ได้เริ่มลงมือทำหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงแล้ว

หลังจากนำเนื้อหมูไปลวกจนสุก เขาก็เริ่มเคี่ยวน้ำตาลให้กลายเป็นคาราเมล

เมื่อใส่เครื่องเทศนานาชนิดลงไป หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงก็ถูกผัดจนส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว

ในเวลานี้ แอนนาที่กำลังนั่งดูการ์ตูนอยู่ในห้องนั่งเล่นก็ทำจมูกฟุดฟิด

เธอวิ่งตื๋อเข้าไปในครัว จ้องมองหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงในหม้อตาเป็นประกาย และน้ำลายก็สอขึ้นมาทันที

"หอมจังเลย"

หลี่อี้อมยิ้มพลางลูบศีรษะเล็กๆ ของแอนนาอย่างเอ็นดู

แอนนาวิ่งไปที่โต๊ะอาหารและใช้สองมือเล็กๆ พยายามออกแรงลากเก้าอี้มา

ทว่าเก้าอี้นั้นหนักเกินไป แอนนาออกแรงจนใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำ แต่ก็ไม่สามารถขยับมันได้เลย

"แอนนา ลูกกำลังทำอะไรน่ะ?"

จังหวะนั้นเอง โอรีน่าก็เดินลงมาจากชั้นบนและอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเมื่อเห็นการกระทำของลูกสาว

ราวกับได้พบเจอพระมาโปรด แอนนากระโดดโลดเต้นไปหาโอรีน่าพร้อมกับบอกว่า "หม่ามี้คะ หนูอยากย้ายเก้าอี้ไปไว้ในครัวค่ะ! หนูอยากดูคุณลุงหลี่อี้ทำของอร่อย"

"ยายหนูจอมตะกละเอ๊ย"

โอรีน่าบีบจมูกเล็กๆ ของแอนนาเบาๆ ก่อนจะช่วยย้ายเก้าอี้เข้าไปในครัว

แอนนาปีนขึ้นไปบนเก้าอี้ด้วยความทุลักทุเล สายตาของเธอแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง

หลี่อี้ชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นภาพนั้น ก่อนจะกลับมาเป็นปกติเพราะรู้สึกว่านี่แหละคือแอนนาตัวจริงเสียงจริง

ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที มิตรสหายในห้องไลฟ์สดก็นับได้ว่าแอนนากลืนน้ำลายไปแล้วถึงสามครั้ง และเลียริมฝีปากไปอีกห้าครั้ง

ในที่สุด แอนนาก็อดใจไม่ไหวและเอ่ยถามขึ้น "คุณลุงหลี่อี้คะ หนูขอชิมชิ้นนึงได้ไหมคะ?"

หลี่อี้ส่ายหน้าและอธิบายว่า "แอนนา เนื้อหมูยังไม่สุกเลยจ้ะ"

แอนนากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อกถึงสามครั้งด้วยความผิดหวัง

บรรดามิตรสหายในห้องไลฟ์สดต่างก็เข้ามาคอมเมนต์กันอย่างคึกคักในเวลานี้

"หลังจากเติมน้ำลงไปในหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงและต้มด้วยไฟแรงจนเดือดแล้ว จะต้องเคี่ยวต่อด้วยไฟอ่อนๆ อย่างน้อยสี่สิบนาทีเลยนะ"

"เอาจริงๆ นะ ใส่มันฝรั่งลงไปในหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงก็อร่อยไปอีกแบบเหมือนกัน"

"ณ ตอนนี้ แอนนากลืนน้ำลายไปแล้วสิบแปดครั้ง เช็ดน้ำลายที่มุมปากไปแล้วสิบสองครั้ง และเลียริมฝีปากเล็กๆ ของเธอไปแล้วถึงสามสิบเอ็ดครั้ง"

"..."

ในตอนนี้ จิตใจของหนูน้อยแอนนาจดจ่ออยู่กับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงเพียงอย่างเดียว

ริมฝีปากเล็กๆ ของเธอขยับมุบมิบ คล้ายกับกำลังพึมพำอะไรบางอย่าง

"เนื้อหนึ่งชิ้น เนื้อสองชิ้น เนื้อสามชิ้น... มีตั้งหลายชิ้นแหนะ"

"ให้หม่ามี้หนึ่งชิ้น ให้หนูหนึ่งชิ้น ให้คุณลุงหลี่อี้หนึ่งชิ้น ให้หนูหนึ่งชิ้น ให้คุณลุงเฮอร์แมนหนึ่งชิ้น ให้หนูหนึ่งชิ้น..."

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงกำลังเคี่ยวได้ที่ หลี่อี้ก็จัดการเตรียมอาหารจานอื่นๆ จนเสร็จสรรพ

ในที่สุด หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงก็พร้อมเสิร์ฟ

แอนนายืนบนเก้าอี้และพูดเสียงดังฟังชัด "คุณลุงหลี่อี้คะ หนูอยากกินตอนนี้เลย!"

"ได้เลย ไม่มีปัญหา"

หลี่อี้คีบหมูสามชั้นที่มีทั้งเนื้อแดงและมันหมูชิ้นหนึ่งขึ้นมาเป่าเบาๆ สองสามครั้ง

ยังไม่ทันที่หลี่อี้จะป้อนถึงปาก แอนนาก็คว้าแขนของหลี่อี้ไว้ โน้มตัวไปข้างหน้า และอ้าปากงับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงเข้าปากไปในคำเดียว

หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงเพิ่งจะตักขึ้นมาจากหม้อหมาดๆ จึงยังคงร้อนอยู่มาก แอนนาทำปากจู๋เป่าลมออกมาไม่หยุด แต่ปากก็ยังเคี้ยวหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงตุ้ยๆ

แอนนาตบมือแปะๆ ใบหน้าเล็กๆ เปี่ยมไปด้วยความสุข "อร่อยจัง เนื้อนี่อร่อยที่สุดเลย"

มิตรสหายในห้องไลฟ์สดต่างก็กำลังวิพากษ์วิจารณ์เมนูอาหารที่หลี่อี้ทำขึ้น

"แอนนารอมาตั้งสี่สิบนาที ในที่สุดก็ได้กินหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสมใจอยากเสียที"

"ฝีมือการทำอาหารของสตรีมเมอร์ไม่เบาเลยนะ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงจานนี้ดูน่ากินสุดๆ"

"ฉันว่าฟักเขียวตุ๋นกุ้งแห้งจานนั้นต้องเป็นเมนูเด็ดคู่กับข้าวสวยร้อนๆ แน่เลย น้ำซอสมันดูน่ากินมากๆ"

"บ้าไปแล้ว ทำไมฉันต้องมาดูไลฟ์สดนี้ตอนกลางดึกด้วยเนี่ย? ช่างเถอะ ได้เวลาหาอะไรกินรอบดึกแล้ว"

"..."

เมื่อถึงเวลาเที่ยงวัน โอรีน่าและเฮอร์แมนที่ออกไปตรวจตราคฤหาสน์ก็กลับมา มื้อกลางวันจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

เมื่อมองไปที่หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง มะเขือเทศผัดไข่ ฟักเขียวตุ๋นกุ้งแห้ง และซุปไข่สาหร่ายบนโต๊ะอาหาร โอรีน่าและเฮอร์แมนก็รู้สึกเจริญอาหารขึ้นมาทันที

เฮอร์แมนยกนิ้วโป้งให้หลี่อี้ "เจ้านาย อาหารจีนที่คุณทำหน้าตาดูดีมากเลยครับ ดูน่ากินกว่าร้านอาหารจีนในย่านชุมชนเสียอีก"

โอรีน่ายิ้มและกล่าวว่า "หน้าตาน่าทานมากจริงๆ ค่ะ รสชาติก็คงจะอร่อยไม่แพ้กันแน่ๆ"

หลี่อี้มั่นใจในฝีมือการทำอาหารของตัวเอง เขาจึงยิ้มรับคำชมและอธิบายเมนูอาหารบนโต๊ะให้พวกเขารับฟังคร่าวๆ

"พวกคุณต้องลองชิมหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงดูนะครับ มันเป็นเมนูอาหารจีนที่คลาสสิกที่สุด และผมเชื่อว่าพวกคุณจะต้องชอบมันอย่างแน่นอน"

โดยทั่วไปแล้ว หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงแบ่งออกเป็นหกสูตรหลักๆ ด้วยกัน

หมูสามชั้นตุ๋นน้ำผึ้ง หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรภาคเหนือ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรเทียนไห่ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงใส่มันฝรั่ง หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรครอบครัวเหมา และหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงรสเผ็ดสูตรมณฑลเสฉวน

อย่างไรก็ตาม เสน่ห์ของการทำอาหารจีนคือการพลิกแพลงและปรับเปลี่ยนได้ตามความชอบ

สำหรับการทำอาหารทานเองที่บ้าน มีวัตถุดิบอะไรก็ใส่อันนั้นลงไป

หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงใส่มันฝรั่งที่หลี่อี้ทำในครั้งนี้มีรสชาติออกหวานนำ

เพราะอย่างไรเสีย คนอเมริกันก็ชื่นชอบรสชาติที่ค่อนข้างหวาน

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากได้ลิ้มลองหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง ดวงตาของโอรีน่าและเฮอร์แมนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ส่วนหนูน้อยแอนนานั้นกำลังตักหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงเข้าปากคำโต

ใช่แล้ว ยัดเข้าไปเต็มๆ คำนั่นแหละ

รอจนอาหารเต็มกระพุ้งแก้ม เธอถึงจะเริ่มเคี้ยวตุ้ยๆ

เฮอร์แมนเอ่ยชมไม่ขาดปากขณะเคี้ยวอาหาร "ว้าว เจ้านาย รสชาตินี้มันยอดเยี่ยมมากเลยครับ ผมตกหลุมรักอาหารจีนเข้าอย่างจังแล้วสิ"

หลี่อี้มองไปที่โอรีน่า ตั้งตารอคอยคำวิจารณ์จากเธออย่างใจจดใจจ่อ

โอรีน่าชิมอาหารทั้งสี่อย่างจนครบก่อนจะยิ้มและพยักหน้า "รสชาติยอดเยี่ยมมากจริงๆ ค่ะ ฉันคิดว่าฉันก็คงตกหลุมรักอาหารจีนเข้าแล้วเหมือนกัน"

หลี่อี้คลี่ยิ้มและกล่าวว่า "ถ้าชอบก็ทานกันเยอะๆ เลยนะครับ"

มิตรสหายในห้องไลฟ์สด เมื่อเห็นชาวต่างชาติทั้งสามคนทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ก็อดไม่ได้ที่จะคอมเมนต์กันอย่างออกรส

"พูดกันตามตรง แค่หน้าตาอาหารที่สตรีมเมอร์ทำก็ยั่วน้ำลายสุดๆ แล้วล่ะ"

"สตรีมเมอร์ ถ้ามีเวลา นายพาแอนนามาเที่ยวที่จีนสิ"

"อาหารจีนมีเป็นพันเป็นหมื่นเมนู หนูน้อยแอนนามาถึงที่นี่แล้วรับรองว่าไม่อยากกลับอเมริกาแน่ๆ"

"คนอเมริกันไม่กินเครื่องใน แต่คุณสามารถทำเมนูตับ หัวใจ และปอดหมู หรือไม่ก็ผ้าขี้ริ้ว ให้เฮอร์แมนกับคนอื่นๆ ลองชิมดูสิ"

"..."

ตับ หัวใจ และปอดหมูงั้นหรือ?

หลี่อี้ถึงกับส่ายหน้าเมื่อเห็นคอมเมนต์เหล่านั้น

โดยปกติแล้ว ชาวต่างชาติมักจะไม่กินเครื่องในสัตว์

"ทุกคน เครื่องในสัตว์นี่ไม่ได้จริงๆ นะครับ พวกเขาไม่กินกันหรอก"

หลี่อี้ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมา "ตับ หัวใจ และปอดหมูยังไม่เท่าไหร่หรอก ไส้หมูนี่สิถึงจะเป็นของจริงสำหรับชาวต่างชาติ"

ตอนที่หลี่อี้ยกยังไม่พูดก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่พอเขาพูดขึ้นมาเท่านั้นแหละ มิตรสหายในห้องไลฟ์สดก็ยิ่งสนใจที่จะพูดคุยในประเด็นนี้กันมากขึ้นไปอีก

"แล้วก็มีลิ้นหมู หัวกระต่ายด้วยนะ"

"ตีนไก่ติดเล็บ ชาวต่างชาติก็ทนดูไม่ได้เหมือนกัน"

"ลูกตาแกะ ลูกตาปลา พวกนี้สิถึงจะเป็นทีเด็ดตัวจริง ใช่ไหมล่ะ?"

"..."

เหล่ามิตรสหายต่างก็แสดงความคิดเห็นกันอย่างเมามัน และหลี่อี้ก็จะคอยตอบโต้คอมเมนต์เหล่านั้นเป็นระยะๆ

ในขณะนั้นเอง ท่านั่งทานอาหารของแอนนาก็ดึงดูดความสนใจของหลี่อี้เข้าอย่างจัง

แอนนาก้มหน้าก้มตากินข้าวจนใบหน้าเล็กๆ ของเธอแทบจะจมหายลงไปในชาม

มือซ้ายประคองชามข้าว ส่วนมือขวาก็ตักข้าวเข้าปากด้วยช้อนอย่างไม่หยุดหย่อน

เพียงไม่นาน เมล็ดข้าวก็เลอะเต็มใบหน้าของแอนนา แต่ทว่าชามข้าวของเธอกลับถูกกวาดจนเกลี้ยงเกลา

"คุณลุงหลี่อี้คะ หนูขอข้าวอีกชามค่ะ ราดน้ำซอสให้หนูด้วยนะคะ!"

น้ำซอสที่แอนนาพูดถึงก็คือน้ำซอสจากหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงและฟักเขียวตุ๋นกุ้งแห้งนั่นเอง

ต้องยอมรับเลยว่า การนำน้ำซอสจากอาหารสองจานนี้มาราดลงบนข้าวสวยร้อนๆ นั้นช่างหอมและอร่อยอย่าบอกใครเชียว

โดยส่วนตัวแล้วหลี่อี้ชื่นชอบอาหารที่ผัดด้วยน้ำมันหมูเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะผัดผักด้วยน้ำมันหมู รสชาติของมันช่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

นอกจากนี้ ข้าวคลุกน้ำมันหมูก็ยังเป็นความทรงจำในวัยเด็กที่หลี่อี้ไม่อาจลืมเลือนได้ลง