บทที่ 10: การเคลื่อนไหวของแม่มังกรดำ

บทที่ 10: การเคลื่อนไหวของแม่มังกรดำ

เคนต์หวาดกลัวจนสติหลุดลอยไปแล้วเมื่อจ้องมองมังกรดำตัวเต็มวัยบนท้องฟ้า

แต่ลอรีกลับตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว เขาปลดฮันนาออกจากตาข่ายแล้วคุกเข่าลง พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกว่า "ท่านแม่มังกรดำผู้สูงส่ง พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินท่าน ขอได้โปรดระงับโทสะด้วยเถิด!"

ทว่าแม่มังกรดำกลับไม่ได้สนใจฮันนาเลยแม้แต่น้อย เธออ้าปากกว้างและงับร่างของลอรีเข้าเต็มเปา ก่อนจะกลืนกินเขาลงไปทั้งตัวท่ามกลางเสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง

เคนต์ที่อยู่ใกล้ๆ ตั้งใจจะคว้าตัวฮันนามาเพื่อข่มขู่แม่มังกรดำ แต่ความเร็วของแม่มังกรดำนั้นเหนือชั้นกว่ามาก

เพียงชั่วพริบตา ร่างของเคนต์ก็ถูกกัดขาดครึ่งท่อนโดยไม่ทันได้เปล่งเสียงร้องใดๆ ออกมาเลยด้วยซ้ำ

อันที่จริง เพียงแค่การพ่นกรดพิษเพียงครั้งเดียว ก็มากพอที่จะทำให้ทั้งสองคนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก แต่แม่มังกรดำกลับเพลิดเพลินกับวิธีการสังหารในรูปแบบนี้มากกว่า

เธอเมินเฉยต่อฮันนาที่ยังคงยืนงุนงงอยู่แทบเท้า ก่อนจะเบนสายตาไปยังกำแพงเมืองที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลออกไป

ในขณะนี้ ทหารประจำการบนกำแพงเมืองคาเลนีต่างพากันแตกตื่นโกลาหลด้วยความหวาดผวา

"เร็วเข้า เร็วเข้า!"

"เตรียมปืนใหญ่คริสตัลเวทมนตร์ให้พร้อม!"

"พลธนูอยู่ไหน? เร็วเข้าสิ!"

"เตรียมหน้าไม้แมงป่องยักษ์ให้พร้อมยิง!"

"พวกนักเวทอยู่ไหนกันหมด!"

...แม่มังกรดำเฝ้ามองความวุ่นวายทั้งหมดนั้นด้วยสายตาเหยียดหยาม

"มนุษย์ที่โง่เขลาและเปราะบางอย่างพวกแก จะเข้าใจถึงพลังอำนาจของมังกรที่แท้จริงได้อย่างไร!"

แม่มังกรดำบินโฉบขึ้นไปบนท้องฟ้า ก้มมองเมืองคาเลนีเบื้องล่างราวกับราชันย์ผู้กำลังสำรวจอาณาเขตของตน

ในสายตาของมังกรห้าสี เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็เป็นเพียงแค่สัตว์ใช้งานหรือแมลงชั้นต่ำเท่านั้น พวกมันเชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจว่าพวกมันคือผู้ปกครองโลกใบนี้ที่แท้จริงตั้งแต่กำเนิด

ดังนั้น ความมั่งคั่งทั้งปวงบนโลกใบนี้ ย่อมตกเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกมันอย่างชอบธรรม

"ยิงธนู! ยิง!"

ผู้บัญชาการบนกำแพงเมืองรีบออกคำสั่งอย่างลนลาน

เหล่าทหารที่ขวัญผวาจนแทบจะคุมสติไม่อยู่ รีบปล่อยสายธนูในมือทันที

ลูกศรจำนวนนับไม่ถ้วน ผสมผสานกับลูกศรอาคมจากหน้าไม้แมงป่องยักษ์อีกหลายดอก พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่แม่มังกรดำบนท้องฟ้า

แม่มังกรดำกระพือปีกอย่างทรงพลัง ก่อให้เกิดพายุหมุนลูกใหญ่ที่ปัดเป่าลูกศรทั้งหมดให้ร่วงหล่นลงมา เว้นเสียแต่ลูกศรจากหน้าไม้แมงป่องยักษ์เพียงไม่กี่ดอกเท่านั้น

แม่มังกรดำปัดลูกศรจากหน้าไม้แมงป่องยักษ์ทิ้งไปอย่างง่ายดาย ก่อนจะบินโฉบอยู่เหนือเมืองคาเลนี รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นบนใบหน้าขณะที่เธอทอดสายตามองลงไปยังพื้นดิน

กรดพิษรูปกรวยพ่นออกมาจากปากของแม่มังกรดำและลุกลามไปอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมพื้นที่กว่าครึ่งหนึ่งของเมืองคาเลนีราวกับห่าฝนกรดที่ตกลงมาจากฟากฟ้า เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทรมานดังก้องไปทั่วบริเวณในพริบตา

"อ๊ากกกก!"

"ช่วยด้วย!"

"ใครก็ได้ช่วยพวกเราที!"

เสียงกรีดร้องของเหล่านักรบจำนวนนับไม่ถ้วนช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ในเวลานั้นเอง ประกายแสงสีขาวสว่างวาบขึ้น ชายวัยกลางคนในชุดคลุมนักเวทสีขาวผู้ถือไม้เท้าก็บินตรงมาหยุดอยู่ที่จุดหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากแม่มังกรดำนัก

เขาคือเจ้าเมืองคาเลนี ลีโอ นักเวทธาตุแสงระดับแปด!

ในตอนนี้ เขาเฝ้ามองเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไม่ใช่ว่ามีข้อตกลงสงบศึกกันแล้วหรอกหรือ? ทำไมมังกรดำตัวนี้ถึงได้คลุ้มคลั่งขึ้นมาอีกแล้ว!

"ราชินีมังกรดำผู้ยิ่งใหญ่ ท่านลืมข้อตกลงของเราไปแล้วหรือ?"

"ฮึ่ม พวกมนุษย์อย่างพวกเจ้าช่างหน้าไหว้หลังหลอกจริงๆ ราชอาณาจักรเดลกล้าดีอย่างไรถึงส่งคนมาขโมยลูกของข้า!"

แม่มังกรดำกล่าวด้วยความเดือดดาล ทว่าก็ไม่อาจล่วงรู้ได้ว่านี่คือเหตุผลที่แท้จริงของความโกรธเกรี้ยวของเธอหรือไม่

"ราชินีมังกรดำผู้ยิ่งใหญ่ ท่านหมายความว่าอย่างไรกัน?" ลีโอเอ่ยถามด้วยความงุนงง

"แล้วนี่มันคืออะไรล่ะ!" แม่มังกรดำชี้ไปที่ฮันนา ซึ่งกำลังยืนทำหน้างงงวยอยู่บนพื้น แล้วตะคอกถาม

"นี่มัน..."

เมื่อเห็นวิธีการที่ใช้กับฮันนา ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของกลุ่มทหารรับจ้างมืออาชีพ สีหน้าของลีโอก็ย่ำแย่ลงทันตา

ไอ้หน้าโง่คนไหนมันไปขโมยลูกมังกรแรกเกิดมาเนี่ย?

ขโมยมาแล้วก็ถูกจับได้ พอถูกจับได้ก็โดนไล่ล่าจนถึงที่!

"ราชินีมังกรดำ นี่จะต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ!" ลีโอรีบดึงสติกลับคืนมา

"มนุษย์ เจ้ากำลังดูหมิ่นมังกรที่แท้จริงผู้ยิ่งใหญ่อยู่หรือไง!" แม่มังกรดำคำรามลั่น จากนั้นสิ่งมีชีวิตนับร้อยตัวก็คลานออกมาจากป่ากระดูกผุกร่อนด้านหลังเธอ

มีทั้งออร์คสกปรก จระเข้น่าเกลียดน่ากลัว หรือแม้กระทั่งหมาป่าทมิฬและงูหลามยักษ์ปะปนอยู่ด้วย

ซารอนที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ไกลออกไป เฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เขารู้ดีว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะต้องเป็นผู้ติดตามของแม่มังกรดำแน่ๆ

เหอะ!

ไม่ได้น่าประทับใจอะไรเลยสักนิด!

แต่ในสายตาของลีโอและชาวเมืองคาเลนี นี่หมายความว่ามังกรดำจอมเจ้าเล่ห์กำลังจะคลุ้มคลั่งและอาละวาดอย่างหนัก

"ราชินีมังกรดำ ท่านต้องการสิ่งใดเป็นข้อแลกเปลี่ยนเพื่อล่าถอยไป?" แม้ในใจจะเจ็บปวดเพียงใด ลีโอก็จำต้องเอ่ยถามออกไป

"มนุษย์หน้าโง่ พวกเจ้าคิดว่าข้าเป็นใครกัน!" แม่มังกรดำกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

ลีโอถึงกับกุมขมับทันที ดูท่าว่าคราวนี้พวกเขาคงต้องชดใช้ด้วยราคาที่สูงลิ่วเลยทีเดียว

ความโลภของเจ้านี่มันถมไม่เต็มจริงๆ พวกมังกรห้าสีเหล่านี้น่าจะกลายเป็นซากศพไปให้หมดซะ!

อันที่จริง ซารอนก็สังเกตเห็นเช่นกันว่าแม่มังกรดำดูเหมือนจะระแวดระวังอะไรบางอย่าง คราวนี้ดูเหมือนว่าเธอเพียงแค่ใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการก่อความวุ่นวายเท่านั้น

เขาค่อยๆ ล่าถอยออกมาอย่างเงียบเชียบ จากนี้ไป เรื่องพวกนี้ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาอีกแล้ว

ซารอนไม่ได้กลับไปที่ถ้ำของแม่มังกรดำ แต่เขาเดินมุ่งหน้าไปยังหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากถ้ำนัก

นี่คือสถานที่ที่ฮันนาเคยพูดถึง สถานที่ที่เธออยากจะสร้างรังร่วมกับซารอน

ซารอนไม่รู้ว่ารอบๆ บริเวณนี้จะมีสัตว์วิเศษอยู่มากน้อยแค่ไหน แต่เขาชอบที่นี่นะ

มีทั้งน้ำ ต้นไม้ และกลิ่นอายของดินอบอวลไปทั่ว พลังธาตุดินนั้นเข้มข้นเป็นพิเศษ

เขาเปิดอุปกรณ์เวทมนตร์ที่ได้มาจากนักเวทธาตุดิน แล้วเริ่มพินิจพิเคราะห์สิ่งของที่อยู่ข้างในอย่างละเอียด

เขานับเหรียญทองคร่าวๆ ได้ประมาณสามร้อยเหรียญ เหรียญเงินอีกหลายสิบเหรียญ และอัญมณีอีกจำนวนหนึ่ง

ที่สำคัญที่สุดคือ มีม้วนคัมภีร์เวทมนตร์และตำราเวทมนตร์ธาตุดินอยู่ด้วย

ตัวอักษรเหล่านั้นถูกเขียนด้วยภาษากลาง ซึ่งไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับมังกรดำเลยแม้แต่น้อย

เวทมนตร์ธาตุดินระดับต้น โล่ดิน หนามดิน

เวทมนตร์ธาตุดินระดับกลาง ผูกมัดวิญญาณดิน บึงโคลน คลื่นดิน

เวทมนตร์ธาตุดินระดับสูง แผ่นดินไหว มารดาแห่งปฐพี หน่วงความเร็ว

ให้ตายสิ นักเวทคนนี้รวยชะมัด!

ซารอนรู้สึกว่าเขาสามารถกลายเป็นมังกรธาตุดินได้อย่างสบายๆ เขามีความเข้ากันได้กับพลังธาตุดิน ดังนั้นการเรียนรู้ก็ไม่น่าจะยากจนเกินไป

เขาไม่ใช่มังกรห้าสีดั้งเดิมของโลกใบนี้ ที่จะมาคอยดูถูกดูแคลนสิ่งของต่างๆ ของมนุษย์

มังกรที่แท้จริงนั้นมีความเชี่ยวชาญทั้งด้านเวทมนตร์และศิลปะการต่อสู้ พวกมันสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้เพียงแค่สะสมเวลา แล้วพวกมันจะเสียเวลาเรียนรู้เวทมนตร์ไปทำไมกัน?

เอาเวลานั้นไปนอนหลับไม่ดีกว่าหรือ!

เขาเริ่มต้นด้วยการเรียนรู้เวทหนามดิน โดยสร้างโครงสร้างเวทมนตร์ขึ้นมาตามคำแนะนำในตำรา

จากมุมมองของเขา จุดแสงของพลังธาตุดินเหล่านี้เหมือนกับเด็กซุกซนที่กำลังวิ่งเล่นอยู่รอบตัวเขา

เมื่อซารอนปรับสภาวะจิตใจ โครงสร้างเวทมนตร์ก็ถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

หนามดินรูปกรวยขนาดมหึมากว่าสามสิบแท่งพุ่งทะลุขึ้นมาจากผืนดิน เป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าซารอนกลับรู้สึกว่าเวทมนตร์บทนี้เป็นเพียงเวทมนตร์พื้นๆ เท่านั้น ประการแรก ความเร็วในการร่ายนั้นเชื่องช้าเกินไป ทำให้ไม่เป็นภัยคุกคามต่อสิ่งมีชีวิตที่มีปฏิกิริยาตอบสนองว่องไวเลยสักนิด